Annabi na ƙarshe ﷺ ya cimma wani abu mai wuya, inda ya ba duniya haske mara aibi game da asalin Allah, tauhidinsa, da kammalarsa. Haske ne da ya dace da yanayin ɗan Adam da kuma hankali, kuma hakan ya zama alamar Musulunci. Ya koyar da akidar tauhidi mai sauƙi kuma mai fahimta, wadda ta bayyana wa mutane Mahaliccinsu da hanyar zuwa gare shi, ta yadda ta bazu kamar wuta a cikin daji a duniya baki ɗaya. Tauhidin Musulunci ya zama addinin Larabawa cikin shekara ashirin kawai na da'awa, sabanin daular Roman wadda ta ɗauki kusan ƙarni uku kafin Kiristanci ya zama addinin mafi yawan jama'arta. Wannan yana nuna cewa Muhammad ﷺ ya zo da wani tsari na musamman, wanda ya taɓa zuciyar ɗan Adam sosai har ya ’yantar da su daga wasu daga cikin mafi munin halayensu, kamar bin makaho na al'ada da al'adun da wasu al'ummomi ke ci gaba da yi, da kuma bautar kakanni wadda ta faru a wayewar al'umma da dama. Muhammad ﷺ ya tono wa duniya mai rauni mafakarta da ta ɓace tun dā: samun kai tsaye ga Allah Ɗaya Tilo, Mai Rahama. Bai huta ba har sai da mutane suka sani cewa ta hanyar keɓe Allah kaɗai da ibada ne kawai za su samu natsuwa da gamsuwa, kuma ta wurinsa kaɗai ne ɗabi'unsu za su daidaita. Ga waɗanda suka fahimci cewa ba za a iya samun wani abu face rikici ba a wajen rayuwa ta gaskiya da ta ta'allaka da Allah, wannan ita ce babbar nasarar Muhammad ﷺ. Mayar da tauhidin Allah a rayuwar mutane ya dawo da tsari da ma'ana ga rayuwa, domin ya kawar da tunanin cewa rayuwa tafiya ce babu makoma. Kuma ga waɗanda ke wahalar ganin amfanin akida ta gaskiya a zamaninmu, bari su yi la'akari da sabon sha'awar da ake yi da "basirar ruhaniya" a cikin duniyar zamani mai cike da hargitsi, tare da ƙarancin yawan kisan kai da kashe kai a ƙasashen Musulmai.