Madde 176.

Article 176.

Siyaset, devletin içinde ve dışında milletin işlerini yürütmektir. Devlet tarafından ve millet tarafından yürütülür. Devlet bu uygulamayı hayata geçirir, millet ise o uygulamayı sorgular.

Politics is taking care of the nation's affairs inside and outside the State. It is performed by the State and the nation. The State practices it and the nation questions that practice.

Madde 177.

Article 177.

Herhangi bir birey, parti, grup veya dernek için yabancı bir devletle ilişki kurması kesinlikle haramdır. Yabancı ülkelerle ilişkiler yalnızca Devlete özgüdür, çünkü ümmetin işlerini yönetme yetkisi yalnızca Devletindir. Ümmet, bu yönetme görevi bakımından Devleti sorgulamakla yükümlüdür.

It is absolutely forbidden for any individual, party, group or association to have relations with a foreign state. Relations with foreign countries are restricted only to the State, because the State has the sole right to practice taking care of the ummah affairs. The ummah is to question the State in connection with this task of caring.

Madde 178.

Article 178.

Amaçlar, araçları meşrulaştırmaz; çünkü yöntem düşüncenin ayrılmaz bir parçasıdır. Dolayısıyla vacip olan ve mubah olan, haram bir fiil işlenerek elde edilemez. Siyasi araçlar, siyasi yöntemlerle çelişmemelidir.

Ends do not justify the means, because the method is integral to the thought. Thus, the duty (wajib) and the permitted (mubah) cannot be attained by performing a forbidden action (haram). Political means must not contradict the political methods.

Madde 179.

Article 179.

Siyasi manevralar dış politikada gereklidir ve bu manevraların etkinliği, amaçların gizlenmesine ve eylemlerin açığa vurulmasına bağlıdır.

Political maneuvres please check spelling are necessary in foreign policy, and the effectiveness of these maneuvers is dependent on concealing (your) aims and disclosing (your) acts.

Madde 180.

Article 180.

Başka devletlerin suçlarını ifşa etmek, yanlış siyasetin tehlikesini göstermek, zararlı komploları açığa çıkarmak ve yanıltıcı kişilikleri yıkmak, en önemli siyasi araçlardan bazılarıdır.

Some of the most important political means are disclosing the crimes of other states, demonstrating the danger of erroneous politics, exposing harmful conspiracies and destroying misleading personalities.

Madde 181.

Article 181.

Siyasi yöntemlerin en önemlilerinden biri, bireylerin, milletlerin ve devletlerin işlerini yönetmede İslami düşüncelerin büyüklüğünün ortaya konulmasıdır.

One of the most important political methods is the manifestation of the greatness of the Islamic thoughts in taking care of the affairs of individuals, nations and states.

Madde 182.

Article 182.

Ümmetin siyasi davası İslam'dır; Devletin gücüyle, hükümlerinin uygulanmasının iyileştirilmesiyle ve insanlığa yönelik da'vetinin (çağrısının) sürekliliğiyle.

The political cause of the Ummah is Islam, in the might of the State, the improvement of the implementation of its rules, and continuity in its call (da’wah) to mankind.

Madde 183.

Article 183.

İslam davetinin tebliği, dış politikanın etrafında döndüğü özü oluşturur ve Devlet ile diğer devletler arasındaki ilişkiler de bu temel üzerine kurulur.

Conveying the Islamic da’wah is the core around which the foreign policy revolves, and upon which relations between the State and other states are built.

Madde 184.

Article 184.

Devletin diğer devletlerle olan ilişkileri dört esas üzerine kuruludur. Bunlar:

The state's relations with other states are built upon four considerations. These are:

1. Günümüzün İslam dünyasındaki devletler tek bir devletin parçası sayılır ve bu nedenle dış ilişkilerin kapsamına dahil edilmez. Bu ülkelerle ilişkiler dış politika alanında değerlendirilmez ve bu ülkelerin tamamını tek bir devlet altında birleştirmek için her türlü çaba harcanmalıdır.

1. States in the current Islamic world are considered to belong to one state and, therefore, they are not included within the sphere of foreign affairs. Relations with these countries are not considered to be in the realm of foreign policy and every effort should be expended to unify all these countries into one state.

2. Ekonomik, ticari, dostluk veya kültürel anlaşmalarımız bulunan devletlere, bu anlaşmaların şartları uyarınca muamele edilir. Anlaşma böyle bir hüküm içeriyorsa, bu devletlerin vatandaşları, tebaamıza aynı şekilde muamele edilmesi kaydıyla, pasaport gerekmeksizin kimlik kartıyla Devlete girme hakkına sahiptir. Bu tür devletlerle ekonomik ve ticari ilişkiler, gerekli görülen belirli mallar ve belirli nitelikler ile sınırlandırılmalı ve aynı zamanda bu devletlerin güçlenmesine yol açmamalıdır.

2. States who have economic, commercial, friendly or cultural treaties with our State are to be treated according to the terms of the treaties. If the treaty states so, their subjects have the right to enter the State with an identity card without the need for a passport provided our subjects are treated in a like manner. The economic and commercial relations with such states must be restricted to specific items and specific characters which are deemed necessary and which, at the same time, do not lead to the strengthening of these states.

3. Hiç antlaşmamız olmayan devletler; Britanya, Amerika ve Fransa gibi gerçek emperyalist devletler ile Rusya gibi Devlete karşı emelleri olan devletler, potansiyel olarak savaşan devletler sayılır. Bunlara karşı her türlü tedbir alınmalıdır ve onlarla diplomatik ilişki kurmak yanlıştır. Bu devletlerin tebaası, gerçekten savaşan bir ülke haline gelmedikçe, İslam Devleti'ne yalnızca her birey ve her ziyaret için özel olarak düzenlenmiş bir pasaport ve vize ile girebilir. 4. Israil gibi fiilen savaşan devletlerle ilgili olarak, onlarla ilgili tüm düzenlemelerde savaş hali esas alınmalıdır. Aramızda gerçek bir savaş varmış gibi onlara muamele edilmelidir; ateşkes olsun ya da olmasın fark etmez ve tebaalarının tamamının Devlete girişi engellenir.

3. States with whom we do not have treaties, the actual imperialist states, like Britain, America and France and those states that have designs on the State, like Russia are considered to be potentially belligerent states. All precautions must be taken towards them and it would be wrong to establish diplomatic relations with them. Their subjects may enter the Islamic State only with a passport and a visa specific to every individual and for every visit, unless it became a real belligerent country 4. With states that are actually belligerent states, like Israel, a state of war must be taken as the basis for all dispositions with them. They must be dealt with as if a real war existed between us - whether an armistice exists or not - and all their subjects are prevented from entering the State.

Madde 185.

Article 185.

Her türlü askerî antlaşma ve paktlar, kaynakları ne olursa olsun kesinlikle haramdır. Buna, askerî üslerin ve hava alanlarının kiralanmasını kapsayan siyasi antlaşmalar ve anlaşmalar da dahildir. İyi komşuluk, ekonomik, ticari, mali, kültürel ve ateşkes antlaşmaları yapmak ise caizdir.

All military treaties and pacts, of whatever source, are absolutely forbidden. This includes political treaties and agreements covering the leasing of military bases and airfields. It is permitted to conclude good-neighbouring, economic, commercial, financial, cultural and armistice treaties.

Madde 186.

Article 186.

Devlet, İslam dışında bir esasa dayanan veya İslam dışı kurallar uygulayan herhangi bir kuruluşa üye olmasının yasak olduğu bir devlettir. Bu, Birleşmiş Milletler, Uluslararası Adalet Divanı, Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası gibi uluslararası kuruluşları ve Arap Birliği gibi bölgesel kuruluşları kapsar.

The State is forbidden to belong to any organisation which is based on something other than Islam or which applies non-Islamic rules. This includes international organisations like the United Nations, the International Court of Justice, the International Monetary Fund and the World Bank, and regional organisations like the Arab League.