Mal al-Ghulul (haram kazanç), valilerin, devlet memurlarının ve kamu görevlilerinin haksız yollarla elde ettikleri mallardır; bu mal devletten alınmış olsun ya da halkın mülkiyetinden alınmış olsun fark etmez. Devletin kendilerine tazminat veya maaş olarak yükümlü kıldığı miktarın dışında onlar için hiçbir şey helal değildir. Güç, yetki veya makamları sayesinde zorla ya da kötüye kullanarak elde edilen diğer her para, devletin veya bireylerin mülkiyetinden alınmış olsun, haksız yoldan elde edilmiş ve yasal olarak sahip olunmamış mal sayılır. Haksız yollarla elde edildiği için bu mal yasal bir mülk değildir ve sahibi biliniyorsa ona iade edilmelidir. Sahibi bilinmiyorsa, el konularak Müslümanların Beytü'l-Mal'ine konulmalıdır. Allah (SWT) şöyle buyurmaktadır:

Illicit money (Mal al-Ghulul) is property acquired by the governors, government employees and civil servants illegitimately, whether acquired from the State or peoples’ properties. Nothing is allowed for them except what the State obliged for them as compensation or a salary. Any other money acquired by force, authority or their position is considered illicit property and illegally acquired, whether acquired from the State’s or individuals’ property. It is property not legally owned as it was acquired illegitimately and must be returned to its owner if known. If the owner is not known, then it must be confiscated and placed in the Bait ul-Mal of the Muslims. Allah (swt) says:

“Kim haksız yere (bir mal) alırsa, kıyamet günü aldığını taşıyacaktır.” [Al-Imran: 161]

“Whoever took (property) illicitly will bear what he acquired on the Day of Judgement” [Al-Imran: 161]

Muâz bin Cebel'den, şöyle dediği rivayet edilmiştir: "Allah'ın Resûlü ﷺ beni Yemen'e gönderdi. Yolda giderken beni geri çağırmak için birini arkamdan gönderdi, ben de geri döndüm. Buyurdu ki: 'Seni neden çağırttığımı biliyor musun? Benim iznim olmadan hiçbir şey alma, çünkü bu gulûl (haksız mal edinme) olur. Kim haksız yollarla bir şey edinirse, kıyamet günü edindiği şeyi sırtında taşıyacaktır. Seni bunun için çağırdım. Şimdi işine devam et.'" (Tirmizî rivayet etmiştir.) Ebû Mes'ud'dan, şöyle dediği rivayet edilmiştir: "Allah'ın Resûlü ﷺ beni sadaka toplamak için gönderdi ve buyurdu ki: 'Kıyamet günü, haksız yollarla edindiğin sadaka develerinden birini sırtında, ağzından köpükler saçarak getirirken seni görmeyeyim!' Ben, 'O halde gitmeyeyim' dedim. Buyurdu ki: 'O zaman seni zorlamam.'"

From Mu’az bin Jabal, he said: “The Messenger of Allah (saw) sent me to Yemen. As I traveled he sent someone after me to call me back so I returned. He said: ‘Do you know why I sent for you? Don’t acquire anything without my permission as it is illicit (Ghulul), and whoever acquired illicitly will bear what he acquired on the Day of Judgement. For this I called you. So proceed with your work’” (narrated by Tirmidhi). From Abi Mas’ud, he said: “The Messenger of Allah (saw) sent me to collect Sadaqat, and he said: ‘Let me not observe you on the Day of Judgement coming with a camel of the camels of Sadaqah that you had illicitly acquired, foaming on your back!’ I said: ‘Then I will not proceed,’ and he said: ‘Then I will not force you.’”.

Yöneticilerden, devlet memurlarından ve kamu görevlilerinden haksız yollarla mal edinmenin yolları şunlardır.

The illegitimate methods of acquisition from the governors, government employees and civil servants are as follows.

Bu, bir kamu görevlisinin — valinin, yetkilinin, hâkimin ya da memurun — halkın, onun bu ödeme olmaksızın yerine getirmekle yükümlü olduğu bir çıkarını yerine getirmesi için kendisine verilen her türlü paradır. Rüşvetin her türü, miktarı, aracı veya verilme sebebi ne olursa olsun haramdır. Ebû Dâvûd, Ebû Hureyre'den rivayet etmiştir ki o şöyle demiştir: "Allah'ın Resûlü ﷺ şöyle buyurdu: 'Rüşvet verene ve alana, yetkili konumdakine Allah'ın laneti olsun.'" Tirmizî, Abdullah bin Amr'dan rivayet etmiştir ki o şöyle demiştir: "Allah'ın Resûlü ﷺ şöyle buyurdu: 'Rüşvet verene ve alana Allah'ın laneti olsun.'" Ahmed, Sevbân'dan rivayet etmiştir ki o şöyle demiştir: "Allah'ın Resûlü ﷺ rüşvet verene, alana ve ikisi arasındaki aracıya lanet etti." Bu hadisler, rüşvetin mutlak surette yasak olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.

This is all money given to the governor, official, judge or civil servant to fulfil one of the interests of the people that he is obliged to fulfil without such payment. All bribery, whatever its type, is Haram irrespective of the amount, the means, or reason for it’s payment. Abu Dawud narrated from Abu Hurayra, he said: “The Messenger of Allah (saw) said: ‘The curse of Allah (swt) is on the briber and the taker in authority.’” Tirmidhi narrated from Abdullah bin Amru, he said: “The Messenger of Allah (saw) said: ‘The curse of Allah (swt) is on the briber and taker.’” Ahmad narrated from Thauban, he said: “The Messenger of Allah (saw) cursed the briber, taker and the middle-man between them.” These Ahadith are explicit in establishing the absolute prohibition of bribery.

Rüşvet, yerine getirilmesi gereken bir menfaatin, onu yerine getirmekle yükümlü olan kişi için herhangi bir karşılık alınmaksızın yerine getirilmesi karşılığında alınan ücret olarak kabul edilir. Ayrıca, yapılması gereken bir eylemden kaçınma karşılığında alınan ücret ya da devletçe yasaklanmış bir eylemi gerçekleştirme karşılığında alınan ücret olarak da alınabilir. Menfaatin, bir fayda elde etmek ya da bir zarardan kaçınmak olması arasında, ya da bu menfaatin hak (Hak) olması ya da batıl (Batıl) olması arasında bir fark yoktur. Rüşvet yoluyla edinilen her mal, yasal olarak sahip olunmayan her mal, haram sayılır. Bu mal el konularak Beytülmal'e konulmalıdır, çünkü haksız yere edinilmiştir. Alan, veren ve aralarındaki aracı, hepsi cezalandırılmalıdır.

Bribery is taken, as remuneration for fulfilling an interest that must be fulfilled without such remuneration for the one obliged to fulfil it. It is also taken as remuneration for not undertaking an action that must be undertaken, and it can be taken as remuneration for undertaking an action prohibited by the State. There is no difference in the interest whether it is obtaining a benefit or avoiding harm, or whether it was valid (Haqq) or void (Batil). Every property acquired by way of bribery is considered prohibited (Haram) that it is not legally owned. It must be confiscated and placed in Bait ul-Mal for it has been illegitimately acquired. The taker, payer and middleman between them must all be punished.

Yönetici, memur, hakim ve kamu görevlilerine hediye veya bağış yoluyla sunulan her türlü mal, rüşvet sayılır ve adı geçen kişilerin bunu kabul etmesi caiz değildir. Bir kimsenin bu görevlilere böyle bir hediye sunmasının, güdülen bir çıkarı olmadığı veya bir kayırma elde etmek istemediği sürece hiçbir gerekçesi yoktur. Yöneticilere, memurlara, hakimlere ve kamu görevlilerine yapılan hediye ve bağışlar haram mal (Ğulûl) sayılır ve Cehenneme götürür. Peygamber ﷺ'den bu tür hediyelerin kabulüne dair açık bir yasak gelmiştir. El-Buhari ve Müslim, Ebu Hamîd es-Sâ'idî'den rivayet etmişlerdir; o şöyle demiştir: "Peygamber ﷺ, İbnü'l-Lütbiyye olarak bilinen Benî Esed'den bir adamı sadakaya memur etti. Dönünce şöyle dedi: 'Bu sizindir, bu da bana hediye edilmiştir.' Bunun üzerine Peygamber ﷺ minbere çıktı, Allah'a hamd ve senada bulunduktan sonra şöyle buyurdu: 'Bizim memur ettiğimiz bu görevliye ne oluyor ki geliyor ve "Bu sizindir, bu da bana hediye edilmiştir" diyor? Babasının veya annesinin evinde otursaydı da kendisine hediye verilip verilmeyeceğini görseydi ya! Muhammed'in ﷺ canı kimin elinde ise, sizden biri bunlardan herhangi bir şeyi alırsa, onu Kıyamet Günü boynunda taşıyarak gelecektir; ister köpüren bir deve, ister böğüren bir sığır, ister meleyen bir koyun olsun!' Sonra kollarını yukarı kaldırdı, öyle ki iki koltuk altının tüylerini gördük, ve iki kez şöyle dedi: 'Allah'ım, tebliğ ettim mi?'"

Any property presented to the governors, officials, judges or civil servants by way of gifts or donations is considered as bribery and it is not allowed for the persons listed to accept it. There is no reason for a person to present such a gift to these officials unless he has an interest he wishes to pursue or if he wishes to gain some kind of favour. Gifts and donations to governors, officials, judges and civil servants are considered illicit property (Ghulul) and lead to Hellfire. There has come explicit prohibition from the Prophet (saw) about accepting such gifts. Al-Bukhari and Muslim narrated from Abu Hamid As-Sa’idi, he said: “The Prophet (saw) appointed a man from Banu Asad, known as ibnul- Lutbiyya, over the Sadaqah.When he returned he said: ‘This is for you and this has been gifted to me.’ The Prophet (saw) stood on the Mimbar, praised and commended Allah (swt) then said: ‘What is wrong with the official we appointed that he comes and says: This is for you and this has been gifted to me.Why did he not sit in his father’s or mother’s house to see if he would get any gifts or not? By the One in whose hand the soul of Muhammad (saw) lies, none of you will obtain anything of the like save that he will come bearing it on his neck on the Day of Judgement, whether a foaming camel or a mooing cow or a bleating sheep!’ Then he raised his arms upwards until we saw the hair of his two armpits and said twice: ‘O Allah (swt), have I conveyed?’”.

Bu nedenle, valilere, memurlara, kadılara ve devlet görevlilerine hediye edilen veya bağışlanan her mal, haksız yoldan elde edilmiş sayılır ve yasal olarak sahip olunmuş değildir. Bu mallara el konulmalı ve Müslümanların Beyt'ül-Mal'ine konulmalıdır.

Bunlar, yöneticilerin, valilerin, memurların, yakınlarının veya devlet görevlilerinin, yönetici konumlarının ve güçlerinin verdiği nüfuz, otorite ve baskı yoluyla, devletin veya halkın mallarından ve topraklarından zorla el koydukları mallar ve topraklardır. Bu yollarla, devletin veya halkın mallarından ve topraklarından ele geçirilen her mal, haksız yoldan elde edilmiş sayılır ve yasal olarak sahip olunmuş değildir. Bu tür her el koyma zulüm (Zulm) sayılır; zulüm ise haramdır ve Kıyamet Günü karanlıktır. Ayrıca Hellfire'a ait olan haram mal (Ghulul) sayılır. Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Kim haksız yere bir toprak parçası alırsa, Kıyamet Günü yedi kat yere kadar batırılır." Başka bir rivayette: "Kim haksız yere bir karış toprak alırsa, Kıyamet Günü bu, boynuna yedi kat yerden bir gerdanlık olarak takılır" (iki Şeyh tarafından rivayet edilmiştir). Aişe'den rivayet edildiğine göre, o şöyle demiştir: "Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: 'Kim haksız yere bir karış toprak alırsa, Allah (swt) bunu boynuna yedi kat yerden bir gerdanlık olarak takar'" (üzerinde ittifak edilmiştir).

These are the properties and lands seized by the rulers, governors, officials, their relatives or civil servants from the State’s or people’s properties and lands by coercion, authority and domination due to the ruler’s power and position. Any property seized in any of these ways, whether of the State’s or people’s properties and lands, is considered illegally acquired and is not legally owned. All such seizures are considered injustice (Zulm) and injustice is Haram and darkness on the Day of Judgement. It is also considered illicit property (Ghulul) that belongs to Hellfire. The Prophet (saw) said: “Whoever takes anything from land illegitimately he will be sunk on the Day of Judgement down to seven earth’s.” In another narration: “Whoever takes a hand span of land unjustly it will be put around his neck as a collar of seven earths on the Day of Judgement” (narrated by the two Shaikhs). From Aiesha, she said “that the Prophet (saw) said: ‘Whoever takes unjustly a hand span of land Allah (swt) will put around his neck a collar of seven earth’s’”(agreed upon).

Ele geçirilen mülkler ve araziler, sahipleri bilinen halkın mülkleri ise, onlara iade edilmek zorundadır. Sahipleri bilinmiyorsa, Beytü'l-Mal'e konulmalıdır. Devlete ait mülklerse, mutlaka Beytü'l-Mal'e iade edilmelidir. Ömer bin Abdülaziz halifeliğe geçtiğinde, Benî Ümeyye'nin devletten veya halktan gasbettiği bütün mülk ve arazileri, sahipleri bilinenler dışında, Müslümanların Beytü'l-Mal'ine geri döndürdü. Ayrıca Benî Ümeyye'nin kendilerine ayrılmış arazi tahsisatlarını ve ele geçirdikleri her şeyi de elinden aldı; çünkü bunları otoritelerinin gücüyle ve meşru olmayan yollarla ele geçirdiklerini, dolayısıyla hukuken sahip olmadıklarını düşünüyordu. Hatta kendisinden başlayarak, bütün paralarını, mallarını, binek hayvanlarını, parfümlerini ve eşyalarını teslim etti; bunları daha sonra 32.000 Dinar'a sattı ve Beytü'l-Mal'e koydu.

Bu, devlet yöneticileri, memurları ve kamu görevlilerinin, devletle aralarındaki sözleşme veya işlerin üstlenilmesi karşılığında yabancı veya yerel şirketlerden ya da kişilerden aracılık ve komisyon yoluyla elde ettikleri her türlü mal varlığıdır. Bu yolla elde edilen her mal haram ve haksız kazanç sayılır, dolayısıyla yasal olarak sahiplenilemez. Haksız yere elde edildiği için Müslümanların Beytü'l-Mal'ına konulmalıdır. Muaz bin Cebel'in rivayet ettiğine göre, dedi ki: "Peygamber ﷺ beni Yemen'e gönderdi. Ben yola çıktığımda, beni geri çağırması için birini ardımdan gönderdi, ben de geri döndüm. Buyurdu ki: 'Beni neden çağırttığımı biliyor musun? Benim iznim olmadan hiçbir şey alma, çünkü o haramdır. Kim haksız yere bir şey alırsa, Kıyamet Günü aldığını sırtında taşıyacaktır. Seni bunun için çağırttım, şimdi işine git.'"

This is any property acquired by the governors, officials and civil servants via agency and brokerage from foreign or regional companies or individuals in exchange for contracting deals or undertakings between them and the State. Any property acquired through this means is considered illicit and Haram so it is not legally owned. It must be placed in Bait ul-Mal of the Muslims as it was illegitimately acquired. From Mu’az bin Jabal, he said: “The Prophet (saw) sent me to Yemen. As I went away, he sent someone after me to call me back so I returned. He said: ‘Do you know why I sent for you? Do not acquire anything without my permission for it is illicit, and whoever acquires anything illicitly he will bear what he acquired on the Day of Judgement. For this I called you, so go now to your work.’”.

Acente ve aracılık, şirketlerden ve kişilerden valilere, yetkililere ve kamu görevlilerine, Devletin bilgisi dışında ve arkasından yapılan ödemelerdir; tıpkı rüşvet gibidir. Bu ödemeler, şirketlerin veya kişilerin, Devletin ya da Ümmetin çıkarları yerine kendi çıkarlarını gözeten bir biçimde projeler üstlenmek için sözleşme pazarlıklarını veya taahhütlerini kolaylaştırmak amacıyla kullanılır.

Agency and brokerage are funds from companies and individuals to governors, officials and civil servants who remunerates them without the State’s knowledge and behind her back, like bribery. It is used to facilitate companies or individuals contracting bargains or commitments to undertake projects in a manner calculated to achieve their interests, not the interests of the State or Ummah.

Bu, valiler, memurlar veya devlet görevlilerinin, görevlerini yerine getirmek ya da devletin çıkarları veya kamu hizmetleriyle ilgili tesisleri, projeleri ve diğer işleri denetlemek üzere kendilerine emanet edilen devlet mallarını zimmetlerine geçirmesiyle elde ettikleri mal demektir. Bununla bağlantılı olarak, posta, telgraf, telefon veya telekomünikasyon görevlileri ile diğer dairelerin görevlilerinin, halkı aldatarak, hile veya sahtecilik yoluyla belirlenmiş ücretleri aşarak halktan aldıkları paralar da bu kapsamdadır. Devlet mallarının zimmetine geçirilmesi veya halkın aldatılması ve hile yoluyla elde edilen tüm bu paralar, yasal olarak sahip olunmayan haram kazanç sayılır. Bunlar, müsadere edilip Beytü'l-Mal'e konulması gereken haksız mallardır.

This is the property embezzled by governors, officials or civil servants from the State property placed under their control to fulfil their duties or supervise installations, projects and other things related to the State’s interests or utilities. Linked to this is what is taken from the people by postal, telegraph, telephone or telecommunications officials, as well as officials of other departments, in excess of the established rates by way of tricking them, deceit or forgery. All these funds acquired through embezzlement from State properties or by the way of tricking people and deceit is considered Haram acquisitions that are not legally owned. These are considered illicit property that must be confiscated and placed in Bait ul- Mal.

Hz. Ömer İbnü'l-Hattab, bir validen veya memurdan şüphelendiğinde, kendisine tayin edilen miktarı aşan mallarına el koyar veya bunları kendisiyle Devlet arasında paylaştırırdı. Valilerin ve memurların malını atanmadan önce ve sonra sayardı. Fazla bir mal bulur ya da şüphelenirse, mallarına el koyar veya yarısını alıp Beyt'ül-Mal'e koyardı. Bunu, Şam'da Ömer'in valisi olan oğlu Muaviye'nin yanından dönen Ebu Süfyan'a karşı da yaptı. Ebu Süfyan, Ömer'i selamlamak için gelmişti. Ömer, Muaviye'nin babasına dönerken mal takdim ettiğinden şüphelenince ona şöyle dedi: "Bize bedelini ödeyin, ey Ebu Süfyan!" Ebu Süfyan şu cevabı verdi: "Size bedel ödeyecek kadar bir şey elde etmedik." Bunun üzerine Ömer elini Ebu Süfyan'ın parmağındaki yüzüğe uzattı ve onu elinden aldı. Sonra yüzüğü, Ebu Süfyan'ın eşi Hind'e bir haberciyle gönderdi ve habercisine, Ebu Süfyan adına ona şunu söylemesini emretti: "Benim beraberimde getirdiğim iki heybeyi bulup gönder." Haberci gecikmeden iki heybeyle döndü; heybelerde 10.000 Dirhem vardı. Ömer de bunu Beyt'ül-Mal'e koydu.

If ‘Umar ibn Al-Khattab suspected a governor or official, he would confiscate his properties that exceeded the amount specified for him or divide it between him and the State. He used to count the wealth of the governors and officials before and after their appointment. If he found extra funds or became suspicious, he confiscated their wealth or took half of it and placed it in Bait ul-Mal. He did this with Abu Sufyan when he returned from his son Mu’awiya who was ‘Umar’s governor in Ash-Sham. Abu Sufyan had come to greet ‘Umar, so ‘Umar, after he had suspected that Mu’awiya had presented funds to his father on his return, said to him: “Recompense us, O Abu Sufyan.” Abu Sufyan replied: “We did not obtain anything such that we should recompense you.” So ‘Umar extended his hand to the ring on Abu Sufyan’s hand and took it from him. He then sent the ring with a Messenger (saw) to Hind, Abu Sufyan’s wife. He commanded the Messenger (saw) to say to her quoting Abu Sufyan: “Look for the two saddlebags that I came with and send them.” There was no delay before the Messenger (saw) returned with the two saddlebags containing 10,000 Dirhams, so ‘Umar placed them in the Bait ul-Mal.

Bait ul-Mal'in gelir kaynakları arasında, Devletin suç işleyenlere veya kanunları, idari sistemleri ve düzenlemeleri ihlal edenlere uyguladığı para cezaları da yer alır. Para cezaları Sünnet ile belirlenmiştir. Amr bin Şuayb, babasından, onun da dedesinden, yani Abdullah bin Amr bin el-As'tan rivayet etmiştir ki Allah'ın Elçisi ﷺ, ağaçta asılı duran meyveler hakkında sorulduğunda şöyle cevap vermiştir: "Kim ihtiyacından dolayı yer ve yanına almadan yerse, ona bir sorumluluk yoktur. Ama kim yanına alarak götürürse, değerinin iki katı tutarında bir ceza uygulanır." Ayrıca Peygamber ﷺ'in şöyle dediği de rivayet edilmiştir: "Bağlı bir deveyi kaçıran kişiye, devenin değeri ve bir o kadar daha ceza olarak uygulanır." Benzer şekilde, Zekâtı vermekten kaçınana, kendisine farz olan Zekâtın üzerine bir azap olarak malının yarısı da alınır; çünkü Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Kim bunu vermekten kaçınırsa, ben onu ve malının yarısını alırım." Bütün bunlar, azarlayıcı bir ceza olarak para cezası uygulamanın meşruiyetini göstermektedir. Para cezası uygulanacak suç ve ihlallerin türlerini, bu cezaların üst ve alt sınırları dahil miktarlarını belirlemek Halifeye aittir; Halife, valileri, memurları, hâkimleri ve devlet görevlilerini bunlara uymakla yükümlü kılar. Ya da Halife, bunların belirlenmesi sorumluluğunu valilerin, memurların, hâkimlerin ve devlet görevlilerinin içtihadına bırakabilir. Hangisinin en iyi olduğunu seçmek, kendi içtihadına göre Müslümanların işlerini yürütmede Halifeye aittir.

Among the sources of income for the Bait ul-Mal are the fines imposed by the State upon those who commit offences or contravene laws, administrative systems or regulations. Fines are established by the Sunnah. Amru bin Shu’aib narrated from his father from his grandfather Abdullah bin Amru bin al ‘As that the Messenger of Allah (saw) was asked about fruits hanging on a tree so he answered: “Whoever eats out of need, without taking something with himself then there is nothing against him. But whoever leaves taking with him anything then a fine equal to double of its value is imposed as a punishment.” It was also narrated that the Prophet (saw) said: “The one who causes a tethered camel to stray is fined its equivalent plus the same again.” Similarly, a fine is taken from the abstainer of paying Zakat half of his wealth as chastisement above the Zakat obliged upon him due to the Prophet (saw) saying: “and whoever prevented it then I will take it plus half of his wealth.” All this indicates the legality of imposing fines as a chastising punishment. It is for the Khalifah to determine the types of offences and contraventions for which fines are imposed, the amount of these fines including upper and lower limits, and he obliges the governors, officials, judges and civil servants to adhere to these. Alternatively the Khalifah may leave the responsibility of determining them to the Ijtihad of governors, officials, judges and civil servants. It is up to the Khalifah to choose which is best, in looking after the affairs of the Muslims according to his own Ijtihad.