به‌طور اصولی، نظام اقتصادی به فرایند تولید و مصرف کالاها و خدمات می‌پردازد، در حالی که اقتصاد سیاسی چارچوب سیاسی مناسب آن را فراهم می‌کند. نظام پولی لزوماً بخشی از نظام اقتصادی نیست. پول ابزاری است که در فرایندهای تولید و مصرف برای سنجش ارزش کالاها و خدمات به کار می‌رود. این سنجش هنگام مبادلهٔ محصولات و منافع میان تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان لازم است. گروه‌های باستانی از مردم (قبایل و جوامع ابتدایی) می‌توانستند تمام کالاهایی را که برای زندگی و بقا لازم داشتند تولید کنند و از این رو به معیار استانداردی برای ارزش کالاها و خدمات خود نیاز نداشتند. بنابراین، پول جزئی از نظام تولید و مصرف نبود.

In principle, an economic system is concerned with the process of production and consumption of goods and services, while the political economy provides it with the proper political framework. The monetary system is not necessarily a part of the economic system. Money is a tool used to measure the value of goods and services during the production and consumption processes. This measure is required during the exchange of products and benefits between the producers and consumers. Ancient groups of peoples (tribes and primitives societies) were able to produce all the goods they needed to live and survive, and hence did not require a standard measure for the values of their goods and services. Money, therefore, was not part of the system of production and consumption.

با پیشرفت و توسعه جوامع، نیاز مردم به مبادله کالاها و خدمات، هم درون یک جامعه و هم میان جوامع مختلف، پدید آمد. در آغاز، تجارت کالاها و خدمات از راه معاوضه انجام می‌شد؛ یعنی کالا با کالا، کالا با خدمت، یا خدمت با خدمت مبادله می‌گشت. نمونه‌ای از آن که در قرآن کریم آمده، این است که حضرت موسی (علیه السلام) در برابر ازدواج با دختر کارفرمایش، حضرت شعیب (علیه السلام)، هشت سال خدمت کرد.۱۳۵ مبادله کالاها و خدمات با واحدی مشخص به نام پول، در بازه‌ی ۶۰۰ تا ۶۵۰ قبل از میلاد معرفی شد.۱۳۶ پول به معیار استانداردی برای سودمندی کالاها و خدمات تبدیل شد. با این حال، پول جایگزین روش‌های معاوضه نشد، بلکه روشی تازه فراهم آورد. از این رو، پول به عنوان وسیله‌ای تعریف می‌شود که به واسطه‌ی آن کالاها و خدمات سنجیده می‌شوند. سرمایه‌داران، زمانی که این ارزش با پول سنجیده شود، ارزش کالاها و خدمات را «قیمت» نامیدند. بنابراین، قیمت در نظام سرمایه‌داری نامی دیگر برای ارزش مبادله‌ای کالاها و خدمات است. در اسلام، قیمتی که به پول بیان می‌شود، ارزش ذاتی اشیا نیست، بلکه برآوردی از آن ارزش است.

The progress and advancement of societies created the need for people to exchange goods and services within the same society as well as across societies. Initially, the trade of goods and services was conducted using barter methods through the exchange of goods for goods, goods for services, or services for services. One such example reported in the Quran is when Prophet Moses (PBUH) paid eight years of services in exchange for marrying the daughter of his employer, Prophet Shuaib (PBUH).135 The exchange of goods and services for a specific unit of exchange, called money, was introduced in the period 600-650 BC.136 Money came to be a standard measure for the benefit found in goods and services. However, money did not replace barter exchange methods but provided a new method. Therefore, money is defined as the medium by which goods and services are measured. The capitalists called the value of goods and services “price” when this value is measured by money. So the price under capitalism is another name for the exchange value of goods and services. Under Islam, the price given in money is not an intrinsic value of things; rather it is an estimate of that value.

قیمتِ یک کالا و دستمزدِ یک کارگر، برای نمونه، هر کدام نشان‌دهندهٔ برآورد جامعه از ارزشِ آن کالا و تلاشِ آن کارگر است. این برآورد از ارزشِ کالاها و خدمات با واحدهای مشخص و تعریف‌شده بیان می‌شود. این واحدها به معیاری تبدیل می‌شوند که با آن، سودی که از یک کالا به دست می‌آید و سودی که از یک خدمت به دست می‌آید، سنجیده می‌شود. این واحدها به‌عنوان واسطهٔ مبادله عمل می‌کنند، و این واحدها پول هستند.

The price of a commodity and the wage of a worker, for instance, each represent the society’s estimate of the value of that commodity and the effort of that worker. This estimation of the value of goods and services is expressed by well-defined units. These units become the measure by which the benefit obtained from a commodity and the benefit obtained from a service is measured. These units would act as a medium of exchange, and these units are money.

اسلام هم روش مبادلهٔ کالا با کالا (بارتر) و هم استفاده از پول را برای انجام معاملات تجاری پذیرفته است. مردم می‌توانند بر اساس توافق متقابل و منافع بهترین طرف‌های معامله، هر یک از این دو روش را برای مبادلهٔ کالاها و خدمات برگزینند. در هر صورت، چه با کالا با کالا و چه با پول، بهای کالا یا خدمات باید در جریان مبادله به‌صورت روشن و صریح تعیین شود. برای مثال، شخصی می‌تواند اسبی را در ازای کار کردن یک هفته در اصطبل اسب‌های فروشنده خریداری کند، به شرطی که تعداد ساعات کار روزانه به‌روشنی مشخص شده باشد، یا می‌تواند یک اونس طلا را به‌عنوان بهای اسب بپردازد.

Islam approved barterlike method as well as money for conducting trade transactions. People are allowed to choose either method for the exchange of goods and services based on mutual agreement and the best interest of the trading parties. Either way, using barter or money, the price of the goods or services has to be explicitly defined in the process of exchange. For example, a person can purchase a horse in exchange for working a week in the horse stable of the seller, given that the number of hours of work per day is well defined, or he can pay an ounce of gold for the horse.

اسلام نظام پولی را بی‌تکلیف رها نکرد؛ بلکه طلا و نقره را به‌عنوان پایه‌های واحد پولی در این نظام معین کرد. هر دو فلز گران‌بها، به سبب ارزش ذاتی‌شان، پیش از اسلام به‌طور گسترده توسط جوامع و تمدن‌ها به کار گرفته می‌شد. امپراتوری روم طلا را به‌عنوان ارز اصلی خود به کار می‌برد و چندین واحد طلایی با شکل و وزن مشخص ضرب می‌کرد؛ یکی از این واحدها «دنارِیوس» یا «دینار» بود که سکه اصلی روم جمهوری و امپراتوری به شمار می‌رفت. دینار طلا در سراسر امپراتوری روم و کشورهای تابع آن رواج داشت.

Islam did not leave the monetary system undefined; rather it specified the gold and silver as the base units for the monetary system. Both gold and silver were extensively used by societies and civilizations before Islam due to the intrinsic value of these precious metals. The Roman Empire used gold as the main currency and struck several gold-based units at a well-defined shape and weight; one of these units was the “denarius” or the dinar, which was the main coin issued by republican and imperial Rome. The gold dinar was used throughout the Roman Empire and its satellite states.

امپراتوری ایران از نقره به عنوان ارز اصلی خود استفاده می‌کرد و سه نوع سکه نقره به نام درهم، با شکل‌ها و وزن‌های متفاوت، ضرب می‌کرد. قبیله عرب قریش، که محمد پیامبر ﷺ در آن متولد شد، ارز مخصوص به خود نداشت؛ بلکه قریش دینار طلای رومی و درهم نقره ایرانی را در ازای کالاهای خود دریافت می‌کرد. اعراب به جای تعداد سکه‌ها، وزن سکه‌های طلا و نقره را به عنوان واحد مبادله به کار می‌بردند.

The Persian empire used silver as its main currency and issued three types of silver coins, called dirham, with different shapes and weights. The Arab tribe of Quraish, where Mohammad the Prophet was born, did not have a currency of its own; rather Quraish used the Roman gold dinar and Persian silver dirham, which they received in exchange of their merchandise. The Arabs used the weight of the gold and silver coins as units of exchange instead of the number of coins.

پس از ظهور اسلام، محمد ﷺ استفاده از دینار طلا و درهم نقره را که عرب‌ها در مکه به کار می‌بردند، تأیید کرد. او همچنین وزن دینار طلا را که وزن استاندارد مورد استفاده بازرگانان قریش در مکه بود، تأیید نمود. روایت شده که محمد ﷺ فرمود: «وزن (دینار طلا) همان وزنی است که در مکه به کار می‌رفت.»۱۳۷ توجه اسلام به طلا و نقره به عنوان پایه پول، در موارد زیر بیشتر آشکار می‌شود:

After the rise of Islam, Mohammad (PBUH) approved the use of gold dinar and silver dirham as was used by the Arabs in Mecca. He also approved the weight of the gold dinar which was the standard weight used by the Quraish merchants in Mecca. It is narrated that Mohammad (PBUH) said, “The weight (of the gold Dinar) is the same as the weight used in Mecca.”137 The Islamic consideration of gold and silver as a base for currency is further evident in the following cases:

وقتی اسلام انباشتن ثروت را منع کرد، تنها انباشتن طلا و نقره را ممنوع ساخت، با اینکه ثروت شامل هر دارایی‌ای است که می‌توان مالک آن شد. ثروت شامل پول (طلا و نقره)، زمین، چهارپایان، غلات و بسیاری چیزهای دیگر است. با این حال، احتکار تنها بر ثروت پولی صدق می‌کند و بر سایر انواع ثروت اطلاق نمی‌شود. ممکن است مردم برخی کالاها و اجناس مانند اقلام خوراکی را ذخیره کنند، اما این کار زیر عنوان انحصار قرار می‌گیرد نه احتکار، که هدفش بالا بردن قیمت کالاست. ممنوعیت انحصار در جاهای دیگری از قرآن و سنت نیز آمده است. این تنها احتکار پول است که چرخه تولید کالاها را مختل می‌کند. بنابراین، منع انباشتن طلا و نقره اشاره‌ای غیرمستقیم به این واقعیت است که طلا و نقره در دولت اسلامی ارز پولی را تشکیل می‌دهند. از این رو، آیه‌ای که انباشتن طلا و نقره را منع می‌کند، در واقع به انباشتن پول و تثبیت طلا و نقره به عنوان پایه پولی اشاره دارد.

1. When Islam prohibited the hoarding of wealth, it only prohibited the hoarding of gold and silver despite the fact that wealth includes any property that can be owned. Wealth includes money (gold and silver), land, cattle, grains, and much more. However, hoarding applies only to monetary wealth; it does not apply to other forms of wealth. It is possible for people to stash away certain goods and commodities such as food items, but this act falls under the term monopoly rather than hoarding, which aims at raising the prices of goods. The prohibition of monopoly is referenced in other places in the Quran and Sunnah. It is the hoarding of money alone which interrupts the production cycle of goods. Therefore, prohibiting the hoarding of gold and silver is an indirect reference to the fact that gold and silver constitute the monetary currency in the Islamic state. Hence the verse which prohibits the hoarding of gold and silver in fact refers to the hoarding of money and established gold and silver as the money base.

و کسانی که طلا و نقره را ذخیره می‌کنند و آن را در راه خدا انفاق نمی‌کنند، بدانند که عذابی دردناک در انتظار ایشان است.

[9:34] And those who hoard gold and silver and do not spend them in the way of Allah, let them know that a severe punishment is awaiting them.

۲. اسلام طلا و نقره را به مجموعه‌ای از احکام مربوط به معاملات مالی پیوند داده است. برای نمونه، اسلام مقدار معینی طلا را به‌عنوان جریمه‌ای تعیین کرده که در برابر قتل خطایی پرداخت می‌شود (که به آن دیه یا خون‌بها گفته می‌شود). از پیامبر خدا ﷺ روایت شده که فرمودند: «دیه‌ی یک نفس صد شتر است... و برای اهل طلا هزار دینار است». دیگر جریمه‌ها نیز به طلا و/یا نقره برآورد شده‌اند. کمترین مقدار مال دزدیده‌شده که حکم کیفری قطع دست را در پی دارد، آن هم به طلا برآورد شده است. بخاری از عایشه روایت کرده که پیامبر خدا ﷺ فرمودند: «دست به سرقت یک‌چهارم دینار (طلا) و بیشتر از آن بریده می‌شود». پیوند دادن برخی احکام مالی با دینار و درهم، دینار را با وزنش از طلا و درهم را با وزنش از نقره، به واحد پولی‌ای تبدیل می‌کند که با آن ارزش کالاها و خدمات سنجیده می‌شود. این واحد پولی پایه‌ی پول رایج در دولت اسلامی را تشکیل می‌دهد.

2. Islam has linked gold and silver to a set of rules which involve monetary transactions. For example, Islam named a specific amount of gold as a fine to be paid in lieu of a killing by mistake (known as Diyyah or blood money). Messenger of Allah was reported to have said, “The blood money for one soul would be 100 camels . . . and for those who deal in gold is 1000 Dinars.”138 Other fines were estimated in terms of gold and/or silver as well. The minimum amount of stolen wealth which invokes the punitive rule of hand amputation is also estimated in gold. Al-Bukhari reported on the authority of Aisha that the Messenger of Allah said, “The hand is cut for the theft of one-quarter (gold) dinar and up The attachment of certain financial rules with the dinar and the dirham makes the dinar with its weight in gold, and the dirham with its weight in silver, the monetary unit by which the values of goods and services are measured. This monetary unit constitutes the base for the money currency in the Islamic state.

۳. پیامبر خدا ﷺ طلا و نقره را به عنوان پول مقرر فرمود، و آنها را به طور انحصاری معیار پولی برای ارزش‌گذاری کالاها و خدمات قرار داد، و تأکید کرد که همه معاملات بر پایه آن‌ها انجام شود. همچنین واحدهای این پول را تعیین کرد که در زمان حیات پیامبر خدا ﷺ شناخته‌شده و رایج بودند و همه مردم به طور گسترده از آن‌ها استفاده می‌کردند. همچنین ثابت شده است که پیامبر خدا ﷺ آن‌ها را تأیید فرمود. همه معاملات تجاری و ازدواج با طلا و نقره، به عنوان پول، انجام می‌شد، و این موضوع در احادیث متعددی از پیامبر ﷺ ثبت شده است. پیامبر خدا ﷺ وزن طلا و نقره را با وزنی مشخص تعیین فرمود، که همان وزن اهل مکه بود. ابوداود و نسائی از ابن عمر روایت کرده‌اند که پیامبر خدا ﷺ فرمود: «وزن باید وزن اهل مکه باشد.» ۴. هنگامی که زکات بر پول واجب شد، اسلام کمترین مقدار پولی را که مشمول زکات می‌شود، بر حسب طلا و نقره تعیین کرد. این نیز دلیل دیگری است بر اینکه پول همان طلا و نقره است.

3. The messenger of Allah has determined that gold and silver be used as money, and exclusively made them the monetary measure to evaluate goods and services, and ensured that all transactions be conducted with them as their basis. He also established the units of this money, which were well-known and widespread during the lifetime of the messenger of Allah and they were widely used by all people. It has also been established that the messenger of Allah approved of them. All trade and marriage transactions were conducted in gold and silver, in their quality as money, and this has been documented in numerous Hadeeths of the Prophet. The Messenger of Allah has determined the weight of gold and silver with a specific weight, which was the weight of the people of Mecca. Abu Dawud and An-Nisai reported on the authority of Ibn Umar that the Messenger of Allah said, “The weight should be that of the people of Mecca.” 4. When the Zakah dues on money was decreed, Islam determined the minimum amount of money which qualifies for Zakah in terms of gold and silver. This is another reference to money as being the gold and silver.

۵. قواعد مبادلهٔ پول تنها قواعد مبادله میان پول طلا و پول نقره را مشخص کرده است؛ و این شاهدی روشن است بر اینکه پول باید تنها بر پایهٔ طلا و نقره استوار باشد. ترمذی روایت کرده است که رسول خدا ﷺ فرمود: «طلا را به نقره هر طور که خواستید مبادله کنید، اما دست به دست (بدون تأخیر).» بخاری نیز روایت کرده است که رسول خدا ﷺ فرمود: «طلا در برابر نقره ربا خواهد بود، مگر آنکه دست به دست (بدون تأخیر) باشد.» پایهٔ پولی استوار برای ثبات نظام مالی و اقتصادی ضروری است، و از این رو اسلام قواعد پایهٔ پولی را وضع کرده و آن را نامعلوم یا تابع نوسانات شرایط اقتصادی رها نکرده است. احکام شریعت همواره هرگاه موضوع معامله‌ای پولی بوده، به طلا و نقره ارجاع داده‌اند. بنابراین، پول در نظام سیاسی-اقتصادی اسلامی طلا و نقره، یا مبتنی بر طلا و نقره، خواهد بود. انتظار می‌رود که با ظهور دولت اسلامی آینده، بازگشتی قاطع به یک استاندارد طلا و نقره‌ای استوارتر و باثبات‌تر به عنوان پایهٔ نظام مالی شاهد باشیم.

5. The rules of currency exchange specified the rules of exchange between gold and silver currencies only; this serves clear evidence that money should be based on gold and silver only. Tirmidhi reported that the Messenger of Allah said, “Trade gold for silver as you wish, but hand to hand (without delay).” Bukhari also reported that the Messenger of Allah said, “Gold for silver would be Riba, unless it was hand to hand (without delay).” A solid base for monetary foundation is essential for the stability of both the financial and economic systems, and thus Islam has laid down the rules for the monetary foundation and did not leave them undefined or subject to the fluctuation of the economic conditions. The Shari’ah laws have always referred to gold and silver whenever the subject matter involved monetary transaction. Consequently, the currency within the Islamic political economy would be gold and silver, or based on gold and silver. The rise of the next Islamic state is expected to witness a decisive return to a more solid and stable gold and silver standard as a base for the financial system.

معیار طلا و نقره دیگر شکل‌های مبادله را نفی نمی‌کند. کالاها می‌توانستند به شیوه‌ای شبیه به مبادلهٔ پایاپای با کالاها و خدمات مبادله شوند. ارزش کالاها و خدمات همچنان بر پایهٔ منافعی که ذاتِ این اموال دارد برآورد می‌شود. معیار طلا و نقره تنها بر پول و مبادلات پولی اعمال می‌شود.

The gold and silver standard does not exclude other forms of exchange. Products could be exchanged for products and services in a barterlike method. The value of products and services will continue to be estimated based on the benefits inherent in these goods. The gold and silver standard only applies to money and monetary exchange.

آغاز ظهور اسلام، طلا و نقره را مبنای مبادلهٔ پولی قرار داده بود. در روزگار نخست اسلام، دولت اسلامی به رهبری پیامبر محمد ﷺ سکّه‌های طلا و نقره‌ای را به کار می‌گرفت که رومیان، ایرانیان و دودمان‌های یمنی ضرب کرده بودند. مسلمانان، همچون عربان پیش از اسلام، این سکّه‌ها را بر اساس وزنشان به کار می‌بردند نه بر اساس شمارشان. این‌که پیامبر ﷺ استفاده از آن‌ها را بدین شکل تأیید کرد، کاربرد سکّه‌های طلا و نقره را به یک حکم اسلامی بدل می‌کند، هرچند پیش از اسلام نیز رایج بودند. کاربرد سکّه‌های رومی، ایرانی و یمنی تا هفتاد و پنج سال نخست ظهور دولت اسلامی ادامه یافت، تا این‌که خلیفهٔ عبدالملک بن مروان۱۴۰ سکّه‌های طلا و نقرهٔ اسلامی جدیدی ضرب کرد. او دینار را از طلا و درهم را از نقره ضرب کرد و برای متمایز ساختن سکّه‌های اسلامی از دیگر سکّه‌ها، از خط عربی اسلامی بهره گرفت. وزن دینار ۴٫۲۵ گرم طلا و وزن درهم ۲٫۹۸ گرم نقره بود. این وزن‌ها با وزن سکّه‌هایی که رومیان و ایرانیان ضرب می‌کردند و عربان مکه پیش از اسلام به کار می‌بردند، هم‌خوانی داشت. نظام طلا و نقره تا پایان موجودیت دولت اسلامی ادامه یافت، تا این‌که در سال ۱۹۲۴ در استانبول لغو شد.

The first rise of Islam utilized the use of gold and silver as a base for monetary exchange. During the early days of Islam, the Islamic state under the leadership of Prophet Mohammad (PBUH) used the gold and silver coins produced by the Romans, Persians, and Yemeni dynasties. The Muslims, like the Arabs before Islam, used these coins in terms of their weights rather than numbers. The fact that the Prophet approved their use as such makes the use of gold and silver coins an Islamic rule, although they were in use before Islam. The use of Roman, Persian, and Yemeni coins continued for the first seventy-five years of the rise of the Islamic state, until Caliph Abdul Malik Bin Marwan140 struck new Islamic gold and silver coins. He minted the dinar in gold and the dirham in silver and he used Islamic Arabic script to distinguish the Islamic coins from others. The weight of the dinar was 4.25 grams of gold and the weight of the dirham was 2.98 silver grams. These weights were consistent with the weights of the coins struck by the Romans and Persians and used by the Arabs in Mecca before Islam. The gold and silver standard continued throughout the existence of the Islamic state until it was abolished in 1924 in Istanbul.

علاوه بر استفاده از طلا و نقره، دولت اسلامی برای خرید و فروش اقلام ناچیز و کم‌ارزش نیز از سکه‌های مسی استفاده می‌کرد. با این حال، سکه‌های مسی همواره قابل تبدیل به دینارهای طلا یا درهم‌های نقره بودند. نکته این است که اسلام استفاده از پول رایج را در هر شکلی (طلا، نقره، مس، کاغذ، توکن‌های دیجیتال) مجاز می‌داند، به شرط آنکه آن پول قابل تبدیل به طلا باشد، یعنی پشتوانه طلا داشته باشد. از آنجا که نظام طلا و نقره یک حکم شرعی اسلامی است، برای دولت اسلامی انتشار پول کاغذی که به‌طور کامل با طلا یا نقره پشتوانه نداشته باشد ممنوع خواهد بود، و همچنین برای دولت ممنوع است که پول کاغذی را در برابر برابری از پیش تعیین‌شده با طلا و نقره بی‌ارزش کند. یکپارچگی پول اسلامی و در نتیجه اعتماد به آن باید به‌عنوان نیرویی تثبیت‌کننده در اقتصاد سیاسی اسلامی عمل کند. این امر همچنین باید موجب پایداری و افزایش اعتمادپذیری نظام مالی اسلامی شود، به‌ویژه از آن رو که جهان در سایه سلطه اقتصاد سرمایه‌داری از نوسانات ارزی بسیار رنج برده است.

Besides the use of gold and silver, the Islamic state also used copper coins for buying and selling negligible low-cost items. However, the copper coins were always convertible to gold dinars or silver dirhams. The point is that Islam allows the use of currency printed in any form (gold, silver, copper, paper, digital tokens) as long as that currency is convertible to gold, i.e., backed by gold. Because the gold and silver standard is a Shari’ah Islamic law, it would be prohibited for the Islamic state to issue paper money which is not completely backed by gold or silver, and it would be prohibited for the state to devalue the paper money against the pre-established gold and silver equivalence. The integrity of the Islamic currency, and hence the confidence in such currency, should serve as a stabilizing force in the Islamic political economy. This should also sustain and increase the trustworthiness of the Islamic financial system, especially since the world had suffered a great deal from currency fluctuations under the dominance of capitalist economy.

تحت نظام سرمایه‌داری، استاندارد طلا با چندین شکست مواجه شد، حتی زمانی که جامعه جهانی در پایان جنگ جهانی اول و دوم بر استاندارد طلا توافق کرده بود. اسلام استفاده از طلا و نقره را پایه‌ی پول می‌داند؛ حکمی شرعی که مسئولان دولت نمی‌توانند آن را نقض کنند و تابع شرایط بازار یا روابط بین‌المللی نیست.

Under capitalism, the gold standard had suffered several setbacks even when the world community had agreed on the gold standard at the end of the first and second world wars. Islam considers the use of gold and silver a base for currency, an Islamic rule which cannot be violated by the executives of the state and is not subject for the conditions of the market or the international affairs.

علاوه بر این‌که استاندارد طلا از نظر شریعت اسلامی قاعده‌ای مجاز است، مزایای متعددی دارد که اگر در نظر گرفته شود، استاندارد طلا را به یک استاندارد جهانی قابل دوام برای جامعه‌ی جهانی تبدیل می‌کند. در طول تاریخ پول و تا جنگ جهانی اول، تمام جهان استاندارد طلا و نقره را به کار می‌گرفت. تا آن زمان هیچ استاندارد دیگری برای جهان شناخته‌شده نبود. هزینه‌ی سنگین جنگ و امور استعماری و امپریالیستی جهان که پس از جنگ ادامه یافت، به فروپاشی استاندارد طلا و معرفی پول کاغذی بدون پشتوانه‌ی طلا یا نقره منجر شد. کشورهای متعددی در اروپا و ایالات متحده، با درک اهمیت استاندارد طلا برای ثبات مالی و اقتصادی، در سال ۱۹۳۳ تلاش کردند آن را بازگردانند، اما تحت فشار شدید رکود بزرگ شکست خوردند. در پایان جنگ جهانی دوم، ایالات متحده، اروپا و چند کشور دیگر بر این توافق کردند که استاندارد طلا برای ثبات اقتصاد جهانی و در نتیجه صلح جهانی ضروری است و متعاقباً موافقت‌نامه‌ی برتون وودز را امضا کردند.141

Besides the fact that the gold standard is an Islamically lawful rule, it has several benefits, which if considered, would make the gold standard a viable global standard for the world community at large. Throughout the history of money and up until the First World War, the whole world operated the gold and silver standards. No other standards were known to the world until then. The heavy cost of the war and the imperial colonial world affairs which persisted after the war led to the collapse of the gold standard and the introduction of paper money with no gold or silver backup. Realizing the importance of the gold standard for the financial and economic stability, several European countries and the United States tried in 1933 to restore the gold standard but failed under the heavy pressure of depression. At the end of the Second World War, the United States and Europe and several other nations concurred that a gold standard is essential to the stability of the global economy and hence to world peace and subsequently signed the Bretton Woods Agreement.141

در سال ۱۹۷۱ میلادی، ایالات متحده به‌طور یک‌جانبه استاندارد طلا را لغو کرد و تقریباً همه کشورهای دیگر را مجبور ساخت که به‌جای ذخایر طلا، دلار آمریکا نگه دارند. از دهه هفتاد میلادی، فراخوان‌های متعددی برای بازسازی نظام بین‌المللی به‌منظور مقابله با مشکل جریان‌های سرمایه بی‌مهار مطرح شده است. با این حال، تا اواخر سال ۲۰۰۸ میلادی بود که این ایده از سوی سیاستمداران برجسته پشتیبانی قابل توجهی دریافت کرد. در ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۸، نیکولا سارکوزی، رئیس‌جمهور فرانسه، گفت: «باید نظام مالی را از بنیان بازاندیشی کنیم، همان‌گونه که در برتون وودز کردند.»[۱۴۲] در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۸، گوردون براون، نخست‌وزیر بریتانیا، گفت که رهبران جهان باید گرد هم آیند تا بر سر یک نظام اقتصادی نوین توافق کنند: «ما باید برتون وودز جدیدی داشته باشیم که معماری مالی بین‌المللی تازه‌ای را برای سال‌های پیش‌رو بنا کند.»[۱۴۳] بی‌شک، استاندارد طلا فواید بی‌شماری برای جامعه جهانی دارد. این فواید عبارت‌اند از:

In 1971, the United States unilaterally abrogated the gold standard and forced almost every other nation to stack US dollars instead of gold reserves. Since the seventies, there have been numerous calls for a revamped international system to tackle the problem of unfettered capital flows. However, it wasn’t until late 2008 that this idea began to receive substantial support from leading politicians. On September 26, 2008, French president Nicolas Sarkozy said, “We must rethink the financial system from scratch, as at Bretton Woods.”142 On October 13, 2008, British prime minister Gordon Brown said world leaders must meet to agree to a new economic system: “We must have a new Bretton Woods, building a new international financial architecture for the years ahead.”143 Undoubtedly, the gold standard has numerous benefits for the global community. These benefits include the following:

در چارچوب اقتصادی اسلامی، قیمت به‌عنوان برآورد جامعه از ارزش کالاها تعریف می‌شود، و دستمزد به‌عنوان برآورد جامعه از ارزش خدمات تعریف می‌شود. پول، در مقابل، وسیله‌ای است که این برآورد از طریق آن بیان می‌شود. پول وسیله‌ای است که به مردم امکان می‌دهد کالاها و خدمات گوناگون را اندازه‌گیری کنند و آن‌ها را به یک مبنای مشترک ارجاع دهند، و بدین‌ترتیب مقایسه میان کالاهای گوناگون و میان خدمات گوناگون را از طریق ارجاع دادن آن‌ها به یک واحد عمومی که به‌عنوان معیار کلی عمل می‌کند، تسهیل می‌کند. قیمت کالاها و دستمزد کارگران بر اساس همین واحد، یعنی پول، پرداخت می‌شود.

In the Islamic economic framework, the price is defined as the society’s estimate of the value of goods, and the wage is defined as the society’s estimate of the value of services. Money, on the other hand, is the medium by which this estimate is expressed. It is the medium which enables people to measure various goods and services and refers them to one common base, thus facilitating the process of making a comparison between various goods and between various services by referring them to one general unit which serves as the general standard. Prices are paid for goods and wages are paid for workers on the basis of this unit, which is money.

ارزش پول با قدرت خرید آن سنجیده می‌شود، یعنی با این‌که یک واحد از آن پول چه‌قدر کالا و خدمات را می‌تواند برای شخص فراهم کند. بنابراین، وسیله‌ای که جامعه با آن ارزش کالاها و خدمات را تعیین می‌کند، باید قدرت خرید داشته باشد تا بتواند پول به شمار آید؛ یعنی توانایی‌ای که هر فردی با آن بتواند کالاها و خدمات را به دست آورد.

The value of money is estimated by its purchasing power, i.e., by how many goods and services a person could buy with one unit of the money. Therefore, the medium by which the society estimates the value of goods and services must have a purchasing power in order to qualify as money, i.e., a power with which any person could acquire goods and services.

این واسطه باید خود دارای قدرت ذاتی باشد یا وابسته به یک قدرت ذاتی باشد، یعنی باید خودش ارزشی داشته باشد که مورد شناسایی عموم قرار گرفته باشد، تا بتوان آن را پول به شمار آورد. دقیقاً همین است که به طلا و نقره توان پایه بودن برای پول را می‌دهد؛ طلا و نقره ارزش ذاتی دارند که جوامع در طول تاریخ بشر آن را به رسمیت شناخته‌اند. از آنها به عنوان فلز گرانبها، به عنوان زیور برای مردان و زنان، به عنوان کالای وثیقه و ضامن وام، و به عنوان واحد مبادله استفاده شده است. با این حال، فرایند صدور پول (واحدهای دارای قدرت خرید) در همه کشورهای جهان یکسان نیست. برخی کشورها ممکن است پولی را بپذیرند که دارای قدرت ذاتی (طلا و نقره) است یا وابسته به یک قدرت ذاتی است. کشورهای دیگر ممکن است پول قراردادی (غیرقابل تبدیل) را بپذیرند، یعنی بر واسطه‌ای توافق می‌کنند تا پول به شمار آید و با تصویب قانون یا فرمان دولت به آن قدرت خرید می‌دهند؛ در این حالت، پول به خودی خود ارزش واقعی ندارد.

This medium must originally have its own intrinsic power, or be dependent on an intrinsic power, i.e., it should itself have a value recognized by the public, in order to be considered as money. This is exactly what grants gold and silver the power to serve as a base for money; gold and silver have intrinsic value which has been recognized by societies throughout the history of man. It has been used as a precious metal, as jewelry for men and women, as collateral items and loan guarantees, and as units of exchange. However, the process of issuing money (units with purchasing power) is not the same for all countries in the world. Some countries may adopt money which possesses intrinsic power (gold and silver) or which depends on an intrinsic power. Other countries may adopt conventional money (nonconvertible), i.e., they agree upon a medium to be considered as money and they give it a buying power by means of legislation or government decree; in this case, the money does not possess a real value on its own.

صرف‌ارز عبارت است از فرایند تبدیل یک پول به پولی دیگر. این کار ممکن است میان دو پول از یک نوع باشد، مانند مبادله‌ی طلا با طلا و نقره با نقره، یا میان دو پول از نوعی متفاوت باشد، مانند مبادله‌ی طلا با نقره یا برعکس.

Currency exchange is the process of converting one currency for another. This would be either exchanging one currency for another of the same type, such as the exchange of gold for gold, and silver for silver, or the exchange of one currency type for another one of a different type, such as the exchange of gold for silver or vice versa.

صرف ارزهایی که از یک نوع هستند، در اسلام تحت دو شرط جایز است. نخست، مبادله باید دقیقاً به همان مقدار باشد، و دوم، مبادله باید در همان زمان انجام شود. از پیامبر ﷺ نقل شده که فرمود: «مبادلهٔ طلا با طلا باید هم‌وزن و هم‌اندازه باشد؛ وگرنه تفاوت آن ربا است.»144 همین حکم دربارهٔ مبادلهٔ سکه‌های نقره با سکه‌های نقره نیز صادق است. برای مثال، فرض کنید شخصی یک تکه طلای یکصد گرمی دارد و می‌خواهد آن را با پنج تکه طلای کوچک‌تر مبادله کند. این معامله تنها در صورتی مجاز است که مجموع وزن آن پنج تکه طلای کوچک‌تر یکصد گرم باشد. همچنین، مبادله باید در همان زمان انجام شود؛ یعنی شخصی که تکه یکصد گرمی را دارد باید همزمان با دریافت پنج تکه کوچک‌تر، تکه خود را تحویل دهد. به بیان دیگر، جایز نیست که تکه بزرگ را بدهد و پنج تکه را به صورت اقساطی و در زمان‌های مختلف دریافت کند. اسلام این معامله را نامشروع می‌داند و آن را نوعی ربا به شمار می‌آورد. این قاعده به همهٔ انواع ارزها تعمیم می‌یابد. بنابراین، اگر کسی بخواهد دلار را با دلار یا یورو را با یورو خریداری کند، مقدار مبادله باید یکسان باشد و پول باید به‌طور کامل در همان زمان انجام معامله دریافت شود.

The exchange of currencies which belong to the same type is allowed in Islam under two conditions. First, the exchange has to be for the exact same amount, and second, the exchange has to take place at the same time. The Prophet (PBUH) is reported to have said, “The exchange of gold for gold must be done with equal weight and exact amount; otherwise the difference is Riba (usury).”144 The same rule applies to the exchange of silver coins for silver coins. For example, assume that some person has a one-hundred-gram piece of gold and wants to exchange it for five smaller pieces of gold. This transaction is permitted only if the five smaller pieces of gold have a total weight of one hundred grams. Also, the exchange has to take place at the same time, i.e., the person with the one-hundred-gram piece should hand in his piece at the same time when he receives the five smaller pieces. In other words, it is not allowed to give the large piece and receive the five pieces in installments at different times. Islam considers this transaction illegal and treats it as a form of Riba. This rule is extended to all types of currencies. So, if someone wants to buy dollars with dollars or euros with euros, then the amount of exchange must be the same and the money should be received in full at the time of executing the transaction.