5.9 Kalma A Kunnen 'Yarsa
5.9 A Whisper In His Daughter’s Ear
‘Ā'ishah ta ruwaito cewa, “Yayin da Annabi ﷺ yake kwance a kan gadon mutuwarsa, tare da dukkan matansa a wurin, 'yarsa Fāṭimah ta zo gabansu, tana tafiya irin tafiyar da Manzon Allah ﷺ yake yi.
‘Āishah narrates, “As the Prophet صلى الله عليه وسلم lay on his deathbed, with all of his wives present, his daughter Fāṭimah came forward, walking just as the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم would walk.
Ya karɓe ta, yana cewa, ‘Barka da zuwa, ’yata ƙaunatacciya.’ Sa'an nan ya zaunar da ita kusa da shi, ya faɗa mata wani sirri wanda ya sa Fāṭimah ta yi kuka. Sa'an nan ya sake faɗa mata wani sirri, ya sa ta yi dariya. Na tambaye ta abin da ya sa ta yin kuka, amma ta ce, ‘Ba zan taɓa bayyana sirrin Manzon Allah ﷺ ba.’ Ban taɓa ganin farin ciki da baƙin ciki sun kusa juna kamar yadda na gani a ranar nan ba, sai na ce mata lokacin da take kuka, ‘Manzon Allah ﷺ ya ba ki fifiko da maganarsa, ba mu ba, sannan ke kuma kina kuka?’ Na sake tambayarta abin da ya faɗa, amma ta amsa, ‘Ba zan taɓa bayyana sirrin Manzon Allah ﷺ ba.’ Lokacin da ya rasu, na sake tambayarta, sai ta ce ya gaya mata, ‘Jibril yana yin nazarin Alƙur'ani tare da ni sau ɗaya a kowace shekara, amma a wannan shekara ya yi nazarinsa sau biyu tare da ni. Ba zan fahimta daga wannan ba sai dai lokacina ya zo, kuma ke ce za ki fara riske ni daga cikin iyalina.’ Fāṭimah ta ce, ‘Na yi kuka saboda wannan, sai ya sake faɗa mini a hankali, ‘Ba ki yarda ki zama sarauniyar muminai [a Aljanna]?’ Wannan ne ya sa na yi dariya.’”288 Imam al-Nawawī (d. 1277) ya nuna cewa wannan ainihin annabce-annabce biyu ne a cikin ɗaya. Na farko shi ne cewa ya ﷺ ya yi hasashen cewa wannan rashin lafiya, ba wata cuta da ta gabace ta ba, alama ce da ke nuna cewa lokacinsa ya zo, kuma cewa Fāṭimah matashiya—a shekarunta na farko na ishirin a lokacin—za ta mutu kafin kowane memba na iyalinsa.
He صلى الله عليه وسلم received her, saying, ‘Welcome, my dear daughter.’ He then sat her down beside him and uttered a secret to her which caused Fāṭimah to weep. He then uttered another secret to her, making her laugh. I asked her what made her cry, but she said, ‘I would never disclose the Messenger of Allah’s صلى الله عليه وسلم secret.’ I had never seen a joy and grief so closely as I saw on that day, so I said to her when she wept, ‘The Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم privileges you with his words, and not us, and then you weep?’ I asked her again what he said, but she responded, ‘I would never disclose the Messenger of Allah’s صلى الله عليه وسلم secret.’ When he صلى الله عليه وسلم died, I asked her again, and she said he told her, ‘Gabriel used to review the Qur’an with me one time each year, and he reviewed it twice with me this year. I cannot understand from this except that my time has arrived, and you will be the first of my family to catch up with me.’ Fāṭimah said, ‘I cried at this, and so he discreetly said to me, ‘Are you not pleased to be the queen of the believers [in Paradise]?’ And that is what caused me to laugh.’”288 Imam al-Nawawī (d. 1277) points out that this is actually two prophecies in one. The first is that he صلى الله عليه وسلم foretold that this sickness, and not any other illness before it, was a harbinger that his time had come, and that the young Fāṭimah—in her early twenties at that time—would die before any other member of his family.
288 al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, 6:10 #4433; Muslim, Ṣaḥīḥ Muslim, 4:1904 #2450.
288 al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, 6:10 #4433; Muslim, Ṣaḥīḥ Muslim, 4:1904 #2450.