Gunohlar insonning aql-zakovatini kamaytirish ta'siriga ega.
Sins have the effect of reducing one's intellect
Agar ikki kishini solishtirsak — biri Allohga itoat qiluvchi, ikkinchisi esa Allohga itoatsiz bo'lsa — itoatkor kishining aql-idroki yaxshiroq ekanini, uning fikri to'g'riroq bo'lishini va ko'pincha haqiqatga yaqinroq turishini ko'rasiz. Shuning uchun Qur'onda doimo "aql egalari"ga murojaat qilinganini topasiz: (Bas, menden qo'rqinglar, ey aql egalari) 6 va (Allohdan qo'rqinglar, ey aql egalari, shunda najot topasizlar) 7 va (Lekin faqat aql egalargina eslaydilar) 8. Agar kishi Allohga itoatsizlik qilsa, Allohning dunyosida, Uning doimo uni kuzatib turganini bilgan holda, qanday qilib haqiqiy aqlga ega bo'la oladi? U gunoh qiladi, Allohning nazaridan yashirina olmasligini biladi, shu bilan birga o'ziga Allohning la'nati tushishini chaqirayotganini e'tiborsiz qoldiradi. U biladiki, gunohkor ishlari uni Allohning roziligidan va Allohning himoyasidan uzoqlashtiradi. U biladiki, Qiyomat kuni Allohning yuzini ko'rish huquqidan mahrum bo'ladi va Allohning g'azabiga uchragan kishilar safida bo'ladi. Bir soat, bir kun yoki hatto bir yil davom etadigan o'z nafsining lazzatini, Jannatdagi abadiy ne'matdan afzal ko'rishda qanday aqliy mantiq bo'lishi mumkin? Abadiy ne'mat uchun yashash — bu dunyo va oxiratda mo'minga berilgan baxtdir. Aqlli kishi uchun haqiqiy lazzat, baxt va huzurga erishish Rabbni rozi qilish, Uning g'azabini va la'natini o'ziga jalb qilmaslik bilan bog'liqligini anglash qiyin emas. Allohning Amrlariga rioya qilib, Uni rozi qilgan kishi hayotda haqiqiy lazzatni topadi — unga berilgan har bir ne'matni his qiladigan tirik qalb bilan yashaydi. Gunohkor ishlar bilan Allohni xafa qilgan kishi esa tashvish, xavotir va qayg'udan xoli bo'lmaydi. Shunday ekan, Alloh o‘zining in’om-ehsonini bergan kishilar — payg‘ambarlar, Payg‘ambar ﷺ ning haqiqiy izdoshlari, shahidlar va solihlar — suhbatini tark etib, Alloh g‘azabiga va la’natiga uchragan kishilar suhbatini tanlagan odamning aqli, albatta, nuqsonlidir.
When you consider two people, one obedient to Allah and the other disobedient to Allah, you will see that the intellect of the one who is obedient to Allah is better, that his/her opinion is sounder, and that he/she is often closer to the truth. Therefore, you find that the Qur'an always addresses 'men of understanding': ( So fear me, 0 men of understanding) 6 and ( So fear Allah, 0 men of understanding, in order that you may be successful.) 7 and ( But none remember, except men of understanding. ) 8 How could a person have true intellect if he/she disobeys Allah ~ in Allah's World, knowing that He ~ is watching over him/her? He/she commits a sin, knowing that he/she cannot conceal himself from Allah's Sight, ignoring the fact that he/she is inviting the Curse of Allah ~ upon him/her. He/she knows that his/her sinful activities drive him/her away from Allah's Pleasure and Allah's Protection. He/she knows that he/she would be denied looking at Allah's Face on the Day of Judgment, and would be in the company of those who had earned Allah's Anger. What sense of reason could there be in preferring the satisfaction of one's own pleasure, which lasts an hour, a day or even a year, to Everlasting Grace, in Paradise? To live for Everlasting Grace is the happiness given to a believer, in this world and the Hereafter. It is not difficult for a reasonable person to realize that attaining real pleasure, happiness and delight in this life and the Hereafter requires that one pleases the Lord, and does not earn His Anger nor His Curse. A person who pleases Allah ~. by adhering to His Commands, enjoys real pleasure in life, with a living heart that experiences every blessing bestowed upon it. But one who displeases Allah ~ ' indulging in sinful activities, would not be free of worry, anxiety or misery. Therefore, a person who exchanges the company of those on whom Allah has bestowed His Grace; the Prophets, the true followers of Prophet Muhammad I;, the martyrs, and the righteous, with those who have earned Allah's Anger and Curse, certainly has a defective intellect.
6 Surat Al-Baqarah, 197-oyat. 7 Surat Al-Ma'idah, 100-oyat. 8 Surat Al-Baqarah, 269-oyat.
6 Surat Al-Baqarah , Verse 197. 7 Surat AI-Ma'idah, Verse 100. 8 Surat Al-Baqarah, Verse 269.