Gunohkorning yuragi doimo tashvish va vahima ichida bo'ladi, chunki Allohga itoat Allohning buyuk qal'asidir; kim unga kirsa, dunyo va oxirat azobidan omonda bo'ladi, kim esa undan chiqsa, u har tomondan qo'rquv va xavotir bilan o'ralib qoladi. Gunohkorning yuragi doim beqaror bo'ladi; u eshitgan har qanday shovqindan vahimaga tushadi va har qanday musibat aynan uning boshiga tushadi deb o'ylaydi. Ammo Allohdan qo'rqqan kishi bu barcha tashvishlardan xoli bo'ladi. Gunohlar yurakka yolg'izlik hissini joylaydi. Gunohkor o'zini Rabbisidan ham, boshqa odamlardan ham uzoqlashgan his qiladi. U qancha ko'p gunoh qilsa, yolg'izligi shuncha ortadi va xuddi tashvishli, yolg'iz odam kabi hayotning achchig'ini totadi. Gunohkor gunoh qilayotganda xursand bo'ladi, ammo bu faqat lahzalik zavqdir, chunki keyinchalik uning yuragi tashvishga to'ladi. Bu masaladagi sir shundaki, Allohga itoat taqvodor kishini Unga yaqinlashtiradi ~ va uni sevgan odamlariga, hatto ular uzoqda bo'lsa ham, yaqinlashtiradi. Allohga itoatsizlik esa Allohdan uzoqlik hissini keltirib chiqaradi ~, eng og'ir shakli esa shirk, ya'ni Allohga sherik keltirishdir.