Allah (SWT) tarafından Hicret'ten sonra Medine'ye gelen Allah Resulü (sav) ile, Müslümanlara savaşma izni verilmesinin ve Resulullah ﷺ'nin mescidini inşa edip İslam Devleti'ni tuğla tuğla kurmaya başlamasının ardından, Müslümanların elde ettiği ilk mallar, Abdullah b. Cahş'a ait kervanın ganimeti oldu. Bu ganimet, Kureyş'e ait olan, deri ve ticaret malzemeleriyle yüklü bazı develerden ibaretti ve Hicret'in ikinci yılında Cemaziyelahir ayında alınmıştı. Aynı yıl Ramazan ayında Bedir Savaşı gerçekleşti. Bu savaşta Müslümanlar büyük miktarda mal ve silah elde ettiler, ancak bunların taksiminde anlaşmazlığa düştüler. Bunun üzerine Allah (SWT) Enfal Suresi'ni indirdi ve şöyle buyurdu:

The first funds the Muslims gained –after permission was given to them by Allah (swt) to fight, following the Hijra of the Messenger of Allah (saw) to Madinah, and after he built his mosque and began building the Islamic State brick by brick –was the booty of the caravan belonging to Abdullah b. Jahsh. This booty was some of the camels belonging to Quraysh and loaded with leathers and trading goods, taken during Jumada Al-Akhirah in the second year of Hijra. In the same year, during Ramadhan, the battle of Badr took place, where the Muslims acquired much wealth and weaponry but disputed in its distribution, so Allah (swt) revealed Surah Al-Anfal, saying:

"Sana ganimetler hakkında soruyorlar. De ki: 'Ganimetler Allah'ındır ve Elçisi'nindir...'" Note: The Qur'anic verse is kept as a quotation within the text. Per the rules, (swt) is kept as given, and ﷺ is not added inside a Qur'an verse. Since the original text writes "(saw)" after "the Messenger", I've replaced it with ﷺ as instructed. [Al-Anfal:1]

“They ask you concerning (the) spoils of war. Say: “(Such) spoils are at the disposal of Allah (swt) and the Messenger (saw)...” [Al-Anfal:1]

Böylece Allah (swt), ganimetin dağıtımını, onu beşte birini ayırmadan dağıtan Allah'ın Elçisi'nin (sav) sorumluluğuna bıraktı. Ardından Müslümanlar, antlaşmayı bozduktan sonra Benî Kaynuka' ganimetini ele geçirdi ve Allah'ın Elçisi ﷺ onları Şam'daki Azrâ'rat'a sürgün etti. Bu olay Bedir'den bir ay sonra gerçekleşti. Bunun üzerine Bedir'den sonra inen ganimete ilişkin ayete uygun olarak ganimeti dağıttı ve beşte birini ayırdı:

Thus, Allah (swt) made it’s distribution the responsibility of the Messenger of Allah (saw) , who divided it, without taking out the fifth. Then the Muslims seized the booty of Bani Qaynuqa’, after having violated the covenant, and the Messenger of Allah (saw) banished them to Azra’rat in Ash-Sham. This followed Badr by one month, so he divided the booty and took out the fifth in accordance to the Ayah regarding the spoils of war, revealed after Badr:

Ve bilin ki savaşta elde ettiğiniz ganimetlerin beşte biri Allah'a (SWT), Resûlullah'a ﷺ, yakınlara, yetimlere, yoksullara ve yolda kalmışa aittir. [Al-Anfal: 41]

“And know that out of all the booty that you may acquire (in war), a fifth share is assigned to Allah (swt) and to the Messenger (saw), and to the close relatives, orphans, the needy, and the wayfarer.” [Al-Anfal: 41]

Messenger (saw) ifadesi, Peygamber Efendimiz Muhammed ﷺ için "Elçi" ya da "Allah'ın Elçisi" olarak geçtiğinde ﷺ eklenir. Metinde "the Messenger (saw)" ve "the Messenger of Allah (saw)" geçtiği için her ikisinin sonrasına ﷺ yazıyorum. İlk fethedilen topraklar, Uhud Savaşı'ndan sonra antlaşmayı bozan Benî en-Nadîr'in topraklarıydı. Peygamber ﷺ onları on beş gece kuşatıp, develerine yükleyebildikleri kadar eşya almak ve Medine'den ayrılmak, silahları ve çeşitli savaş araçlarını ise almamak şartıyla onlarla barış yaptı. Allah'ın Elçisi ﷺ, topraklarının dışındaki mallarını erken dönem Muhâcirler arasında paylaştırdı; Ensâr'dan ise, yoksulluk durumlarını dile getirdikleri için Sehl b. Huneyf ve Ebû Dücâne Simâk b. Harşe dışında kimseye pay vermedi ve onlara da ganimetten verdi. Toprakları ise kendine ayırdı; bu topraklardan ailesinin bir yıllık geçimini aldı, kalanını ise savaşta kullanılan hayvanlara ve Cihad'da kullanılan silahlara tahsis etti. Bu savaşta Haşr Suresi indirildi; Allah (SWT) şöyle buyurdu:

The first land opened by the Messenger (saw) was the land of Bani Al- Nadheer, after having violated the covenant, following the battle of Uhud. So he besieged them for fifteen nights, then made peace with them on condition that they leave Madinah, taking only what they can load onto their camels, excluding the arms and the various weaponry. The Messenger of Allah (saw) divided their wealth, excluding their lands, between the early Muhajireen, giving none to the Ansar, except for Sahl b. Hunaif and Abu Dajana Samak b. Kharsha, since they mentioned their state of poverty, so he gave them of the booty. He reserved the lands, taking from it a year’s worth of sustenance to his family, dedicating what remained of that to the animals used for war and the weaponry used for Jihad. In this battle Surat Al- Hashr was revealed, where Allah (swt) said:

Allah'ın (SWT) Peygamberine (ﷺ) onlardan lütfettiği şey için, buna karşılık ne atlı ne de deve ile bir sefer yapmadınız; ancak Allah (SWT), peygamberlerini dilediği kimselere üstün kılar; ve Allah (SWT) her şeye kadirdir. [Al-Hashr: 6]

“What Allah (swt) has bestowed on His Messenger (saw) from them, for this you made no expedition with either cavalry or camels, but Allah (swt) gives power to His Messenger (saw)s over any He pleases; and Allah (swt) has power over all things.” [Al-Hashr: 6]

Böylece Allah (c.c.), tümünü yalnızca Elçisi'ne tahsis etti. Bundan sonra Benî Kurayza Savaşı geldi; bu kabile antlaşmayı bozmuş, Müslümanlara ihanet etmiş ve Hendek Savaşı'nda düşman kabilelerin safında yer almıştı. Bunun üzerine Allah'ın Resulü ﷺ, onların mallarını Müslümanlar arasında taksim etti; her atlıya üç hisse, her piyadeye bir hisse verdi. Daha sonra Hayber Savaşı geldi. Peygamber ﷺ, Hudeybiye'de Kureyş ile barış antlaşmasını yaptıktan sonra, Allah (c.c.) Hayber'i, Elçisi ﷺ ve Müslümanlar için zorla fethettirdi ve onlara arazilerinin, evlerinin ve mallarının mülkiyetini verdi. Peygamber ﷺ, ganimetleri ve arazileri beşte biri ayırarak taksim etti. Araziyi 1800 hisseye ve her biri 100 hisseden oluşan 18 bölüme ayırdı ve halkıyla, arazinin ürettiği meyve ve tahılın yarısını almak üzere anlaştı. Hayber'in fethinden sonra Fedek halkı Allah'ın Resulü ﷺ'nün yanına geldi; Peygamber ﷺ onlarla barış yaptı. Şartı şuydu: Arazilerinin ve hurma ağaçlarının yarısını alacaktı, bu arazide çalışmaya devam edecekler, diğer yarısını ise kendilerinde bırakacaktı. Fedek'in yarısı, zorla değil, savaşılmadan elde edildiği için tamamen Allah'ın Resulü ﷺ'ye ait kılındı ve ona gelen gelirini sadaka olarak harcardı. Benzer şekilde Vadi'l-Kura halkı ile de, arazilerini zorla fethettikten sonra barış yaptı. Şartı, arazilerini kendi denetimlerinde tutmalarıydı; bu, Hayber halkıyla yaptığı antlaşmaya benzerdi. Teyma halkına gelince, onlar Peygamber ﷺ ile cizye ödemek karşılığında barış yaptılar ve ülkelerini ve topraklarını kendilerinde bıraktılar.

Thus, Allah (swt) dedicated all of it to the Messenger (saw) alone. After this was the battle of Bani Qurayzha, after they had violated the covenant, betrayed the Muslims, and sided with the opposing tribes in the battle of Al-Khandaq (The Ditch). So the Messenger of Allah (saw) divided their wealth between the Muslims and dedicated to each rider three shares and to each footman one share. Later on the battle of Khaybar came, after the Prophet (saw) concluded the peace treaty with Quraysh in Hudaybia, thus Allah (swt) opened Khaybar for His Messenger (saw) and the Muslims by force, giving them ownership over their land, homes and wealth. The Prophet (saw) then divided the spoils and lands taking out the fifth. He divided the land into 1800 shares and 18 sections, each section having 100 shares, and agreed with its people to take half of what the land produced of fruits and grains. After the victory of Khaybar, the people of Fadak came to the Prophet of Allah (saw) where he made peace with them, on condition that he take half of their land and date trees, on which they continue to work and he leaves the other half for them to keep. So half of Fadak was made completely for the Messenger of Allah (saw) , because it was gained without force, and he used to spend whatever would come to him of it as charity. Similarly with the people of Wadi Al-Qura, he made peace with them after he opened their land by force, on condition that he keeps their land under their control, similar to what he concluded with the people of Khaybar. As for the people of Tima’, they made peace with the Prophet (saw) by paying him Jizya, keeping their country and land to them.

Mekke'nin fethinden sonra Huneyn Savaşı gelir; bu savaşta Allah'ın Elçisi ﷺ, Hevazin heyetlerinin talebi üzerine esirlerinin mallarını paylaştırdı ve kadınlarını ile çocuklarını serbest bıraktı. Tebük Savaşı'nda ise Peygamber ﷺ, Ukabe'nin lideri olan ve Hristiyan olan Yahya b. Ru'be ile, cizye ödemesi şartıyla barış yaptı. Ayrıca Ezrah, Ceraba ve Makna halkı ile —ki Yahudi'ydiler— yine cizye ödemeleri şartıyla barış yaptı. Dumetü'l-Cendel'in Hristiyan lideri Ukidr ile de, Halid b. Velid tarafından yakalanıp Peygamber ﷺ tarafından affedildikten sonra cizye ödemesi karşılığında barış yaptı.

After the conquering of Makkah came the battle of Hunayn, where the Messenger of Allah (saw) divided their wealth and released their women and children, after envoys from Hawazin appealed for this. And in the battle of Tabuk, the Prophet (saw) made peace with Yahya b. Ru’ba, the leader of Al- Aqaba, –and he was a Christian –on the condition that he pays the Jizya, and he made peace with the people of Azrah and Jarba and Maqna –and they were Jews –on the condition that they pay the Jizya as well. He also made peace with Akidra, the Christian head of Domat-Al-Jandal, on paying the Jizya after being arrested by Khalid b. Al-Walid and forgiven by the Prophet (saw).

Sonra Necran ve Yemen elçileri geldi; bunlardan Müslüman olanlara zekât ödemesi, Hristiyan ya da Yahudi olarak kalanlara ise cizye vermesi farz kılındı; cizye ile ilgili ayet indirildikten ve zekât farz kılındıktan sonra bu durum böyle oldu. Bu savaşlar sırasında Allah'ın Elçisi ﷺ, sadaka develeri için (Nakî') ve savaş develerini ile Cihad için atları ayırdı. Ayrıca madenleri, suyu, otlak arazinin ürünlerini ve ateşi bütün Müslümanlar için kamu malı olarak belirledi. Allah'ın Elçisi ﷺ vefat edip yerine Ebu Bekir geçtikten, ardından Ömer'in idaresinde fetihler devam etti ve büyük servetler geldi; ganimetler, cizye ve harâc hep Medine'deki Müslümanların Beytü'l-mâl'ine akıp gitti.

Then came the envoys of Najran and Al-Yemen, where whoever of them became Muslim was enjoined to pay Zakat, and whoever remained a Christian or a Jew were obliged to pay the Jizya, after the verse regarding the Jizya was revealed, and Zakat became obligatory. During these battles the Messenger of Allah (saw) reserved the (Naqi’) for the camels of charity and the camels and steeds of war for Jihad. He also designated the minerals, water, the produce of grazing land and fire as public property for all Muslims. After the Messenger of Allah (saw) passed away and Abu Bakr took over, then ‘Umar, the conquests followed and brought great wealth, from spoils of war, Jizya and Kharaj, all pouring into the Bait ul-mal of the Muslims in Madinah.

Bu kısa özette, Müslümanların Beytü'l-mâl'ine ulaşan ve Allah'ın (c.c.) kendileri için helal kıldığı, Beytü'l-mâl'in hakkı olarak belirlediği ve ilahi hükümlerin emrettiği şeylere harcanmasını sağladığı mallara dair bir tablo elde edebiliriz. Bu harcama, Halife'nin Müslümanların maslahatı ve işlerinin yürütülmesi açısından en uygun gördüğü şeye dair içtihadına göre yapılır.

In this quick summary we can get a picture of the type of funds that reached the Bait ul-mal of the Muslims, and which Allah (swt) has made permissible for them, and made the right due to the Bait ul-Mal, to be spent on whatever the divine rules decreed. This was according to the Ijtihad of the Khalifah regarding what he sees most fitting for the interest of the Muslims and for looking after their affairs.

Bunun üzerine Halifelik Devleti'ndeki mallar şu türlerden oluşur:

Thereupon, funds in the Khilafah State are made up of the following types:

Ganimetler ve savaş ganimetleri, Fey ve beşte bir (humus).

u The booties and the spoils of war, Al-Fai’ and the fifth.

Al-Kharaj. Al-Jizya.

u Al-Kharaj. u Al-Jizya.

Kamu mülkiyeti (her biçimiyle).

u Public property (in all its forms).

Devlete ait arazi, binalar, hizmet tesisleri ve bunların gelirleri.

u State property of land, buildings, utilities and their revenues.

Al-‘Ushur.

u Al-‘Ushur.

Yöneticilerin, Devlet çalışanlarının haksız yollarla elde ettiği para, haram kazanç ve cezalardan elde edilen para.

u Money attained illegaly by the rulers, the employees of the State, illicit money and money from penalties.

Rikaz (gizli hazineler) ve madenlerin beşte biri.

u The fifth of Al-Rikaz (hidden treasures) and minerals.

Mirasçısı olmayan kimsenin miras malı.

u The inheritance property of the one who has no inheritors.

Mürtedlerin malı.

u The property of apostates.

Vergi fonları. Hayır fonları – Zekât.

u Tax funds. u Charity funds – Zakat.

Bu türlerin her birini, gerçeğini, kimin onu tasarruf etme hakkına sahip olduğunu, harcanma biçimini, harcanacağı alanı ve bundan kimlerin yararlanmaya hak kazandığını anlamak için tartışacağız.

We will discuss each of these different types to understand its reality, who is entitled to dispose of it, the manner of expenditure, the area of its expenditure and who are eligible of it.