De Qur'an is de openbaring van Allah voor de leiding van de mensheid en geen poëzie of literatuur. Desalniettemin wordt zij verbaal en in geschreven vorm uitgedrukt, en daarom kunnen de literaire vormen en stijl ervan hier kort worden beschouwd.

The Qur'an is the revelation from Allah for the guidance of mankind and not poetry or literature. Nevertheless it is expressed verbally and in written form, and hence its literary forms and style may be considered here briefly.

In algemene zin zijn er twee belangrijke literaire vormen:

Broadly speaking there are two main literary forms:

 Proza.

 Prose.

 Poëzie.

 Poetry.

Met proza wordt een uitdrukkingswijze bedoeld die dicht bij de dagelijkse gesproken taal ligt, en die verschilt van poëzie voor zover het geen opvallende kunstmatige ritmiek of rijm bezit.

By prose is meant a way of expression close to the everyday spoken language, and distinct from poetry insofar as it lacks any conspicuous artifice of rhythm and rhyme.

Niet alleen Europese orientalisten hebben sommige passages van de Qur'an als 'poëtischer' dan andere beschreven: de tegenstanders van Muhammad ﷺ hadden dit argument al gebruikt, waarbij ze hem beschuldigden een dichter of een waarzegger te zijn. Dit wordt door de Qur'an zelf weerlegd:

Not only European orientalists have described some passages of the Qur'an as more 'poetic' than others: the opponents of Mu4ammad had already used this argument, accusing him of being a poet or a soothsayer. This is refuted by the Qur'an itself:

'Het is niet het woord van een dichter; weinig geloven jullie! Noch is het het woord van een waarzegger: weinig vermaning ontvangen jullie. (Dit is) een boodschap die is neergezonden van de Heer van de werelden' (Al-Qur'an 69: 40-43)

'It is not the word of a poet; little it is ye believe! Nor is it the word of a soothsayer: little admonition it is ye receive. (This is) a message sent down from the Lord of the worlds' (Al- Qur'an 69: 40-43)

De beschuldigingen tegen Muhammad ﷺ die in de bovenstaande passage worden weerlegd, zijn gebaseerd op het gebruik van een specifieke stijl die in de Qur'an wordt gehanteerd, welke wordt omschreven als zijnde als saj' of daarop lijkend.

The accusations against Muhammad refuted in the above passage are based on the usage of a particular style, employed in the Qur'an, which is said to be like saj' or close to it.

Het woord saj' wordt meestal vertaald als 'rijmproza', oftewel een literaire vorm met enige nadruk op ritme en rijm, maar die verschilt van poëzie. Saj' is niet echt zo verfijnd als poëzie, maar is gebruikt door Arabische dichters en is de bekendste van de pre-islamitische Arabische prosodieën. Het onderscheidt zich van poëzie door het gebrek aan metrum, wat betekent dat het geen consistent ritmisch patroon heeft, en het deelt met poëzie het element van rijm, [genoemd fasila (meervoud fawasil) wanneer het voor de Qur'an wordt gebruikt], hoewel het in veel gevallen enigszins onregelmatig wordt toegepast.

The word saj' is usually translated as 'rhymed prose', i.e. a literary form with some emphasis on rhythm and rhyme, but distinct from poetry. Saj' is not really as sophisticated as poetry, but has been employed by Arab poets, and is the best known of the pre-Islamic Arab prosodies. It is distinct from poetry in its lack of metre, i.e. it has no consistent rhythmic pattern, and it shares with poetry the element of rhyme, [Called fasila ( pl. fawasil) when used for the Qur'an] though in many cases somewhat irregularly employed.

Ibn Khaldun (d. 809H/1406), de bekende auteur van de muqaddima, wees in een passage over de literatuur van de Arabieren op het verschil tussen literatuur en de Qur'an in het algemeen, en tussen saj' en de Qur'an in het bijzonder:

Ibn Khaldun (d. 809H/1406), the well-known author of the muqaddima pointed out in a passage on the literature of the Arabs the difference between literature and the Qur'an in general and between saj' and the Qur'an in particular:

Het moet bekend zijn dat de Arabische taal en de Arabische spraak in twee takken zijn verdeeld. De ene is rijmende poëzie ... De andere tak is proza, dat wil zeggen, niet-metrische spraak ... De Qur'an is in proza. Echter, het behoort tot geen van beide categorieën. Het kan noch rechtstreekse proza, noch rijmende proza worden genoemd. Het is verdeeld in verzen. Men bereikt een punt waar de smaak aangeeft dat de spraak stopt. Het wordt dan hervat en "herhaald" in het volgende vers. (Rijm)letters, die die (soort spraak) tot rijmende proza zouden maken, zijn niet verplicht, noch komen rijmen (zoals gebruikt in poëzie) voor. Deze situatie is wat bedoeld wordt met het vers van de Qur'an:

'It should be known that the Arabic language and Arab speech are divided into two branches. One of them is rhymed poetry ... The other branch is prose, that is, non-metrical speech ... The Qur'an is in prose. However, it does not belong in either of the two categories. It can neither be called straight prose nor rhymed prose. It is divided into verses. One reaches breaks where taste tells one that the speech stops. It is then resumed and "repeated" in the next verse. (Rhyme) letters, which would make that (type of speech) rhymed prose are not obligatory, nor do rhymes (as used in poetry) occur. This situation is what is meant by the verse of the Qur'an:

'God heeft het beste verhaal geopenbaard, een boek dat harmonieus is samengesteld met herhaalde verzen ...' (Al-Qur'an 39: 23).

'God revealed the best story, a book harmoniously arranged with repeated verses ...' (Al-Qur'an 39: 23).

[Ibn Khaldun: The Muqaddima, Princeton, 1967, Vol. 3, p.368; Ibn Khaldun: Muqaddima, Cairo, n.d., p.424.] Voorbeelden:

[Ibn Khaldun: The Muqaddima, Princeton, 1967, Vol. 3, p.368; Ibn Khaldun: Muqaddima, Cairo, n.d., p.424.] Examples:

Een goed voorbeeld van een passage met een saj'-achtig ritme in de Qur'an is soera al-ikhlas (112: 14). Het ritme is enigszins onregelmatig en het heeft een rijm die eindigt op de lettergreep "ad":

A good example for a saj'-like passage in the Qur'an would be Sura al-ikhlas (112: 14). It is somewhat irregular in its rhythm, and it has a rhyme ending with the syllable "ad":

De Qur'an bevat vele verhalen (qisas, sg. qissa), waarnaar in de Qur'an zelf wordt verwezen:

The Qur'an contains many narratives (qisas, sg. qissa), referred to in the Qur'an itself:

'Wij vertellen u het mooiste verhaal, doordat Wij u deze (delen van de) Qur'an openbaren ...' (Al-Qur'an 12: 3).

'We do relate unto thee the most beautiful of stories, in that We reveal to thee this (portion of the) Qur'an ...'(Al-Qur'an 12: 3).

Deze verhalen, die belangrijke aspecten van de Koranische boodschap illustreren en onderstrepen, vervullen hun functies op verschillende manieren. De volgende zijn enkele van de meer voorkomende patronen:

These narratives, which illustrate and underline important aspects of the Qur'anic message, fulfil their functions in a variety of ways. The following are some of the more common patterns:

Uitleg van de algemene boodschap van de Islam.

Explanation of the general message of Islam.

 Algemene begeleiding en herinnering.

 General guidance and reminder.

 Het versterken van de overtuiging van de Profeet ﷺ en de gelovigen.

 Strengthening the conviction of the Prophet and the believers.

 Herinnering aan de eerdere profeten en hun strijd.

 Reminder of the earlier prophets and their struggle.

 Aanwijzing voor de continuïteit en de waarheid van de boodschap van Muhammad ﷺ.

 Indication for the continuity and truth of Muh. ammad's message.

 Het aanvoeren van argumenten tegen sommige tegenstanders van de Islam, zoals bijvoorbeeld Joden en Christenen.

 Providing arguments against some opponents of Islam, such as e.g. Jews and Christians.

 Wat de inhoud van deze overleveringen betreft, kan men in algemene zin onderscheid maken tussen de volgende drie soorten:

 As far as the contents of these narratives are concerned, one may, broadly speaking, distinguish between the following three kinds:

De Qur'an maakt op veel plaatsen ook gebruik van gelijkenissen (amthal, enkelvoud mathal) om bepaalde waarheden uit te leggen of om belangrijke punten van de boodschap kracht bij te zetten, door deze te vergelijken met iets dat algemeen bekend is of door het op een beeldende wijze te beschrijven. [Zie, bijv. 16: 75-6.] 'Hij laat water uit de hemel neerdalen en de kanalen stromen, elk volgens zijn maat; maar de stroomen voeren het schuim mee dat naar de oppervlakte stijgt. Zo ook, van dat (erts)

The Qur'an also employs similes (amthal, sg. mathal) in many places to explain certain truths or to drive home important points of the message, by likening it to something well known or describing it in a pictorial manner. [See, e.g. 16: 75-6.] 'He sends down water from the skies and the channels flow, each according to its measure; but the torrents bear away the foam that mounts up to the surface. Even so, from that (ore)

die zij in het vuur verhitten om daarvan ornamenten of gebruiksvoorwerpen te maken; daar is eveneens schuim van. Zo toont God (door middel van een gelijkenis) de waarheid en de ijdelheid aan, want het schuim verdwijnt als opgeschuimd vocht dat wordt weggeworpen; terwijl dat wat tot goed is voor de mensheid op de aarde blijft. Zo stelt God gelijkenissen aan (Al-Qur'an 13: 17).

which they heat in the fire to make ornaments or utensils therewith there is scum likewise, thus doth God (by parable) show forth the truth and vanity, for thc scum disappears like froth cast out; while that which is for the good of mankind remains on the earth. Thus doth God set forth parables' (Al-Qur'an 13: 17).

Meer dan 200 passages in de Qur'an beginnen met het woord 'Qul' (Zeg:), wat een instructie is aan de Profeet Muhammad ﷺ om de woorden die volgen op deze inleiding aan zijn publiek over te brengen in een specifieke situatie, zoals bijvoorbeeld als antwoord op een gestelde vraag, of als een bevestiging van een geloofszak, of de aankondiging van een juridische uitspraak, enzovoort.

More than 200 passages in the Qur'an open with the word 'Qul' (say:), which is an instruction to the Prophet Muhammad to address the words following this introduction to his audience in a particular situation, such as e.g. in reply to a question that has been raised, or as an assertion of a matter of belief, or announcement of a legal ruling, etc.

'Zeg: Niets zal ons overkomen behalve wat God voor ons heeft bepaald: Hij is onze Beschermer ...' (Al-Qur'an 9: 51).

'Say: Nothing will happen to us except what God has decreed for us: He is our Protector ...' (Al-Qur'an 9: 51).

'Zeg: O mensen van het boek. Verwerpen jullie ons om geen andere reden dan dat wij in God geloven, en in de openbaring die tot ons is gekomen en in wat er vóór (ons) is gekomen, en misschien omdat de meesten van jullie opstandig en ongehoorzaam zijn?' (Al-Qur'an 5: 62).

'Say: O people of the book. Do ye disapprove of us for no other reason than that we believe in God, and the revelation that has come to us and that which has come before (us) and perhaps that most of you are rebellious and disobedient?' (Al-Qur'an 5: 62).

'Zij vragen u over (dingen die worden meegenomen als) oorlogsbuit. Zeg: (Dergelijke) buit behoort aan God en de apostel: vrees God en behoud de goede onderlinge relaties tussen jullie: gehoorzaam God en Zijn apostel, indien jullie geloven' (Al-Qur'an 8: 1).

'They ask thee concerning (things taken as) spoils of war. Say: (Such) spoils are at the disposal of God and the apostle: for fear God and keep straight the relation between yourselves: obey God and His apostle, if ye do believe' (Al-Qur'an 8: 1).

Op verschillende plaatsen maakt de Qur'an gebruik van eedachtige uitdrukkingen (aqsdm, sg. qasam). [Voor een korte bespreking zie ook Abdullah Yusuf Ali, op. cit., App. XIV, pp. 1784-7.] Hun functie is om een argument te versterken en te ondersteunen, en om twijfel in de geest van de luisteraar te verdrijven. In de Arabische tekst worden deze passages vaak geopend met het woord 'wa' of de frase 'la uqsimu' (inderdaad, ik zweer).

In a number of places the Qur'an employs oath-like expressions (aqsdm, sg. qasam). [For a brief discussion see also Abdullah Yusuf Ali, op. cit., App. XIV, pp. 1784-7.] Their function is to strengthen and support an argument, and to disperse doubts in the mind of the listener. In the Arabic text these passages are often opened by the word 'wa' or the phrase 'la uqsimu' (indeed I swear).

Soms wordt er een eed afgelegd door Allah zelf:

Sometimes an oath is taken by Allah himself:

'Maar nee, bij jouw Heer, zij kunnen geen werkelijke geloof hebben totdat zij jou rechter maken in alle geschillen tussen hen en in hun zielen geen weerstand vinden tegen jouw beslissingen, maar deze met volledige overtuiging aanvaarden' (Al-Qur'an 4: 65).

'But no, by thy Lord, they can have no real faith until they make thee judge in all disputes between them and find in their souls no resistance against thy decisions but accept them with fullest conviction' (Al-Qur'an 4: 65).

Andere eden worden gezworen door de schepping van Allah:

Other oaths are taken by Allah's creation:

'Bij de zon en haar (glorieuze) schittering, bij de maan wanneer zij haar volgt, bij de dag wanneer deze haar glorie openbaart, bij de nacht wanneer deze haar verbergt; bij de hemel en haar (wonderbaarlijke) structuur, bij de aarde en haar (wijde) uitgestrektheid, bij de ziel en de proportie en orde die aan haar gegeven is ...' (Al-Qur'an 91: 1-7).

'By the sun and his (glorious) splendour, by the moon as she follows him, by the day as it shows up (the sun's) glory, by the night as it conceals it; by the firmament and its (wonderful) structure, by the earth and its (wide) expanse, by the soul and the proportion and order given to it ...' (Al-Qur'an 91: 1-7).

'Ik roep deze stad tot getuigenis...' (Al-Qur'an 90: 1).