Madde 16.

Article 16.

Devletin yönetim sistemi, federasyon değil, üniter bir yönetim sistemidir.

The ruling system of the State is that of a unitary ruling system and not a federation.

Madde 17.

Article 17.

Yönetim merkezileştirilmiştir, idare ise merkezden uzaklaştırılmıştır.

Ruling is centralised and administration is de-centralised.

Madde 18.

Article 18.

Devletteki yönetim makamı dört konumdur. Bunlar: Halife, yetki verilmiş yardımcı (muâvin), vali (vâli) ve belediye başkanı (âmil). Devletin diğer bütün görevlileri ise yönetici değil, çalışandır.

There are four positions of ruling in the State. They are: The Khaleefah , the delegated assistant (moâawin), the governor (wali), the mayor (a'mil) All other officials of the State are employees and not rulers.

Madde 19.

Article 19.

Hiç kimseye, yönetime ya da yönetime ait sayılan herhangi bir işe el atması izin verilmez; bunun için kişinin erkek, hür (yani köle olmayan), ergenlik çağına ulaşmış, akıl sağlığı yerinde, güvenilir ('adl) ve yetkin olması gerekir. Ayrıca Müslüman olmalıdır.

Nobody is permitted to take charge of ruling, or any action considered to be of the nature of ruling, except a male who is free, i.e., not a slave, mature, sane, trustworthy ('adl) , competent; and he must not be save a muslim.

Madde 20.

Article 20.

Yöneticilerin eylemlerinden hesap sorulması hem Müslümanların bir hakkıdır hem de onlar üzerinde bir farz-ı kifayedir. Gayrimüslim tebaanın da yöneticilerin zulmünü ve kendilerine uygulanan İslam hükümlerinin yanlış tatbikini dile getirme hakkı vardır.

Calling upon the rulers to account for their actions is both a right for the Muslims and a fard kifayah (collective duty) upon them. Non-Muslim subjects have the right to make known their complaints about the rulers injustice and misapplication of the Islamic rules upon them.

Madde 21.

Article 21.

Müslümanların, yöneticileri sorgulamak ve ümmet aracılığıyla yönetim mevkilerine ulaşmak için siyasi partiler kurma hakkı vardır; ancak bu partilerin İslam akidesine dayanması ve benimsedikleri kuralların Ahkâm-ı Şeriat olması şarttır. Böyle bir partinin kurulması için Devletten izin alınması gerekmez. İslam esasına dayanmayan her parti yasaktır.

Muslims are entitled to establish political parties to question the rulers and to access the positions of ruling through the nation (Ummah) on condition that the parties are based on the creed of Islam and their adopted rules are AHkam Shari’ah; the establishment of such a party does not require a license by the State. Any party not established on the basis of Islam is prohibited.

Madde 22.

Article 22.

Hüküm sistemi dört ilke üzerine kurulmuştur. Bunlar şunlardır:

The ruling system is founded upon four principles. They are:

1. Egemenlik, halkın değil, şeriatın (şer'î hükmün) hakkıdır; 2. Otorite halkındır, yani ümmetindir; 3. Bir halifenin göreve atanması, tüm Müslümanlar üzerine farzdır; 4. Yalnızca halifenin, Ahkâm-ı Şeriyye'yi benimseme hakkı vardır ve bu nedenle anayasayı ve çeşitli kanunları yürürlüğe koyar.

1. Sovereignty belongs to the divine law (shar’a) and not to the people; 2. Authority belongs to the people, i.e., the Ummah; 3. The appointment of one Khaleefah into office is an obligation upon all Muslims; 4. Only the Khaleefah has the right to adopt the AHkam Shari’ah and thus he passes the constitution and the various canons.

Madde 23.

Article 23.

Devlet sistemi sekiz kurumdan oluşur. Bunlar şunlardır:

The State system is made of eight institutions. They are:

1. Halife.

1. The Khaleefah.

2. Yetki verilen yardımcı (mu'âvin at-tefvîd) 3. Uygulayan yardımcılar (mu'âvin at-tenfîz).

2. The delegated assistant (mu’awin at-tafweeD) 3. The executing assistants (mu’awin at-tanfeedh).

4. Cihad emiri.

4. Amir of jihad.

5. Valiler (Vülât).

5. Governors (Wulah).

6. Hâkimler

6. Judges.

7. Devlet daireleri 8. Ümmet meclisi (meclisü'l-ümme)

7. The state departments 8. The council of the Ummah (majlis al-Ummah).