Madde 1.

Article 1.

İslam akidesi (’akīdah), Devletin temelini oluşturur. Devletin yapısında, hesap verebilirliğinde ya da hükümetle bağlantılı başka hiçbir yönünde, kaynağı akide olmayan hiçbir şeyin var olmasına izin verilmez. Akide aynı zamanda Devletin anayasasının ve şer'i kanunlarının da kaynağıdır. Anayasa veya kanunlarla ilgili hiçbir şeyin, İslam akidesinden kaynaklanmadığı sürece var olmasına izin verilmez.

The Islamic creed (’aqeedah) constitutes the foundation of the State. Nothing is permitted to exist in the government's structure, accountability, or any other aspect connected with the government, that does not take the creed as its source. The creed is also the source for the State's constitution and shar’ai canons. Nothing connected to the constitution or canons, is permitted to exist unless it emanates from the Islamic ’aqeedah.

Madde 2.

Article 2.

İslam yurdu (Dârü'l-İslâm), hayatın işlerinde İslam'ın hükümlerini uygulayan ve güvenliği Müslümanlar tarafından sağlanan varlıktır. Küfür yurdu (Dârü'l-Küfr) ise küfrün hükümlerini uygulayan ve güvenliği kâfirler tarafından sağlanan varlıktır.

The domain of Islam (Dar al-Islam) is that entity which applies the rules of Islam in life's affairs and whose security is maintained by Muslims. The domain of disbelief (Dar al-Kufr) is that entity which applies the rules of kufr and whose security is maintained by the kuffar.

Madde 3.

Article 3.

Halife, İslami hükümleri (Ahkam-ı Şeriat) anayasa ve kanun olarak kabul edilecek şekilde benimseme yetkisine sahiptir. Halife bir şeriat hükmünü benimsediğinde, yalnızca o hüküm uygulanması gereken ve ardından yürürlüğe konulması gereken şeriat hükmü haline gelir. Her vatandaş, benimsenen bu hükme hem açıkça hem de gizlice uymak zorundadır. Anayasa Taslağı Madde 4.

The Khaleefah is empowered to adopt divine rules (AHkam Shari’ah) enacted as consitution and canons. Once the Khaleefah has adopted a divine rule, that rule, alone, becomes the divine rule that must be enacted and then implemented. Every citizen must openly and secretly obey that adopted rule. A Draft Constitution Article 4.

Halife, ibadetle ilgili ilahi hükümleri, yani ibadatları, yalnızca zekât ve cihad ile bağlantılı olanlar dışında benimsemez. Ayrıca İslam akidesiyle ilgili düşüncelerin hiçbirini de benimsemez.

The Khaleefah does not adopt divine rules pertaining to worship, i.e. ‘ibadat, except in connection with alms (zakah) and war (jihad). Also, he does not to adopt any of the thoughts connected with the Islamic creed.

Madde 5.

Article 5.

İslam Devleti'nin bütün vatandaşları, ilahi hak ve görevlerden yararlanma hakkına sahiptir.

All citizens of the Islamic State are entitled to enjoy the divine rights and duties.

Madde 6.

Article 6.

Devletin tüm vatandaşları din, ırk, renk veya başka herhangi bir sebeple ayrım gözetilmeksizin eşit muamele görür. Devlet, yönetim, yargı veya kamu işlerinin yürütülmesi gibi tüm konularda vatandaşları arasında ayrımcılık yapmaktan yasaklanmıştır.

All citizens of the State shall be treated equally regardless of religion, race, colour or any other matter. The State is forbidden to discriminate among its citizens in all matters, be it ruling or judicial, or caring of affairs.

Madde 7

Article 7

Devlet, İslam Devleti'nin vatandaşlığına sahip olan tüm vatandaşlar hakkında, Müslüman olsun ya da olmasın, ilahi hukuku şu şekilde uygular:

The State implements the divine law on all citizens who hold citizenship of the Islamic State, whether Muslims or not, in the following manner:

a. İlahi hukuk, istisnasız olarak bütünüyle tüm Müslümanlar üzerinde uygulanır; b. Müslüman olmayanlara kendi inançlarını ve ibadetlerini sürdürmelerine izin verilir.

a. The divine law is implemented in its entirety, without exception, on all Muslims; b. Non-Muslims are allowed to follow their own beliefs and worships.

c. İslam'dan dönme (murtad) suçunu işleyenler, bizzat İslam'ı terk etmiş olmaları şartıyla, irtidat hükmü uyarınca idam edilir. Gayrimüslim olarak doğmuş olanlar, yani murtadların çocukları ise, müşrik veya Kitap ehli olmaları durumlarına göre gayrimüslimler gibi muamele görürler.

c. Those who are guilty of apostasy (murtad) from Islam are to be executed according to the rule of apostasy, provided they have themselves renounced Islam. If they are born as non-Muslims, i.e., if they are the sons of apostates, then they are treated as non-Muslims according to their status as being either polytheists (mushriks) or People of the Book.

d. Yiyecek ve giyecek konularında gayrimüslimlere, Ahkâm-ı Şer'iyye'nin izin verdiği sınırlar dahilinde kendi dinlerine göre muamele edilir.

d. In matters of food and clothing the non-Muslims are treated according to their religions within the limits allowed by AHkam Shara’iah.

e. Gayrimüslimler arasındaki evlilik işleri, boşanma dahil, kendi dinlerine göre çözümlenir; ancak gayrimüslimler ile Müslümanlar arasındaki bu işler ise ilahi hukuka göre çözümlenir.

e. Marital affairs, including divorce, among non-Muslims are settled in accordance with their religions, but between non-Muslims and Muslims they are settled according to the divine law.

f. Şeriatın geri kalan tüm hükümleri ve meseleleri; yani akitlerin uygulanması, cezalar ve mahkemedeki deliller, yönetim sistemi ve ekonomi, Müslim ve gayrimüslim herkes hakkında Devlet tarafından uygulanır. Bu, muâhid (antlaşmalı) olanları, ahlu zimme (himaye altındaki tebaa) olanları ve İslam'ın otoritesine boyun eğen herkesi kapsar. Bu kişiler hakkındaki uygulama, Devletin tebaası hakkındaki uygulamayla aynıdır. Elçiler ve temsilciler diplomatik dokunulmazlıktan yararlanır.

f. All the remaining Shara'iah matters and rules, such as: the application of transactions, punishments and evidences (at court), the system of ruling and economics are implemented by the State upon everyone, Muslim and non-Muslim alike. This includes the people of treaties (muâaahid), the protected subjects (ahlu zimmah) and all who submit to the authority of Islam. The implementation on these people is the same as the implementation on the subjects of the State. Ambassadors and envoys enjoy diplomatic immunity.

Madde 8.

Article 8.

Arapça, İslam'ın dilidir ve Devletin tek resmî dilidir.

The Arabic is the language of Islam and the sole language of the State.

Madde 9.

Article 9.

İçtihad (İslami hükmü türetmek için kişisel çaba), farz-ı kifaye (toplumsal bir görev) niteliğindedir. Gerekli şartları elde etmiş olan her Müslüman'ın içtihad etme hakkı vardır.

Ijtihad (personal exertion to derive the Islamic rule) is fard kifayah (a collective duty). Every Muslim has the right to exercise ijtihad if he has acquired the necessary conditions to perform it.

Madde 10.

Article 10.

İslam'da bir din adamı sınıfı diye bir şey yoktur, çünkü bütün Müslümanlar İslam'ın sorumluluğunu taşır. Devlet, Müslümanlar arasında bir din adamı sınıfının varlığını gösterecek her türlü şeyi engelleyecektir.

There is no such thing as a clergy in Islam as all Muslims bear the responsibility for Islam. The State will prevent anything that signifies the existence of a clergy among Muslims.

Madde 11.

Article 11.

Devletin temel işlevi, İslam'a davetin (da'veti) yayılmasıdır.

The primary function of the State is the propagation of the invitation (dâwah) to Islam.

Madde 12.

Article 12.

Şer'i hükümler (Ahkâm-ı Şer'iyye) için dikkate alınacak tek deliller şunlardır: Kur'an, Sünnet, Sahabe icmâı (icmâ‘u's-sahâbe) ve kıyas. Bu delillerin dışındaki hiçbir kaynaktan teşri' (hüküm koyma) alınamaz. Madde 13.

The only evidences to be considered for the divine rules (AHkam Shara’iah) are: the Qur'an, the Sunnah, the consensus of the Companions (ijmaâ as-sahabah) and analogy (qiyas). Legislation cannot be taken from any source other than these evidences. Article 13.

Her birey, suçu kanıtlanana kadar masumdur. Hiçbir kişi mahkeme kararı olmadan cezalandırılamaz. İşkence kesinlikle yasaktır ve kimseye işkence uygulayan kişi cezalandırılır.

Every individual is innocent until proven guilty. No person shall be punished without a court sentence. Torturing is absolutely forbidden and whoever inflicts torture on anyone shall be punished.

Madde 14.

Article 14.

Bütün insan fiilleri, aslında ilahi hükümler (Ahkâm-ı Şeriat) ile sınırlandırılmıştır ve hükmü (hukm) bilinmedikçe hiçbir fiile girişilmez. Her şey veya nesne, yasaklandığına dair bir delil bulunmadığı sürece mübah, yani helaldir.

All human actions are, in origin, restricted by the divine rules (AHkam Shari’ah), and no action shall be undertaken until its rule (hukm) is known. Every thing or object is permitted, i.e., halal, unless there is an evidence of prohibition.

Madde 15.

Article 15.

Haramı en büyük ihtimalle doğuracak herhangi bir yol da kendisi haramdır. Ancak yalnızca haramı doğurabileceğinden korkulan bir yol ise haram değildir.

Any means that most likely leads to a prohibition (haram) is itself haram. However if it is (only) feared to lead (to a prohibition) it would not be haram.