د ځوانۍ ټول بوج زکریا پیغمبر ته د کلونو په تیریدو سره ستونزه راوړې وه. اوس هغه زوړ شوی و او د نهو زرو کلونو په عمر کې ډیر خم شوی و. د خپل کمزورتیا سره سره هغه هره ورځ معبد ته تلو ترڅو خپلې خطبې وړاندې کړي.

The years had taken their toll on the Prophet Zakariyah (pbuh). He was now old and bent with age, in his nineties. Despite his feebleness, he went to the temple daily to deliver his sermons.

زکریا یو بډ سړی نه و، خو تل د اړتیا لرونکو سره د مرستې لپاره چمتو و. د ژوند یوازینۍ خپګان یې دا و چې اولاد نه درلود، ځکه چې ښځه یې وانده وه. دا خبره ده چې دې ته یې اندیښنه وه، ځکه چې ویره یې درلوده چې د هغه وروسته هیڅوک نشته چې د هغه کار دوام ورکړي. خلکو ته یو قوي مشر ته اړتیا وه، ځکه که دوی پرېښودل شوي وای، له الله ج د ښوونو څخه به لیرې شوي وای او د خپلو غوښتنو سره سم به یې مقدس احکام بدل کړي وای.

Zakariyah was not a rich man, but he was always ready to help those in need. His one disappointment in life was that he had no children, for his wife was barren. This worried him, for he feared there was no one after him to carry out his work. The people needed a strong leader, for it they were left on their own, they would move away from Allah's teachings and change the Holy Laws to suit themselves.

یوں وہ ہر بار معبد کا دورہ کرتے وقت مریم کے پاس جاتے، جو معبد کے ایک الگ تھلگ کمرے میں رہتی تھیں۔ انہیں یہ دیکھ کر حیرت ہوئی کہ اس کے کمرے میں موسم سے باہر کے تازہ پھل موجود تھے۔ ان کے سوا کسی کو اس کے کمرے میں داخلے کی اجازت نہ تھی۔ جب انہوں نے پوچھا تو مریم نے کہا کہ یہ پھل اللہ کی طرف سے ہیں۔ وہ انہیں ہر صبح پاتی تھیں۔ پھر اس نے ان سے کہا کہ تم اتنے حیران کیوں ہو؟ کیا تم نہیں جانتے کہ اللہ جسے چاہتا ہے بے حساب رزق دیتا ہے؟

During one of his visits to the temple, he went to check on Mary, who was living in a secluded room of the temple. He was surprised to find fresh out of season fruit in her room. Besides him, no one had entry to her room. When he inquired, she told him that the fruit was from Allah. She found it every morning. But why was he so surprised, she asked him. Did he not know that Allah provides without measure for whom He wills?

دې پاکې نجلۍ د هغه په سترګو کې یوه حیرانونکې فکر ړوند کړ. ایا هغه نه شو کولی چې خپل رب څخه وغواړي چې په زاړه عمر کې يې يو اولاد ورکړي؟ که څه هم د هغه ښځه د ماشوم زېږولو له عمره تېره شوې وه، خو د هغه مهربان رب لپاره هیڅ شی ناممکن نه دی!

This noble girl had opened this eyes to a startling idea. Could he not ask his Lord to bless him with a child in his old age? Even if his wife was past childbearing age, nothing was impossible for his Gracious Lord!

الله سبحانه وتعالی فرمایلي دي:

Allah the Almighty revealed:

کاف، ها، یا، عین، صاد۔ (دا د قرآن د معجزو څخه یو دی، او د دې حروفو معنی یوازې الله تعالی پوهیږي)۔ دا ستا د رب د رحمت یادونه ده چې د هغه د بنده زکریا سره وشوه۔ کله چې هغه خپل رب (الله) ته په پټه غږ وکړ، ویې ویل: "اې زما ربه! یقیناً زما هڈۍ کمزورې شوې دي، او زما په سر سپینښت خپور شوی دی، او زه ستا په دعا کې هیڅکله بدبخته نه یم شوی، اې زما ربه! او په یقین سره زه له خپلو خپلوانو څخه زما د وروسته ویره لرم، ځکه چې زما ښځه بانجې ده؛ نو ماته له ځان څخه یو وارث راکړه، چې زما وارث شي، او د یعقوب کورنۍ وارث هم شي (د دیني علم او نبوت میراث، نه مال او نور)، او اې زما ربه! هغه داسې وګرځوه چې ته ترې راضي یې!" الله وفرمایل: "اې زکریا! یقیناً موږ تا ته د یوه زوي زیری ورکوو، نوم به یې یحیی وي؛ موږ دې نوم څخه مخکې هیچا ته نه دی ورکړی۔" هغه وویل: "اې زما ربه! زه به څنګه زوی ولرم، په داسې حال کې چې زما ښځه بانجې ده او زه د پیرۍ اخري حد ته رسیدلی یم؟" ویې فرمایل: "همداسې دی (وي)۔ ستا رب وايي: دا ماته اسانه ده، او په یقین سره ما تا مخکې پیدا کړی و کله چې تا هیڅ نه و۔" زکریا وویل: "اې زما ربه! زما لپاره یوه نښه وټاکه." ویې فرمایل: "ستا نښه دا ده چې ته به دریو شپو لپاره د خلکو سره خبرې نه کوې، په داسې حال کې چې ستا بدن هیڅ عیب نه لري۔" بیا هغه له خپل مِحراب (د لمانځه ځای یا یوه خصوصي کوټه) څخه خپلو قوم ته راووت، او د اشارې په ذریعه یې دوی ته امر وکړ چې سهار او ماښام د الله پاکی بیان کړئ۔

'Kaf, Ha, Ya, Ain, Sad, (These letters are one of the miracles of the Quran, and none but Allah Alone knows their meanings). This is a mention of the Mercy of your Lord to His slave Zakariyah. When he called out his Lord (Allah) - a call in secret, saying: "My Lord! Indeed my bones have grown feeble, and gray hair has spread on my head, and I have never been unblest in my invocation to You, O my Lord! And Verily! I fear my relatives after me, since my wife is barren. So give me from Yourself an heir, - who shall inherit me, and inherit also the posterity of Jacob (inheritance of the religious knowledge and Prophethood, not the wealth, etc.) And make him, my Lord, one with whom You are Well-pleased!" Allah said: "O Zakariyah! Verily, We give you the glad tidings of a son. His name will be Yahya (John). We have given that name to none before him." He said: "My Lord! How can I have a son, when my wife is barren, and I have reached the extreme old age." He said: "So (it will be). Your Lord says, It is easy for Me. Certainly I have created you before, when you had been nothing." Zakariyah said: "My Lord! Appoint for me a sign." He said: "Your sign is that you shall not speak unto mankind for three nights, though having no bodily defect." Then he came out to his people from Al Mihrab (a praying place or a private room, etc.), he told them by signs to glorify Allah's Praises in the morning and in the afternoon.

هغه ته وویل شول: «ای یحیی! کتاب (تورات) په کلکه ونیسه.» او مونږ هغه ته په ماشومتوب کې حکمت ورکړ، او هغه یې د مهربانۍ او د خپل جانب څخه د رحمت په توګه، او پاک (له ګناهونو) یې جوړ کړ، او هغه صالح و، او خپلو مورو پلرو سره نیک و، او نه هغه سرکش و نه نافرمانه (د الله یا د خپلو مورو پلرو په وړاندې). او سلام دی په هغه باندې د هغه د زیږیدو په ورځ، د هغه د مرینې په ورځ، او د هغه د بیا ژوندی کیدو په ورځ! (سورۃ مریم، ۱۹:۱-۱۵)