Zekât; hayvan, ekin ve meyveler, para veya ticaret malı olsun, halifeye veya onun temsilcilerine, yani valilere (Vulât) veya görevlilere (Âmilîn), ya da sadakalar üzerinde toplayıcı (Su'ât) ve memur (Âmilîn) olarak atadığı kimselere ödenir. Allah (c.c.) şöyle buyurmuştur:

Zakat is paid, whether it is livestock, crops and fruits, currency or trading merchandise to the Khalifah or his representative such as governors (Wulat) or workers (‘Amileen) or whoever he appoints as collectors (Su’at) and employees (‘Amileen) over the Sadaqat. Allah (swt) said:

{Al-Tawbah: 103} Mallarını sadaka olarak al; bununla onları temizlersin ve arındırırsın. Onlara dua et; çünkü senin duan onlar için bir huzurdur. [At-Tauba: 103]

“Take Sadaqah from their wealth in order to purify them and sanctify them with it, and pray for them. Verily your prayer is peace for them” [At-Tauba: 103]

Allah (swt), bu Ayet'te Elçisi'ne (sav) mal sahiplerinden sadaka almayı emretmiştir. Elçi (sav), tıpkı hurma ve üzüm ağaçlarının ürününü tahmin etmek için tahmincileri (Khurraas) görevlendirdiği gibi, mal sahiplerinden sadakayı almak üzere valiler, memurlar ve tahsildarlar da görevlendirirdi. Peygamber (sav) zamanındaki insanlar zekatlarını ona veya onun sadaka üzerine görevlendirdiği o valilere, memurlara ve tahsildarlara öderdi. Bu durum onun ardından da Ebu Bekir, Ömer, Osman ve Ali zamanlarında böyle devam etti. İbn Sîrîn şöyle rivayet etmiştir: "Sadaka, Peygamber'e (sav) veya onun emrettiği kimseye, Ebu Bekir'e veya onun emrettiği kimseye, Ömer'e ve onun emrettiği kimseye, Osman'a ve onun emrettiği kimseye ödenirdi. Ömer öldürüldükten sonra ihtilafa düştüler; bazıları sadakayı onlara öderdi, bazıları ise sadakasını kendisi dağıtırdı. Onlara ödeyenler arasında İbn Ömer de vardı."

Allah (swt) obliged His Messenger (saw) in this Ayah to take Sadaqah from the owners of wealth, and the Messenger (saw) used to appoint governors, workers and collectors to take the Sadaqah from the owners of wealth just as he would appoint estimators (Khurraas) to estimate the harvest of the palm and grape trees. People at the time of the Prophet (saw) used to pay the Zakat to him or those governors, workers and collectors whom he appointed over the Sadaqah. The situation continued like this after him in the time of Abu Bakr, ‘Umar, Uthman and Ali. Ibn Sireen narrated: “Sadaqah used to be paid to the Prophet (saw) or whoever he had ordered, to Abu Bakr or whoever he ordered, to ‘Umar and whoever he ordered, to Uthman and whoever he ordered. When ‘Umar was killed they differed, some of them would pay it to them while others would themselves divide their Sadaqah. Among those who paid to them was ibn ‘Umar.”.

Zekât, halifeye ya da onun yetkilendirdiği yöneticilere, valilere, memurlara ve tahsildarlara ödenir; İslami hükmün uygulanması sürdüğü sürece, zalim olsalar bile. Bu, uygulamada eksiklikler olsa bile geçerlidir. Suhayl b. Ebi Salih babasından rivayet etmiştir ki babası şöyle demiştir: “Sa’d b. Ebi Vakkas, Ebu Hureyre, Ebu Said el-Hudri ve İbn Ömer’e sordum: ‘Bu yönetici, gördüğünüz (kötülükleri) yapıyor. Zekâtımı onlara vermeli miyim?’ Hepsi şöyle dedi: ‘Onlara ver.’” İbn Ömer şöyle demiştir: “Allah’ın (sübhanehu ve teala) işlerinizin başına getirdiği kimseye verin. İyi olan kimse, kendi nefsi içindir; kötü olan ise, kendi nefsine karşıdır.”

Zakat is paid to the Khalifah or whoever he appoints as rulers, governors, workers and collectors, even if they were oppressors so long as the Islamic ruling is implemented. This applies even if there are shortcomings in the implementation. Suhayl b. Abi Salih narrated from his father who said: “I asked Sa’ad b. Abi Waqqas, Abu Hurayra, Abu Said al-Khudry and ibn ‘Umar: ‘This ruler is doing what you can see (of evil). Should I pay my Zakat to them?’ He said: They all said; ‘Pay it to them.’” Ibn ‘Umar said: “Give it to whoever Allah (swt) put in charge of your affairs. Whoever is good, it is for his own self and whoever is evil, it is against himself.”.

Sahabe ve Tabi'in'den, hayır parasının (zekatın) bizzat kişi tarafından dağıtılmasına ve nakit paranın yerine ulaştırılmasına izin veren bazı rivayetler gelmiştir. Rivayet edildiğine göre Kaysan, 'Umar'a iki yüz dirhem sadaka olarak getirmiş ve ona şöyle demiştir: "Ey Müminlerin Emiri, bu benim malımın zekatıdır." Bunun üzerine 'Umar ona şöyle demiştir: "Git, onu kendin dağıt." İbn Abbas'tan da şöyle dediği rivayet edilmiştir: "Onu yerine koyman ve desteklediğin kimselerden hiçbirine bundan bir şey vermemen durumunda bir sakınca yoktur." İbrahim'in ve el-Hasan'ın şu sözleri de rivayet edilmiştir: "Onu yerine koy ve gizle." Bu hüküm nakit paraya, yani parayla ödenen zekata ilişkindir. Hayvanlar, ekinler ve meyveler gibi mallara gelince, bunların Halife'ye veya onun atadığı kimseye teslim edilmesi gerekir. Çünkü Ebu Bekir, zekatı vermeyi reddedenlerle savaşmış, onlar zekatı valilere ve tahsildarlara vermek istemeyince şöyle demiştir: "Allah'a yemin olsun ki, Allah'ın Resulü'ne ﷺ verdikleri bir yavru keçiyi ('Unak) bile bana vermekten kaçınırlarsa, bunun için onlarla savaşırım."

There have come some narration from the Sahabah and followers (Tabi’in) allowing a person to distribute Zakat personally and to put it in its place in case of hard money i.e. currency. It was narrated that Kaysan came to ‘Umar with 200 Dirhams as Sadaqah, saying to him: “O Amir al-Mu’mineen, this is the Zakat of my wealth.” So ‘Umar said to him: “You go and distribute it yourself.” It has also been narrated from ibn Abbas that he said: “There is no problem if you put it in its place and don’t give anything of it to anyone whom you support.” It was also narrated the statement of Ibrahim and Al- Hassan said: “Put it in its place and conceal it.” This is in relation to the hard money i.e. currency. As for livestock, crops and fruits. these must be paid to the Khalifah or whoever he appoints, for Abu Bakr fought those who denied the Zakat, when they refused to pay it to the governors and collectors, saying: “By Allah (swt), if they deny me one baby goat (‘Unaq) that they used to give to the Messenger of Allah (saw) I will fight them for it.”.

Zekâtı alan kişiye, verene dua etmesi tavsiye edilir; şöyle diyerek: "Allah (c.c.) verdiklerinin karşılığını sana versin, harcadıklarında bereket versin ve bunu senin için bir temizlik kılsın." Zekât halifeye veya onun atadığı birine verilirse, zekâtı verene dua edilmelidir. Allah (c.c.) şöyle buyurmuştur:

It is recommended for the taker to pray for the giver by saying: “Allah (swt) reward you in what you have given, bless you in what you have spent and make it a purification for you.” If it is paid to the Khalifah or one he has appointed, the giver of Zakat should be prayed for. Allah (swt) said:

{Al-Tawbah: 103} Mallarını sadaka olarak al; bununla onları temizlersin ve arındırırsın. Onlara dua et; çünkü senin duan onlar için bir huzurdur. [At-Tauba: 103]

“Take Sadaqah from their wealth in order to purify them and sanctify them with it, and pray for them. Verily your prayer is peace for them” [At-Tauba: 103]

Abdullah bin Ebi Evfa rivayet etti: "Babam hurma ağaçlarına sahip olanlardan biriydi. Peygamber ﷺ, sadakasını getirenler için şöyle dua ederdi: 'Ey Allah'ım (SWT), falanca kişinin ailesini bağışla.' Babam sadakasını ona getirdiğinde şöyle buyurdu: 'Ey Allah'ım (SWT), Ebu Evfa'nın ailesini bağışla.'" (Buhârî ve Müslim'in ittifakıyla rivayet edilmiştir.)

Abdullah bin Abi Awfa narrated: “My father was among the owners of trees, and the Prophet (saw) used to pray for those who came to him with their Sadaqah saying: ‘O Allah (swt), forgive the family of so and so.’ My father came to him with his Sadaqah, so he said: ‘O Allah (swt), forgive the family of Abu Awfa’” (agreed upon).

Müslüman, zekâtı farz kılan nisap miktarında mala sahipse, bu malın zekâtını vermesi kendisine farzdır. Hakkını vermeyi reddederse, sadaka mallarıyla ilgili hadislerde zekât vermeyenleri şiddetle kınayan sözlerde belirtildiği üzere, bu büyük bir günahtır.

If the Muslim possesses the Nisab of wealth in which Zakat is obligatory, it is obligatory upon him to pay its Zakat. If he refuses to give its due right, it is a grave sin as was mentioned in the Ahadith which came regarding the subject of Sadaqah properties in terms of severely condemning those who don’t pay the Zakat on their wealth.

Zekatı ödemeyi reddeden kişinin durumu incelenir. Eğer zekatın farz oluşunu bilmediği için, yani aynı hükmü genellikle bilmeyen insanlarda olduğu gibi, ödemeyi reddetmişse, ona zekatın farz olduğu bildirilir. Mazereti sebebiyle ne kâfir ilan edilir ne de cezalandırılır; zekat ondan alınır.

The reality of the one who refuses to pay Zakat is examined. If he denied paying it due to his ignorance of its obligation, such as the people who are usually ignorant of the same rule, then he is informed of its obligation. He is neither declared a Kafir nor is he punished, due to his excuse, and the Zakat is taken from him.

Eğer kişi (zekâtı) reddeder ve farziyetini inkâr ederse, dinden çıkmış biri (mürted) sayılır ve mürtedlere uygulanan hükümle muamele görür. Üç kez tevbeye çağrılır; tevbe eder ve pişmanlık duyarsa, zekât kendisinden alınır ve serbest bırakılır. Tevbe etmezse, zekâtın farz oluşu dinden zorunlu olarak bilindiği için öldürülür. Zekâtın farz kılındığına dair deliller Kitap, Sünnet ve icmâ'da açıktır; öyle ki hiçbir Müslümandan gizli kalması neredeyse imkânsızdır.

If he refuses, and denies its obligation, he is an apostate and is treated like an apostate. He is asked to repent thrice; if he repents and is remorseful, it is taken from him and he is left free. If not, he is killed because the obligation of Zakat is known from the deen by necessity. The evidences for obliging Zakat are clear in the Book, Sunnah and Ijma’a, such that they can scarcely be hidden from any Muslim.

Eğer kişi zekâtı ödemeyi inkâr eder, ancak onun farz olduğuna inanırsa, zekât kendisinden zorla alınır. Eğer bir grup, zekâtı devlete vermeyi reddeder ve devlete zekât ödeme konusunda itaat yükümlülüğünü kabul etmezse, bu grup bir bölgede güçlenip yerleşirse, devlet onlarla tıpkı Ebu Bekir'in ve Sahabenin zekâtı inkâr edenlere karşı yaptığı gibi, onları asi olarak kabul ederek savaşır.

If he denies paying it while believing in its obligation, it is taken from him by force. If a group refuses to pay Zakat to the State, and reject the obligation of obedience in paying Zakat to it and became strong and entrenched in an area, the State will fight them as rebels like Abu Bakr and the Sahabah did with those who denied the Zakat.