Madde 108.

Article 108.

Kadının temel rolü annelik ve eşlik rolüdür. Kadın, korunması gereken bir onurdur.

The primary role of a woman is that of a mother and wife. She is an honor that must be protected.

Madde 109.

Article 109.

Erkek ve kadınların birbirinden ayrı tutulması esastır; şeriatın izin verdiği ve bu izni gerektiren bir ihtiyaç dışında, örneğin ticaret ve hac gibi, bir araya gelmemeleri gerekir.

Men and women are basically to be segregated from each other, and they should not meet together except for a need that the shar’a allows it and allows the meeting for its sake, such as trading and pilgrimage (Hajj).

Madde 110.

Article 110.

Kadınlar, şer'î delillerin ona ya da ona özgü olduğunu belirttikleri haklar ve yükümlülükler dışında, erkeklerle aynı hak ve yükümlülüklere sahiptir. Buna göre kadın; ticaret, tarım ve sanayi alanlarında çalışma hakkına sahiptir; akitlere ve muamelelere katılabilir; her türlü mala sahip olabilir; mallarını kendisi (ya da başkaları aracılığıyla) yatırıma yöneltebilir ve hayatının bütün işlerini kendi başına yürütebilir.

Women have the same rights and obligations as men, except for those specified by the shar’ai evidences to be for him or her. Thus, she has the right to practice in trading, farming, and industry; to partake in contracts and transactions; to possess all form of property; to invest her funds by herself (or by others); and to conduct all of life's affairs by herself.

Madde 111.

Article 111.

Bir kadın, halifenin seçimine ve bey'at verilmesine katılabilir, seçim yapabilir; ayrıca Meclisu'l-Ümme'nin üyesi olabilir ve devletin yönetici olmayan bir görevine memur olarak atanabilir.

A woman can participate in the election and giving of the bai’ah to the Khaleefah, and elect, and also be a member of the Majlis al-Ummah, and can be appointed as an official of the State in a non-ruling position.

Madde 112.

Article 112.

Kadınların yönetimi üstlenmesine izin verilmez; bu nedenle kadınlar Halife, mu'avin, vali, amil pozisyonlarına getirilemez ve yönetimle ilgili eylemlerin hiçbirini gerçekleştiremez. Kadının baş kadı olmasına, Mahkemetü'l-Mezâlim'de hâkim olmasına ya da cihad emiri olmasına izin verilmez.

Women are not allowed to take charge of ruling, thus women cannot hold the positions of Khaleefah mu’awin, wali, ‘aamil, nor to practice any of the actions of ruling. She is not allowed to be a chief judge, a judge in mahkamat ul-MuDHalim nor amir of Jihad.

Madde 113.

Article 113.

Kadınlar kamusal ve özel bir hayat içinde yaşarlar. Kamusal hayatlarında, kadının vücudunun hiçbir yeri açığa çıkmamak, yüzü ve elleri dışında, giyimi açıkta bırakıcı olmamak ve süslerini sergilememek şartıyla, diğer kadınlarla, mahrem erkeklerle [evlilik yoluyla kendisiyle birleşmesi haram olan erkeklerle] ve yabancı erkeklerle (ki onlarla evlenebilir) birlikte yaşamasına izin verilir. Özel hayatında ise yalnızca kadınlarla veya mahrem erkekleriyle yaşamasına izin verilir; yabancı erkeklerle birlikte yaşamasına izin verilmez. Her iki durumda da kendisini şer'i kurallarla sınırlandırmak zorundadır.

Women live within a public and private life. Within their public life, they are allowed to live with other women, maharam males [males forbidden to them in marriage] and foreign men (whom they can marry) on condition that nothing of the women's body is revealed, apart from her face and hands, and that the clothing is not revealing nor her charms displayed. Within the private life she is not allowed to live except with women or her mahram males;and she is not allowed to live together with the foreign men. In both cases she has to restrict herself with the rules of shar’a.

Madde 114.

Article 114.

Kadınların, evlenebilecekleri erkeklerle yalnızca (khulwah) halvet hâlinde bulunmaları yasaktır; ayrıca yabancı erkeklerin önünde süslerini sergilemeleri veya vücutlarını açmaları da yasaktır.

Women are forbidden to be in private (khulwah) with any men they can marry, they are also forbidden to display their charms or to reveal their body in front of foreign men.

Madde 115.

Article 115.

Erkekler ve kadınlar, ahlaka zarar veren veya toplumda bozulmaya yol açan hiçbir işi yapmamalıdır.

Men and women must not practice any work that poses danger to the morals or causes corruption in society.

Madde 116.

Article 116.

Evlilik hayatı, huzur ve birlikteliğin hayatıdır. Kocanın eşi adına üstlendiği sorumluluk (kavvamiyet), yönetmek değil, gözetmek ve korumaktır. Kadın kocasına itaat etmekle yükümlüdür; koca ise uygun bir yaşam standardına göre eşinin geçimi için gereken masrafları karşılamakla yükümlüdür.

Marital life is one of tranquility and companionship. The responsibility of the husband on behalf of his wife (quwamah) is one of taking care, and not ruling. She is obliged to obey her husband and he is obliged to meet the costs of her livelihood according to the seemly standard of living.

Madde 117.

Article 117.

Evli çift, ev işlerini yerine getirmede birbirine tam anlamıyla yardımcı olmalıdır: erkek, normalde evin dışında yapılan tüm işleri üstlenmeli, kadın ise normalde evin içinde yapılan işleri elinden geldiğince yapmalıdır. Kadının kendi başına yapamadığı ev işleri için gerektiğinde koca, ev yardımcısı sağlayarak ona destek olmalıdır.

The married couple must fully assist each other in performing the household duties, with the husband performing all the actions normally undertaken outside of the house, and the woman performing those actions normally undertaken inside the house as best as she can. The husband should provide home-help as required to assist with the household tasks she cannot manage herself.

Madde 118.

Article 118.

Çocuğun velayeti, annenin hem bir hakkı hem de bir görevidir; Müslüman olsun ya da olmasın, çocuk bu bakıma ihtiyaç duyduğu sürece. Çocuklar, kız ya da erkek olsun, bu bakıma artık ihtiyaç duymadıklarında, hangi ebeveynle yaşamak istediklerini seçmelidirler; çocuk erkek de olsa kız da olsa bu geçerlidir. Ebeveynlerden yalnızca biri Müslümansa, çocuğun seçme hakkı yoktur, çünkü çocuk Müslüman ebeveynine katılmak zorundadır.

The custody of children is both a right and duty of the mother, whether Muslim or not, so long as the child is in need of this care. When children, girls or boys, are no longer in need of care, they are to choose which parent they wish to live with, whether the child is male or female. If only one of the parents is Muslim, there is no choice for the child is to join the Muslim parent.