De openbaringen van Allah zoals te vinden in de Qur'an raken aan een verscheidenheid aan onderwerpen, waaronder geloofsovertuigingen, geschiedenis, verhalen van de profeten, de Dag des Oordeels, het Paradijs en de Hel, en vele anderen. Bijzonder belangrijk zijn de ahkam (rechtsregels [Hukm]), omdat zij de wijze voorschrijven van juridische relaties tussen mensen, zoals Allah wenst dat zij worden nageleefd.

The revelations from Allah as found in the Qur'an touch on a variety of subjects, among them beliefs, history, tales of the prophets, day of judgement, Paradise and Hell, and many others. Particularly important are the ahkam (legal rulings), because they prescribe the manner of legal relationships between people, as Allah wishes them to be observed.

Hoewel de kernboodschap van de Islam altijd hetzelfde blijft, zijn de juridische uitspraken door de eeuwen heen gevarieerd, en brachten veel profeten vóór Muhammad ﷺ specifieke wetscodes (sharia) voor hun respectievelijke gemeenschappen.

While the basic message of Islam remains always the same, the legal rulings have varied throughout the ages, and many prophets before Muhammad brought particular codes of law (shari'a) for their respective communities.

De Arabische woorden 'nasikh' en 'mansukh' zijn beide afgeleid van hetzelfde stamwoord 'nasakha', dat betekenissen draagt zoals 'afschaffen, vervangen, intrekken, abrogere(n)'.

The Arabic words 'nasikh' and 'mansukh' are both derived from the same root word 'nasakha' which carries meanings such as 'to abolish, to replace, to withdraw, to abrogate'.

Het woord nasikh (een actief participium) betekent 'de opheffende', terwijl mansukh (passief) 'het opgeheven' betekent. In technische taal verwijzen deze termen naar bepaalde delen van de Koranische openbaring die zijn 'opgeheven' door andere delen.

The word nasikh (an active participle) means 'the abrogating', while mansukh (passive) means 'the abrogated'. In technical language these terms refer to certain parts of the Qur'anic revelation, which have been 'abrogated' by others.

Natuurlijk is de opgeheven passage degene die 'mansukh' wordt genoemd, terwijl de opheffende passage 'nasikh' wordt genoemd.

Naturally the abrogated passage is the one called 'mansukh' while the abrogating one is called 'nasikh'.

Het principe van naskh (abrogatie) wordt in de Qur'an zelf vermeld en is geen latere historische ontwikkeling:

The principle of naskh (abrogation) is referred to in the Qur'an itself and is not a later historical development:

'Geen van Onze openbaringen schaften Wij af of laten Wij vergeten, maar Wij vervangen [het] door iets beters of gelijkaardigs:

'None of Our revelations do We abrogate or cause it to be forgotten, but We substitute something better or similar:

'weet jij niet dat God macht heeft over alle dingen?' (2: 106). [Sommigen zeggen echter dat dit verwijst naar de openbaringen vóór de Qur’an, die nu zijn vervangen door de Qur’an zelf. Zie Mawdudi. The Meaning of the Qur’an, Lahore, 1967, Vol. I, p.102. noot 109.]

knowest thou that God has power over all things?' (2: 106). [Some however say that this refers to the revelations before the Qur’an, which have now been substituted by the Qur’an itself. See Mawdudi. The Meaning of the Qur’an, Lahore, 1967, Vol. I, p.102. note 109.]

Toen de boodschap van de Islam aan de Arabieren werd gepresenteerd als iets nieuws, en anders dan hun levenswijze, werd deze in fasen geïntroduceerd. De Qur'an bracht geleidelijk belangrijke veranderingen aan, om de mensen de gelegenheid te geven zich aan te passen aan de nieuwe voorschriften.

When the message of Islam was presented to the Arabs as something new, and different from their way of life, it was introduced in stages. The Qur'an brought important changes gradually, to allow the people to adjust to the new prescriptions.

Voorbeeld: Er zijn drie verzen in de Qur'an betreffende het drinken van wijn. Het drinken van wijn was zeer wijdverspreid in de pre-islamitische tijd en, hoewel het een maatschappelijk kwaad was, werd het zeer gewaardeerd. De drie verzen die uiteindelijk leidden tot het verbod op bedwelmende middelen werden in fasen geopenbaard (4: 43, 2: 219; 5: 93-4).

Example: There are three verses in the Qur'an concerning the drinking of wine. Wine drinking was very widespread in pre-Islamic times and, although a social evil, highly esteemed. The three verses which finally led to the prohibition of intoxicating substances were revealed in stages (4: 43, 2: 219; 5: 93-4).

Kennis van al-nasikh wa al-mansukh is belangrijk omdat het betrekking heeft op de correcte en exacte toepassing van de wetten van Allah. Het heeft specifiek betrekking op juridische openbaringen:

Knowledge of al-nasikh wa al-mansukh is important because it concerns the correct and exact application of the laws of Allah. It is specifically concerned with legal revelations:

 Het is een van de belangrijke voorwaarden voor de Koranexegese (Tafsir) van de Koran.

 It is one of the important pre-conditions for explanation (tafsir) of the Qur'an.

• Het is een van de belangrijke voorwaarden voor het begrijpen en toepassen van de islamitische wet (rechtsregel (Hukm), sharia).

 It is one of the important pre-conditions for understanding and application of the Islamic law (hukm, shari'a).

• Het werpt licht op de historische ontwikkeling van de islamitische rechtswetenschap.

 It sheds light on the historical development of the Islamic legal code.

• Het helpt om de directe betekenis van de betreffende verzen (Ayah's) te begrijpen.

 It helps to understand the immediate meaning of the ayat concerned.

Koranexegese (Tafsir) of een juridische uitspraak is niet acceptabel van een persoon die niet over dergelijke kennis beschikt.

Tafsir (explanation of the Qur'an) or legal ruling is not acceptable from a person who does not have such knowledge.

Net zoals in het vakgebied van asbab al-nuzul, kan informatie over al-nasikh wa al-mansukh niet worden aanvaard op basis van louter persoonlijke mening, gissingen of geruchten, maar moet deze volgens de ulum al-hadith gebaseerd zijn op betrouwbare overleveringen en moet deze teruggaan naar de Profeet ﷺ en zijn Metgezellen.

As in the field of asbab al-nuzul, the information about al-nasikh wa al-mansukh cannot be accepted upon mere personal opinion, guesswork or hearsay, but must be based on reliable reports, according to the ulum al-hadith, and should go back to the Prophet and his Companions.

Het rapport moet ook duidelijk vermelden welk deel van de openbaring nasikh is en welk deel mansukh is.

The report must also clearly state which part of the revelation is nasikh and which is mansukh.

Sommige geleerden zeggen dat er drie manieren zijn om kennis te vergaren over al-nasikh wa al-mansukh:

Some scholars say that there are three ways of knowing about al-nasikh wa al-mansukh:

 Rapport van de Profeet ﷺ of de Metgezellen.

 Report from the Prophet or Companions.

 consensus (Ijma’) (van de moslimgemeenschap (Ummah) over wat nasikh is en wat mansukh).

 Ijma' (consensus of the umma upon what is nasikh and what mansukh).

 Kennis over welk deel van de Qur'an voorafging aan een ander deel in de geschiedenis van de openbaring. [Qattan, op.cit., p. 199] Voorbeeld:

 Knowledge about which part of the Qur'an preceded another part in the history of revelation. [Qattan, op.cit., p. 199] Example:

Overgeleverd door Mujahid (met betrekking tot het vers):

Narrated Mujahid (regarding the verse):

Degenen onder jullie die sterven en echtgenotes achterlaten, zij (hun echtgenotes) zullen (wat hun huwelijk betreft) vier maanden en tien dagen wachten (2: 234).

Those of you who die and leave wives behind, they (their wives) shall await (as regards their marriage) for four months and ten days (2: 234).

De weduwe moest, volgens dit vers, deze periode van wachten doorbrengen bij de familie van haar echtgenoot, dus openbaarde Allah:

Volgens sommige geleerden heft de Qur'an alleen de Qur'an op. Zij baseren hun standpunt op suras 2:106 en 16:101.

According to some scholars the Qur'an abrogates only the Qur'an. They base their view on suras 2: 106 and 16: 101.

Volgens hen heft de Koran de profetische traditie (Sunnah) niet op en heft de profetische traditie (Sunnah) de Koran ook niet op. Dit is in het bijzonder de visie die wordt gehanteerd door Shafi'i. [Voor details zie Kitab al-risala, Cairo, n.d., pp.30-73; Engelse vertaling door M. Khadduri, op.cit., pp. 12345; voor een korte samenvatting van de visies van Ash-Shafi'i zie ook Seeman, K., Ash-Shafi'is Risala, Lahore, 1961, pp.53-85.] Anderen zijn van mening dat de Koran zowel de Koran als de profetische traditie (Sunnah) mag opheffen. Zij baseren hun visie op soera 53: 34.

According to them the Qur'an does not abrogate the sunna nor does the sunna abrogate the Qur'an. This is, in particular, the view held by Shafi'i. [For details see Kitab al-risala, Cairo, n.d., pp.30-73; English translation by M. Khadduri, op.cit., pp. 12345; for a brief summary of Ash-Shafi'i's views see also Seeman, K., Ash-Shafi'is Risala, Lahore, 1961, pp.53-85.] Others are of the opinion that the Qur'an may abrogate the Qur'an as well as the sunna. They base their view on Sura 53: 34.

Er bestaat ook de opvatting dat er vier klassen van naskh zijn:

There is also the view that there are four classes of naskh:

 De Qur'an heft de Qur'an op.

 Qur'an abrogates Qur'an.

 De Qur'an heft de profetische traditie (Sunnah) op.

 Qur'an abrogates sunna.

 De profetische traditie (Sunnah) heft de Koran op.

 Sunna abrogates Qur'an.

 De profetische traditie (Sunnah) heft de profetische traditie (Sunnah) op.

 Sunna abrogates sunna.

[Qattan, op.cit, pp. 201-2.] In deze discussie zullen we uitsluitend de abrogatie in de Qur'an beschouwen, en de abrogatie in de profetische traditie (Sunnah) buiten beschouwing laten.

[Qattan, op.cit, pp. 201-2.] In this discussion, we shall only consider the abrogation in the Qur'an, and leave aside the abrogation in the sunna.

Drie soorten Naskh in de Qur'an [Ibn Salama, al-nasikh wa al-mansukh, Cairo, 1966, p.5.] De geleerden hebben abrogatie in drie soorten verdeeld:

Volgens Ibn Salama zijn er, [Op cit., zie p. 6-8 voor de namen van deze suras,] een bekende auteur over dit onderwerp:

There are, according to Ibn Salama, [Op cit., see pp.6-8 for the names of these suras.] a well-known author on the subject:

 43 suras zonder nasikh of mansukh.

 43 suras with neither nasikh or mansukh.

 6 suras met nasikh maar zonder mansukh.

 6 suras with nasikh but no mansukh.

 40 suras met mansukh maar zonder nasikh.

 40 suras with mansukh but no nasikh.

 25 suras met zowel nasikh als mansukh.

 25 suras with both nasikh and mansukh.

Volgens de Itqan van Suyuti zijn er 21 gevallen in de Qur'an waarin een openbaring is ingetrokken door een andere.

According to Suyuti's Itqan there are 21 instances in the Qur'an, where a revelation has been abrogated by another.

Hij geeft ook aan dat er een verschil van mening bestaat over sommige van deze zaken: bijv. 4:8, 24:58, enz. [Itqan, II, pp.20-3; Kamal, op.cit., pp.101-9 geeft ook de volledige lijst van Suyuti weer.] Sommige geleerden hebben geprobeerd het aantal abrogaties in de Qur'an nog verder te verminderen door de relaties tussen de verzen op bepaalde speciale manieren te verklaren, bijvoorbeeld door erop te wijzen dat er geen sprake is van een juridische abrogatie, of dat om bepaalde redenen de naskh niet authentiek is. Shah Waliullah (d. 1759), de grote moslimgeleerde uit India, behield slechts de volgende 5 van de 21 gevallen van Suyuti als authentiek:

He also indicates that there is a difference of opinion about some of these: e.g. 4: 8, 24: 58, etc. [Itqan, II, pp.20-3; Kamal, op.cit., pp.101-9 also gives Suyuti's complete list.] Some scholars have attempted to reduce the number of abrogations in the Qur'an even further, by explaining the relationships between the verses in some special ways, e.g. by pointing out that no legal abrogation is involved, or that for certain reasons the naskh is not genuine Shah Waliullah (d. 1759) the great Muslim scholar from India only retained the following 5 out of Suyuti's 21 cases as genuine:

Mansukh 2: 180 nasikh 4: 11, 12

Mansukh 2: 180 nasikh 4: 11, 12

Mansukh 2:240 nasikh 2:234.

Er is natuurlijk een verschil tussen abrogatie en specificatie. Met het laatste wordt bedoeld dat de ene openbaring in meer detail of volgens specifieke omstandigheden uitlegt hoe een andere openbaring begrepen moet worden.

There is of course a difference between abrogation and specification. By the latter is meant that one revelation explains in more detail or according to specific circumstances how another revelation should be understood.

Voorbeeld: Soera 2:183 zegt: 'O jullie die geloven, vasten is aan jullie voorgeschreven...' 'Ata' overleverde dat hij Ibn 'Abbas hoorde het goddelijke vers reciteren: 'voor hen die het kunnen, is een verlossing, het voeden van een behoeftige' (2:184). Ibn 'Abbas zei: 'Dit vers is niet ingetrokken, maar het is bedoeld voor oude mannen en oude vrouwen die niet de kracht hebben om te vasten, dus zij moeten voor elke dag van het vasten één arm persoon voeden (in plaats van te vasten).'

Example: Sura 2:183 says 'O you who believe, fasting is prescribed to you ...' Narrated 'Ata' that he heard Ibn 'Abbas reciting the Divine verse 'for those who can do it is a ransom, the feeding of one that is indigent' (2:184). Ibn 'Abbas said 'This verse is not abrogated but it is meant for old men and old women who have no strength to fast, so they should feed one poor person for each day of fasting (instead of fasting).

[Bukhari, VI, No. 32.] Het is volkomen duidelijk dat het tweede vers (2:184) de regel van het vasten uit het eerste vers (2:183) niet opheft, maar uitlegt dat er in een specifiek geval, namelijk dat van zwakke oude mensen, een manier is om het gemiste vasten in te halen.

[Bukhari, VI, No. 32.] It is quite clear that the second verse (2:184) does not abrogate the rule of fasting from the first verse (2:183) but explains that in a specific case, that of feeble old people, there is a way of making up for the loss of fast.

Op dezelfde manier kunnen de verzen betreffende bedwelmende dranken worden begrepen als specificaties in plaats van als abrogaties (zie 4:43; 2:219; 5:93-4).

In the same way the verses concerning intoxicating drinks can be understood as specifications rather than abrogations (see 4:43;2:219;5:93-4).

De Qur'an verwijst in 2:106 naar het concept van naskh. Er bestaat echter een verschil van mening over de mate waarin al-nasikh wa-al mansukh feitelijk voorkomt in de tekst van de Qur'an. De informatie betreffende al-nasikh wa-al mansukh moet met grote voorzichtigheid worden behandeld, aangezien voor alle overleveringen betreffende de tekst van de Qur'an twee onafhankelijke getuigen vereist zijn. Veel van de voorbeelden die de geleerden hebben aangehaald om deze kwestie te illustreren (en ik heb ze met hetzelfde doel geciteerd) zijn gebaseerd op slechts één getuige. Alleen 'A'isha rapporteerde dat 10 of 5 zuigelingen deel hadden uitgemaakt van de Qur'anitische recitatie, en alleen 'Umar rapporteerde dat de 'vers van de steniging' was opgenomen in de Qur'anitische tekst.

The Qur'an, in 2:106, refers to the concept of naskh. However, there is a difference of opinion about the extent to which al-nasikh wa-al mansukh does in fact occur in the text of the Qur'an. The information concerning al-nasikh wa-al mansukh must be treated with great caution as, for all reports concerning the text of the Qur'an, two independent witnesses are required. Many of the examples which the scholars have drawn upon to illustrate this question (and I have quoted them for the same purpose) are based on one witness only. 'A'isha alone reported that 10 or 5 sucklings had been part of the Qur'anic recitation, and only 'Umar reported that the 'verse of stoning' had been included in the Qur'anic text.

Deze juridische uitspraken zijn niet opgenomen in de Qur'an juist omdat ze niet als betrouwbaar werden beschouwd, aangezien ze gebaseerd waren op slechts één getuige. Op dezelfde wijze moeten andere voorbeelden over naskh, die gebaseerd zijn op de woorden van enkel Ibn 'Abbas of Mujahid, aan dezelfde maatstaf worden getoetst.

These legal rulings are not included in the Qur'an precisely because they were not considered reliable, being based on one witness only. Similarly, other examples about naskh, based on the words of Ibn 'Abbas or Mujahid alone, are to be judged by the same measure.

Echter, zoals vermeld, blijven er een klein aantal verzen die, voor zover kan worden vastgesteld op basis van het interne bewijs van de Qur'an, zijn vervangen door andere verzen in de Qur'an.

However, as mentioned there remain a small number of verses which, as far as can be ascertained from the internal evidence of the Qur'an, have been superseded by other verses in the Qur'an.