Madde 66.

Article 66.

Kadılık, hükmün bağlayıcı bir şekilde açıklanmasıdır. İnsanlar arasındaki anlaşmazlıkları çözer, toplumun haklarına zarar veren şeyleri önler ve insanlarla yönetim aygıtının üyeleri arasında - yöneticiler ve memurlar dahil olmak üzere - ortaya çıkan anlaşmazlıkları, Halife ve daha alt rütbedekiler de dahil olmak üzere ortadan kaldırır.

Judgeship is the pronouncement of the verdict in a binding way. It settles the disputes among people, prevents that which harms the community's rights and eliminates the disputes arising between people and members of the ruling apparatus - rulers and employees - including the Khaleefah and those of lesser rank.

Madde 67.

Article 67.

Halife, yönetimsel düzenlemeler çerçevesinde hâkimleri atamaya, disiplin altına almaya ve görevden almaya yetkili bir baş kadı atamakla yükümlüdür. Baş kadı, akıllı, adil ve fakih olan, ergenlik çağını geçmiş bir Müslüman erkek olmalıdır. Mahkemelerin geri kalan çalışanları, mahkemelerin işlerini yöneten müdürlüğün yetki alanına girer.

The Khaleefah is to appoint a chief judge authorised to appoint, discipline, and dismiss judges within the administrative regulations. The chief judge must be a mature Muslim male who is sane, just and a jurist. The remaining employees of the courts come under the domain of the directorate that administers the court's affairs.

Madde 68.

Article 68.

Hâkimlerin üç çeşidi vardır. Bunlar şunlardır:

There are three types of judges. They are:

1. Muamelât ve cezalarda insanlar arasındaki ihtilafları çözen hâkim; 2. Toplumun haklarına yönelik ihlalleri çözen muhtesib; ve

1. The judge who settles the disputes among people in transactions and punishments; 2. The muhtasib who settles the violations of the community's rights; and.

3. Devlet görevlileriyle insanlar arasındaki anlaşmazlıkları çözen Mezâlim Mahkemesi (maHkamat ul-maDHalim) hâkimi.

3. The judge of the Court for the Unjust Acts (maHkamat ul-maDHalim) who settles disputes between people and officials of the State.

Madde 69.

Article 69.

Tüm hakimlerin; Müslüman olma, ergenlik çağına ulaşmış olma, hür olma, akıl sağlığına sahip olma, adl (adalet sahibi, dürüst) olma ve hükümlerin olaylara nasıl uygulanacağını bilen bir fakih olma nitelikleriyle donanmış olması gerekir. Mezâlim mahkemesinin hakimleri ise bunlara ek olarak erkek olma ve içtihat yapabilme yeteneğine sahip, yani müctehid olma nitelikleriyle de donanmış olmalıdır.

All judges must be qualified by being Muslim, mature, free, sane, 'adl, and a jurist being aware of how to apply rules to incidents. Judges of maHkamat ul-maDHalim must additionally be qualified with being male and a mujtahid, i.e., a person capable of making ijtihad.

Madde 70.

Article 70.

Yargıç ve muhtesib, Devlet genelindeki tüm sorunlara hüküm vermek üzere genel bir atamayla görevlendirilebilir; ya da belirli bir yere ve belirli davalara hüküm vermek üzere atanabilirler. Öte yandan mezâlim mahkemesinin yargıcının, tüm sorunlara hüküm vermek üzere genel bir atamayla görevlendirilmesi gerekir; yer bakımından ise belirli bir yere atanabileceği gibi Devlet genelinde de atanabilir.

The judge and the muhtasib may be given a general appointment to pronounce judgement on all problems throughout the State, or alternatively they can be given an appointment to a particular location and to give judgement on particular cases. On the other hand, the judge of the maHkamat ul-maDHalim must be given a general appointment to pronounce judgement on all problems, but in terms of location he may be appointed to a particular location or all over the State.

Madde 71.

Article 71.

Mahkemeler yalnızca hüküm verme yetkisine sahip tek bir hakimden oluşmalıdır. Ancak bu hakimin yanında, yalnızca danışma ve yardımcı olma yetkisiyle bir veya daha fazla hakimin bulunmasına izin verilir. Bu hakimlerin hüküm verme yetkisi yoktur ve görüşleri, hüküm verme yetkisine sahip tek hakim için bağlayıcı değildir.

The courts should be comprised of only one judge who has the authority to pronounce verdict. One or more judges are however permitted to accompany him with only the authority of advising and assisting. They have no authority to pronounce verdict and their opinion is not binding on the judge who has the sole authority to give judgement.

Madde 72.

Article 72.

Hâkim, yalnızca mahkeme oturumunda hüküm veremez. Deliller ve yeminler de yalnızca mahkeme oturumunda dikkate alınır.

The judge cannot pronounce verdict except in a court session. Evidence and oaths are not considered except in a court session as well.

Madde 73.

Article 73.

Davaların türüne göre mahkeme derecelerinin farklılaştırılması caizdir. Bu sayede bazı hâkimler belirli derecelerdeki belirli davalara tayin edilebilir, diğer mahkemeler ise başka davaları görmeye yetkilendirilebilir.

It is permissible to vary the grades of courts in respect to the type of cases. Some judges may thus be assigned to certain cases of particular grades, and other courts authorised to judge the other cases.

Madde 74.

Article 74.

Temyiz veya temyiz mahkemesi yoktur, çünkü tüm hükümler eşit statüdedir. Bu nedenle hâkim hükmünü verdikten sonra hüküm yürürlüğe girer ve başka hiçbir hâkimin kararı onu bozamaz; ancak hâkim İslam'dan başka bir ölçüyle hükmetmişse, Kur'an, Sünnet veya Sahabe icmaına açık bir nasa muhalefet etmişse ya da hükmünün gerçek bir olguyla çeliştiği ortaya çıkmışsa bu durum söz konusu olabilir.

There are no courts of appeal or cassation, because all judgements are of equal standing. Thus, once the judge has pronounced the verdict it becomes effective and no other judge's decision can overturn it, unless he judged with other than Islam , disagreed with a definite text in the Qur'an, Sunnah or Ijma'a as-sahabah or it appeared that he judged in contradictory to a true reality.

Madde 75.

Article 75.

Muhtasib, bireysel bir dava bulunmaksızın, suç niteliği taşımayan ve hadleri (yani cezaları) içermeyen, kamunun haklarını ilgilendiren tüm davaları inceleyen kadıdır.

The muhtasib is the judge who investigates all cases, in the absence of an individual litigation, involving the rights of the public that are non-criminal and not involving the hudud (i.e., the punishments.)

Madde 76.

Article 76.

Muhtesib, ihlallerle ilgili hüküm verme yetkisine sahiptir; bu ihlalleri öğrendiği yer ne olursa olsun, bir mahkeme oturumu yapmaya gerek kalmadan hüküm verebilir. Muhtesibin emirlerini yerine getirmesi ve hükümlerini derhal uygulaması için kendisine bir dizi polis memuru tahsis edilir.

The muhtasib has the authority to judge upon violations, wherever is the location one he acquired knowledge of these violations without the need to hold a court session. A number of policemen are put at the muhtasib's disposal to carry out his orders and to execute his verdicts immediately.

Madde 77.

Article 77.

Muhtesip, kendisine, muhtesibin sahip olduğu niteliklere sahip naipler atama hakkına sahiptir ve bunları çeşitli yerlere görevlendirebilir; bu naipler, görevlendirildikleri yerde ve kendilerine verilen davalarda muhtesibin sahip olduğu yetkiyle hareket ederler.

The muhtasib has the right to appoint deputies to himself, that possess the same qualifications as the muhtasib, and to assign them to various locations where they exercise the same authority as the muhtasib in the location and the cases assigned to them.

Madde 78.

Article 78.

Mezalim mahkemesinin (Mahkamat ul-Mazalim) hakimi, Halife, vali(ler) veya Devletin herhangi bir görevlisi tarafından, Devletin egemenliği altında yaşayan herhangi bir kişiye - bu kişi vatandaş olsun ya da olmasın - yapılmış tüm haksız fiilleri ortadan kaldırmak üzere atanır.

The judge of the maHkamat ul-maDHalim is appointed to remove all unjust acts, committed by the Khaleefah, governor(s), or any official of the State, that have been inflicted upon anyone - whether that person is a citizen or not - living in the domain of the State.

Madde 79.

Article 79.

Mezalim Mahkemesi'ndeki (Mahkemetü'l-Mezâlim) hâkimler, Halife veya baş kadı tarafından atanır. Onların hesap sorulması, disiplin altına alınması ve görevden alınması ise Halife, Mezalim Mahkemesi veya Halife tarafından bu konuda yetkilendirilmişse baş kadı tarafından yürütülür. Bununla birlikte, Halife, müfevvizi'l-tefviz (tefvîz muâvini) veya baş kadı aleyhine yapılmış bir haksız fiil hakkında soruşturma sürerken onu görevden almak caiz değildir.

Judges in the maHkamat ul-maDhalim of Injustice are appointed by the Khaleefah or the chief judge. As for their accounting , disciplining and dismissal, this is carried by the Khaleefah, the maHkamat ul-maDHalim or the chief judge if authorised by the Khaleefah to do so. However, it is not allowed to dismiss him during his investigation in an unjust act against the Khaleefah, mua'win ut-tafweeDH or the chief judge.

Madde 80.

Article 80.

Mezalim (haksızlıklar) davalarına bakmak üzere atanacak hakim sayısının bir sınırı yoktur. Halife, haksızlıkları ortadan kaldırmak için gerekli gördüğü kadar hakim atayabilir. Bir duruşmada birden fazla hakimin oturmasına izin verilmekle birlikte, hüküm verme yetkisi yalnızca bir hakime aittir. Diğer hakimler yalnızca yardımcı olur ve görüş bildirir; onların görüşleri, hüküm vermeye yetkili hakimi bağlamaz.

There is no limit on the number of judges that can be appointed for the Unjust Acts. The Khaleefah can appoint as many as he may deem necessary to eradicate the unjust acts. Although it is permitted for more than one judge to sit in a court session, only one judge has the authority to pronounce a verdict. The other judges only assist and provide advice, and their advice is not binding on the judge authorised to pronounce the verdict.

Madde 81.

Article 81.

Mezâlim mahkemesi, Halife de dahil olmak üzere Devletin her yöneticisini, valisini ve memurunu görevden alma yetkisine sahiptir.

The maHkamat ul-maDHalim has the authority to dismiss any ruler, governor and official of the State, including the Khaleefah.

Madde 82.

Article 82.

Mezâlim Mahkemesi, devlet görevlilerine ilişkin olanlar, Halife'nin ilahi hükümlerden sapması, anayasadaki yasama metinlerinin, Halife'nin benimsediği çerçeve içinde kanunların ve ilahi hükümlerin yorumlanması veya vergi konulması gibi konularla bağlantılı olsun, her türlü haksızlık vakasını inceleme yetkisine sahiptir.

The maHkamat ul-maDHalim has the authority to investigate any case of iniquity, whether it be connected with officials of the State, the Khaleefah's deviation from the divine rules, interpretation of the legislative texts in the constitution, canons and divine rules within the framework adopted by the Khaleefah or the imposition of a tax, etc.

Madde 83.

Article 83.

Haksız Fiiller Yargısı (Mezâlim Yargısı) bir mahkeme oturumuyla, sanığın talebiyle ya da davacının bulunmasıyla sınırlı değildir. Davacı olmasa bile her türlü haksızlık vakasını inceleme yetkisine sahiptir.

The judicature of the Unjust Acts is not restricted by a court session or the request of the defendant or the presence of the plaintiff. It has the authority to look into any case of injustice even if there is no plaintiff.

Madde 84.

Article 84.

Davacı ve davalı olmak üzere herkesin, adına hareket etmesi için erkek veya kadın, Müslüman veya gayrimüslim bir vekil tayin etme hakkı vardır. Bu konuda müvekkil ile vekil arasında hiçbir ayrım yoktur. Vekil, müvekkili ile vekili arasında kararlaştırılan şartlara göre bir ücret karşılığında tayin edilme hakkına sahiptir.

Everyone, both defendant and plaintiff, has the right to appoint a proxy, whether male or female, Muslim or not, to act on his or her behalf. There is no distinction in this matter between the mandator and the proxy. The proxy has the right to be appointed on a salary according to the terms agreed upon between the mandator and his or her proxy.

Madde 85.

Article 85.

Halife, vali, memur, muhtesib ve Mezalim Mahkemesi hakimi gibi bir makamı elinde tutan kişinin ya da vasi veya veli gibi belirli bir sorumluluk yüklenmiş kişilerin, yetkileri dahilinde, davacı veya davalı olarak kendi adına hazır bulunmak amacıyla, bunun dışında bir sebeple olmamak üzere, makamına bir vekil atamasına izin verilmiştir.

It is permitted for the one who holds office, such as the Khaleefah, wali, official, muhtasib and judge of the Court for the Unjust Acts, or persons who have been vested with a specific responsibility, like a custodian or guardian, to appoint a person to his position as a proxy - within the bounds of his authority - for the purpose of appearing on his/her behalf as the plaintiff or defendant, and for no other reason.