Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
5.5 The Various Readings
Al-qira'a (meervoud qiraa'at) is afgeleid van het woord qara'a, 'lezen, reciteren'; waaruit ook het woord Qur'an is afgeleid. Het is een zelfstandig naamwoord, wat recitatie betekent. In technische taal beschrijft het zowel de mondelinge recitatie van de Qur'an als de interpunctie van de geschreven tekst, die overeenkomt met de mondelinge recitatie.
Al-qira'a (pl. qiraa'at) is derived from the word qara'a, 'reading, reciting'; from which also the word Qur'an is derived. It is a verbal noun, meaning recitation. In technical language it describes the oral recitation of the Qur'an as well as the punctuation of the written text, which corresponds to the oral recitation.
Voorbeelden:
Examples:
Mawdudi [Introduction to the Study of the Qur’an, Delhi, 1971, p.21.] heeft zeer overtuigend de juiste interpretatie van een geaccepteerd verschil in recitatie uitgelegd. Hij schreef dat in al-fatiha (1: 3): de recitaties "maliki" en "mâliki" beide een van de eigenschappen van Allah beschrijven, en dat er absoluut geen tegenstrijdigheid bestaat tussen 'soeverein' en 'meester' van de dag des oordeels, maar dat 'deze twee recitaties de betekenis van het vers des te duidelijker maken'.
Mawdudi [Introduction to the Study of the Qur’an, Delhi, 1971, p.21.] has very convincingly explained the proper understanding of some accepted difference in reading. He wrote that in al-fatiha (1: 3): the readings "maliki" and " mâliki " both describe one of the attributes of Allah, and there is absolutely no contradiction between 'sovereign' and 'master' of the day of judgement, but 'these two readings make the meaning of the verse all the more clear'.
Op vergelijkbare wijze dragen arjulakum [Lezing van Nafi, Hafs 'an Asim, Kisa'i.] en arjulikum [Lezing van Ibn Kathir, Abu Amr, Abu Bakra 'an 'Asim, Hamza.] in 5:8 twee betekenissen: "Was" of "Veeg" uw voeten. Beide zijn inderdaad correct, want onder normale omstandigheden zal een man zijn voeten wassen, terwijl een ander persoon, bijvoorbeeld een reiziger, ze mag afvegen. Hier draagt de tekst van de Qur'an beide betekenissen tegelijkertijd. Dit is inderdaad een uniek kenmerk van de openbaring van Allah.
Similarly 5:8 arjulakum [Reading of Nafi, Hafs 'an Asim, Kisa'i.] and arjulikum [Reading of Ibn Kathir, Abu Amr, Abu Bakra 'an 'Asim, Hamza.] carry two meanings: "Wash" or "Wipe" your feet Both are indeed correct, for under normal circumstances a man will wash his feet, while some other person e.g. a traveler may wipe them. Here the text of the Qur'an carries both meanings at the same time. This is indeed a unique feature of the revelation from Allah.
Lezers onder de Sahaba. Het lezen en reciteren van de Qur'an vindt plaats sinds de openbaring begon, en de Profeet ﷺ was de eerste die reciteerde. Dit is reeds besproken in het gedeelte over de overlevering van de tekst. Na zijn dood ging de recitatie voort via zijn Metgezellen. Onder de beroemde lezers van wie velen van de opvolgers (Tabi’un) leerden, waren Ubay bin Ka'b, 'Ali, Zaid bin Thabit, Ibn Mas'ud, Abu Musa al-Ash'ari en velen anderen.
Readers among the Sababa Reading and reciting of the Qur'an has been done since revelation began, and the Prophet was the first to recite. This has already been discussed in the section on transmission of the text. After his death, the recitation continued through his Companions. Among the famous readers from whom many of the tabi'un learned, were Ubay bin Ka'b, 'Ali, Zaid bin Tbabit, Ibn Mas'ud, Abu Musa al-Ash'ari and many others.
Latere Ontwikkeling Later on, met moslims die zich in vele delen van de wereld vestigden, werd de Qur'an op verschillende manieren gereciteerd, waarvan sommige niet in overeenstemming waren met de geaccepteerde tekst en de overgeleverde lezingen van de Profeet ﷺ en de Metgezellen. Dit noodzaakte een grondige screening en een onderscheid tussen wat sahih (gezond) is en wat shadh (uitzonderlijk) is.
Later Development Later on, with Muslims settling in many parts of the world, the Qur'an was recited in a variety of ways, some of which were not in accordance with the accepted text and the transmitted readings from the Prophet and the Companions. This necessitated a thorough screening and distinction between what is sahih (sound) and what is shadh (exceptional).
De Zeven Lezingen De 'zeven lezingen' werden gestandaardiseerd in de tweede/achtste eeuw. Ibn Mujahid, een moslimgeleerde uit de negende eeuw, schreef een boek met de titel The Seven Readings, waarin hij zeven van de heersende recitatievormen selecteerde als de best overgeleverde en meest betrouwbare. Andere werden vervolgens minder gunstig beoordeeld en zelfs tegengesproken, waaronder de lezingen van Ibn Mas'ud en 'Ubay bin Ka'b. Dit betekent echter niet dat men zich moet beperken tot één van deze zeven lezingen, of tot alle zeven. Hieronder worden de lokale oorsprong van de zeven lezingen en de namen van de lezers [Zie voor hun korte biografieën Fihrist, I, p. 63ff.] en enkele overleveraars (rawis) die hiermee verbonden zijn, vermeld:
The Seven Readings The 'seven readings' were standardised in the second/eighth century. Ibn Mujahid, a ninth-century Muslim scholar, wrote a book entitled The Seven Readings, in which he selected seven of the prevailing modes of recitation as the best transmitted and most reliable. Others were subsequently disfavoured and even opposed, among them the readings of Ibn Mas'ud and 'Ubay bin Ka'b. However, this is not to say that one must restrict oneself to one of these seven readings, or to all of them. Below are listed the local origin of the seven readings and the names of readers [For their short biographies see Fihrist ,I, p. 63ff.] and some transmitters (rawis) connected with them:
Plaats Lezer Transmissie Madina Nafi' (169/785) Warsh (197/812).
Place Reader Transmitter Madina Nafi' (169/785) Warsh (197/812).
Makka Ibn Kathir (120/737).
Makka Ibn Kathir (120/737).
Damascus Ibn 'Amir (118/736).
Damascus Ibn 'Amir (118/736).
Basra Abu 'Amr (148/770).
Basra Abu 'Amr (148/770).
Kufa 'Asim (127/744) Hafs (180/796).
Kufa 'Asim (127/744) Hafs (180/796).
Kufa Hamza (156/772).
Kufa Hamza (156/772).
Kufa Al-Kisa'i (189/804) Duri (246/860).
Kufa Al-Kisa'i (189/804) Duri (246/860).
Lezingen nr. 1 en 5 zijn van bijzonder belang: de lezing overgeleverd door Warsh is wijdverspreid in Afrika, met uitzondering van Egypte, waar, zoals nu in bijna alle andere delen van de islamitische wereld, de lezing overgeleverd door Hafs wordt gehanteerd.
Readings No. 1 and 5 are of particular importance: the reading transmitted by Warsh is widespread in Africa, except Egypt, where, as now in almost all other parts of the Muslim world, the reading transmitted by Hafs is observed.
Other Views
Later ontstonden er andere opvattingen, waardoor er tien of veertien bekende lezingen ontstonden. Naast de zeven hierboven, vormen de volgende de tien en de veertien lezers:
Later on other views emerged, making ten or fourteen well-known readings. In addition to the seven above, the following make up the ten and the fourteen readers:
Plaats Lezer Zender Madina Abu Ja'far (130/747)
Place Reader Transmitter Madina Abu Ja'far (130/747)
Basra Ya'qub (205/820)
Basra Ya'qub (205/820)
Kufa Khalaf (229/843)
Kufa Khalaf (229/843)
Basra Hasan al Basri (110/728)
Basra Hasan al Basri (110/728)
Makka Ibn Muhaisin (123/740)
Makka Ibn Muhaisin (123/740)
Basra Yahya al-Yazidi (202/817)
Basra Yahya al-Yazidi (202/817)
Kufa al-A'mash (148/765)
Kufa al-A'mash (148/765)
De lezingen zijn ook als volgt onderverdeeld: [Suyuti, Itqan, I, p 77] De massaal overgeleverde (Mutawatir) (overgeleverd door velen; zij omvatten de zeven bekende lezingen).
The readings are also divided as follows: [Suyuti, Itqan, I, p 77] The mutawatir (transmitted by many; they include the seven well-known readings).
De ahad (overgeleverd door één; zij zijn er drie, teruggaand tot de metgezellen (Sahabah), en samen met de zeven vormen zij de tien).
The ahad (transmitted by one; they number three, going back to the sahaba and together with the seven make up the ten).
De shadh (uitzonderlijk; zij gaan alleen terug naar de opvolgers (Tabi’un)).
The shadh (exceptional; they go back to the tabi'un only).
Islamitische geleerden hebben drie criteria vastgesteld voor de aanvaarding van elke qira'a en drie criteria voor het verkiezen van de ene boven de andere. De beste overlevering was uiteraard massaal overgeleverd (Mutawatir). De drie criteria voor de aanvaarding van andere lezingen zijn:
Muslim scholars have laid down three criteria for the acceptance of any qira'a and three criteria for preferring some over others. The best transmission was of course mutawatir. The three criteria for acceptance of other readings are:
Juistheid volgens de Arabische grammatica.
Correctness according to Arabic grammar.
Overeenstemming met de geschreven tekst van 'Uthman.
Agreement with the written text of 'Uthman.
Betrouwbaar terug te voeren op de Profeet ﷺ.
Traced back reliably to the Prophet.
De drie criteria voor voorkeur zijn:
The three criteria for preference are:
Juistheid volgens de Arabische grammatica.
Correctness according to Arabic grammar.
Overeenstemming met de geschreven tekst van 'Uthman.
Agreement with the written text of 'Uthman.
Rapporteerd/bevoordeeld door velen (meerderheid).
Reported/preferred by many (majority).
Summary
De beste samenvatting over dit onderwerp is wellicht te vinden in de woorden van de geleerde Abu-l-Khair bin al-Jazari (d. 833/1429), die schreef:
The best summary on this topic is perhaps contained in the words of the scholar Abu-l-Khair bin al-Jazari (d.833/1429), who wrote:
'Elke lezing die in overeenstemming is met de Arabische (grammatica), zelfs als dit (slechts) op een bepaalde manier het geval is, en in overeenstemming met een van de masahif van 'Uthman, zelfs als dit (slechts) waarschijnlijk is, en met een gezonde overleveringsketen, is een correcte (sahih) lezing, die niet verworpen mag worden en niet ontkend mag worden, maar die behoort tot de zeven modi (ahruf) waaronder de Qur'an werd geopenbaard, en de mensen zijn verplicht deze te accepteren, ongeacht of deze van de zeven imams komt, of de tien, of van andere geaccepteerde imams, maar wanneer een van deze drie voorwaarden niet wordt vervuld, moet deze worden verworpen als zwak (daif) of uitzonderlijk (shadh) of ongeldig (batil), ongeacht of deze van de zeven komt of van iemand die ouder is dan hen.' [Suyuti, Itqan, I, p.75 ]
'Every reading in accordance with Arabic (grammar) even if (only) in some way, and in accordance with one of the masahif of 'Uthman, even if (only) probable, and with sound chain of transmission, is a correct (sahih) reading, which must not be rejected, and may not be denied, but it belongs to the seven modes (ahruf) according to which the Qur'an was revealed, and the people are obliged to accept it, no matter whether it is from the seven Imams, or the ten or from other accepted Imams, but when one of these three conditions is not fulfilled, it must be rejected as weak (daif) or exceptional (shadh) or void (batil), no matter whether it is from the seven or from one who is older than them.' [Suyuti, Itqan, I, p.75 ]