۱ بیت المال و اس کے شعبے - The user's message is just a heading "Funds of the Khilafah State" with nothing else to translate, but per instructions I translate it. منابع مالی دولت خلافت | Quran Course

۱ بیت المال و اس کے شعبے - The user's message is just a heading "Funds of the Khilafah State" with nothing else to translate, but per instructions I translate it. منابع مالی دولت خلافت | Quran Course

0% read · 2 min left

The user's message is just a heading "Funds of the Khilafah State" with nothing else to translate, but per instructions I translate it. منابع مالی دولت خلافت Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

۱ بیت المال و اس کے شعبے

1 The Bait ul- Mal and its Departments

by Abdul- Qadeem Zalloom2 min readViewed 185 times

بیت‌المال، نهادِ صلاحیت‌دارِ مسئول تمامِ درآمدهای دولت و تمامِ هزینه‌هایی است که مسلمانان مستحقِ آن هستند. بنابراین هر دارایی، خواه زمین باشد، ساختمان، معادن، پول یا کالا، که بر اساس احکامِ الهی به مسلمانان تعلق دارد، اما شخصِ مستحق برای مالکیتِ آن تعیین نشده است، در حالی که موردِ مصرفِ آن مشخص است، چنین داراییی مالِ حقِ بیت‌المالِ مسلمانان خواهد بود، چه در حال حاضر در امانتِ بیت‌المال باشد یا نباشد. همچنین هر دارایی که باید در راهِ مستحقان و صاحبانِ حقیقیِ آن، یا در راستای منافعِ مسلمانان و امورِ ایشان، یا در حمایت از دعوتِ اسلامی هزینه شود، همهٔ این وجوه بر عهدهٔ بیت‌المال است، چه خرج شده باشند یا نه. بنابراین، بیت‌المال در این زمینه، نهادِ صلاحیت‌دار است.

The State Treasury (Bait-ul-Mal) is the competent authority in charge of all the State’s revenues and all the expenditures for which the Muslims are eligible. So every property, be it land, buildings, minerals, money, or merchandise for which the Muslims are entitled, according to the divine rules, but the person entitled for its ownership has not been designated though the area upon which it is spent is determined; such property would be a rightful property of Muslims’ Treasury, regardless of whether it is already in the sanctuary of the Treasury or not. Likewise, every property due to be spent upon its beneficiaries and rightful owners, or in the interests of the Muslims and their affairs, or in carrying the Islamic Daw’ah; all such funds area duty upon the treasury, regardless of whether the funds are spent or not. Therefore, the Treasury in this context, is the competent authority.

أما بيت المال، أي المكان الذي تُحفظ فيه الإيرادات ومنه تُصرف النفقات، فلم يكن له مكان محدد في زمن رسول الله ﷺ، إذ كانت الإيرادات قليلة، ولم يكن يبقى منها شيء يُذكر بعد ما يُوزَّع على المسلمين ويُنفق في مصالحهم. كان رسول الله ﷺ يوزّع الغنائم والأخماس عند انتهاء كل معركة، ولم يكن يؤخّر توزيع الأموال أو صرفها إلى مستحقيها. فقد روى حنظلة بن سيفي، وكان كاتبًا لرسول الله ﷺ، قال: «قال لي رسول الله ﷺ: صاحبني وذكّرني كل شيء، ولا تؤخّر عني أكثر من ثلاثة أيام». قال: «فكنت أذكّره ثلاثة أيام بأي مال أو طعام أو نقد أتسلّمه، فلم يكن رسول الله ﷺ يبيت ليلة إلا بعد أن يفرغ من ذلك كله». وكان المال في الغالب يُوزَّع في اليوم نفسه. وروى الحسن بن محمد أن رسول الله ﷺ لم يكن يُبقي مالًا إلى آخر النهار أو إلى الليل، «أي أنه إذا وصله المال في الصباح وزّعه قبل الظهر، وإن وصله في المساء أنفقه ولم يُبِت عنده منه شيء». ولذلك لم يكن يوجد مال مدَّخر يحتاج إلى مكان لحفظه أو سجلّ لتدوينه.

As for the Treasury, meaning the place where the revenues are kept and from which expenses are spent, this did not have a specific place during the lifetime of the Messenger of Allah (saw) , for at that time, the revenues were limited and there was hardly anything left after what had been distributed amongst the Muslims and spent in looking after their affairs. The Messenger of Allah (saw) used to distribute the spoils and the fifths (Al-Khums) at the end of each battle. He (saw) would not delay the distribution of the funds or spending them to their eligible categories. Hanzalah Ibnu Sayfi, who was a clerk to the Messenger of Allah (saw) , reported: “The Messenger of Allah (saw) said to me: “Accompany me and remind me of everything, for no later than three days.” He (saw) said: ‘so I kept on reminding him for three days about any fund or food or any money I received.’ So the Messenger of Allah (saw) would not spend the night except after the disposed of everything.’” Most of the time, the funds used to be distributed on the same day. Al-Hassan Ibnu Muhammad (saw) reported that the Messenger of Allah (saw) never used to keep any fund till late in the day or overnight, “i.e. if he (saw) received it in the morning, he would distribute before noon, and if he received it in the evening he would spend it and would not keep it overnight.” Therefore, there never used to be any saved funds that needed to be kept in a place or on record.

این وضعیت در زمان حیات پیامبر خدا ﷺ ادامه داشت. هنگامی که ابوبکر به خلافت گمارده شد، در سال اول خلافتش همان روش را ادامه داد. او هر مالی را که از هر منطقه‌ای به دستش می‌رسید، به مسجد پیامبر خدا ﷺ می‌آورد و میان مستحقان تقسیم می‌کرد. او ابوعبیده بن الجراح را در این امر جانشین خود کرد. ابوعبیده هنگامی که این مقام را بر عهده داشت به او گفت: من از جانب تو اموال را نگهداری می‌کنم. با این حال ابوبکر در سال دوم خلافتش نقطه آغازی برای خزانه پدید آورد؛ او در خانه‌اش جایی را برای نگهداری اموالی که به مدینه می‌رسید اختصاص داد، و همه آن را میان مسلمانان و در امور ایشان خرج می‌کرد. هنگامی که ابوبکر درگذشت و عمر به خلافت رسید، امینان را گرد آورد و به خانه ابوبکر درآمد. خزانه را گشود و یک دینار تنها یافت که از کیسه‌ای افتاده بود. در دوران خلافت عمر، هنگامی که فتوحات شدت یافت و مسلمانان سرزمین‌های «کسری» (ایرانیان) و «قیصر» (رومیان) را گشودند، اموال افزون شد و به مدینه سرازیر گشت. پس عمر خانه‌ای را برای آن‌ها تعیین کرد. او دفترهای حساب فراهم آورد و حسابداران گماشت، از آن‌ها عطایا تخصیص داد و نیروهای مسلح را تجهیز کرد؛ هرچند گاه خمس غنایمی را که به دستش می‌رسید در مسجد می‌نهاد و بی‌درنگ تقسیم می‌کرد. ابن عباس روایت کرده است: «عمر روزی مرا فراخواند و چون نزدش رفتم، او پیش پارچه‌ای نشسته بود که طلا همچون کاه بر آن پراکنده بود. گفت: بیا و میان قوم خود تقسیم کن، زیرا خداوند (سبحانه و تعالی) بهتر می‌داند که چرا این را از پیامبرش ﷺ و ابوبکر بازداشت و به من داد؟ آیا با این کار خیر خواست یا شر؟» عبدالرحمن بن عوف روایت کرده است: «عمر روزی هنگام ظهر مرا فراخواند و من نزدش رفتم. چون به خانه‌اش درآمدم، دستم را گرفت و به اتاقی برد که بسته‌ها بر روی یکدیگر انباشته شده بود.» ثُمَّ قَالَ: «فَقَدْ ذَلَّ آلُ الْخَطَّابِ عِنْدَ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَاللهِ لَوْ كَانَ هَذَا شَرَفًا لَأَعْطَاهُ اللهُ صَاحِبَيَّ، وَلَوَضَعَا لِي سُنَّةً أَتَّبِعُهُمَا فِي هَذَا الْأَمْرِ». قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ: «فَلَمَّا رَأَيْتُ مَا جَاءَ بِهِ قُلْتُ لَهُ: اجْلِسْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، وَلْنَتَدَبَّرْ. قَالَ: فَجَلَسْنَا، فَكَتَبْنَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ، ثُمَّ كَتَبْنَا الْمُجَاهِدِينَ فِي سَبِيلِ اللهِ وَأَزْوَاجَ رَسُولِ اللهِ ﷺ، ثُمَّ كَتَبْنَا بَعْدَ ذَلِكَ الْآخَرِينَ».

This state of affairs continued during the lifetime of the Messenger of Allah (saw) . When Abu Bakr was appointed Khalifah, he continued on that course in the first year of his Khilafah. He used to bring any funds that reached him from any region to the mosque of the Messenger of Allah (saw) and distribute them among those entitled. He appointed Abu Ubaidah Ibnul Jarrah as his deputy in this matter. Abu Ubaidah said to him, when he held this post: I will look after the funds on your behalf. Abu Bakr however did in the second year of the khilafah establish a starting point for the treasury, where he assigned a place in his house to place in the funds which came to Madinah, and he used to spent all of that on the Muslims and their affairs. When Abu Bakr died and ‘Umar was appointed Khalifah , he gathered the trustees and entered Abu Bakr’s house. He opened the treasury and found one single Dinar which had fallen from a sack. When the conquests had intensified during the Khilafah of ‘Umar, and the Muslims conquered the lands of “Kisra” (Persians) and “Qaysar” (Romans), the funds increased and poured into Madinah, so ‘Umar designated a house for them. He set down for them account books and appointed accountants, allocated grants from them and equipped the armed forces, though he used to sometimes place the fifths of the spoils that reached him in the mosque and distribute them without delay. Ibnu Abbas reported: “Umar once summoned me, and when I got there he was sitting before a rag with the gold scattered over it like hay. He said: Come on and divide among your folk, for Allah (swt) knows best why He did hold this from His Messenger (saw) and Abu Bakr and He gave it to me?, Did he want good or bad by this?” Abdul Rahman Ibnu Auf reported: “Umar summoned me once at noon, so I went to him. When I entered his home, he took me by the hand and led me to a room where the parcels were stacked on top of each other. He then said: “Now the family of Al-Khattab became lowly before Allah (swt), by Allah (swt) if we were to be honoured by this, Allah (swt) would have given it to my two companions and they would have set for me a precedent to follow them in this matter..” Abdul Rahman said: “When I saw what he has brought I said to him. ‘Sit down O Amir of the believers, and let us think.’ He said: ‘we sat down, we wrote down the people of Madinah, we the Mujahideen in the way of Allah (swt) and the wives of the Messenger of Allah (saw) and then we wrote the others.’”.