5.2 Gidan Abu Lahab
5.2 The Abode of Abu Lahab
A cikin lokacin da ya biyo bayan kiran Annabi Muhammad ﷺ na farko zuwa ga Musulunci a bainar jama'a, kawunsa, Abū Lahab, ya yi masa izgili kuma ya tsawata masa. Domin kare shi, Allah ya saukar da nan take: "Hannayen Abū Lahab sun lalace, kuma ya lalace. Dukiyarsa ba za ta amfane shi ba, haka kuma abin da ya tara. Zai shiga wuta mai harshen wuta."271 Abin mamaki ne cewa a cikin shekaru tara masu zuwa na rayuwar Abū Lahab, duk da jin ana karanta wadannan ayoyi, girman kai ya hana shi amfani da su don karyata Alkur'ani. Da Abū Lahab ya musulunta kawai, ko da da munafunci, da hakan zai sa a yi shakka mai tsanani game da gaskiyar wannan Wahayi. Tabbas, Wanda ya saukar da shi ya san cewa Abū Lahab ba zai taba yin haka ba.
In the moments following the Prophet Muhammad’s صلى الله عليه وسلم first public call to Islam, his own uncle, Abū Lahab, scoffed at and chastised him. In his defense, God immediately revealed, “May the hands of Abū Lahab be ruined, and ruined is he. His wealth will not avail him or that which he gained. He will burn in a Fire of [blazing] flame.”271 It is astonishing that for the next nine years of Abū Lahab’s life, despite hearing these verses being recited, his pride prevented him from taking them as an opportunity to discredit the Qur’an. Had Abū Lahab simply converted, even disingenuously, that would have brought into serious question the truth of this Revelation. Of course, He Who revealed this knew Abū Lahab would never do so.
271 Alƙur'ani 111:1-3, Fassarar Saheeh International Kuma wannan ita ce fassarar Saheeh International na ayoyin, kamar yadda aka rubuta a cikin asalin: {Hallaka ta tabbata ga ubangidan Abu Lahabi da kansa ya halaka.} {Dukiyarsa ba ta amfane shi ba, kuma abin da ya tara.} {Zai shiga wuta mai harshen wuta.}
271 The Qur’an 111:1-3, Saheeh International Translation.