Gunohkor kishi doimo shaytonning va o'zining nafs istaklarining qo'lida bo'ladi. U insoniyatning eng yomon dushmani tomonidan qamoqqa olingan va zindonga tashlangan. Nafsning past istaklari qamoqxonasidan torroq zindon yo'q, shahvatning zanjiridan dahshatliroq zanjir ham yo'q. Bunday qamoqqa olingan va zindonga tashlangan qalb qanday qilib Allohga va Oxirat kuniga yuzlanishi mumkin? Qalb zanjirband bo'lganda, u tomonga har tomondan barcha turdagi dardlar hujum qiladi. Nabiy ﷺ aytdilar: "Shayton insonlar uchun bo'ri." Yolg'iz qolgan qo'y bo'rilar rahmiga topshirilgani kabi, Allohning himoyasidan mahrum bo'lgan inson ham o'zining bo'risi (shayton) rahmiga topshiriladi. Allohning himoyasi faqat inson solih va Rabbidan qo'rqqan bo'lsagina uni asraydi. Ilohiy himoya bu dunyo va oxirat azobidan qutqaradi. Shuning uchun qachon qalb Allohdan uzoqlashsa, u turli-tuman dardlarga duchor bo'ladi, Allohga qanchalik yaqin bo'lsa, barcha turdagi kasalliklardan shunchalik uzoq bo'ladi. Allohdan uzoqlik ko'p turlarga bo'linadi; ulardan ba'zilari boshqalaridan og'irroqdir: Beparvolik va e'tiborsizlik (ba'zi farzlarga nisbatan) qalbni Allohdan uzoqlashtiradi. Gunoh sabab bo'lgan Allohdan uzoqlik beparvolik sabab bo'lgandan ko'ra og'irroqdir. Dindagi bid'at sabab bo'lgan Allohdan uzoqlik gunoh sabab bo'lgandan ko'ra og'irroqdir. Lekin (dinda) nifoq va shirk (Allohga sherik keltirish) sabab bo'lgan uzoqlik ulardan eng og'iridir.