Muslümanların tümü için hakkın bağlı olduğu ve kamu malına dahil olmayan her arazi veya bina varlığı devlet malıdır. Devlet malı, arazi, bina ve taşınır mal gibi özel olarak mülk edinilebilen varlıklardan oluşur. Ancak bunlara Müslümanların tümü için bir hak bağlı olduğundan, bunların yönetimi ve işletilmesi, Müslümanların tümüne ait her şeyin tasarrufundan sorumlu meşru kişi olduğu için Halife'ye bırakılmıştır. Bu varlıklar kamu malı değildir, çünkü Halife'nin bunların aslının mülkiyetini ve yararını bireylere verme yetkisi vardır; oysa kamu malının aslının mülkiyetini, ister birey ister grup olsun, hiç kimseye verme yetkisi yoktur. Dolayısıyla bu varlıklar devlet malı olur, çünkü devletin bunları tasarruf etme yetkisi vardır ve mülkiyetin anlamı budur.

Each asset of land or building to which is attached a right for all the Muslims, and which does not belong to the public property, is a State property. The State property consists of assets which can be owned privately, like land, buildings and movable property. But since a right for all the Muslims is attached to it, taking charge of it and running it are entrusted to the Khalifah because he is the legitimate person responsible for the disposal of everything to which is attached a right for all the Muslims. These assets are not of the public property, as it is permitted for the Khalifah to grant the ownership of their origins (Asl) and their benefit to individuals, whereas it is not permitted for him to grant the ownership to anyone, whether an individual or group, the origin of public property. Therefore, these assets become State property, for the State has the authority to dispose of them, and this is the meaning of ownership.

Devlet kamu mülkünü ve devlet mülkünü yönetmekle sorumlu olmasına rağmen, bu iki mülk arasında bir ayrım vardır. Petrol, doğal gaz, yenilenebilir madenler, denizler, nehirler, pınarlar, açık meydanlar, ormanlar, otlaklar ve camiler gibi kamu mülkünün tamamı, Müslümanların hepsinin malı oldukları için, Halife'nin bunların mülkiyetini bir kişiye ya da bir gruba vermesine izin verilmez. Halife, Müslümanların işlerini yürütme ve çıkarlarını gözetme konusundaki kendi içtihadına göre, belirli bir yönetim biçimi aracılığıyla bu mülklerden tüm insanların yararlanmasını sağlamakla yükümlüdür.

Though the State takes charge of managing the public property and state property, there is a distinction between the two properties. All that is part of the public property such as petroleum, gas, replenishable minerals, seas, rivers, springs, open squares, forests, pastures and mosques, is not permitted for the Khalifah to grant its ownership to anyone, whether an individual or group, as they are property for all Muslims. The Khalifah has to enable all the people, through a specific type of management, to benefit from these properties according to his own Ijtihad in looking after the affairs and discharging the interests of the Muslims.

Devlet mülküne ait arazi ve binalardan olanlara gelince, bunların mülkiyetini bireylere vermek, aslını ve faydasını mülk olarak vermek ya da aslının mülkiyetini vermeden faydasını vermek, ya da bunların ekilmesine ve zilyetliğine izin vermek Halife'nin yetkisindedir. Halife bütün bunlarda, Müslümanlar için doğru ve hayırlı gördüğü şeye göre tasarrufta bulunur.

As for what is part of state property of land and buildings, it is for the Khalifah to grant ownership of it to individuals, whether its origin and its benefit or its benefit without granting ownership of its origin, or to allow its cultivation and possession. He disposes of all this, according to what he views as proper and good for the Muslims.

1. Çöller, dağlar, deniz kıyıları (plajlar) ve bireylere ait olmayan, ekilmemiş (ölü) topraklar.

1. Deserts, mountains, sea coasts (beaches) and uncultivated (dead) land not owned by individuals.

Her çöl ve her dağ, tepe, vadi, sahil ya da işlenmemiş arazi; çok uzun zamandır ölü olup daha önce hiç işlenmemiş olsun ya da daha önce işlenmiş olsun, sahipleri ortadan kaybolduğu için ölü araziye dönüşmüş olsun, hepsi ölü (işlenmemiş) sayılır ve Devlete aittir. Halife bunları kendi görüşü ve içtihadına göre, Müslümanların maslahatına uygun gördüğü şekilde tasarruf eder. Bunlardan tahsis etmek ya da işlenmesi için izin vermek, ya da özel mülk olarak çevrilip kapatılmasına (tahcir) izin vermek onun yetkisindedir. Bilal b. el-Haris el-Muzeni'den: "Allah'ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem), ona el-Akik'in tamamını tahsis etti." Başka bir rivayette ise: "Allah'ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem), Bilal b. el-Haris el-Muzeni'ye deniz ile kayalıklar arasında kalan yeri tahsis etti." Amr b. Şuayb'dan, babasından naklen şöyle dediği rivayet edilir: "Allah'ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem), Müzeyne ya da Cüheyne'den insanlara tahsis etti." Adi b. Hatim'den rivayet edildiğine göre: "Allah'ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem), el-Yemame'de bir araziyi Furat b. Hayyan el-Ícli'ye tahsis etti." Ebyad b. Hammal el-Mazini'den: "Elçi olarak Allah'ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem)'ne gönderildi ve ondan tuzlu yeri kendisine tahsis etmesini istedi, o da tahsis etti. Dönüp giderken meclisteki bir adam şöyle dedi: 'Ona ne tahsis ettiğini biliyor musun? Ona madene (tuzlu suya) ait geniş bir yer tahsis ettin.' Bunun üzerine Elçi (sallallahu aleyhi ve sellem) onu ondan geri aldı." Amr b. Dinar'dan naklen: "Allah'ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem) Medine'ye geldiğinde Ebu Bekir'e tahsis yaptı, Ömer'e de tahsis yaptı. Elçi (sallallahu aleyhi ve sellem), ez-Zübeyr b. el-Avvam'a da geniş bir arazi tahsis etti. Ayrıca ona en-Nakii'deki işlenmemiş arazide atının koşabileceği kadar bir yer tahsis etti ve ağaçlı, hurma ağaçlı bir arazi de tahsis etti." Bu hadisler, Allah'ın Resulü (sav) ’in Ebu Bekir, Ömer, ez-Zübeyr, Bilal el-Müzeni, Ebyad b. Hammal, Ferrat b. Hayyan, Müzeyne ve Cühayne halkı ve başkalarına (bazı yerleri) tahsis ettiğini açıklamaktadır; bu da çölün, dağların, vadilerin ve kimsenin mülkü olmayan ekilmemiş arazilerin devlet malı olduğunu ve bunları Müslümanlar arasında dilediği şekilde tasarruf etmenin Halife'ye ait olduğunu göstermektedir. Allah'ın Resulü ﷺ'in bu arazileri tasarruf etmesi ve bunları bu kişilere tahsis etmesi, miras veya fetih yoluyla kendisine şahsi mülk olmadan yapılmıştır; bu da bu arazilerin devlete ait olduğunu açıkça göstermektedir. Eğer bunlar devlet malı olmasaydı, Resulullah ﷺ'in bunlar üzerinde bir yetkisi olmazdı ve onları tahsis edemezdi, zira o bunların hiçbirinin şahsi (ya da özel) mülkiyet anlamında sahibi değildi.

Every desert and every mountain, hill, valley, beach or uncultivated land, whether dead from a very long time and had never been cultivated before or had been cultivated before, then it changed into dead land because its landlords had vanished. All these lands of deserts, mountains, beaches and uncultivated land are considered as uncultivated (dead) and are owned by the State, and the Khalifah disposes of them according to his opinion and Ijtihad according to what he sees fit for the interests of Muslims. It is for him to allocate of it or give permission so as to be cultivated or closed off as private property (Tahjeer). From Bilal b. al-Harith al-Muzni: “The Messenger of Allah (saw) allocated to him the whole of Al-‘Aqeeq.” And in another narration, “The Messenger of Allah (saw) allocated to Bilal bin al-Harith al-Muzni what was between the sea and the rocks.” From ‘Amru b. Shu’aib from his father who said: “The Messenger of Allah (saw) allocated to people from Muzaina or Juhaina.” From ‘Adi ibn Hatim it is narrated “that the Messenger of Allah (saw) allocated to Furat b. Hayyan al-‘Ajli a land in Al-Yamama.” From Abyadh bin Hammal al-Mazini “that he was sent as an envoy to the Messenger of Allah (saw) and he asked him to allocate the salt to him and he allocated it to him. When he was turning away a man in the gathering said: ‘Do you know what you have allocated to him? You have allocated to him vast quantities of salt, water (mineral).’ He said: So the Messenger (saw) took it back from him.” And from ‘Amru b. Dinar, who said: “When the Messenger of Allah (saw) came to Madinah he allocated to Abu Bakr and allocated to ‘Umar as the Messenger (saw) made allocations to Az-Zubair b. al- ‘Awwam spacious land. He also allocated to him a place enough for his horse to race in the uncultivated land of An-Naqi’i, and he allocated to him land with trees and palm trees.” These Ahadith which clarify that the Messenger of Allah (saw) allocated to Abu Bakr, ‘Umar, Az-Zubair, Bilal al-Muzni, Abyadh b. Hammal, Furrat b. Hayyan, the people of Muzaina and Juhaina and others, denote that the desert, mountains, valleys and uncultivated land not owned by anyone are State property and it is for the Khalifah to dispose of as he sees proper to Muslims. The disposal of the Messenger of Allah (saw) of these lands, and his allocation of them to such persons, without their being personal property for him either by inheritance or conquest, clearly indicate that they are owned by the State. Were they not property of the State he would not have had authority over them, nor would he have allocated them for he was not owner of any of them in a personal (or private ownership) capacity.

Bunlar, Kûfe ile Basra arasındaki ırmak ovaları gibi, suyun taştığı alçak arazilerdir. Dicle ve Fırat, su yollarını çevreleyen bazı setleri yardıktan sonra suları yarılan yerlerden fışkırır ve araziyi su basar; böylece daha önce bahçe, tarla ve ev olan yerler bile ekime elverişsiz hale gelir. Bu ırmak ovaları (al-Bata'ih), Kubâz İbn Fîrûz zamanında ortaya çıkmış, sonradan Müslümanlar ile Farslar arasındaki savaşlar yüzünden bunlara özen gösterilmeyip ihmal edilmesi sebebiyle artıp yayılmıştır. Öyle ki alanları 30 Ferseh çarpı 30 Ferseh, yani 27.225 kilometrekareye denk gelmiştir; bir Ferseh yaklaşık 5,5 kilometreye eşit olduğu için bu hesap böyledir. Suyun taşması nedeniyle ekime elverişsiz hale gelen bu araziler, daha önce yapılar ve bitkilerle iskân edilmiş olsalar bile, ölü (ihya edilmemiş) arazi hükmündedir. Dolayısıyla kimseye ait olmadıkça Beytü'l-Mâl'in ve devletin mülkü olurlar. Bu ırmak ovalarıyla bağlantılı olarak, onlara benzedikleri ve aynı hükme tabi oldukları için yoğun ormanlar, çalılıklar ve bataklıklar da bulunmaktadır.

These are the low lands over which water overflows such as the riverplains present between Kufa and Basra over which flows the water of Dijla and al-Epherate after it breaks some of the fences that surround the watercourse of the two rivers and make the water gush from the places of breaching and cause the lands to overflow thus making them unsuitable for cultivation even though they were gardens, farms and houses. These riverplains (al-Bata’ih) resulted at the time of Qabath ibn Firoz, and they increased afterward and spread due to the negligence and ignoring of them because of the wars between the Muslims and Persians. Thus their area reached 30 Farsakh times 30 Farsakh i.e. what is equivalent to 27,225 square kilometres as a Farsakh is approximately equal to 5.5 kilometres. These lands which the water overflows and become unsuitable for planting due to the overflow of water take the rule of uncultivated (dead) land even if they happened to be inhabited with buildings and plants before. Thus they become property of Bait ul-Mal and property of the State as long as they are not owned by anybody. Linked with these river-plains are the thick forests, jungles and swamps as they are similar to them and take their rule.

Bunlar, fethedilen topraklardan, halkı onu terk ettikten sonra sahipsiz kalan veya fethedilen devlete, yöneticilerine ve liderlerine ait olan, savaşta öldürülen ya da savaştan kaçıp onu terk eden kişilere ait olan topraklardır ve Halife bunları Beytü'l-Mal'a eklemeye karar verir.

These are all lands which the Khalifah decides to add to Bait ul-Mal from the conquered lands which remain without an owner after its people evacuated it or was owned by the conquered State, its rulers and leaders or those who were killed in the war or fled from the battle and abandoned it.

Bu payı ganimetten ayırıp yalnızca Beytülmal'e tahsis eden ilk kişi Ömer ibn el-Hattab'tır. Ebu Yusuf dedi ki: Ebu Abdullah ibn Ebi Hurra'nın kölesi Abdullah b. el-Velid bana rivayet etti ve dedi ki: "Ömer ibn el-Hattab, Irak halkından on türlü (mal) ayırdı: Savaşta öldürülenin toprakları, kaçanın toprakları, Hüsrev'in (Pers kralı Kisra'nın) bütün toprakları, onun ailesinden herhangi birine ait bütün topraklar, bütün su birikintileri ve her manastır postanesi. Ayrıca Pers krallarına ait kalan dört mülkü de unuttum, dedi." Dedi ki: "Ömer'in el koyduğu haracın toplamı yedi milyon dirheme ulaştı."

The first to segregate this share of the booty, and make it purely for Bait ul-Mal, was ‘Umar ibn al-Khattab. Abu Yusuf said: Abdullah b. Al-Walid, the slave of Abdullah ibn Abi Hurra, narrated to me and said: “‘Umar ibn Al-Khattab segregated from the people of Iraq ten types (of property): The lands of the one killed in the war, the one who fled, all lands belonging to Khosrau (the Persian king (Kisra)), all lands belonging to anyone of his family, all thickets of water, and every monastic post office, and he said: I forgot four remaining properties belonging to the Persian kings’, he said: ‘And the Kharaj of what ‘Umar sequestered amounted to seven million Dirhams.’.

Bu nedenle, Hilafet devleti topraklar fethettiğinde, Halife, fethedilen devlete, yöneticilerine ya da liderlerine ait olan, savaş alanlarında öldürülenlere ait olan ya da topraklarını geride bırakarak savaştan kaçanlara ait olan tüm binaları ve arazileri Beytülmal'in, yani Devlet mülkünün malına eklemelidir. Halife, bunları uygun gördüğü şekilde ve İslam ile Müslümanlar için yararlı olacak biçimde tasarruf eder.

Therefore, when the Khilafah state conquers lands the Khalifah has to add to the property of Bait ul-Mal, i.e. State property, all buildings and lands which were owned by the conquered state, or its rulers or leaders, or those killed in the fields of war or those who fled from the war leaving their land behind. The Khalifah will dispose of it as he sees fit and of interest to Islam and Muslims.

Bunlar, Devlet'in fethettiği topraklarda ele geçirdiği, fethedilen devletin dairelerine ve bakanlıklarına, ya da kurumlarına, kamu hizmetlerine, üniversitelere ve okullara, hastanelere, müzelere, şirketlere ve fabrikalara tahsis edilmiş saraylar, binalar ve çatılı evlerdir. Ayrıca Devlet'e, yöneticilerine, liderlerine ait olan ya da savaştan veya savaş alanından kaçanların, ya da Müslümanlardan korkup onları geride bırakarak kaçanların mülkleridir. Bütün bu saraylar, binalar ve çatılı evler Müslümanlar için ganimet ve yağma malı olur; Beytülmal'a aittir ve Devlet'in mülküdür.

These are the palaces, buildings or roofed houses seized by the State in the land it conquered and which were designated to the offices and departments of the conquered state, or to its institutions, utilities, universities and schools, hospitals, museums, companies and factories. They were also properties owned by the State, its rulers, leaders or those who fled the war or the battlefield, or those who were frightened of the Muslims and fled leaving them behind. All these palaces, buildings and roofed houses become booty and spoils to the Muslims, and they are due to the Bait ul-Mal and owned by the State.

Aynı şekilde, Devlet tarafından inşa edilen veya Beytülmal'in fonlarıyla satın alınan her bina veya çatılı konut, Devletin mülküdür ve Devletin dairelerine, kurumlarına, bakanlıklarına, kamu hizmetlerine, üniversitelerine ve okullarına, hastanelerine ya da denetlediği herhangi bir kamu hizmetine ayrılmıştır. Devlet ayrıca kendisine bağışlanan, hibe edilen, vasiyet edilen veya mirasçısı olmayanlardan ya da irtidat ederek ölen veya irtidadı nedeniyle öldürülen mürtetten kalan, her bina veya çatılı konutun da sahibidir.

Similarly every building or roofed house built by the State or purchased by funds from Bait ul-Mal is owned by the State and is designated for the offices of the State or its institutions, departments, utilities, universities and schools, hospitals or any utility which it supervises. The State also owns every building or roofed houses awarded, donated or bequeathed to her, or inherited from those who have no inheritor or from the apostate who has died or been killed due to his apostasy.

Şeriat, Müslümanların işlerini yürütme, onların menfaatlerini gözetme ve ihtiyaçlarını iyi ve faydalı olan şeylerle karşılama sorumluluğunu kendi içtihadına göre Halife'ye emanet etmiştir. Halife, Beytülmal'in gelirlerini artırmak, bunların tüm Müslümanlara fayda sağlaması için devlet mallarını elinden geldiğince en iyi şekilde kullanmak zorundadır; devlet mallarının ihmal edilmesine, faydalarının boşa gitmesine ve gelirlerinin kesilmesine izin vermemelidir.

Shari’ah has entrusted to the Khalifah the taking care of the affairs of Muslims, discharging their interests and fulfilling their needs with what is of good and benefit, according to his own Ijtihad. He has to utilise the State properties to the best of his ability, so as to increase the revenues of Bait ul- Mal, to benefit all Muslims, and to prevent the State properties from being neglected, their benefits wasted and their revenues stopped.

Allah'ın Elçisi ﷺ ve ondan sonra gelen halifeler, bu malları İslam ve Müslümanlar için faydalı gördükleri şekilde kullanırlardı.

The Messenger of Allah (saw) , and the Khulafa’a after him, all used to utilise these properties according to what they saw as beneficial to Islam and Muslims.

Devlet mallarının yatırımı, Devletin bir tüccar, bir üretici ya da bir iş adamı olması, bir tüccar, üretici veya iş adamı gibi davranması anlamına gelmez. Devlet bir vasi (koruyucu)dır; dolayısıyla Devletin devlet mallarını kullanımında, halkın işlerinin yürütülmesi, çıkarlarının gözetilmesi ve ihtiyaçlarının karşılanması görülmelidir. Dolayısıyla onun esas görevi bir kazanç edinme değil, bir vesayet (koruyuculuk) görevidir.

Investing the State properties does not mean that the State becomes a merchant, a producer or a businessman, such that it behaves as a merchant, manufacturer or businessman. The State is a guardian, therefore there should appear in its utilisation of the State properties, the taking care of the affairs of the people, discharging their interests and providing for their needs. So its job in principle is guardianship and not one of acquisition.

Devlet mallarından çeşitli şekillerde yararlanılabilir; bunlar arasında şunlar yer alır: -.

The State properties can be used in a number of ways including: -.

1. Satış veya kiralama: Devlet mülkü olan ve kamu yararının gerektirdiği her arazi veya bina, mülkiyeti ya da yararlanma hakkı halka devredilebilir; devlet, yararı gerçekleştirme konusundaki görüşüne göre bunları halka satabilir veya kiraya verebilir. Bu, şehir içinde pazarlar veya evler kurmak için olan bir arazi ise de; şehrin dışında veya yakınında depolar ya da sığır, koyun, hayvan ve evcil kuşlar için ahırlar kurmak için olan bir arazi ise de; denizlerin veya nehirlerin kıyısında fabrikalar, ekonomik tesisler veya tarım ve ağaçlandırma için ekilebilir tarım arazisi kurmak için olan bir arazi ise de geçerlidir. Tarım arazisi bunun bir istisnasıdır ve yalnızca satılır, kiraya verilmez.

Marafiq (kamu hizmetleri), bir evin, arazinin ve devletin sahip olduğu, kendilerinden fayda sağlanan varlıklardır. Bu kelime, "ona yardım etti ve ona fayda sağladı" anlamına gelen Rafiqe Bihi kökünden türemiştir. Kamu hizmetleri, Devlet tarafından tüm vatandaşların yararı için kurulan varlıklar ve hizmetlerdir ve şunları içerir:

Utilities (Marafiq) are the assets from which benefit is derived, such as those of a house, land and government. This is derived from the word Rafiqe Bihi which means ‘helped him and benefited him’. The public utilities are the assets and services established by the State for the benefit of all citizens, and they include:

1. Haberleşme Hizmetleri; mektup, telefon, telgraf, teleks, televizyon ve uydu haberleşmeleri vb. gibi hizmetler.

1. Communications Services such as for letters, telephones, telegrams, telex, television and satellite communications etc.

2. Para değişimi hizmetleri: havale, mevduat, para biriminin değiştirilmesi, altın ve gümüş paranın basılması veya külçeye dönüştürülmesi. Bu hizmetleri ve icrasına izin verilen, faizsiz diğer hizmetleri Devlet Bankası üstlenecektir.

2. Money-exchange Services for transferring, depositing, changing currency, minting gold and silver currency or transforming it into ingots. The State bank will take charge of these services and those non-usurious services allowed to be executed.

3. Demiryolları gibi kamu yollarının dışındaki toplu taşıma hizmetleri; kamu yollarındaki demiryolları ise kamu yollarının hükmüne tabi olarak kamu malıdır. Bu durum uçaklar ve deniz taşıma araçları için de geçerlidir.

3. Public Transport Services, such as trains in other than the public roads, as railroads in public roads are public property following the rule of public roads, which also applies to planes and means of sea transport.

Bu araçlar, bireylerin sahip olmasına izin verilen bireysel mülkiyete aittir. Bununla birlikte, Müslümanlara yardımcı olmak ve onların ulaşımını kolaylaştırmak için uygun görürse, Devletin uçaklar, trenler ve buharlı gemiler gibi bu araçlara sahip olması da caizdir.

These means are of individual property which are permitted for individuals to own. At the same time, it is allowed for the State to own these means, such as planes, trains and steamships, if it sees it fit for Muslims to help them and to facilitate their transport.

4. Fabrikalar: Devlet, halkın çıkarlarını gözetmekle yükümlü olduğu için iki tür fabrika kurmakla yükümlüdür.

4. Factories: The State is obliged to set up two types of factories, owning to the obligation upon it to take care of the interests of the people.