Wat is de betekenis van al-ahruf al-sab'a?

What is the meaning of al-ahruf al-sab'a?

Het woord sab'a betekent zeven, en ahruf is het meervoud van harf, wat vele betekenissen heeft, waaronder 'rand', grens, letter, woord', enz. In technische taal beschrijft het de variëteit aan modi van de Qur'an die aan ons is overgeleverd, ook uitgedrukt in verschillende vormen van het schrijven van de tekst.

The word sab'a means seven, and ahruf is the plural form of harf, which has many meanings, among them 'edge' border, letter, word', etc. In technical language it describes the variety of modes of the Qur'an transmitted to us, also expressed in various forms of writing the text.

Lees de twee versies van soera 2:9 die op plaat 7 en 8 worden gegeven. Negeer het verschil in schrijfstijl. Het eerste voorbeeld is afkomstig uit een Koran uit Noord-Afrika, de tweede uit een Koran uit Jordanië. In de Noord-Afrikaanse versie wordt het woord 'yukhadi'una' (zij bedriegen) twee keer gebruikt, terwijl in de Jordaanse versie het woord in de tweede instantie voorkomt als 'yakhda'una'. Beide zijn correcte en geaccepteerde lezingen, aangezien ze aan ons zijn overgeleverd. Ook is er geen bezwaar vanuit het oogpunt van grammatica of correct taalgebruik, en de schrijfwijze zonder klinkertekens kan beide lezingen dragen.

Read the two versions of Sura 2:9 given on plates 7 and 8. Disregard the difference in style of writing. The first example is from a Qur'an from North Africa, the second from a Qur'an from Jordan. In the North African version, the word 'yukhadi'una' (they deceive) is used twice, while in the Jordan version, the word occurs as 'yakhda'una' in the second instant. Both are correct and accepted readings, since they have been transmitted to us. Also there is no objection from the viewpoint of grammar or correct language and the writing without vowel signs can carry both readings.

In de tijd van de Profeet Muhammad ﷺ, toen de Qur'an werd geopenbaard, waren de Arabische stammen verspreid over het hele schiereiland en spraken zij een aantal dialecten, die elk eigen woorden en idioom bevatten.

In the time of the Prophet Muhammad when the Qur'an was revealed, the Arab tribes scattered all over the peninsula, spoke a number of dialects, each containing peculiar words and idioms.

De taal van de Quraish had zich ontwikkeld tot een vorm van 'hoog-Arabisch' door de vele invloeden die zij absorbeerde, aangezien deze werd gesproken in het belangrijkste centrum van handel en bedevaart in Arabië. Daarom was deze taal overduidelijk het meest geschikt om de boodschappen van openbaring over te dragen, die alle volkeren moesten bereiken en niet beperkt mochten blijven tot een specifieke stam.

The language of the Quraish had developed into a form of 'high Arabic' due to the many influences it absorbed, being spoken at the main centre of trade and pilgrimage in Arabia. Hence this language was obviously the most suitable to carry the messages of revelation which were to reach all peoples and not be restricted to a particular tribe.

De overleveringen (Hadith) vertellen ons dat de Qur'an feitelijk in zeven wijzen (al-ahruf al-sab'a) werd geopenbaard. Dit is overgeleverd door meer dan tien metgezellen van de Profeet ﷺ, onder wie Abu Bakr, 'Umar, 'Uthman, Ibn Mas'ud, Ibn 'Abbas en anderen. [Itqan, I, p. 41.] Het volgende is de overlevering (Hadith) in Bukhari:

The hadith reports tell us that the Qur'an was actually revealed in seven modes (al-ahruf al-sab'a). This has been narrated by more than ten of the Prophet's Companions, among them Abu Bakr, 'Umar, 'Uthman, Ibn Mas'ud, Ibn 'Abbas and others. [Itqan, I, p. 41.] The following is the hadith in Bukhari:

Overgeleverd door 'Abdullah bin 'Abbas: De apostel van Allah ﷺ zei: Gabriël reciteerde de Qur'an aan mij op één manier. Daarna verzocht ik hem (om het op een andere manier te lezen), en ik bleef hem vragen het op andere manieren te reciteren, en hij reciteerde het op verschillende manieren totdat hij het uiteindelijk op zeven verschillende manieren reciteerde. [Bukhari, VI No. 513.] Bij een andere gelegenheid klaagde 'Umar bij de Profeet ﷺ dat Hisham de soera al-furqan op een andere manier had gereciteerd dan wat 'Umar van de Profeet ﷺ had gehoord, maar de Profeet ﷺ zei: '... deze Qur'an is geopenbaard om op zeven verschillende manieren gereciteerd te worden, dus reciteer ervan wat voor jou het gemakkelijkst is'. [Bukhari, VI No. 514.] Er wordt gezegd dat Salman een passage uit 5:82 voorlas in de aanwezigheid van de Profeet ﷺ in de volgende twee versies, waarvan de eerste nu in de Qur'anische tekst staat, terwijl de tweede een variantlezing vormt volgens 'Ubay b. Ka'b: [Ibn Abi Dawud., p. 129.]  dhalika bi-anna minhum qissisina wa ruhbana.

'Narrated 'Abdullah bin 'Abbas: Allah's apostle said: Gabriel recited the Qur'an to me in one way. Then I requested him (to read it in another way), and continued asking him to recite it in other ways, and he recited it in several ways till he ultimately recited it in seven different ways'. [Bukhari, VI No. 513.] On another occasion, 'Umar complained to the Prophet that Hisham had recited Sura al-furqan in a way different from what 'Umar had heard from the Prophet, but the Prophet said: '... this Qur'an has been revealed to be recited in seven different ways, so recite of it whichever is easier for you'. [Bukhari, VI No. 514.] Salman is reported to have said that he read a passage from 5:82 in the presence of the Prophet in the following two versions, the first of which is now in the Qur'anic text, while the second constitutes a variant reading according to 'Ubay b. Ka'b: [Ibn Abi Dawud., p. 129.]  dhalika bi-anna minhum qissisina wa ruhbana.

 dhalika bi-anna minhum siddiqina wa ruhbana. [Ibn Abi Dawud., p. 103.] Moslimgeleerden hebben een aantal verklaringen en voordelen naar voren gebracht voor de moslimgemeenschap (Ummah) die voortvloeien uit de openbaring van de Koranische boodschap in verschillende modaliteiten. Hieronder staan de belangrijkste hiervan:

Er bestaat een verschil van mening onder klassieke islamitische geleerden over het onderwerp van de 'zeven modi', tot op het punt dat een van hen kon zeggen: 'de mate van verschil van mening (ikhtilaf) onder de geleerden is tot een omvang van 35

There is a difference of opinion among classical Muslim scholars on the subject of the 'seven modes', to the extent that one of them was able to say: 'the degree of difference of opinion (ikhtilaf) among the scholars is to the extent of 35

uitspraken'. [Itqan, I, p.45.] Sommige van deze verschillende meningen zijn dat de 'zeven modi' zijn:

sayings'. [Itqan, I, p.45.] Some of these different opinions are that the 'seven modes' are:

 Verschillende talen (dialecten) die onder de Arabieren gangbaar waren op het moment van openbaring, zoals bijvoorbeeld Quraish, Hudhail, Tamim, enzovoort, die verschillende uitspraakwijzen hadden die zelfs de spelling konden beïnvloeden, bijvoorbeeld:

 Different languages (dialects) current among the Arabs at the time of revelation, such as e.g. Quraish, Hudhail, Tamim, etc., who had different ways of pronunciations which could even affect the spelling, e.g.

 al-tabuh en al-tabut. (2: 248) [Zie Kamal, op. cit., p.46.]  of: hiyaka voor iyaka (1:5).

 al-tabuh and al-tabut. (2: 248) [See Kamal, op. cit., p.46.]  or: hiyaka for iyaka (1:5).

 of: atta voor hatta (12: 35).

 or: atta for hatta (12: 35).

• Het kan ook het gebruik van woorden uit verschillende talen in de Qur'an zijn (dit wordt beschouwd als een van de meest gezonde opvattingen).

 It may also be the usage of words from the different languages in the Qur'an (this is considered one of the most sound views).

• Het gebruik van synoniemen in de Qur'an, oftewel het feit dat een verscheidenheid aan uitdrukkingen hetzelfde concept beschrijven. Een bekend voorbeeld is soera 101: 5, die gelezen wordt als 'Ka-l-'ihni-l-manfush', maar in een andere versie 'Ka-s-sufi-l-manfush', beide betekenen 'als gekaard wol'. Het woord arshidna werd gelezen in plaats van ihdina (soera 1: 6), enz. [Beide voorbeelden zijn van Ibn Mas'ud. Deze visie ligt ook zeer dicht bij het idee van verschillende dialecten, en veel geleerden neigen dergelijk gebruik van synoniemen te accepteren als zijnde 'de zeven modi'.] • Verschillende aspecten van de openbaring, zoals bijvoorbeeld geboden, verboden, beloften, overleveringen, enz.

Uit deze verschillende meningen, waarvan er ter illustratie slechts enkele hierboven zijn vermeld, is een algemeen aanvaarde conclusie dat de 'zeven modi' de basis vormen van verschillende afzonderlijke manieren van het reciteren van de Qur’an, wat de verschillende gebruiken ten tijde van de openbaring weerspiegelt, variërend in uitspraak en zelfs in kleine verschillen in bewoording. De 'zeven ahruf' zijn echter niet identiek aan de bekende 'zeven lezingen'. Deze ontstonden in een latere tijd. Hoewel veel van wat de 'zeven lezingen' bevatten ook te vinden is in de zeven ahruf, zijn er enkele verschillen, die zullen worden uitgelegd wanneer de zeven lezingen worden besproken.

From these different opinions, of which only some have been listed above, by way of illustration, a generally-accepted conclusion is that the 'seven modes' are at the basis of several distinct ways of reciting the Qur’an, reflecting the different usage at the time of revelation, comprising variations in pronunciation and even minor differences in wording. The 'seven 'ahruf are however, not identical with the well-known 'seven readings'. These came about in a later age. Although much of what the 'seven readings' contain is also found in the seven ahruf, there are some differences, which will be explained when discussing the seven readings.

Slechts enkele voorbeelden van 'ahruf zijn aan ons overgeleverd. Ze zijn van belang voor Koranexegese (Tafsir), eerder dan voor qira'a.

Only a few examples for 'ahruf have been transmitted to us. They are of importance for Tafsir, rather than qira'a.

Zeven wijzen in de Koran Terwijl sommige geleerden [bijv. Tabari, Jami' al-bayan 'an ta'wil ayat al-Qur’an, Cairo, 1968. Zie inleiding bij deze Koranexegese (Tafsir).

Seven Modes in the Qur'an While some scholars [e.g. Tabari, Jami' al-bayan 'an ta'wil ayat al-Qur’an, Cairo, 1968. See introduction to this tafsir.

Zarkashi, Vol. 1, p.213 zegt dat de meeste geleerden de eerste visie aanhangen, en dat de laatste dubbele lezing van de Qur'an door Muhammad ﷺ in de aanwezigheid van de engel Gabriël diende om, onder andere, het doel te bereiken van het elimineren van de andere zes wijzen. [houdt in dat de geschreven Qur'an nu slechts één van de 'zeven wijzen' bevat, en dat de andere mondeling aan ons zijn overgeleverd, is er ook enig bewijs voor de visie dat de tekst van de Qur'an, zoals wij die voor ons hebben, al deze 'zeven wijzen' kan bevatten omdat:

Zarkashi, Vol. 1, p.213 says most scholars are of the first view, and that the last double-reading of the Qur'an by Muhammad in the presence of the Angel Gabriel served, among others, the purpose of eliminating the other six modes.] hold that the written Qur'an now includes only one of the 'seven modes', and the others are transmitted orally to us, there is some evidence also for the view that the text of the Qur'an, as we have it in front of us, may include all these 'seven modes' because: