Dari segi bahasa, Sunnah bermaksud cara atau kaedah. Namun, dari segi Syariah ia merujuk kepada amalan nafilah yang telah diriwayatkan daripada Nabi ﷺ, seperti rakaat-rakaat sunat yang disyariatkan (rakaat as-Sunnah), yang berbeza daripada perkara fardu (wajib). Tidak boleh difahami bahawa sesuatu amalan itu dinamakan Sunnah kerana ia datang daripada Nabi ﷺ, dan bahawa yang fardu pula datang daripada Allah (SWT). Kedua-dua Sunnah dan fardu adalah daripada Allah (SWT); dan Rasulullah ﷺ hanyalah penyampai daripada Allah (SWT), kerana Baginda ﷺ tidak berkata-kata mengikut hawa nafsu, tetapi hanyalah apa yang diwahyukan kepadanya daripada Allah (SWT), iaitu wahyu. Oleh itu, walaupun Sunnah diriwayatkan daripada Nabi ﷺ, ia tetap diriwayatkan sebagai amalan yang digalakkan, iaitu nafilah, dan itulah sebabnya ia dinamakan sunnah; sama seperti perkara fardu yang diriwayatkan sebagai amalan yang diwajibkan. Maka, dua rakaat fardu solat Subuh telah diriwayatkan daripada Nabi ﷺ melalui riwayat yang pasti, yang dikenali sebagai tawatur, sebagai fardu; dan dua rakaat sunat solat Subuh juga telah diriwayatkan melalui riwayat yang pasti (tawatur) sebagai Sunnah (nafilah); dan kedua-duanya adalah daripada Allah (SWT) dan bukan daripada Rasulullah ﷺ sendiri. Dengan itu, perintah (amr) dalam amalan ibadat (‘ibadat) adalah sama ada fardu atau nafilah, dan dalam amalan-amalan lain adalah fardu, mandub atau mubah. Dengan kata lain, nafilah sama dengan mandub, tetapi ia dinamakan nafilah, dan dinamakan sebagai Sunnah.

Linguistically Sunnah means the method. However, in terms of the Shari’ah it designates the nafilah that has been narrated from the Prophet (saw) such as the recommended rakaat (rakaat as-Sunnah) which are distinct from fard (compulsory). It should not be understood that the action is called Sunnah because it is from the Prophet and that the fard is from Allah (swt). The Sunnah and the fard are both from Allah (swt); and Rasool Allah (saw) is but a conveyor from Allah (swt), because the Rasool Allah (saw) uttered not out of whims but only that which was revealed to him from Allah (swt) i.e. wahy. Thus, although Sunnah is narrated from the Prophet (saw), nevertheless it is narrated as a recommended action i.e. nafilah that is why it is called sunnah; in the same way that the fard has been narrated as a compulsory action. Hence, the two compulsory raka'at of the dawn (fajr) prayer have been narrated from the Prophet (saw) through decisive reports, known as tawatur, as being fard; and the two recommended raka'at of the fajr prayer have also been narrated through decisive reports (tawatur) as being Sunnah (nafilah); and both are from Allah (swt) and not from Rasool Allah (saw) himself. Thus the command (amr) is either fard or nafilah in actions of worship (‘ibadat), and fard , mandoob or mubaH in other actions. In other words, nafilah is the same as mandoob, but it is called nafilah, and called as Sunnah.

Sunnah juga bermaksud semua dalil syar'i yang datang daripada Rasulullah ﷺ selain daripada al-Qur'an. Ini termasuk sabda, perbuatan dan takrir beliau (diamnya beliau terhadap perbuatan yang dilakukan di hadapannya).

The Sunnah also means all the shar’ai evidences which came from Rasool Allah (saw) other than the Qur'an. This includes his speech, actions and consent (his silence upon actions performed before him).