Perkara 24.

Article 24.

Khalifah diberi mandat oleh Ummah dengan kuasa untuk melaksanakan hukum ilahi.

The Khaleefah is deputised by the Ummah with authority for the enactment of the divine law.

Perkara 25.

Article 25.

Khilafah ialah satu akad pelantikan dan penerimaan. Tiada sesiapa yang diwajibkan untuk menerimanya, dan tiada sesiapa yang diwajibkan untuk mencalonkan mana-mana individu tertentu untuknya.

Khilafah is a contract of nomination and acceptance. No-one is obliged to accept it and no-one is obliged to nominate a particular person for it.

Perkara 26.

Article 26.

Setiap Muslim lelaki dan perempuan yang telah baligh dan waras berhak menyertai pemilihan Khalifah dan memberikan baiah kepadanya. Orang bukan Islam tidak mempunyai hak dalam perkara ini.

Every mature male and female Muslim, who is sane, has the right to participate in the election of the Khaleefah and in giving him the pledge (ba’iah). Non-Muslims have no right in this regard.

Perkara 27.

Article 27.

Apabila kontrak Khilafah telah dimeterai ke atas seseorang melalui bai'ah daripada mereka yang bai'ah itu sah dimeterai oleh mereka, maka bai'ah orang-orang yang selebihnya ialah bai'ah ketaatan dan bukan kontrak. Oleh itu, mereka yang mungkin ingkar atau memberontak wajib memberikan bai'ah.

Once the contract of the Khilafah has been concluded on a person through the ba’iah of those by whom the ba’iah is legitimately concluded, the ba’iah of the remaining people is a ba’iah of obedience and not contract. Consequently, those who might disobey or rebel are obliged to give ba’iah.

Perkara 28.

Article 28.

Tiada seorang pun boleh menjadi Khalifah tanpa dilantik oleh kaum Muslimin. Tiada seorang pun boleh memegang kuasa Khilafah kecuali ia diserahkan kepadanya secara sah, sebagaimana halnya dengan mana-mana akad dalam Islam.

Nobody can become Khaleefah without being appointed by the Muslims. Nobody can hold the power of the Khilafah unless it is convened to him legitimately, as is the case with any contract in Islam.

Perkara 29.

Article 29.

Mana-mana negara yang ingin memberikan bai'ah akad kepada Khalifah, kuasanya (sultan) mestilah berdiri sendiri, bergantung hanya kepada kaum Muslimin dan bukan kepada mana-mana negara kafir. Keselamatan kaum Muslimin di negara tersebut, sama ada di dalam mahupun di luar, mesti dijamin oleh keselamatan Islam dan bukan oleh kufur. Adapun bai'ah ketaatan sahaja, ia boleh diambil daripada mana-mana negara lain tanpa syarat-syarat sedemikian.

Any country which wishes to give the Khaleefah the ba’iah of contract, her sultan (authority) must be self-acting , that depends on muslims only and not on any kafir state. The security of the Muslims in that country, both internally and externally, must be maintained by the security of Islam and not kufr. As for the ba’iah of obedience only it can be taken from any other country without such conditions.

Perkara 30.

Article 30.

Individu yang diberikan bai'ah untuk Khilafah hanya perlu memenuhi syarat-syarat akad, sekalipun dia tidak memenuhi syarat-syarat keutamaan, kerana yang penting ialah syarat-syarat akad.

The individual who is given the ba’iah for Khilafah need only to fulfill the contracting conditions, even if he did not fulfill the preference conditions, because what is essential is the conditions of contracting.

Perkara 31.

Article 31.

Terdapat tujuh syarat yang diperlukan pada Khalifah agar Khilafah dapat diikat (dilantik) kepadanya. Syarat-syaratnya ialah: lelaki, Muslim, merdeka, baligh, berakal, 'adil (amanah) dan cekap (layak untuk jawatan tersebut).

There are seven conditions needed in the Khaleefah so as Khilafah be contracted to him. They are to be a male, muslim, free, mature, sane, 'adl (trustworthy) and competent (capable for the post).

Perkara 32. Jika jawatan Khalifah menjadi kosong, sama ada disebabkan kematian, peletakan jawatan atau pemecatan, pelantikan Khalifah baharu mesti dilakukan dalam tempoh tiga hari, termasuk malam-malamnya, dari tarikh jawatan itu menjadi kosong.

Article 32. If the post of the Khaleefah becomes vacant, due to death, resignation or dismissal of the appointment of a new Khaleefah must take place within three days including their nights of the date when it became vacant.

Perkara 33.

Article 33.

Khilafah hendaklah dilantik dengan cara berikut:

The Khilafah is to be appointed in the following manner:

a. Ahli-ahli Muslim dalam Majlis al-Ummah menyenaraikan pendek calon-calon untuk jawatan tersebut. Nama-nama mereka kemudiannya diumumkan dan orang Islam diminta memilih seorang daripada mereka.

a. The Muslim members of the Majlis al-Ummah short-list the candidates for that post. Their names are subsequently announced and the Muslims are asked to elect one person from them.

b. Hasil pemilihan diumumkan, dan orang yang telah memperoleh majoriti undi hendaklah diumumkan kepada kaum Muslimin.

b. The result of the election is announced and the person who has attained the majority of the votes is to be announced to the Muslims.

c. Kaum Muslimin wajib segera memberikan bai'ah kepada orang yang telah memperoleh majoriti suara sebagai Khalifah bagi kaum Muslimin, dengan syarat mengikuti Al-Qur'an dan Sunnah Rasulullah ﷺ.

c. The Muslims must hasten to give ba’iah to the one who has attained the majority of votes as a Khaleefah for muslims , on the condition of following the Qur'an and the Sunnah of Rasool Allah (saw) .

d. Setelah bai'ah selesai dilaksanakan, nama lelaki yang telah menjadi Khalifah, beserta pernyataan bahawa beliau memenuhi segala syarat akad yang diperlukan untuk memegang jawatan Khilafah, diumumkan kepada rakyat supaya berita pelantikannya sampai kepada seluruh Ummah.

d. Once the ba’iah has been accomplished, the name of the man who has become the Khaleefah along with a statement that he is qualified with all the agreement conditions necessary for holding the office of Khilafah is announced to the people so that the news of his appointment reaches the entire Ummah.

Perkara 34.

Article 34.

Ummah ialah pihak yang berkuasa untuk melantik Khalifah, tetapi ia tidak berhak untuk memecatnya setelah beliau secara sah memperoleh bai'ah akad.

The Ummah is the authority to appoint the Khaleefah but she has no right to dismiss him after he has legitimately attained the ba’iah of contracting.

Perkara 35.

Article 35.

Khalifah ialah Negara. Dia memiliki segala kuasa/fungsi negara; maka dia memiliki kuasa-kuasa berikut:

The Khaleefah is the State. He possesses all the powers/function of the state; so he possesses the following powers:

a. Khalifah meletakkan Ahkam Shar'iyyah, setelah beliau mengadopsinya, ke dalam undang-undang, dan dengan demikian ia menjadi kanun yang wajib dipatuhi dan tidak boleh dilanggar.

a. The Khaleefah puts the AHkam Shara’iah, once he adopted them, into law, and as such they become canons that must be obeyed and not violated.

b. Khalifah bertanggungjawab ke atas kedua-dua dasar dalaman dan luaran Negara. Beliau memegang kepimpinan tentera dan mempunyai hak untuk mengisytiharkan perang, membuat perdamaian, gencatan senjata, dan perjanjian.

b. The Khaleefah is responsible for both the internal and external policies of the State. He takes charge of the leadership of the army and has the right to declare war, conclude peace, armistice, and treaties.

c. Khalifah mempunyai kuasa untuk menerima dan menolak duta-duta asing, serta melantik dan memecat duta-duta Muslim.

c. The Khaleefah has the authority to accept and reject foreign ambassadors, and to appoint and dismiss Muslim ambassadors.

d. Khalifah melantik dan memecat pembantu (mu'awin) dan gabenor (wulah). Pembantu dan gabenor bertanggungjawab kepada Khalifah serta kepada Majlis al-Ummah. e. Khalifah melantik dan memecat ketua hakim, pengarah jabatan, ketua angkatan tentera dan jeneral-jeneral; kesemuanya bertanggungjawab kepada Khalifah dan bukan kepada Majlis al-Ummah.

d. The Khaleefah appoints and dismisses the assistants (mâawin) and the governors (wulah). The assistants and governors are responsible to the Khaleefah as well as to Majlis al-Ummah. e. The Khaleefah appoints and dismisses the chief judge, the directors of departments, the heads of the armed forces and the generals; all of whom are responsible to the Khaleefah and not to the Majlis al-Ummah.

f. Khalifah mengadopsi Ahkam Syar'iyyah yang menjadi dasar penetapan anggaran belanja Negara. Khalifah menetapkan bab-bab anggaran tersebut serta dana yang diperlukan untuk setiap bidang, baik yang berkaitan dengan pendapatan maupun pengeluaran.

f. The Khaleefah adopts the AHkam Shara’iah by which the State's budget is set. The Khaleefah decides its sections and the funds required for every field, whether they are related to revenue or expenditure.

Perkara 36.

Article 36.

Khalifah terikat dalam perkara yang ia adopsi oleh Ahkam Shar'iyyah. Ia dilarang mengadopsi sebarang hukum yang tidak didasarkan secara sahih daripada nas-nas syarak. Ia terhad kepada hukum-hukum yang telah ia adopsi dan kepada kaedah istinbat yang telah ia pilih. Oleh itu, ia dihalang daripada mengadopsi hukum yang diistinbatkan melalui kaedah yang bercanggah dengan kaedah yang telah ia adopsi, dan ia tidak boleh mengeluarkan sebarang perintah yang bercanggah dengan hukum-hukum yang telah ia adopsi.

The Khaleefah is restricted in what he adopts by the AHkam Shara’iah. He is forbidden to adopt any rule that is not soundly deduced from the divine texts. He is restricted to the rules he has adopted and to the method for deduction that he has chosen. Accordingly, he is prevented from adopting a rule deduced by a method that contradicts the method he has adopted, and he must not enact any command that contradicts the rules he has adopted.

Perkara 37.

Article 37.

Khalifah mempunyai hak mutlak untuk menguruskan urusan rakyat mengikut ijtihadnya, maka dia berhak memilih daripada perkara-perkara yang mubah apa sahaja yang dia mahu bagi menjalankan urusan negara dan menjaga kepentingan rakyat. Namun, dia tidak dibenarkan menyanggahi suatu Hukum Shara'i atas nama kepentingan. Contohnya, dia tidak boleh menghalang sesebuah keluarga daripada mempunyai lebih daripada seorang anak dengan alasan kekurangan bahan makanan. Dia juga tidak boleh menetapkan harga atas alasan mencegah eksploitasi; atau melantik seorang kafir atau wanita sebagai wali atas alasan menjaga urusan atau kepentingan, mahupun apa-apa yang bertentangan dengan hukum-hakam shara'. Khalifah tidak boleh mengharamkan apa-apa yang halal atau membenarkan apa-apa yang haram.

The Khaleefah has the absolute right to conduct the citizens affairs according to his ijtihad, so he has the right to adopt of the mubah matters anything he wants to run the State affairs and to look after the affairs of the citizens. However, he is not allowed to disagree with a Hukm shara'i under the name of interest. For example; he cannot prevent a family from having more than one child under the pretext of the shortage in food-stuffs. Nor can he fix prices on the pretext of preventing exploitation; or appoint a kafir or a woman as a wali on the pretext of caring for affairs or the interest, nor anything that disagrees with shar’a rules. The Khaleefah must not forbid any halal thing or allow any haram thing.

Perkara 38.

Article 38.

Tiada had tempoh bagi jawatan Khalifah. Selagi dia berpegang kepada syariah, melaksanakan hukum-hakamnya dan mampu menguruskan urusan Negara, dia kekal sebagai Khalifah, melainkan keadaannya berubah sehingga menyebabkan dia terlepas daripada jawatan Khilafah. Dia hendaklah dilucutkan jawatan dengan segera apabila keadaan sedemikian berlaku.

There is no limitation on the Khaleefah's period in office. So as long as he abides by the shar’a, implements its rules and is able to manage the State's affairs, he continues as a Khaleefah unless his situation changes in such a way as to discharge him from the office of Khilafah. He is to be dismissed immediately, once such situation occured.

Perkara 39.

Article 39.

Terdapat tiga perkara yang menyebabkan keadaan Khalifah berubah, dan dengannya dia dilucutkan daripada jawatan Khilafah. Ketiga-tiga perkara tersebut ialah:

There are three matters by which the situation of the Khaleefah changes, and by such he is discharged from the office of Khilafah. They are:

a. Jika salah satu syarat kelayakan bagi akad Khilafah menjadi batal, seperti murtad daripada Islam, gila, atau kefasikan yang nyata (fisq) dan seumpamanya. Ini kerana syarat-syarat tersebut adalah syarat untuk mengakad Khilafah dan untuk kesinambungannya.

a. If one of the qualifying conditions of the Khilafah contract becomes void, such as apostatising from Islam, insanity or manifest sinfulness (fisq) and the like. This is because these are conditions for contracting the Khilafah and for its continuity.

b. Ketidakmampuannya untuk memikul tanggungjawab jawatan Khilafah, atas sebarang sebab.

b. His inability to undertake the responsibilities of the Khilafah post, for any reason.

c. Dalam keadaan penguasaan (sub-dual), iaitu apabila Khaleefah tidak mampu menguruskan urusan kaum Muslimin mengikut pendapatnya sendiri menurut shar'a. Jika Khaleefah dikuasai oleh mana-mana kuasa sehingga dia tidak mampu menguruskan urusan rakyat mengikut pendapatnya sendiri sahaja menurut hukum-hukum shar'a, dia dianggap tidak layak secara sah untuk menjalankan fungsi negara, dan dengan itu dia berhenti menjadi Khaleefah. Keadaan ini boleh berlaku dalam dua keadaan. Iaitu: Pertama. Apabila seorang atau lebih daripada rombongan Khaleefah mengawal pengurusan urusan. Jika terdapat peluang Khaleefah dapat membebaskan dirinya daripada penguasaan mereka, dia diberi amaran untuk tempoh masa tertentu, dan selepas itu, jika dia gagal membebaskan dirinya daripada penguasaan mereka, dia mesti dipecat. Jika nampaknya tiada peluang Khaleefah dapat membebaskan dirinya daripada penguasaan mereka, dia hendaklah dipecat dengan segera.

c. In the event of sub-dual, whereby the Khaleefah is rendered unable to conduct the affairs of the Muslims by his own opinion according to the shar’a. If the Khaleefah is subdued by any force to an extent that he is unable to manage the citizens affairs by his own opinion alone according to the rules of shar’a, he is considered to be legitimately incapable of undertaking the functions of the state, and thus he ceases to be a Khaleefah. This situation may arise under two circumstances. They are: First. When one, or more, of the Khaleefah's entourage exerts control over the management of affairs. If there is a chance that the Khaleefah could rid himself of their dominance he is cautioned for a specified period of time, after which, if he fails to rid himself of their dominance, he must be dismissed. If it appears that there is no chance of the Khaleefah freeing himself from their dominance, he is to be dismissed immediately.

Kedua. Sekiranya Khalifah ditawan oleh musuh yang menundukkan, sama ada dia benar-benar ditawan atau berada di bawah pengaruhnya. Dalam keadaan ini, keadaannya hendaklah diteliti; jika terdapat peluang untuk menyelamatkan Khalifah, dia diberi tempoh masa sehingga jelas bahawa tiada lagi harapan untuk menyelamatkannya, selepas itu dia diberhentikan. Sekiranya sejak awal lagi jelas bahawa tiada harapan untuk menyelamatkannya, dia hendaklah diberhentikan dengan segera.

Second. Should the Khaleefah be captured by a subduing enemy, whether he is actually captured or under its influence. In this case the situation is to be examined; if there is a chance to rescue the Khaleefah, he is given a period of time until it appears that there is no hope to rescue him, after which he is dismissed. Should it appear from the outset that there is no hope of rescuing him, he is to be dismissed immediately.

Perkara 40.

Article 40.

Tanggungjawab untuk memutuskan sama ada keadaan Khalifah telah berubah sehingga wajar baginya dipecat adalah hak prerogatif Mahkamah Penyelewengan (mahkumat ul-maDHalim). Hanya ia yang mempunyai kuasa untuk menasihati atau memecat Khalifah.

The responsibility of deciding whether or not the Khaleefah's situation has altered in such a way as to warrant his dismissal is the prerogative of the Court for the Acts of Injustice (mahkumat ul-maDHalim). It, alone, has the authority to admonish or dismiss the Khaleefah.