Müslümanların, Allah (SWT) tarafından savaşmalarına izin verildikten, Peygamber (sav) Medine'ye hicret edip mescidini inşa ettikten ve İslam Devleti'ni tuğla tuğla kurmaya başladıktan sonra elde ettikleri ilk mallar, Abdullah b. Cahş'ın kervanının ganimetiydi. Bu ganimet, Kureyş'e ait, deri ve ticaret malları yüklü bir grup deveden oluşuyordu ve Hicri'nin ikinci yılında Cemaziyelahir ayında alınmıştı. Aynı yılın Ramazan ayında Bedir Savaşı gerçekleşti. Müslümanlar bu savaşta çok fazla mal ve silah elde ettiler, ancak bunların dağıtımı konusunda anlaşmazlığa düştüler. Bunun üzerine Allah (SWT) Enfal Suresi'ni indirdi ve şöyle buyurdu:

The first funds the Muslims gained –after permission was given to them by Allah (swt) to fight, following the Hijra of the Messenger of Allah (saw) to Madinah, and after he built his mosque and began building the Islamic State brick by brick –was the booty of the caravan belonging to Abdullah b. Jahsh. This booty was some of the camels belonging to Quraysh and loaded with leathers and trading goods, taken during Jumada Al-Akhirah in the second year of Hijra. In the same year, during Ramadhan, the battle of Badr took place, where the Muslims acquired much wealth and weaponry but disputed in its distribution, so Allah (swt) revealed Surah Al-Anfal, saying:

“Ganimetler hakkında sana soru soruyorlar. De ki: ‘Ganimetler Allah’ın ve Peygamber’in ﷺ emrindedir…’” [Al-Anfal:1]

“They ask you concerning (the) spoils of war. Say: “(Such) spoils are at the disposal of Allah (swt) and the Messenger (saw)...” [Al-Anfal:1]

Böylece Allah (swt), ganimetin taksimini Allah'ın Elçisi'nin (sav) sorumluluğuna bıraktı; O da beşte birini ayırmadan taksim etti. Sonra Müslümanlar, antlaşmayı bozduktan sonra Benî Kaynukā' kabilesinin ganimetini ele geçirdi ve Allah'ın Elçisi ﷺ onları Şam'daki Azrāʿāt'a sürgün etti. Bu olay Bedir'den bir ay sonra gerçekleşti; bunun üzerine, Bedir'den sonra inen ganimetlere dair ayete uygun olarak ganimeti taksim etti ve beşte birini ayırdı:

Thus, Allah (swt) made it’s distribution the responsibility of the Messenger of Allah (saw) , who divided it, without taking out the fifth. Then the Muslims seized the booty of Bani Qaynuqa’, after having violated the covenant, and the Messenger of Allah (saw) banished them to Azra’rat in Ash-Sham. This followed Badr by one month, so he divided the booty and took out the fifth in accordance to the Ayah regarding the spoils of war, revealed after Badr:

Ve bilin ki ganimet olarak elde ettiğiniz her şeyin beşte biri Allah'a (SWT), Peygambere ﷺ, yakın akrabalara, yetimlere, yoksullara ve yolda kalmışlara aittir. [Al-Anfal: 41]

“And know that out of all the booty that you may acquire (in war), a fifth share is assigned to Allah (swt) and to the Messenger (saw), and to the close relatives, orphans, the needy, and the wayfarer.” [Al-Anfal: 41]

Peygamber (sav) tarafından fethedilen ilk toprak, Uhud Savaşı'nın ardından antlaşmayı bozmuş olan Benî Nadîr'in toprağıydı. Bunun üzerine onları on beş gece kuşattı, ardından şu şartla onlarla barış yaptı: Medine'den ayrılacak ve yalnızca develerinin sırtına yükleyebildikleri kadarını alacaklardı; silahlar ve çeşitli savaş araçları bunun dışındaydı. Allah'ın Resulü (sav), topraklarını hariç tutarak mallarını, ilk Muhâcirler arasında paylaştırdı; Ensar'dan ise yalnızca Sehl b. Hüneyf ile Ebû Dücâne Simâk b. Harşe'ye verdi, çünkü onlar yoksulluk durumlarını dile getirmişlerdi; bu yüzden onlara ganimetten verdi. Toprakları ise ayırdı; bundan ailesinin bir yıllık geçimini aldı, kalanını da savaşta kullanılan hayvanlara ve Cihad'da kullanılan silahlara ayırdı. Bu savaşta Haşr Suresi indirildi ve Allah (sb) şöyle buyurdu:

The first land opened by the Messenger (saw) was the land of Bani Al- Nadheer, after having violated the covenant, following the battle of Uhud. So he besieged them for fifteen nights, then made peace with them on condition that they leave Madinah, taking only what they can load onto their camels, excluding the arms and the various weaponry. The Messenger of Allah (saw) divided their wealth, excluding their lands, between the early Muhajireen, giving none to the Ansar, except for Sahl b. Hunaif and Abu Dajana Samak b. Kharsha, since they mentioned their state of poverty, so he gave them of the booty. He reserved the lands, taking from it a year’s worth of sustenance to his family, dedicating what remained of that to the animals used for war and the weaponry used for Jihad. In this battle Surat Al- Hashr was revealed, where Allah (swt) said:

“Allah'ın (SWT) Elçisine (ﷺ) onlardan lütfettiği ganimetler için, siz ne atlı ne de deveyle bir sefer yaptınız; ancak Allah (SWT), elçilerini dilediği kimselerin üzerine musallat eder. Allah (SWT) her şeye kadirdir.” [Al-Hashr: 6]

“What Allah (swt) has bestowed on His Messenger (saw) from them, for this you made no expedition with either cavalry or camels, but Allah (swt) gives power to His Messenger (saw)s over any He pleases; and Allah (swt) has power over all things.” [Al-Hashr: 6]

Böylece Allah (sübhanehu ve teâlâ), bütün bunları yalnızca Resûlüne (sallallahu aleyhi ve sellem) tahsis etti. Bundan sonra, Kureyza oğulları savaşı geldi; onlar antlaşmayı bozmuş, Müslümanlara ihanet etmiş ve Hendek Savaşı'nda düşman kabilelerin yanında yer almışlardı. Bunun üzerine Allah'ın Resûlü (sallallahu aleyhi ve sellem) onların mallarını Müslümanlar arasında taksim etti; her binicilere üç hisse, her piyadeye ise bir hisse ayırdı. Daha sonra Hudeybiye'de Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Kureyş ile barış antlaşmasını yaptıktan sonra Hayber Savaşı geldi. Allah (sübhanehu ve teâlâ) Hayber'i zorla Resûlü (sallallahu aleyhi ve sellem) ve Müslümanlar için fethetti ve onlara topraklarının, evlerinin ve mallarının mülkiyetini verdi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ganimet ve arazileri, beşte birini ayırarak taksim etti. Arazi 1800 hisseye ve 18 bölüme ayrıldı; her bölüm 100 hisseden oluşuyordu. Halkıyla anlaşarak, arazinin meyve ve tahıl mahsulünün yarısını almaya razı oldu. Hayber'in fethinden sonra Fedek halkı Allah'ın Peygamberi (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına geldi; Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) onlarla barış yaptı; şartı, arazilerinin ve hurma ağaçlarının yarısını almasıydı. Onlar bu yarıda çalışmaya devam edecek, diğer yarısını ise kendilerinde bırakacaktı. Böylece Fedek'in yarısı tamamen Allah'ın Resûlü'ne (sallallahu aleyhi ve sellem) ait kılındı, çünkü bu, zorlama olmaksızın elde edilmişti; ona gelen bu gelirin her ne ise, sadaka olarak harcardı. Aynı şekilde Vadi'l-Kurâ halkıyla da, arazilerini zorla fethettikten sonra barış yaptı; şartı, arazilerini kendi denetimlerinde tutmalarıydı; bu, Hayber halkıyla yaptığına benzerdi. Teyma halkına gelince, onlar Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile cizye ödemek karşılığında barış yaptılar ve ülkelerini ve topraklarını kendilerinde bıraktılar.

Thus, Allah (swt) dedicated all of it to the Messenger (saw) alone. After this was the battle of Bani Qurayzha, after they had violated the covenant, betrayed the Muslims, and sided with the opposing tribes in the battle of Al-Khandaq (The Ditch). So the Messenger of Allah (saw) divided their wealth between the Muslims and dedicated to each rider three shares and to each footman one share. Later on the battle of Khaybar came, after the Prophet (saw) concluded the peace treaty with Quraysh in Hudaybia, thus Allah (swt) opened Khaybar for His Messenger (saw) and the Muslims by force, giving them ownership over their land, homes and wealth. The Prophet (saw) then divided the spoils and lands taking out the fifth. He divided the land into 1800 shares and 18 sections, each section having 100 shares, and agreed with its people to take half of what the land produced of fruits and grains. After the victory of Khaybar, the people of Fadak came to the Prophet of Allah (saw) where he made peace with them, on condition that he take half of their land and date trees, on which they continue to work and he leaves the other half for them to keep. So half of Fadak was made completely for the Messenger of Allah (saw) , because it was gained without force, and he used to spend whatever would come to him of it as charity. Similarly with the people of Wadi Al-Qura, he made peace with them after he opened their land by force, on condition that he keeps their land under their control, similar to what he concluded with the people of Khaybar. As for the people of Tima’, they made peace with the Prophet (saw) by paying him Jizya, keeping their country and land to them.

Mekke'nin fethinden sonra Huneyn Savaşı gelir. Bu savaşta Allah'ın Elçisi ﷺ, Hevazin heyetlerinin talebi üzerine, ganimet olarak alınan mallarını taksim etti ve kadınlarını ile çocuklarını serbest bıraktı. Tebük Savaşı'nda ise Peygamber ﷺ, Akabe'nin lideri olan Yahya b. Ru'be ile -ki kendisi Hristiyandı- cizye ödemesi şartıyla barış yaptı. Azra, Cerba ve Makna halklarıyla -ki bunlar Yahudiydi- de yine cizye ödemeleri şartıyla barış yaptı. Ayrıca Duma'tü'l-Cendel'in Hristiyan lideri Ekidra ile, Halid b. Velid tarafından tutuklanıp Peygamber ﷺ tarafından affedildikten sonra, cizye ödemesi şartıyla barış yaptı.

After the conquering of Makkah came the battle of Hunayn, where the Messenger of Allah (saw) divided their wealth and released their women and children, after envoys from Hawazin appealed for this. And in the battle of Tabuk, the Prophet (saw) made peace with Yahya b. Ru’ba, the leader of Al- Aqaba, –and he was a Christian –on the condition that he pays the Jizya, and he made peace with the people of Azrah and Jarba and Maqna –and they were Jews –on the condition that they pay the Jizya as well. He also made peace with Akidra, the Christian head of Domat-Al-Jandal, on paying the Jizya after being arrested by Khalid b. Al-Walid and forgiven by the Prophet (saw).

Ardından Necran ve Yemen elçileri geldi; bunlardan Müslüman olanlara zekât ödemeleri, Hristiyan veya Yahudi olarak kalanlara ise cizye ödemeleri emredildi. Cizye ile ilgili ayet indirildikten sonra ve zekât farz kılındıktan sonra bu böyle oldu. Bu savaşlar sırasında Allah'ın Elçisi ﷺ, sadaka develeri için (Naqi') ayırdı; savaş develerini ve savaş atlarını ise cihad için ayırdı. Ayrıca madenleri, suyu, otlaklardan elde edilen ürünü ve ateşi tüm Müslümanların ortak malı olarak belirledi. Allah'ın Elçisi ﷺ vefat edip yerine Ebu Bekir geçtikten, ardından Ömer de geldikten sonra fetihler devam etti ve ganimetlerden, cizyeden ve harâçtan büyük servetler elde edildi; bunların hepsi Medine'deki Müslümanların Beytü'l-mâl'ine akıp gitti.

Then came the envoys of Najran and Al-Yemen, where whoever of them became Muslim was enjoined to pay Zakat, and whoever remained a Christian or a Jew were obliged to pay the Jizya, after the verse regarding the Jizya was revealed, and Zakat became obligatory. During these battles the Messenger of Allah (saw) reserved the (Naqi’) for the camels of charity and the camels and steeds of war for Jihad. He also designated the minerals, water, the produce of grazing land and fire as public property for all Muslims. After the Messenger of Allah (saw) passed away and Abu Bakr took over, then ‘Umar, the conquests followed and brought great wealth, from spoils of war, Jizya and Kharaj, all pouring into the Bait ul-mal of the Muslims in Madinah.

Bu kısa özetle, Müslümanların Beytü'l-mal'ine ulaşan ve Allah'ın (SWT) onlar için helal kıldığı, Beytü'l-mal'in hakkı kıldığı ve ilahi hükümlerin emrettiği şeylere harcanmasını sağladığı gelir türlerine dair bir tablo elde edebiliriz. Bu, Halife'nin Müslümanların maslahatına ve işlerinin yönetimine en uygun gördüğü şeye dair içtihadına göre gerçekleşir.

In this quick summary we can get a picture of the type of funds that reached the Bait ul-mal of the Muslims, and which Allah (swt) has made permissible for them, and made the right due to the Bait ul-Mal, to be spent on whatever the divine rules decreed. This was according to the Ijtihad of the Khalifah regarding what he sees most fitting for the interest of the Muslims and for looking after their affairs.

Bunun üzerine Hilafet Devleti'ndeki mallar şu türlerden oluşur:

Thereupon, funds in the Khilafah State are made up of the following types:

Ganimetler ve savaş ganimetleri, Fey' ve beşte bir.

u The booties and the spoils of war, Al-Fai’ and the fifth.

Al-Kharaj. Al-Jizya.

u Al-Kharaj. u Al-Jizya.

Kamu mülkiyeti (her türlüsüyle).

u Public property (in all its forms).

Devlet mülkiyeti olan arazi, binalar, kamu hizmetleri ve bunların gelirleri.

u State property of land, buildings, utilities and their revenues.

Al-‘Uşur.

u Al-‘Ushur.

Yöneticilerin, Devlet çalışanlarının haksız yollarla elde ettiği para, haram kazanç ve cezalardan elde edilen para.

u Money attained illegaly by the rulers, the employees of the State, illicit money and money from penalties.

Rikaz (gizli hazineler) ve madenlerin beşte biri.

u The fifth of Al-Rikaz (hidden treasures) and minerals.

Mirasçısı olmayan kişinin miras malı.

u The inheritance property of the one who has no inheritors.

Mürtetlerin malı.

u The property of apostates.

Vergi fonları. Hayır fonları – Zekât.

u Tax funds. u Charity funds – Zakat.

Bu türlerin her birini, gerçekliğini, kimlerin onu kullanma hakkına sahip olduğunu, harcanma biçimini, harcanma alanını ve kimlerin bundan yararlanmaya hak kazandığını anlamak için tartışacağız.

We will discuss each of these different types to understand its reality, who is entitled to dispose of it, the manner of expenditure, the area of its expenditure and who are eligible of it.