Sa‘d ibn Abī Waqqāṣ ya ruwaito cewa Manzon Allah صلى الله عليه وسلم ya taba ziyartar masallacin Banū Mu‘āwiyah. "Ya shiga, ya yi raka'o'i biyu, mu kuma muka yi sallah tare da shi, sannan ya roki Ubangijinsa na dogon lokaci. Sannan ya juyo gare mu ya ce, 'Na roki Ubangijina abubuwa uku; ya ba ni biyu kuma ya hana ni ɗaya. Na roki Ubangijina kada ya halakar da al'ummata da yunwa mai yaɗuwa, sai ya ba ni haka, kuma na roke shi kada ya hallaka al'ummata ta hanyar nutsewa, sai ya ba ni haka. Kuma na roke shi kada ya sa tashin hankalinsu ya zama tsakanin juna, amma ya hana ni haka.'" A wata riwayar kuma, "Lalle Allah ya tattara mini ƙasa har na ga gabashinta da yammacinta, kuma mulkin al'ummata zai kai ga duk abin da aka tattara mini daga cikinta. An ba ni taskoki biyu: ja da fari (zinariya da azurfa). Na roki Ubangijina kada ya halakar da ita da yunwa mai yaɗuwa, kuma kada ya sa wani maƙiyi daga waje ya rinjaye su ya hallaka su. Ubangijina ya ce, 'Ya Muhammadu, idan na yanke hukunci a kan wani al'amari, ba a iya mayar da shi. Na ba ka, ga al'ummarka, cewa ba zan halakar da su da yunwa mai yaɗuwa ba, kuma ba zan sa wani maƙiyi daga waje ya rinjaye su ya hallaka su ba, ko da mutane daga kowane kusurwa na duniya sun haɗu a kansu. Duk da haka, za su kashe juna, kuma za su bautar da juna.' Da zarar an zare takobi a cikin al'ummata, ba za a cire shi daga gare su ba har zuwa Ranar Tashin Alƙiyama."