Lugat anlamıyla Sünnet "yol, yöntem" demektir. Şer'i anlamda ise Peygamber (sav) tarafından rivayet edilen, farz olmayan, nafile niteliğindeki ibadetleri ifade eder; örneğin, sünnet rekâtları gibi, farzdan ayrı olarak tavsiye edilen rekâtlar. Bir davranışın Sünnet olarak adlandırılmasının, Peygamber'den geldiği ve farzın ise Allah (c.c.) tarafından geldiği anlamına geldiği anlaşılmamalıdır. Hem Sünnet hem de farz Allah (c.c.) tarafındandır; Resûlullah (sav) ise yalnızca Allah'ın bir tebliğcisidir, çünkü Resûlullah (sav) hevasından konuşmaz, yalnızca kendisine Allah tarafından vahyedileni, yani vahyi söyler. Dolayısıyla Sünnet Peygamber (sav) tarafından rivayet edilmiş olsa da, nafile, yani tavsiye edilen bir davranış olarak rivayet edilmiştir ve bu yüzden Sünnet denilmiştir; tıpkı farzın da zorunlu bir davranış olarak rivayet edilmesi gibi. Buna göre, sabah (fecr) namazının iki farz rekâtı, Peygamber (sav) tarafından tevatür denilen kesin rivayetlerle farz olarak nakledilmiştir; sabah namazının iki sünnet (nafile) rekâtı da yine tevatür yoluyla kesin olarak Sünnet olarak nakledilmiştir. İkisi de Allah (c.c.) tarafındandır, Resûlullah (sav) tarafından kendiliğinden değildir. Dolayısıyla ibadet alanındaki emir ya farz ya da nafiledir; diğer davranışlarda ise farz, mendup ya da mübah olabilir. Başka bir ifadeyle, nafile mendupla aynıdır, ancak ona nafile denir ve Sünnet olarak adlandırılır.

Linguistically Sunnah means the method. However, in terms of the Shari’ah it designates the nafilah that has been narrated from the Prophet (saw) such as the recommended rakaat (rakaat as-Sunnah) which are distinct from fard (compulsory). It should not be understood that the action is called Sunnah because it is from the Prophet and that the fard is from Allah (swt). The Sunnah and the fard are both from Allah (swt); and Rasool Allah (saw) is but a conveyor from Allah (swt), because the Rasool Allah (saw) uttered not out of whims but only that which was revealed to him from Allah (swt) i.e. wahy. Thus, although Sunnah is narrated from the Prophet (saw), nevertheless it is narrated as a recommended action i.e. nafilah that is why it is called sunnah; in the same way that the fard has been narrated as a compulsory action. Hence, the two compulsory raka'at of the dawn (fajr) prayer have been narrated from the Prophet (saw) through decisive reports, known as tawatur, as being fard; and the two recommended raka'at of the fajr prayer have also been narrated through decisive reports (tawatur) as being Sunnah (nafilah); and both are from Allah (swt) and not from Rasool Allah (saw) himself. Thus the command (amr) is either fard or nafilah in actions of worship (‘ibadat), and fard , mandoob or mubaH in other actions. In other words, nafilah is the same as mandoob, but it is called nafilah, and called as Sunnah.

Sünnet, Kur'an dışında Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) gelen bütün şer'î delilleri de ifade eder. Bu; onun sözlerini, fiillerini ve takrirlerini (önünde yapılan fiillere karşı sessiz kalmasını) kapsar.

The Sunnah also means all the shar’ai evidences which came from Rasool Allah (saw) other than the Qur'an. This includes his speech, actions and consent (his silence upon actions performed before him).