Madde 119.

Article 119.

İktisat yönetimi, insan ihtiyaçlarının karşılanması konusunda toplumun nasıl olması gerektiğine dair bir bakış açısıdır; dolayısıyla ihtiyaçların karşılanmasında temel alınan, toplumun olması gereken hâlidir.

management ofe economics is the view of what the society ought to be when addressing the satisfaction of (human) needs, so what the society ought to be is taken as the basis for satisfying the needs.

Madde 120.

Article 120.

Temel ekonomik sorun, devletin tüm tebaasına fonların ve yararların/hizmetlerin nasıl dağıtılacağı ve tüm tebaanın bunlardan yararlanmasını, onları elde etmek için çaba göstermelerini ve sahip olmalarını sağlayarak nasıl kolaylaştırılacağıdır.

The fundamental economic problem is how to distribute funds and benefits/ services to all subjects of the State, and to facilitate all the subjects to utilise these funds and benefits/ services by enabling them to strive and possess them.

Madde 121.

Article 121.

Her bireyin temel ihtiyaçlarının tamamının Devlet tarafından karşılanması ve lüks (temel olmayan) ihtiyaçlarını mümkün olan en yüksek düzeyde karşılamasının da güvence altına alınması gerekir.

Every individual must have all his basic needs provided for completely by the State, and he/she must be guaranteed to satisfy his luxuries (non-basic needs) to the highest possible level.

Madde 122.

Article 122.

Allah tek başına mülkün sahibidir ve insanları onda halef kılmıştır. Bu genel emanet sayesinde insanoğlu mal sahibi olma hakkını elde etmiştir. Allah'ın (SWT) bireyin mal sahibi olmasına izin vermesinin bir sonucu olarak insan, malın fiilî zilyetliğine sahip olur.

Allah is alone the owner of property and He has made human beings heirs in it. By this general entrust mankind has acquired the right to possess property. As a consequence of Allah's (swt) permission for the individual to possess property, man has the actual possession.

Madde 123.

Article 123.

Mülkiyetin üç türü vardır: özel mülkiyet, kamu mülkiyeti ve devlet mülkiyeti.

There are three types of property, they are: private property, public property, and State property.

Madde 124.

Article 124.

Özel mülkiyet, malın kendisinden veya ondan elde edilen faydadan dolayı belirlenmiş ilahi bir hükümdür. Bu mülkiyetin sonucu olarak, ona sahip olan kişi maldan bir fayda elde eder ya da onun karşılığında bir getiri alır.

Private property is a divine rule determined by the property itself or the benefit from it. As a result of this possession, the person who possesses it obtains a benefit from it or receives a return for it.

Madde 125.

Article 125.

Kamu malı, şeriatın toplumun kendisine, malın bizzat kendisinden fayda sağlamaya katılmasına izin verdiği maldır.

Public property is the shar’a permission for the community to participate in obtaining benefit from the property itself.

Madde 126.

Article 126.

Devlet malı, harcanması yalnızca Halife'nin görüşüne ve içtihadına bağlı olan tüm malları kapsar; örneğin vergi gelirleri, arazi vergisi (harâc) ve cizye (baş vergisi) gelirleri gibi.

State property comprises all property whose expenditure is determined solely by the view of the Khaleefah and his ijtihad, such as: the funds of taxes, land tax (kharaj) and head tax (jizya).

Madde 127.

Article 127.

Sıvı ve sabit varlıklardan oluşan özel mülkiyet, aşağıdaki ilahi sebepler (esbab) ile sınırlandırılmıştır:

Private property consisting of liquid and fixed assets is restricted by the following divine means (asbab):

İş.

a. Work.

b. Miras.

b. Inheritance.

c. Hayatta kalmak için mal edinmek.

c. Acquisition of property to survive.

d. Devlet fonlarından bir vatandaşa yapılan bağış.

d. A donation from State funds to a citizen.

e. Ne emek ne de satın alma yoluyla elde edilen mallar.

e. Funds obtained by individuals neither by effort nor through purchase.

Madde 128.

Article 128.

Malın kullanımı, harcama olsun yatırım olsun, Kanun Koyucu'nun, yani Allah'ın (SWT) izniyle sınırlandırılmıştır. İsraf, savurganlık ve cimrilik haramdır. Ayrıca kapitalist şirketler, kooperatifler, diğer tüm yasa dışı işlemler, faiz (riba), dolandırıcılık, tekeller, kumar ve benzeri şeyler de haramdır.

The disposal of property is restricted by the permission of the Legislator, i.e., Allah, (swt) whether it is spending or investing of property. Squandering, extravagance and miserliness are forbidden. Also forbidden are the capitalist companies, co-operatives, all other illegal transactions, usury (riba), fraud, monopolies, gambling and the like.

Madde 129.

Article 129.

Haraçlı arazi (el-harâciyye) ise Arap yarımadası dışında kalan ve cihad yoluyla, yani savaş veya barış yoluyla fethedilen tüm topraklardır. Öşürlü arazi (el-uşriyye) ise Arap yarımadası içindeki topraklar ile İslam Devleti onlarla cihad yoluyla karşılaşmadan önce sahipleri Müslüman olmuş olan topraklardır. Öşürlü arazi, üzerindeki menfaatleriyle birlikte bireylere aittir. Haraçlı arazi ise Devlete aittir, ancak bu arazinin menfaatleri bireylere aittir. Herkes, şer'î akitler yoluyla öşürlü araziyi ve haraçlı arazinin menfaatlerini değiş tokuş etme hakkına sahiptir. Tüm insanlar, diğer mallarda olduğu gibi bunları miras olarak da alabilir.

Tithed land (al ushriah) constitutes land within the Arabian peninsula and land whose owners had embraced Islam whilst possessing the land, (i.e. before the Islamic State encountered them by jihad ). Tax land (al kharajiah) is all land, other than the Arabian peninsula, which was opened by jihad, i.e. war or peace. Al ushriah land, together with its benefits, is owned by individuals. Al kharajiah land is owned by the State, and individuals own its benefits. Everyone has the right to exchange, through shar’a contracts, tithed land and the benefits from tax land. All people can inherit these, the same as with other properties.

Madde 130.

Article 130.

Mevat (ihya edilmemiş) arazi, araziye hayat vermek, yani onu sulamak, ya da onu korumak, yani etrafını çitle çevirmek suretiyle mülk edinilir. İşlenmiş arazi ise yalnızca şer'i yollarla mülk edinilebilir; bunlar, örneğin: miras, satın alma veya Devlet tarafından yapılan bağış yoluyla edinmedir.

Uncultivated (muwat) land is acquired by giving life to the land, i.e. irrigating it, or by protecting it, i.e. erecting fencing. Cultivated land can only be acquired by way of shar’a means, such as: inheritance, purchasing or through a donation from the State.

Madde 131.

Article 131.

Öşrî arazi veya haraçlı arazi olsun, tarım amacıyla arazi kiralamak haramdır. Ağaçlandırılmış arazinin ortakçılık usulüyle işletilmesi caizdir; diğer tüm arazilerde ortakçılık ise haramdır.

Leasing land, whether al ushriah land or al kharajiah land, for agriculture is forbidden. Sharecropping of land planted with trees is permitted, and sharecropping on all other land is forbidden.

Madde 132.

Article 132.

Her toprak sahibi, toprağını işletmekle yükümlüdür; ihtiyaç sahibi olanlara bunu kolaylaştırmak için Beytülmal'den borç verilir. Toprağını üç yıl boyunca, yani toprağı kullanmayarak boş bırakan kimsenin, toprağı elinden alınıp başkasına verilir.

Every landlord is obliged to use his land; those who are needy are to be given a loan from the treasury (bayt ul-mal) to facilitate this. Anyone who leaves his land fallow, i.e., does not use the land, for three years will have it taken from him to be given to another.

Madde 133.

Article 133.

Aşağıdaki üç kategori kamu malını oluşturur:

The following three categories constitute public property:

a. Kamu hizmetleri, örneğin kasaba parkları.

a. Public utilities, such as the town parks.

b. Petrol sahaları gibi geniş mineral kaynakları.

b. Vast mineral resources, like oil fields.

c. Nehirler gibi, doğası gereği bireylerin mülkiyetine konu olamayan şeyler.

c. Things which, by their nature, preclude ownership by individuals, such as rivers.

Madde 134.

Article 134.

Fabrikalar doğaları gereği özel mülkiyettir. Ancak, içinde üretilen ürünün hükmüne tabidirler. Ürün özel mülkiyet ise, örneğin bir tekstil fabrikası gibi, fabrika da özel mülkiyet sayılır. Ürün kamu mülkiyeti ise, örneğin demir cevheri gibi, fabrika da kamu mülkiyeti sayılır.

Factories by their nature are private property. However, they follow the rule of the product manufactured within them. If the product is private property, the factory is considered to be private property, like a textile mill. If the product is a public property, like iron ore, then the factory is considered to be a public property.

Madde 135.

Article 135.

Devletin özel mülkiyeti kamu mülkiyetine dönüştürme hakkı yoktur; çünkü kamu mülkiyeti, devletin görüşüne göre değil, kendi doğası gereği belirlenir.

The State has no right to change private property into public property, because public property is determined by its nature and not by the view of the State.

Madde 136.

Article 136.

Devletteki herkesin kamu mallarından yararlanma hakkı vardır; devletin ise hiçbir bireyin kamu mallarını tek başına elinde bulundurmasına, sahip olmasına veya bunlardan yararlanmasına izin verme hakkı yoktur.

Everybody in the State has the right to utilise public property, and the State has no right to allow any individual to singularly possess, own or utilise public property.

Madde 137.

Article 137.

Devlet, vatandaşların herhangi birinin çıkarları adına, işlenmemiş arazinin veya kamu mallarının bazı kısımlarını koruma altına alabilir.

The State is allowed to protect parts of the uncultivated land or public property on behalf of any of the citizens' interests.

Madde 138.

Article 138.

Zekatı ödenmiş olsa bile, mal biriktirmek (servetin saklanması) haramdır.

Hoarding funds, even if zakah is paid on it, is forbidden.

Madde 139.

Article 139.

Zekât, Müslümanlardan şer'i olarak belirlenmiş mallar üzerinden alınır; yani para, ticaret malları, hayvanlar ve tahıl üzerinden. Şer'in belirlemediği şeylerden alınmaz. Zekât, mükellef (yani bâliğ ve akıllı) olan her malik kişiden alınır; mükellef olmayan, yani bâliğ olmayan ya da akıl hastası olan kişiden de alınır. Bayt ul-mal'de bunun için belirlenmiş özel bir hesapta kaydedilir ve Kur'ân-ı Kerîm'de zikredilen sekiz sınıf insandan bir veya birkaçı dışında harcanmaz.

Zakah is collected from Muslims on their properties that are specified by shar’a, i.e. money, trading goods, cattle and grain. It is not taken from anything not specified by the shar’a. Zakah is taken from every owner whether legally responsible (mukallaf), i.e. mature and sane, or not, i.e. immature and insane. It is recorded in a specific account of the bayt ul-mal and is not to be spent except for one or more of the eight categories of people mentioned in the Glorious Qur'an.

Madde 140.

Article 140.

Cizye (baş vergisi), gayrimüslimlerden (zimmîlerden) alınır. Mali gücü yeten ergin erkeklerden alınması gerekir. Kadınlardan ve çocuklardan alınmaz.

Jizyah (head-tax) is collected from the non-Muslims (dhimmis). It is to be taken from the mature men if they are financially capable of paying it. It is not taken from women or children.

Madde 141.

Article 141.

Harac (arazi vergisi), harac arazisinden, onun potansiyel üretimine göre toplanır. Ancak öşrî arazi bakımından, bu arazi üzerinden, gerçek üretimine dayanarak zekât ödenir.

Kharaj (land-tax) is collected on al-kharajiah land according to its potential production. However, in respect of al ushriah land zakah is payable on it, on the basis of its actual production.

Madde 142.

Article 142.

Müslümanlar yalnızca, Şeriat'ın izin verdiği vergiyi öderler; bu vergi bayt ul-mal'in harcamalarını karşılamak içindir ve yalnızca bireyin ihtiyaçlarından artan mal üzerinden alınması şartıyla. Vergi, Devletin talepleri için yeterli olmalıdır.

The Muslims only pay the tax that shar’a has permitted to cover the expenditure of bayt ul-mal, on condition that it is levied on that which is surplus to the individual's needs. The tax must be sufficient to cover the demands of the State.

Madde 143.

Article 143.

Devletin, bayt ul-mal'ın fonları Şeriatın Müslümanlara yerine getirmelerini emrettiği tüm görevleri yerine getirmek için gerekli harcamaları karşılamaya yetmediğinde, ümmetten vergi toplama hakkı vardır. Devlet, Şeriatın Müslümanlara üstlenmelerini emretmediği bir görev için halktan vergi almaya yetkili değildir. Dolayısıyla devlet, mahkemeler, daireler veya idareler için ya da herhangi bir çıkarın sağlanması için ücret toplamaya yetkili değildir.

The State has the right to collect tax from the ummah when the funds of bayt ul-mal are inadequate to cover the expenditure required to undertake all the functions the shar’a has obliged the Muslims to perform. The State is not allowed to impose a tax on the people for a function the shar’a has not obliged the Muslims to undertake. Thus, the State is not allowed to collect fees for the courts or departments or administrations, or for accomplishing any interest.

Devletin bütçesinin, Ahkâm-ı Şeriat tarafından belirlenmiş sabit gelir kaynakları vardır. Bütçe ayrıca bölümlere ayrılır. Her bölüme tahsis edilen meblağlar ve bu meblağların hangi işler için ayrıldığı, tamamen Halife'nin görüşü ve içtihadıyla belirlenir.

The budget of the State has permanent sources decided by the AHkam Shari’ah. The budget is further divided into sections. The funds assigned to each section and the matters for which the funds are allocated are all decided by the view of the Khaleefah and his ijtihad.

Madde 145.

Article 145.

Beytülmalın sürekli gelir kaynakları şunlardır: ganimet (fey'), cizye, harâc, define hümsü (rikâz) ve zekât. Bütün bu gelirler, ihtiyaç olsun ya da olmasın, sürekli olarak toplanır.

The permanent sources of income for bayt ul-mal are: spoils (faya), jizyah, kharaj, a fifth of the buried treasure (rikaz) and zakah. All these funds are collected, whether there is a need for them or not, on a perpetual basis.

Madde 146.

Article 146.

Eğer beytü'l-mal'in sürekli gelir kaynaklarından elde edilen gelirler, Devletin giderlerini karşılamaya yetmezse, beytü'l-mal'in üstlendiği yükümlülükleri karşılamak için Müslümanlardan vergi toplamak caizdir. Bu yükümlülükler şunlardır:

If the revenues derived from the permanent sources of income for bayt ul-mal are insufficient to cover the expenditure of the State, it is permitted to collect taxes from the Muslims to cover the expenditure obliged on bayt ul-mal. The obligations are the following:

a. Yoksulların, muhtaçların, yolcuların ihtiyaçları ve cihad farziyesini yerine getirmek.

a. The needs of the poor, the needy, the wayfarers, and to perform the obligation of jihad.

b. Çalışanların maaşlarının, yöneticilerin ücretlerinin ve askerlerin erzaklarının ödenmesi.

b. Remuneration of the salaries of the employees, the rulers and the provisions for the soldiers.

c. Beytülmal'den ödenmesi gereken faydaların ve kamu hizmetlerinin sağlanması; örneğin yol yapımı, su çıkarılması, cami, okul ve hastane inşası. Beytülmal'in birleştirilmesi.

c. Providing benefits and public utilities due on bayt ul-mal., such as constructing roads, extracting water, erecting mosques, schools and hospitals. Unify bayt ul-mal.

d. Acil durumların karşılanması; doğal afetler, kıtlık, seller ve depremler gibi.

d. Meeting emergencies, like natural disasters, famine, floods and earthquakes.

Madde 147.

Article 147.

Kamu ve Devlet mülkünden elde edilen gelirler, varisi olmadan ölen kişilerin malları, dönekların mülkleri ve devletin sınırlarında alınan gümrük vergileri (ğuhur) — bunların tümü Beytülmal'e kaydedilir.

Income derived from public and State property, people dying without heirs properties of the apostates and customs levied at the state's borders (thoghoor), are all recorded in bayt ul-mal.

Madde 148.

Article 148.

Bayt ul-mal'ın harcamaları aşağıdaki altı kategoriden insana şu şekilde dağıtılır:

The expenditure of bayt ul-mal is distributed among the following six categories of people as follows:

a. Zekâtın harcanabileceği sekiz kategori insan. Bu bölümde zekât fonu yoksa onlara hiçbir para verilmez.

a. The eight categories of people entitled to partake of the zakah funds. If there are no funds in this chapter they are not given any money.

b. Zekât hesabında yeterli para bulunmadığında, fakirler, muhtaçlar, yolda kalanlar, borçlular ve cihad, daimi gelir kaynaklarından finanse edilir. Daimi gelirlerden yeterli para yoksa, borçlulara yardım yapılmaz. Fakirler, muhtaçlar, yolda kalanlar ve cihad, bu amaçla toplanan vergilerden finanse edilmelidir; gerekirse, onların yolsuzluğa düşmesini önlemek için, Devlet tarafından bu amaçla temin edilen borçlardan finanse edilmelidir.

b. The poor, the needy, the wayfarers, the debtors and jihad are funded from the permanent sources of revenues whenever there are insufficient funds in the zakah account. When there are inadequate funds from the permanent revenues, the debtors are not to receive assistance. The poor, the needy, the wayfarers and jihad must be funded from the taxes collected for this purpose; and if required - to prevent them from falling into corruption - they are to be funded from loans raised by the State for this purpose.

c. Beytülmal, Devlete belirli görevler veya hizmetler yerine getiren kişileri, örneğin memurları, yöneticileri ve askerleri finanse etmelidir. Bu amaç için yeterli kaynak bulunmazsa, bu kişilerin giderlerini karşılamak üzere derhal vergi toplanmalıdır; yolsuzluk çıkabileceğinden endişe edilirse borçlanmaya gidilmelidir.

c. Bayt ul-mal must fund those people who perform certain duties or services for the State, such as employees, rulers and soldiers. If there are insufficient funds for this purpose, taxes must be collected immediately to meet their expenses, and loans should be raised if it is feared that corruption might ensue.

d. Bayt ul-mal, temel hizmetleri ve kamu imkânlarını, örneğin yollar, camiler, hastaneler ve okullar gibi, finanse eder. Bu masrafları karşılamaya yeterli kaynak bulunmazsa, maliyetlerini karşılamak için vergi toplanması gerekir.

d. Bayt ul-mal shall fund the essential services and utilities such as the roads, mosques, hospitals and schools. If there are insufficient funds, taxes must be collected to cover their cost.

e. Gereksiz hizmetler ve kamu yararına işler bayt ul-mal tarafından finanse edilir; ancak mevcut fonlar yetersiz olduğunda bu hizmetlere kaynak ayrılmaz ve buna uygun olarak gerçekleştirilmeleri ertelenir.

e. Non-essential services and utilities are funded by bayt ul-mal, but when there are insufficient funds available they are not financed and accordingly delayed.

f. Depremler ve sel gibi afetler bayt ül-mal tarafından finanse edilmelidir; yeterli fon yoksa derhal borç alınmalı ve bu borçlar daha sonra vergilerden geri ödenmelidir.

f. Disasters, such as earthquakes and floods, must be financed by bayt ul-mal; if there are insufficient funds available, loans are to be raised immediately, and will be repaid later from taxes.

Madde 149.

Article 149.

Devlet, vatandaşlığında bulunan tüm tebaasına istihdam sağlamalıdır.

The State should provide employment for all subjects holding citizenship of the State.

Madde 150.

Article 150.

Şirket çalışanları ve serbest meslek sahipleri, devlet çalışanlarıyla aynı hak ve görevlere sahiptir. Çalışma türü ne olursa olsun, ücret karşılığında çalışan herkes işçi sayılır. İşveren ile işçi arasında maaş düzeyi konusunda anlaşmazlık çıktığında, maaş düzeyi piyasaya dayanılarak değerlendirilir. Başka bir konuda anlaşmazlığa düşerlerse, iş sözleşmesi şer'î kurallara göre değerlendirilir.

Company employees and the self-employed have the same rights and duties as employees of the State. Everyone who works for a wage, irrespective of the nature of the work, is considered an employee. In matters of dispute, between employer and employee over salary levels, the salary level is to be assessed on the basis of the market. If they disagree over something else, the employment contract is to be assessed according to the rules of the shar’a.

Madde 151.

Article 151.

Maaş, işin faydasına veya çalışanın faydasına göre belirlenmelidir; çalışanın bilgisine ve/veya niteliklerine göre değil. Çalışanlara yıllık zam yapılmamalıdır. Bunun yerine, yaptıkları iş karşılığında hak ettikleri maaşın tam değeri verilmelidir.

The salary is to be determined according to the benefit of the work, or the benefit of the employee, and not according to the knowledge and/or qualifications of the employee. There are to be no annual increments for employees. Instead, they are to be given the full value of the salary they deserve for the work they do.

Madde 152.

Article 152.

Parası, işi olmayan ve maddi geçiminden sorumlu akrabası bulunmayan kişinin geçim giderlerini garanti altına almak Devletin sorumluluğundadır. Devlet, engelli ve özürlü kişilerin barınmasından ve bakımından sorumludur.

The State is to guarantee the living expenses of the one who has no money, no work and no relatives responsible for his financial maintenance. The State is responsible for housing and maintaining the disabled and handicapped people.

Madde 153.

Article 153.

Devlet, servetin toplumun tüm bireyleri arasında dolaşımını sağlamaya çalışmalıdır ve servetin yalnızca toplumun belirli bir kesimi arasında dolaşmasını yasaklar.

The State must endeavour to circulate wealth among all the subjects and forbids the circulation of wealth among only a sector of society.

Madde 154.

Article 154.

Devlet, her tebaanın lüks ihtiyaçlarını (temel olmayan ihtiyaçlarını) karşılamasını ve mevcut kaynaklarıyla toplumda eşitliği sağlamasını, şu yolla üstlenir:

The State tackles the task of enabling every subject to satisfy his luxuries (non-basic needs,) and to achieve equality in society in accordance with the funds available to her, in the following way:

Devlet, bayt ulmal'e ait olan ve savaş ganimetleri vb. kaynaklardan elde edilen tüm vatandaşlarına nakit ve sabit varlıklar verir.

a. The State grants all its citizens liquid and fixed assets from those owned by bayt ulmal, and from the war booties, etc.

b. Devlet, işlediği araziden, yeterli araziye sahip olmayan ya da hiç arazisi bulunmayanlara bağış yapar. Arazisi olup onu kullanmayanlara arazi verilmez. Arazisini kullanamayanlara ise, arazilerini işleyebilmeleri için maddi yardım sağlanır.

b. The State donates from its cultivated land to those who have insufficient or no land. Those who possess land but do not use it are not given land. Those who are unable to use their land are given financial assistance to enable them to use their land.

c. Borçlarını ödeyemeyen kimselere zekât ve ganimet malı gibi kaynaklardan yardım edilir.

c. Those who are unable to settle their debts are given funds from zakah, and the war booty, etc.

Madde 155.

Article 155.

Devlet, tarımsal politikanın ihtiyaçları doğrultusunda tarım işlerini ve ürünlerini denetler; böylece toprağın üretim potansiyelini en yüksek düzeye ulaştırmayı amaçlar.

The State supervises agricultural affairs and their products in accordance with the needs of the agricultural policy, so as to achieve the potential of the land to its greatest level of production.

Madde 156.

Article 156.

Devlet, sanayinin bütün işlerini denetler. Kamu mülkiyetine dahil olan sanayi dallarını doğrudan kendisi üstlenir.

The State supervises the whole affairs of industry. It directly undertakes those industries included in the public property.

Madde 157.

Article 157.

Dış ticaret, malın menşeine göre değil, tüccarın vatandaşlığına göre değerlendirilir. Devletle savaş hâlinde olan ülkelerden gelen tüccarların, özel bir izin verilmedikçe devlet içinde ticaret yapmaları engellenir; bu izin tüccara veya mala özel olarak verilebilir. Devletle antlaşması bulunan ülkelerden gelen tüccarlar, antlaşmaların şartlarına göre muamele görür. Devletin tebaası olan tüccarların, düşmanların askerî, sınaî veya ekonomik olarak faydalanabileceği herhangi bir malı ihraç etmeleri engellenir. Ancak sahip oldukları herhangi bir malı ithal etmeleri engellenmez. Aralarında gerçek bir savaş bulunan ve vatandaşları (İsrail gibi) olan her ülke bu kuralların dışında tutulur. Gerçek savaş diyarı için geçerli olan kurallar, bu tür ülkeyle ticaret olsun ya da olmasın, ilişkilerinin tamamında o ülkeye uygulanır.

Foreign trade is assessed on the basis of the citizenship of the trader and not the origin of the goods. Merchants from countries in a state of war with the State are prevented from trading in the State, unless given a special permission for the merchant or the goods. Merchants from countries that have treaties with the State are treated according to the terms of the treaties. Merchants who are subjects of the State are prevented from exporting any goods that the enemies could benefit of militarily, industrially or economically. However, they are not prevented from importing any property they own. Any country that we have real war between us and its citizens (such as Israel) is excluded from these rules. The rules applicable to the actual land of war apply to such country in all the relations with it whether trade or otherwise.

Madde 158.

Article 158.

Devletin tüm bireysel vatandaşları, hayatın bütün alanlarıyla bağlantılı araştırma ve geliştirme laboratuvarları kurma hakkına sahiptir. Devlet de bu tür laboratuvarları kurmalıdır.

All individual subjects of the State have the right to establish research and development laboratories connected with all life's affairs. The State should also establish such laboratories.

Madde 159.

Article 159.

Ümmete veya devlete zarar verebilecek maddeler üreten laboratuvarlara bireylerin sahip olmaları engellenir.

Individuals are prevented from possessing laboratories producing materials that could harm the ummah or the state.

Madde 160.

Article 160.

Devlet, sağlık hizmetini herkes için ücretsiz sunar; ancak özel tıbbi bakımdan yararlanmayı ve ilaç satışını engellemez.

The State provides free health care for all, but it does not prevent using private medical care nor the sale of medicine.

Madde 161.

Article 161.

Devletin içinde yabancı sermayenin kullanılması ve yatırım yapılması haramdır. Ayrıca yabancılara imtiyaz tanımak da yasaktır.

The use of foreign capital and its investment within the State is forbidden. It is also prohibited to grant franchises to foreigners.

Madde 162.

Article 162.

Devlet, yabancı tüm para birimlerinden bağımsız olan kendi parasını çıkarır.

The State issues its own currency, which is independent of all foreign currencies.

Madde 163.

Article 163.

Devletin para birimi, basılmış olsun ya da olmasın, altın ve gümüşle sınırlı olacaktır. Devlet için altın ve gümüş dışında başka hiçbir para birimine izin verilmez. Devlet, bayt ül-mâl'inde (devlet hazinesi) basılan paraya karşılık gelen miktarda altın ve gümüş bulunması şartıyla, altın ya da gümüş olmayan madeni paralar çıkarabilir. Dolayısıyla devlet, tamamı altın ve gümüşle karşılanmak şartıyla, pirinç, bronz veya kâğıt banknot vb. malzemelerden kendi adına para çıkarabilir.

The currency of the State is to be restricted to gold and silver, whether minted or not. No other form of currency for the State is permitted. The State can issue coinage not of gold or silver provided that the treasury of the State (bayt ul-mal) has the equivalent amount of gold and silver to cover the issued coinage. Thus, the State may issue coinage in its name from brass, bronze or paper notes etc. as long as it is covered completely by gold and silver.

Madde 164.

Article 164.

Devletin kendi parasıyla diğer devletlerin parası arasında, devletin kendi madeni paraları arasındaki alışveriş gibi değişim yapmak caizdir. İki para birimi arasındaki döviz kurunun farklı olması, paraların birbirinden farklı olması kaydıyla caizdir. Ancak bu tür işlemler elden ele yapılmalı ve aralarında gecikme bulunmayan doğrudan bir işlem niteliği taşımalıdır. Döviz kuru, iki farklı para birimi arasında olduğu sürece herhangi bir kısıtlama olmaksızın değişebilir ve dalgalanabilir. Bütün vatandaşlar, devletin içinden veya dışından ihtiyaç duydukları para birimini satın alabilir ve bunu önceden izin almaksızın veya benzeri bir işleme gerek kalmadan yapabilirler.

It is permissible to have exchange between the State currency and the currency of other states like the exchange between the state's own coinage. It is permissible for the exchange rate between two currencies to differ provided the currencies are different from each other. However, such transactions must be undertaken in a hand-to-hand manner and constitute a direct transaction with no delay involved. The exchange rate can change/fluctuate without any restrictions as long as it is between two different currencies . All citizens can buy whatever currency they require from within or outside the State, and they can purchase the required currency without obtaining prior permission or the like.