Devlet Hazinesi (Beytü'l-Mal), Devletin tüm gelirlerinden ve Müslümanların hak sahibi olduğu tüm harcamalardan sorumlu yetkili makamdır. Dolayısıyla, ilahi kurallara göre Müslümanların hakkı olan, ancak mülkiyetine hak sahibi kişi belirlenmemiş olmakla birlikte harcanacağı alan belirlenmiş olan her türlü mal – ister arazi, bina, maden, para ya da mal olsun – Hazinede bulunsun ya da bulunmasın, Müslümanların Hazinesinin hakkıdır. Aynı şekilde, hak sahiplerine ve gerçek sahiplerine harcanması gereken, Müslümanların ve işlerinin maslahatı için ya da İslam davetinin taşınması için harcanması gereken her mal da – harcansın ya da harcanmasın – Hazinenin sorumluluğundadır. Bu bağlamda Hazine, yetkili makamdır.

The State Treasury (Bait-ul-Mal) is the competent authority in charge of all the State’s revenues and all the expenditures for which the Muslims are eligible. So every property, be it land, buildings, minerals, money, or merchandise for which the Muslims are entitled, according to the divine rules, but the person entitled for its ownership has not been designated though the area upon which it is spent is determined; such property would be a rightful property of Muslims’ Treasury, regardless of whether it is already in the sanctuary of the Treasury or not. Likewise, every property due to be spent upon its beneficiaries and rightful owners, or in the interests of the Muslims and their affairs, or in carrying the Islamic Daw’ah; all such funds area duty upon the treasury, regardless of whether the funds are spent or not. Therefore, the Treasury in this context, is the competent authority.

Hazine, devletin gelirleri olan fonların saklandığı ve buradan harcandığı yer için de kullanılan bir terimdir.

The Treasury is also a term used to describe the place where the funds which are the state’s revenues are kept and from which they are spent.

İlk kurulan Hazine, yani yetkili merci, Allah'ın (swt) şu ayetini indirmesinden sonra olmuştur: "Sana ganimetleri soruyorlar. De ki: Ganimetler Allah'ın ve Peygamber'indir. O halde Allah'tan korkun, aranızdaki ilişkileri düzeltin ve eğer gerçekten inanıyorsanız Allah'a ve Peygamber'ine itaat edin." [Al-Anfal: 1]

The first Treasury to be established, meaning the competent authority, was after the Revelation of Allah (swt) of the following verse: “They ask you about spoils of war. Say such spoils are at the disposal of Allah (swt) and the Messenger (saw): so fear Allah (swt) and keep straight the relations between yourselves, and obey Allah (swt) and His Messenger (saw) if you do believe.” [Al-Anfal: 1]

Bu ayet, Bedir savaşının ardından, Müslümanların savaş ganimetleri konusunda anlaşmazlığa düştükleri sırada indi. Sa'îd İbnu Cübeyr şöyle rivayet etmiştir: "İbnu Abbas'a Enfâl Suresi hakkında sordum. Dedi ki: 'Bedir'de inmiştir.'" Bedir ganimetleri, Abdullah İbnu Cahş seriyyesinin ganimetlerinden sonra Müslümanların elde ettiği ilk mallardı. Allah (c.c.), bunların taksimine dair hükmü ortaya koydu. Ganimetleri Müslümanların ortak malı kıldı ve Allah Resûlü ﷺ'yi, Müslümanların yararına gördüğü şekilde bunları tasarruf etmekle görevlendirdi. Böylece bu mallar Hazine'ye ait oldu; Müslümanların velisi olan kişi de onların yararına gördüğü şekilde bunları tasarruf ederdi.

This was revealed in the wake of the battle of Badr, when the Muslims engaged in dispute over the spoils of war. Sa’eed Ibnu Jubair reported: I asked Ibnu Abbas regarding the Surah of Al-Anfal. He said: “It was revealed in Badr.” The spoils of Badr were the first funds the Muslims gained after the spoils of Abdullah Ibnu Jahsh expedition, Allah (swt) demonstrated the rule concerning their distribution. He made the spoils the property of the Muslims, and He commissioned the Messenger of Allah (saw) to dispose of them according to what he deemed in the best interest of the Muslims. So they were the property of the Treasury, to be disposed of by the guardian of the Muslims according to what he deemed in their best interest.

Bait-ül-Mal, yani gelirlerin toplandığı ve giderlerin oradan karşılandığı yer, Allah Resulü (sav) döneminde belirli bir yere sahip değildi; çünkü o zamanlarda gelirler sınırlıydı ve Müslümanlar arasında dağıtılan ve onların işlerinin görülmesi için harcanan miktarlardan sonra geriye pek bir şey kalmıyordu. Allah Resulü (sav), ganimetleri ve hums'u (El-Hums) her savaşın sonunda dağıtırdı. Malların dağıtımını veya hak ettikleri kategorilere harcanmasını geciktirmezdi. Allah Resulü'nün (sav) kâtibi olan Hanzala İbnu Seyfi şöyle rivayet etmiştir: "Allah Resulü (sav) bana şöyle dedi: 'Bana eşlik et ve her şeyi bana hatırlat; üç günden daha geç olmadan.' Bunun üzerine üç gün boyunca ona, aldığım herhangi bir mal, yiyecek veya para hakkında hatırlatmada bulundum." Allah Resulü (sav) ise ancak her şeyi dağıttıktan sonra geceyi geçirirdi. Çoğu zaman mallar aynı gün dağıtılırdı. Hasan İbnu Muhammed (sav) rivayet etmiştir ki Allah Resulü (sav), hiçbir malı gün sonuna ya da geceye kadar tutmazdı; "yani sabah aldıysa öğleden önce dağıtır, akşam aldıysa harcar ve geceye bırakmazdı." Bu nedenle, bir yerde tutulması ya da kayda geçirilmesi gereken biriken bir mal hiçbir zaman olmazdı.

As for the Treasury, meaning the place where the revenues are kept and from which expenses are spent, this did not have a specific place during the lifetime of the Messenger of Allah (saw) , for at that time, the revenues were limited and there was hardly anything left after what had been distributed amongst the Muslims and spent in looking after their affairs. The Messenger of Allah (saw) used to distribute the spoils and the fifths (Al-Khums) at the end of each battle. He (saw) would not delay the distribution of the funds or spending them to their eligible categories. Hanzalah Ibnu Sayfi, who was a clerk to the Messenger of Allah (saw) , reported: “The Messenger of Allah (saw) said to me: “Accompany me and remind me of everything, for no later than three days.” He (saw) said: ‘so I kept on reminding him for three days about any fund or food or any money I received.’ So the Messenger of Allah (saw) would not spend the night except after the disposed of everything.’” Most of the time, the funds used to be distributed on the same day. Al-Hassan Ibnu Muhammad (saw) reported that the Messenger of Allah (saw) never used to keep any fund till late in the day or overnight, “i.e. if he (saw) received it in the morning, he would distribute before noon, and if he received it in the evening he would spend it and would not keep it overnight.” Therefore, there never used to be any saved funds that needed to be kept in a place or on record.

Bu durum Allah Resûlü ﷺ'nün hayatı boyunca devam etti. Ebû Bekir halife olduğunda, hilafetinin ilk yılında bu uygulamayı sürdürdü. Herhangi bir bölgeden kendisine ulaşan malları Allah Resûlü ﷺ'nün mescidine getirir ve hak sahiplerine dağıtırdı. Bu konuda yardımcısı olarak Ebû Ubeyde İbnü'l-Cerrâh'ı görevlendirdi. Ebû Ubeyde bu görevi üstlendiğinde ona şöyle dedi: "Malları senin adına ben koruyacağım." Ebû Bekir ise hilafetinin ikinci yılında bir hazine için bir başlangıç noktası oluşturdu. Medine'ye gelen malların konulması için evinde bir yer ayırdı ve bütün bu malları Müslümanlar ve onların işleri için harcardı. Ebû Bekir vefat edip yerine Ömer halife olduğunda, emanetçileri topladı ve Ebû Bekir'in evine girdi. Hazineyi açtığında, bir çuvaldan düşmüş tek bir dinar buldu. Ömer'in hilafeti döneminde fetihler arttı ve Müslümanlar "Kisra" (Pers) ve "Kayser" (Roma) topraklarını fethedince mallar çoğaldı ve Medine'ye akın etti. Bunun üzerine Ömer bunlar için bir ev tahsis etti. Burada hesap defterleri tuttu, muhasebeciler atadı, bu mallardan maaşlar ayırdı ve ordu donattı. Bazen kendisine ulaşan ganimetlerin beşte birini mescide koyar ve gecikmeden dağıtırdı. İbn Abbas şöyle rivayet etmiştir: "Ömer bir defasında beni çağırdı. Yanına vardığımda, altınların saman gibi üzerine saçıldığı bir bezin önünde oturuyordu. Dedi ki: 'Gel, halkının arasında bunu paylaştır. Allah (SWT) en iyi bilir ki, bunu Resûlü ﷺ ve Ebû Bekir'den alıkoydu, bana verdi. Bununla hayır mı yoksa şer mi istedi?'" Abdurrahman İbnu Avf şöyle rivayet etmiştir: "Ömer bir defasında öğle vakti beni çağırdı, ben de yanına gittim. Evine girdiğimde elimden tutup beni, paketlerin üst üste yığıldığı bir odaya götürdü." Daha sonra şöyle dedi: "Artık Hattab ailesi Allah'ın (c.c.) katında alçalmış oldu. Vallahi, bununla şereflenecek olsaydık, Allah (c.c.) bunu iki arkadaşıma verirdi ve bu konuda onların izinden gitmem için bana bir örnek bırakırlardı." Abdurrahman şöyle dedi: "Onun getirdiğini gördüğümde ona dedim ki: 'Otur ey müminlerin emiri ve düşünelim.' Dedi ki: 'Oturduk, Medine halkını, Allah yolundaki mücahitleri ve Allah Resulü'nün (sav)ﷺ eşlerini yazdık, sonra diğerlerini yazdık.'"

This state of affairs continued during the lifetime of the Messenger of Allah (saw) . When Abu Bakr was appointed Khalifah, he continued on that course in the first year of his Khilafah. He used to bring any funds that reached him from any region to the mosque of the Messenger of Allah (saw) and distribute them among those entitled. He appointed Abu Ubaidah Ibnul Jarrah as his deputy in this matter. Abu Ubaidah said to him, when he held this post: I will look after the funds on your behalf. Abu Bakr however did in the second year of the khilafah establish a starting point for the treasury, where he assigned a place in his house to place in the funds which came to Madinah, and he used to spent all of that on the Muslims and their affairs. When Abu Bakr died and ‘Umar was appointed Khalifah , he gathered the trustees and entered Abu Bakr’s house. He opened the treasury and found one single Dinar which had fallen from a sack. When the conquests had intensified during the Khilafah of ‘Umar, and the Muslims conquered the lands of “Kisra” (Persians) and “Qaysar” (Romans), the funds increased and poured into Madinah, so ‘Umar designated a house for them. He set down for them account books and appointed accountants, allocated grants from them and equipped the armed forces, though he used to sometimes place the fifths of the spoils that reached him in the mosque and distribute them without delay. Ibnu Abbas reported: “Umar once summoned me, and when I got there he was sitting before a rag with the gold scattered over it like hay. He said: Come on and divide among your folk, for Allah (swt) knows best why He did hold this from His Messenger (saw) and Abu Bakr and He gave it to me?, Did he want good or bad by this?” Abdul Rahman Ibnu Auf reported: “Umar summoned me once at noon, so I went to him. When I entered his home, he took me by the hand and led me to a room where the parcels were stacked on top of each other. He then said: “Now the family of Al-Khattab became lowly before Allah (swt), by Allah (swt) if we were to be honoured by this, Allah (swt) would have given it to my two companions and they would have set for me a precedent to follow them in this matter..” Abdul Rahman said: “When I saw what he has brought I said to him. ‘Sit down O Amir of the believers, and let us think.’ He said: ‘we sat down, we wrote down the people of Madinah, we the Mujahideen in the way of Allah (swt) and the wives of the Messenger of Allah (saw) and then we wrote the others.’”.

Böylece Müslümanlar, bağışların toplandığı, kayıtların tutulduğu, yardımların buradan verildiği ve paraların hak sahiplerine ödendiği, düzenli bir Hazine (Beytülmal) kurmuş oldular.

Thus, the Muslims turned to have an established Treasury where the funds were collected, the books of record were kept, from which the grants were given and the funds were paid to their beneficiaries.