اسحاق علیه السلام نے بتوایل بن ناحور کی بیٹی رفقہ سے شادی کی، اور اس سے جڑواں بچے پیدا ہوئے: عیسو (العیس) اور یعقوب (یعقوب)۔ جب وہ دونوں بھائی جوان ہوئے تو ان کے درمیان کدورت پیدا ہو گئی۔ عیسو کو اس بات سے ناگواری تھی کہ یعقوب کو اس کے باپ کی طرف سے زیادہ محبت دی جاتی تھی اور اللہ کی طرف سے نبوت کے ساتھ نوازا گیا تھا۔ یہ کدورت اس قدر شدید ہو گئی کہ عیسو نے اپنے بھائی کو قتل کرنے کی دھمکی دے دی۔ اپنی جان کے خوف سے یعقوب ملک چھوڑ کر چلے گئے۔

Isaac married Rebekah Bint Bethuel, Ibn Nahor, and she gave birth to a set of twins, Esau (Al Eis) and Jacob (Yaqub). Ill feelings developed between the two brothers when they grew into manhood. Esau disliked the fact that Jacob was favored by his father and by Allah with prophethood. This ill feeling became so serious that Esau threatened to kill his brother. Fearing for his life, Jacob fled the country.

اهل کتاب وایی چې کله اسحاق څلویښت کلن شو، نو هغه د خپل پلار په ژوند کې د بتوایل لور رفقه سره واده وکړ. دوی وویل چې هغه بانجې وه، نو اسحاق د الله تعالی څخه دعا وکړه، بیا هغه حامله شوه. هغې دوه ځوی وزیږول. لومړی ته عیسو نوم ورکړل شو، چې عربو ورته العیص وویل. هغه د روم پلار شو. دوهم ته یعقوب نوم ورکړل شو، چې معنا یې اسرائیل ده، (د بنی اسرائیلو خلکو پورې تړلی).

The People of the Book said that when Isaac was forty years old, he married Rebekah, Bint Bethuel, during his father's life. They said she was sterile, so Isaac prayed to Allah and then she became pregnant. She gave birth to twin boys. The first one was called Esau whom the Arabs called Al-Eis. He became the father of Rum. The second one was called Jacob, which means Isreal, (belonging to the people of Israel).

اهل کتاب ادعا کوي چې کله چې اسحاق (علیه السلام) زوړ شو او د هغه د سترګو لید کمزوری شو، نو د خوړو خوښه یې وکړه، نو هغه خپل زوی عیسو ته وویل چې ښکار ته لاړ شه او ماته یو پخ شوی ښکاري غوښه راوړه. عیسو له هغه وغوښتل چې خواړه برکت کړي او د هغه لپاره دعا وکړي. عیسو، چې ښکاریان و، خپل پلار لپاره د غوښې د راوړلو لپاره ووت. رِبِکا، چې دا خبره یې واورېده، خپل زوی یعقوب ته امر وکړ چې د خپل ډله ترټولو ښې دوې ږۍ وژني او هغه داسې پخې کړي لکه څنګه چې د هغه پلار خوښوي او د هغه ورور له راستنېدو مخکې هغه ته یې یوسي.

The People of the Book claimed that when Isaac (pbuh) grew old and his eye sight had weakened, he had a desire for food, so he asked his son Esau to go hunting and bring him some cooked game. Esau asked him to bless the food and pray for him. Esau, a hunter, went out to get his father the meat. Rebekah, overhearing this, ordered her son Jacob to slaughter two goats of his best flock and cook them as his father liked and bring it to him before his brother returned.

هغې یعقوب ته د خپل ورور جامې واغوستې، او د هغه په لاسونو او غاړه باندې یې د وزې پوستکی کېښود، ځکه چې عیسو ویښتان لرونکی و او یعقوب ویښتان نه درلودل. کله چې هغه د خوړو سره خپل پلار ته ورغی، پلار یې وپوښتل: «ته څوک یې؟» یعقوب ځواب ورکړ: «زه ستا زوی یم.» کله چې پلار خپل خوړل ختم کړل، د خپل زوی لپاره یې دعا وکړه چې ډېر برکتمن ورور وي او په دوی باندې او ټولو خلکو باندې غالب شي، او دا چې الله هغه او د هغه اولاد وساتي.

She dressed Jacob in his brother's clothes and put goat skin on his arms and neck, for Esau was hairy while Jacob was not. When he approached his father with the food, his father asked: 'Who are you?' Jacob answered: 'I am your son.' When his father finished eating, he prayed for his son to be the more blessed brother and to prevail over them and all people, and for Allah to sustain him and his children.

کله چې هغه د خپل پلار څخه ووت، نو د هغه ورور عیسو داخل شو، چې د خپل پلار امر یې پر ځای کړی و۔

When he left his father, his brother Esau, who had carried out his father's command, entered.

اهلِ کتاب وایی چې عیسو (عیصو) د خپل ورور په وژلو ګواښ کړی و کله چې پلار یې مړ شو. دوی دا هم وایی چې هغه له خپل پلار څخه غوښتنه وکړه چې د هغه لپاره دعا وکړي چې الله ځمکه د هغه د اولاد لپاره ښه کړي او د هغه رزق او میوې زیاتې کړي۔

The People of the Book said Esau threatened to kill his brother when their father was dead. They also said that he asked his father to pray for him that Allah make the earth good for his offspring and multiply his sustenance and fruits.

کله چې د هغوی مور پوه شوه چې عیسو خپل ورور یعقوب ته ګواښ کوي، هغې خپل زوی یعقوب ته امر وکړ چې د خپل ورور لابان سره په د حاران په ځمکه کې لاړ شي او یو وخت د هغه سره اوسیږي تر دې چې د خپل ورور غوسه ښه شي، او د لابان د لوڼو څخه یوه ته واده وکړي. هغې خپل میړه اسحاق ته وویل چې دې ته هم دغه نصیحت وکړي او د هغه لپاره دعا وکړي، او هغه همداسې وکړ.

When their mother knew that Esau threatened his brother Jacob, she commanded her son Jacob to go to her brother Laban in the land of Haran and abide with him for a time until his brother's anger had abated, and to marry one of the Laban's daughters. She told her husband Isaac to command him with that advice and pray for him, and he did.

یعقوب (علیه السلام) خپل کورنۍ پریښودله، کله چې شپه راغله نو یوه ځای یې ومونده چې ارام وکړي. یوه ډبره یې واخیستله، په خپل سر لاندې یې کیښوده او ویده شو. هغه په خوب کې یوه زینه ولیده چې له اسمانه ځمکې ته وه. ملایکې پورته کیدل او ښکته راتلل، او څښتن ورسره خبرې وکړې او ورته وې فرمایل: «زه به تا او ستا اولاد ته برکت ورکړم او دا ځمکه به تاسو ته او هغو ته چې ستاسو له وروسته راځي ورکړم.» کله چې راویښ شو، د خوب له لیدلو یې خوښي وموندله او د الله تعالی لپاره یې نذر وکړ چې که بیرته خپلې کورنۍ ته په سلامتۍ ورسیږي، نو په دې ځای کې به د الله تعالی لپاره یو معبد جوړ کړي. هغه دا هم نذر وکړ چې د خپل مال لسمه برخه به د الله تعالی په لاره کې ورکوي. هغه په ډبره باندې غوړي واچول ترڅو هغه وپیژني، او دې ځای ته یې «د ایلې کور» (بیت ایل) نوم کیښود، چې معنا یې «د الله کور» ده. دا ځای وروسته د بیت المقدس ځای شو.

Jacob (pbuh) left his family, when night came he found a place to rest. He took a stone and put it under his head and slept. He dreamed of a ladder from heaven to earth. Angels were ascending and descending and the Lord addressed him and said to him; "I will bless you and your offspring and make this land for you and for those who come after you." When he awoke he felt joyful from what he had seen in his dream and vowed, for Allah's sake that if he returned to his family safely, he would build here a temple for Allah the Almighty. He also vowed to give one tenth of his property for the sake of Allah. He poured oil on the stone so as to recognize it and called the place "Ayle's House" (Bethel), which means "House of Allah". It was to be the location of Jerusalem later.

اهلِ کتاب همدا راز هم وایی چې کله یعقوب علیه السلام د خپل مور ماما سره په حران کې راغی، د هغه ماما دوې لوڼې وې. مشرې یې لیا (Lia) نومیدې او کشرې یې راحیل (Rahil). دا دواړو کې ښایسته او ښکلې وه. ماما د دې شرط سره منل چې یعقوب د اوو کلونو لپاره د هغه پسونه وچرې، نو خپله لور ورسره ودروي.

The People of the Book also said that when Jacob came to his maternal uncle in the land of Haran, his uncle had two daughters. The elder one was called Leah (Lia) and the younger one was Rachel (Rahil). The latter was the better and lovelier of the two. His uncle agreed to marry his daughter to him on the condition that Jacob pasture his sheep for seven years.

پس از یوې مودې، د هغه ماما یوه ضیافت جوړ کړ او د واده لپاره یې خلک راټول کړل. هغه لیه، د خپلې مشرې لور، د شپې هغه ته ور وربله کړه. هغه ضعیفه نظره او بدشکله وه. کله چې سهار شو، یعقوب و موندله چې هغه لیه ده او د خپل ماما څخه یې شکایت وکړ. "ته ما دوکه کړی؛ زه د راحیل سره نکاح شوی وم او ته ما لیې سره واده کړی." ماما وویل: "زموږ دود نه دی چې کوچنۍ لور د مشرې لور نه مخکې واده کړو. په هرصورت، که ته د خپلې خور سره مینه لرې، نور اووه کاله کار وکړه او زه به دواړه تا سره واده کړم." یعقوب اووه کاله کار وکړ او بیا یې راحیل سره واده وکړ. په هغه وخت کې دا د منلو وړ وه، لکه څنګه چې په تورات کې راغلي، چې یو سړی دوې خورې سره واده وکړي. لابان هره لور ته یوه ښځینه غلامه ورکړه. د لیې غلامې نوم زلفه و او د راحیل غلامې نوم بلهه و.

After a period of time, his uncle prepared a feast and gathered people for the wedding. He married Leah, his elder daughter, to him at night. She was weak-sighted and ugly. When morning came, Jacob discovered she was Leah and he complained to his uncle. "You deceived me; I was engaged to Rachel and you married me to Leah." His uncle said: "It is not our tradition to marry the younger daughter before the elder daughter. However, if you love her sister, work another seven years and I will marry you to both of them." Jacob worked for seven years and then married Rachel. It was acceptable in their time, as described in the Torah, for a man to marry two sisters. Laban gave a female slave to each daughter. Leah's slave was called Zilpah and Rachel's slave was called Bilha.

الله تعالىٰ د لیئہ د ضعف تلافی د زامنو په ورکولو سره وکړه. لومړی زوی یې روبیل (رابیل) نومېده، وروسته د هغه څخه شمعون (شمعون)، لاوي (لاوی) او یهوذا (یهوذا) وو.

Almighty Allah compensated Leah's weakness by giving her sons. The first one was named Rueben (Robel), after whom there were Simon (Shamun), Levi (Lawi), and Judah (Yahudh).

راحیل د لیه د زامنو د لرلو په وجه حسد احساس کاوه، ځکه چې هغه بانجه وه. هغې خپله خادمه بلها خپل مېړه ته ورکړه او هغه د هغې سره جنسي اړیکه ونیوله تر دې چې هغه حامله شوه. هغې یو زوی وزیږاوه او نوم یې نفتالي کېښود. لیه د دې له امله خفه شوه چې د راحیل خادمې یو زوی وزیږاوه، نو هغې په خپل ځای خپله خادمه زلفه یعقوب (pbuh) ته ورکړه، زلفې دوه زامن وزیږول، جاد او اشیر. بیا لیه حامله شوه او پنځم زوی یې عیصاکر وزیږاوه، او وروسته یې شپږم زوی زبولون وزیږاوه. له دې وروسته لیه یوه لور دینا وزیږوله. په دې ډول لیه د یعقوب څخه اوه زامن درلودل.

Rachel felt jealous of Leah's having sons, as she was barren. She gave her slave Bilha to her husband and he had relations with her until she became pregnant. She gave birth to a son and named him Naphtali. Leah was vexed that Rachel's slave had give birth to a son, so she in turn gave her slave Zilpah to Jacob (pbuh), Zilpah gave birth to two sons, Gad and Asher. Then Leah got pregnant and gave birth to her fifth son, Issaacher, and later she gave birth to a sixth son Zebulun. After this Leah gave birth to a daughter named Dinah. Thus, Leah had seven sons from Jacob.

بیا رахیل د الله تعالیٰ څخه دعا وکړه چې هغه ته د یعقوب څخه یو zoom زوی راکړي. الله تعالیٰ د هغې غوښتنه واوریده او دعا یې قبوله کړه. هغې یو زوی وزیږاوه چې لوی، عزتمن او ښکلی و. هغې نوم یې یوسف کیښود. دا ټول هغه وخت پېښ شول کله چې دوی د حران په ځمکه کې وو او یعقوب علیه السلام د خپل ماما پسونه روزل، کوم کار چې هغه د شلو کلونو په موده کې وکړ.

Then Rachel prayed to Allah to give her a son from Jacob. Allah heard her call and responded to her prayer. She gave birth to a son, great, honorable, and beautiful. She named him Joseph (Yusuf). All of this happened when they were in the land of Haran and Jacob (pbuh) was pasturing his uncle's sheep, which he did for a period of twenty years.

یعقوب بیا خپل تره لابان ته وویل چې ما ته اجازه راکړه چې خپل کورنۍ ته لاړ شم. تره یې ورته وویل: "ستا له امله ما ته برکت ورکړل شوی دی؛ هغه پیسې وغواړه چې ته یې اړتیا لرې." یعقوب وویل: "هره داسې بزه چې ځانګړې ټکي یا ښکاره داغونه ولري، هغه او هر تور میږی چې دا کال زیږیدلی وي، ما ته ورکړه." مګر د لابان په حکم د هغه زامنو هغه بزې چې ځړې، ځانګړې داغدارې یا ټکي لرونکې وې، او تور میږي یې له مېړه پلار سره لرې کړې، ترڅو نور هم داسې ځانګړتیاوې ولري. دوی درې ورځې د خپل پلار بزې او پسونه لیدل، پداسې حال کې چې یعقوب پاتې پسونه ساتل.

Jacob then asked his uncle Laban to let him go and visit his family. His uncle said to him: "I have been blessed because of you; ask for whatever money you need." Jacob said: "Give me each spotted and speckled goat born this year and each black lamb." But at Laban's command his sons removed their father's goat that were striped, spotted or speckled, and the black lambs, lest others should be born with those traits. They walked for three days with their father's goats and sheep while Jacob tended the remaining flock.

اهل کتاب وویل چې یعقوب (علیہ السلام) تازه ډډۍ د بیدیا، بادام او چنار له ونو راوړې. هغه پرې ځینې ځړې (ډبرې) جوړې کړې او هغه یې په اوبو کې د بزو د لیدلو لپاره واچولې. بزې چې په نس کې مړوړۍ (بچي) وې، ډارې شوې او حرکت یې وکړ، او دوی د ځړو، ځړو یا لکو (ډبرو) په شکل زیږیدلې.

The People of the Book said that Jacob (pbuh) took fresh rods of poplar, almond, and plane. He peeled streaks in them and cast them into the water through for the goats to look at. The young inside their abdomens were terrified and moved and they were born striped, spotted or speckled.

کله چې پسونه جفت کیدل، هغه د لابان د پالې میږې طرف ته مخ واړاوه او په دوی کښې ډنډې کیښودې. د دوی لاښې تورې زېږیدې. دا د ماورائي قدرتونو، یعنې یوه معجزې نمونه ګڼل شو. یعقوب ډېرې وزې، پسونه، څاروي او غلامان درلودل. د هغه تره او د هغه زامنو مخونه داسې بدل شول لکه چې پسونه او وزې له دوی څخه غلا شوي وي.

When the sheep were breeding, he set their faces towards the black sheep in Laban's flock and put the rods among them. Their lambs were born black. This was considered an example of supernatural powers, a miracle. Jacob had many goats, sheep, beast and slaves. His uncle and his sons faces changed as if they the sheep and goats had been stolen from them.

الله تعالیٰ یعقوب علیه السلام ته الهام وکړ چې خپل پلار او قوم کور ته بیرته ستانه شي، او په دې وعده یې وکړه چې ده به له هغه سره ملاتړ کوي. یعقوب علیه السلام دا خبره خپل کورنیو ته وکړه، هغوی هم ځواب ورکړ او د هغه خبره یې ومنله. مګر یعقوب علیه السلام خپل پلان لابان ته ونه ښود، او د رخصت له اخیستو پرته لاړ.

Allah the Almighty inspired Jacob to return to the country of his father and people, and He promised to stand by him. Jacob told his family that, and they responded and obeyed him. Jacob did not tell Laban of his plans, however, and left without bidding farewell.

جب رحیل نے اپنے باپ کے بت چرا لیے، تو جب یعقوب اور اس کی قوم اپنے ملک کی طرف بھاگ گئے، لابان اور اس کی قوم ان کے پیچھے چل پڑی۔ جب لابان یعقوب سے ملا تو اس نے اسے اس بات پر ملامت کی کہ وہ اس کی بے خبری میں چلا گیا۔ وہ چاہتا تھا کہ اسے پہلے سے معلوم ہو جاتا تاکہ وہ انہیں جشن اور خوشی کے ساتھ، ڈھول اور گیتوں کے ساتھ رخصت کرتا، اور اپنی بیٹیوں اور بیٹوں کو الوداع کہہ سکتا۔ اور انہوں نے اس کے بت اپنے ساتھ کیوں لے لیے؟

Upon leaving, Rachel stole her father's idols. After Jacob and his people had fled for his country, Laban and his people followed them. When Laban met with Jacob, he blamed him for leaving him without his knowledge. He would have liked to know so that he could have made them leave with celebration and joy, with drums and songs, and so that he could have bidden his daughters and sons farewell. And why have they taken his idols with them?

یعقوب علیه السلام د خپلو بتانو په اړه هیڅ علم نه درلود، نو هغه انکار وکړ چې هغه یې له هغه نه اخیستي دي. بیا لابان د خپلو لونګانو او غلامانو خیمو ته ننوت چې پلټنه وکړي، خو هیڅ یې ونه موند، ځکه راحیل بتان د اوښ په زین کې د ځان لاندې ایښي وو. هغه ودرېده نه، پداسې حال کې چې بخښنه یې غوښتل چې د حیض حالت لري.

Jacob had no knowledge of his idols, so he denied that he had taken them from him. Then Laban entered the tents of his daughters and slaves to search, but he found nothing, for Rachel had put the idols in the camel saddle under her. She did not get up, apologizing that she had her menses.

له همدې امله هغه نه پوهیده چې دوی څه کړي وو.

Thus, he could not perceive what they had done.

بیا هغوی په یوه غونډۍ کیناستل چې ګلیعاد نومیده، او هلته یې تړون وکړ. یعقوب به د لابان لوڼو سره بد چلن نه کاوه او نه به یې نورې ښځې واخیستې. نه لابان او نه یعقوب به دغه غونډۍ د بل په هیواد کې تېره کوله.

Then they sat on a hill called Galeed and made a covenant there. Jacob would not ill treat Laban's daughters nor marry others. Neither Laban nor Jacob would pass the hill into the other's country.

جب یعقوب د سعیر ځمکې ته ورسید، نو فرښتو هغه ته سلام وکړ. هغه یو استازی د خپل ورور عیسو ته د سلام او بښنې غوښتنې سره مخکې واستاوه او د هغه په مخ کې ځان ډیر ټیټ کړ۔ استازي بیرته راستون شو او یعقوب ته یې وویل چې عیسو څلورسوه سړي له ځان سره راځي۔ دا خبره یعقوب ډار کړ، نو هغه الله تعالی ته زاري او دعا وکړه۔ هغه د عاجزۍ په توګه سجده وکړه او له هغه څخه یې وغوښت چې هغه وعده پوره کړي چې دمخه یې کړې وه۔ هغه وغوښتل چې د خپل ورور عیسو شر دې ودروي۔ بیا یعقوب (ع) د خپل ورور لپاره یوه لویه ډالۍ تیاره کړه: دوه سوه ښځینه بزګانې او شل نرې بزګانې، دوه سوه میږې او شل نرې میږې، دېرش شیدې اوښان، څلویښت غوایان او دوه نرې غوایان، شل ښځینه خرې او لس نرې خرې۔

When Jacob approached the land of Seir, the angels greeted him. He sent a messenger ahead with greetings to his brother Esau, asking forgiveness and humbling himself before him. The messenger returned greetings and told Jacob that Esau was riding towards him with four hundred men. This made Jacob afraid and he entreated and prayed to Allah Almighty. He prostrated in humiliation and asked Him to fulfill His promise which He had made before. He asked Him to stop the evil of his brother Esau. Then Jacob (pbuh) prepared a great present for his brother: two hundred female goats and twenty male goats, two hundred ewes and twenty rams, and thirty milch camels, forty cows and two bulls, twenty female donkeys and ten male donkeys.

هغه خپلو غلامانو ته حکم وکړ چې حیوانات واخلي، هر یو ډله په ځان سره وي، او د ډلو ترمنځ ځای پرېږدي، او د هغه څخه مخکې لاړ شي. هغه دوی ته ښوونه وکړه: «کله چې زما ورور عیسو سره مخامخ شوئ، هغه به له تاسو وپوښتي: "تاسو د چا یاست؟ او چېرې ځئ؟" نو ووایاست: "دا ستا د غلام یعقوب دي؛ دا د زما آقا عیسو ته ډالۍ ده. او سره له دې هغه زموږ شاته دی۔» یعقوب د خپلو دوو میرمنو، خپلو غلامانو او خپلو اولادونو سره دوه شپې پاتې شو، بیا یې د شپې روان کېدل او د ورځې استراحت کول دوام ورکړل۔

He commanded his slaves to take the animals, each drove by itself, and pass on ahead of him with a space between the droves. He instructed them: "When you meet my brother Esau he will ask you, 'to whom do you belong? where are you going?' you shall say, 'they belong to your servant Jacob; they are a present to my master Esau. Moreover, he is behind us." Jacob stayed behind with his two wives, his slaves and his children for two nights, then continued walking by night and resting by day.

جب دوسرے دن کی صبح ہوئی تو ایک فرشتہ ایک انسان کی صورت میں ظاہر ہوا۔ یعقوب اس کے ساتھ کشتی لڑنے لگے۔ وہ دونوں برابر کا مقابلہ کرتے رہے، یہاں تک کہ فرشتے نے ان کی ران کو زخمی کر دیا اور یعقوب لنگڑے ہو گئے۔ جب دن نکلنے لگا تو فرشتے نے ان سے کہا: "تمہارا نام کیا ہے؟" انہوں نے جواب دیا: "یعقوب۔" فرشتے نے کہا: "آج کے بعد تمہیں یعقوب نہیں، بلکہ اسرائیل کہا جائے گا۔" یعقوب نے پوچھا: "تم کون ہو؟ تمہارا نام کیا ہے؟" وہ غائب ہو گیا۔ تب یعقوب کو معلوم ہوا کہ وہ فرشتوں میں سے تھا۔ یعقوب لنگڑے ہو گئے تھے، اسی سبب سے بنی اسرائیل کُولھے کے جوڑ پر واقع ران کا پٹھا نہیں کھاتے۔

When the dawn of the second day came one of the angels appeared in the shape of a man. Jacob began to wrestle with him. They were neck and neck until the angel injured his thigh and Jacob became lame. When the day was breaking, the angel said to him: 'What is your name?' He answered: 'Jacob.' The angel said: "After today you shall not be called anything but Israel." Jacob asked: "Who are you? What is your name?" He vanished. Then Jacob knew that he was one of the angels. Jacob was lame, and for this reason the children of Israel do not eat the thigh muscle on the hip socket.

یعقوب علیه السلام نظر اوپورته کړ او خپل ورور عیسو ته یې ولید چې راروان دی۔ یعقوب د هغه په مخ کې اوه ځله سجده وکړه، ځکه چې په هغه وخت کې دا د سلام کولو طریقه وه۔ دا د دوی لپاره جائز وه، لکه څنګه چې فرښتو د آدم علیه السلام لپاره په سلام کې سجده وکړه۔

Jacob raised his eyes and saw his brother Esau coming. Jacob prostrated seven times before him for it was their salutation in that time. It was lawful for them just as the angels had prostration in salutation to Adam.

کله چې عیسو هغه ولیدی، نو هغه ته منډه کړه، هغه یې غیږ ته کش کړ، ښکلی یې کړ او ښځې یې ښکل کړل او ژړل یې. کله چې عیسو خپلې سترګې پورته کړې او ښځې او ماشومان یې وليدل، نو وې پوښتل: «دا څوک دي چې تا سره دي؟» یعقوب ځواب ورکړ:

When Esau saw him, he ran towards him, embraced and kissed him and wept. When Esau raised his eyes and saw the women and children he asked: "Who are these with you?" Jacob answered:

«هغه کسان چې الله ما ته درکړي دي، ستا بنده.» لیه، راحیل، د هغوی غلامان، او ټول ماشومان نږدې شول او هغه ته سجده وکړه. یعقوب له عیسو وغوښتل چې د هغه ډالۍ ومني او تر هغې یې ټینګار وکړ، تر دې چې هغه ومنله. عیسو بېرته راوګرځید او د هغه مخکې لاړ. یعقوب او د هغه کورنۍ د رمو، څاروو او غلامانو سره د (سعیر) غرونو ته تعقیب کړ.

"Those whom Allah has given me, your servant." Leah, Rachel, their slaves, and all the children approached and prostrated before him. Jacob asked Esau to accept his gift and insisted until he did so. Esau returned and went in advance before him. Jacob and his family followed with the flocks and herds and slaves to the mountains (Seir).

کله چې هغه سُکوت (سَحُور) ته راغی، نو هغه د ځان لپاره یو کور جوړ کړ او د خپلو څارویو لپاره سیوری (پناه ځایونه) جوړ کړل. بیا هغه د یروشلم، د شکیم کلي ته تیر شو او د کلي مخ ته یې کمپ ولګاوه. هغه د شکیم ابن حمور څخه په یو سل وزو یوه فارم واخیست او یو قربانګاه یې جوړه کړه، چې نوم یې ایل وایښود، لکه څنګه چې الله ورته امر کړی و. هغه قربانګاه هغه ځای کې جوړه کړه چیرې چې نن یروشلم ولاړ دی، او وروسته سلیمان د داود زوی (علیه السلام) بیا جوړه کړه. دا د هغه ډبرې په ځای کې ده چې مخکې یې د غوړو په واسطه مسح کړې وه، لکه څنګه چې مخکې یادونه وشوه.

When he came to Succoth (Sahur), he built a house for himself and shades for his beasts. Then he passed by Jerusalem, the village of Shechem, and camped before the village. He bought a farm from Shcehm Ibn Hamor with one hundred goats and built an altar, which he called Ayl, as Allah commanded him. He built the altar where Jerusalem stands today and later Solomon son of David (pbuh) rebuilt it. It is in the place of the stone which he had earlier anointed with oil as was mentioned before.

اهل کتاب د دینه، د یعقوب او لیئه لور، یوه کیسه بیانوي. شخیم بن حمور هغه ونیوله او په زور یې له هغې سره جماع وکړه. بیا یې د هغې پلار او وروڼو ته غوښتنه وکړه چې دی ته یې د هغې سره واده وکړي.

The people of the book tell a story of Dinah, daughter of Jacob and Leah. Shechem Ibn Hamor seized her and lay with her by force. Then he asked her father and brothers to let him marry her.

هغې وروڼو وویل: «ټول تاسو ختنه کړئ، نو موږ به خپلې لوڼې تاسو ته ورکړو او ستاسو لوڼې به موږ د ځان لپاره واخلو؛ مګر موږ د ختنه نشوي خلکو سره واده نه کوو۔» دوی (د ښار سړي) دې خبرې ته راضي شول او ټولو ختنه وکړه۔ کله چې دریم ورځ راغله، د ختنې درد زیات شو، نو د یعقوب زامن راغلل او تر وروستي یو پورې یې ووژل۔ دوی شکیم او د هغه پلار د هغه بد عمل له امله ووژل چې هغوی یې د دوی په وړاندې کړی و او د دوی د بت پرستۍ له امله۔ له همدې امله د یعقوب زامنو دوی ووژل او د دوی مال یې د غنیمت په توګه ونیو۔

Her brothers said : "Circumcise all of you, and we will give our daughters to you, and we will take your daughters for ourselves; but we do not marry with uncircumcised people." They (the men of the city) agreed to that, and all of them were circumcised. When the third day came, the pain from the circumcision had increased, Jacob's sons approached and killed them till the last one. They killed Shchem and his father for the evil they had committed against them and for their worship of idols. That is why Jacob's sons killed them and seized their money as spoils.

بیا راحیل حامله شوه او یو زوی یې وزیږاوه، چې نوم یې بنیامین و، مګر زیږون یې سخت و او د زیږون وروسته مړه شوه. یعقوب هغه په افراته کې ښخه کړه. د راحیل قبر تر نن ورځې پورې هلته دی.

Then Rachel got pregnant and gave birth to a son, Benjamin, but she had a hard labor and died after delivery. Jacob buried her in Ephrath (afrath). The tomb of Rachel is there till the present day.

د یعقوب زامن دولس تنه وو. د لیا څخه روبیل (ربیل)، شمعون (شمعون)، لاوي (لاوي)، یهودا (یهوذا)، یساکر (یساکر) او زبولون (زبولون) وو. د راحیل څخه یوسف (یوسف) (پبوه) او بنیامین وو. د راحیل د خادمې څخه دان او نفتالي (نفتالي) وو، او د لیا د خادمې څخه جاد او اشیر وو.

Jacob's sons were twelve men. From Leah there were Rueben (Robil), Simon (Shamun), Levi (Lawi), Judah (Yahudh), Issachar (Isakher), and Zebulun (Zablun). From Rachel there were Joseph (Yusuf) (pbuh) and Benjamin. From Rachel's slave there were Dan and Naphtali (Neftali), and from Leah's slave there were Gad and Asher.

یعقوب خپل پلار اسحاق ته راغی او د کنعان په ملک کې د خلیل الرحمن ابراهیم علیه السلام د اوسیدو ځای الخلیل نومي کلي کې ورسره ټاکلی شو. بیا اسحاق بیمار شو او یو سل اتیا کلنۍ عمر کې مړ شو. د هغه زامنو عیسو او یعقوب هغه د خپل پلار ابراهیم خلیل سره د هغه په یوه غار کې خښ کړ چې هغه پخپله اخیستی و. ویل کیږي چې ابراهیم په یو سل اووه اویا کلنۍ عمر کې مړ شو.

Jacob came to his father Isaac and settled with him in the village of Hebron which lies in the land of Canaan where Abraham had lived. Then Isaac fell ill and died when he was one hundred eighty years old. his sons Esau and Jacob buried him with his father Abraham Al Khalil in a cave which he had bought. It was said that Abraham died at the age of one hundred seventy five.

الله تعالیٰ په قرآن کریم کې فرمایلي دي:

Allah the Almighty declared in the Glorious Quran:

او څوک چې د ابراهیم له دینه مخ اړوي، پرته له هغه چا څخه چې خپل ځان ګمراه کوي؟ په یقین سره موږ هغه په دنیا کې وټاکه، او بې شکه په آخرت کې هغه له صالحانو څخه دی.

"And who turns away from the religion of Abraham (Islamic Monotheism) except him who befools himself? Truly, We chose him in this world and verily, in the Hereafter he will be among the righteous.

جب اُس کے رب نے اُس سے کہا: "اسلام لے آ (مسلمان ہو جا)!" اُس نے کہا: "مَیں نے اپنے آپ کو عالمین (انسانوں، جنوں اور ہر موجود چیز) کے رب کے سپرد کر دیا۔" Note: the Pashto translation below. جب اُس کے رب نے اُس ته وویلی: "تسلیم شه (مسلمانه شه)!" هغه وویل: "ما خپل ځان د عالمینو (انسانانو، جنانو او ټولو موجوداتو) د رب سپارلی دی." او دا (الله ته سپاری، اسلام) ابراهیم خپلو زامنو ته وصیت کړ، او یعقوب هم (ویلی یې وو): "ای زما زامنو! الله تاسو ته دا صحیح دین غوره کړی دی، نو تاسو به مه مرئ مګر په اسلام (د مسلمانانو په توګه، د اسلامي توحید پر بنسټ)." ایا تاسو د یعقوب د مرګ پر وخت حاضر وی؟ کله چې هغه خپلو زامنو ته وویل: "زما له وروسته تاسو به څه عبادت کوئ؟" دوی وویل: "موږ به ستا د پلرونو، ابراهیم، اسماعیل، اسحاق د معبود، یو معبود عبادت کوو، او موږ هغه ته سپاری یو (په اسلام کې)." دا هغه ډله وه چې تیره شوه. دوی ته د هغه عمل اجر دی چې دوی کړی، او تاسو ته د هغه چې تاسو کوئ، او تاسو به د هغو د کړنو په اړه نه پوښتل کیږئ.

When his Lord said to him: "Submit (be a Muslim)!" He said: "I have submitted myself (as a Muslim) to the Lord of the Alamin (mankind, jinn and all that exists)." And this (submission to Allah, Islam) was enjoined by Abraham upon his sons and by Jacob, (saying): "O my sons! Allah has chosen for you the true religion, then die not except in the Faith of Islam (as Muslims -- Islamic Monotheism)." Or were you witnesses when death approached Jacob? When he said unto his sons: "What will you worship after me?" They said: "We shall worship you (Ilah (God - Allah) the Ilah (God) of your fathers, Abraham, Ishmael, Isaac, One Ilah (God), and to Him we submit (in Islam)." That was a nation who had passed away. They shall receive the reward of what they earned and you of what you earn. And you will not be asked of what they used to do.

دوی وایي: «یهودیان یا عیسویان شئ، نو ته به سمه لاره شئ.» ته ورته ووایه (ای محمده ﷺ): ...

They say: "Be Jews or Christians, and then you will be guided." Say (to them O Muhammad):

ونه، بلکې د ابراهیم دین پیروي کوو چې حنیف و (یعنې یوازې د الله عبادت کوونکی، او هغه له مشرکانو نه نه و). ووایاست (ای مسلمانانو): "موږ په الله ایمان لرو او په هغه څه چې موږ ته نازل شوي دي، او په هغه څه چې ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب او اسباطو ته نازل شوي وو، او په هغه څه چې موسی او عیسی ته ورکړل شوي، او په هغه څه چې نبیانو ته د دوی د رب له لوري ورکړل شوي. موږ د دوی تر منځ هیڅ توپیر نه کوو، او موږ ځان هغه ته تسلیم کړی دی (په اسلام کې)." نو که دوی هم په هغه څه ایمان راوړي چې تاسو ایمان لرئ، نو هغوي سم لاره موندلې ده، او که مخ واړوي، نو دوی یوازې مخالفت کوي. نو الله به ستاسو لپاره د دوی په مقابل کې کافي وي، او هغه ډیر اوریدونکی، ډیر پوه دی.

"Nay (we follow) only the religion of Abraham, Hanifan (Islamic monotheism, i.e. to worship none but Allah Alone, and he was not of the Al Mushrikeen (those who worshipped others along with Allah)." Say (O Muslims): "We believe in Allah and that which has been sent down to us and that which had been sent down to Abraham, Ishmael, Isaac, Jacob and to Al Asbat (the twelve sons of Jacob), and that which has been given to Moses and Jesus and that which has been given to the Prophets from their Lord. We make no distinction between any of them, and to Him we have submitted (in Islam)." So if they believe in the like of that which you believe, then they are rightly guided, but if they turn away, then they are only in opposition. So, Allah, will suffice you against them. He is the All Hearer, the All Knower.

(زموږ صبغه، دین) د الله صبغه (اسلام) ده، او کومه صبغه (دین) د الله څخه ښه ده؟

(Our Sibghah, religion is) the Sibghah (religion) of Allah (Islam) and which Sibghah (religion)

هیچ‌څه نشي کولای له الله څخه غوره وي. موږ د هغه بندگان یو.

can be better than Allah's. We are His worshippers.

ته ووایه (ای محمده، یهودو او عیسوایانو ته): ایا تاسو زموږ سره د الله په اړه جنجال کوئ، حال دا چې هغه زموږ هم رب دی او ستاسو هم رب دی؟ او زموږ لپاره زموږ عملونه دي، او ستاسو لپاره ستاسو عملونه دي. مونږ د هغه په عبادت او اطاعت کې خالص یو (یعنی مونږ یوازې هغه عبادت کوو او د هغه څخه پرته بل څوک نه، او د هغه امرونو ته غاړه ږدو). یا تاسو وایئ چې ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب او الاسباط (د یعقوب دولس زامن) یهودان یا عیسویان وو؟ ووایه: "آیا تاسو ښه پوهیږئ، که الله ښه پوهیږي؟" ... چې دوی ټول مسلمانان وو. او له هغه څوک ډیر ظالم دی چې هغه شهادت پټوي (چې د محمد ﷺ په رسالت ایمان راوړي، کله چې هغه د دوی په کتابونو کې لیکل شوی وي) چې هغه یې د الله له خوا لري؟

Say (O Muhammad, to the Jews and Christians): "Dispute you with us about Allah while He is our Lord and your Lord? And we are to be rewarded for our deeds and you for your deeds. We are sincere to Him in worship and obedience (i.e., we worship Him Alone and none else, and we obey His Orders)." Or say you that Abraham, Ishmael, Isaac, Jacob, and Al Asbat (the twelve sons of Jacob) were Jews or Christians? Say: "Do you know better or does Allah know better....that they all were Muslims? And who is more unjust than he who conceals the testimony (to believe in the Prophet Muhammad, when he comes written in their books) he has from Allah?