5.30 Dawwamar Al'ummarsa
5.30 The Immortality Of His Nation
A cikin hadisai da dama, Annabi ﷺ ya bayyana cewa: "Ba zai taba gushewa ba daga cikin al'ummata wata jama'a da za su kasance a kan gaskiya, masu nasara, wadanda wadanda suka yi musu adawa ba za su cutar da su ba, har sai umarnin Allah ya zo."336 Addinai da yawa sun zo sun shude, amma shi ﷺ ya bayyana da karfin zuciya cewa duk da dukkan barna da lalacewar dabi'u, muminai na gaskiya a cikin Musulunci za su dore.
In a multitude of reports, the Prophet صلى الله عليه وسلم declared, “There will never cease to be a group from my nation victorious upon the truth, unharmed by those who will oppose them, until Allah’s decree comes to pass.”336 So many religions have come and gone, and yet he صلى الله عليه وسلم boldly expressed that despite all the corruption and moral degradation, true believers in Islam will endure.
Ko da yake matsalolin da ake fuskanta wajen kare Musulunci za su zama kamar "riƙe garwashi mai zafi,"337 za a ci gaba da samun Musulmai waɗanda suke daraja addininsu fiye da rayukansu. Saboda haka, Annabi ﷺ ya ƙara bayyana su a wani hadisi, inda ya ce: "Ba zai tashi ba Alƙiyama har sai mutum ya wuce kabarin ɗan'uwansa ya ce: 'Ina fatan ni ne a cikin wurinsa.'"338 Ibn Baṭṭāl (d. 1057) ya bayyana cewa wannan ba zai kasance saboda wata tunanin kashe kai ba, sai dai saboda damuwa cewa munanan abubuwan da suka yaɗu da ƙarfin abokan gābansu za su iya kashe musu addininsu.339
Even when the adversity involved in preserving Islam will be tantamount to “grasping onto a burning coal,”337 Muslims will always exist who value their faith over their lives, and hence the Prophet صلى الله عليه وسلم further described them in another hadith by saying, “The Hour will not commence until a man passes by the grave of his brother and says, ‘I wish I were in his place.’”338 Ibn Baṭṭ āl (d. 1057) explains that this will not be due to any suicidal ideation, but rather an anxiety that the prevalent evils and the strength of their adversaries may cost them their religion.339
336 al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, 4:207 #3641; Muslim, Ṣaḥīḥ Muslim, 3:1023 #1920.
336 al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, 4:207 #3641; Muslim, Ṣaḥīḥ Muslim, 3:1023 #1920.
337 al-Tirmidhī, Sunan al-Tirmidhī, 4:96 #2260.
337 al-Tirmidhī, Sunan al-Tirmidhī, 4:96 #2260.
338 al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, 9:58 #7115; Muslim, Ṣaḥīḥ Muslim, 4:2231 #157.
338 al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, 9:58 #7115; Muslim, Ṣaḥīḥ Muslim, 4:2231 #157.
339 Ibn Ḥajar, Fatḥ al-Bārī, 13:75.
339 Ibn Ḥajar, Fatḥ al-Bārī, 13:75.