کالای تجاری هر چیزی است جز پول رایج که برای تجارت، خرید و فروش و به قصد کسب سود به کار می‌رود، مانند مواد غذایی، پوشاک، اثاثیه، کالاهای تولیدشده، حیوانات، مواد معدنی، زمین، ساختمان و سایر اموالی که خرید و فروش می‌شوند.

Trade merchandise is everything other than currency which is used for trading, buying and selling, for the sake of profit e.g. foodstuffs, clothing, furniture, manufactured goods, animals, minerals, land, buildings and other goods that are bought and sold.

زکات بر کالاهایی که برای تجارت در نظر گرفته شده‌اند، به اتفاق نظر علمای پیشین و پسین واجب است. از سَمُرة بن جُنْدَب روایت است که گفت: «آگاه باشید! رسول خدا ﷺ به ما دستور می‌داد که از آنچه برای فروش آماده کرده‌ایم، صدقه بدهیم» (به روایت ابوداوود). ابوذر از پیامبر ﷺ روایت کرده که فرمود: «در بَزّ صدقه است.» و البَزّ، لباس‌ها و پارچه‌های بافته‌شده‌ای است که برای تجارت به کار می‌رود. ابوعَمرَه بن حَمَاس از پدرش روایت کرده که گفت: «عمر بن خطاب از کنار ما گذشت و گفت: ای حَمَاس! زکات مالت را بده.» گفتم: «جز تیرکش‌ها و چرم، مالی ندارم.» گفت: «آنها را ارزیابی کن و زکات آنها را بپرداز.» عبدالرحمن بن عبدالقاری گفت: «در زمان عمر بن خطاب، سرپرستی بیت‌المال به من سپرده شد. هنگامی که عطایا پرداخته می‌شد، دارایی بازرگانان، آنچه حاضر بود و آنچه غایب بود، گردآوری و شمارش می‌شد. سپس زکات از دارایی حاضر، برای آنچه حاضر و آنچه غایب بود، گرفته می‌شد.» از ابن عمر روایت است که گفت: «بر بردگان و لباس‌های بَزّ که برای تجارت در نظر گرفته شده باشند، زکات است.» وجوب زکات بر تجارت از عمر و پسرش ابن عباس، هفت فقیه، حسن، جابر، طاووس، نخعی، ثوری، اوزاعی، شافعی، احمد، ابوعُبید، اصحاب رأی، ابوحنیفه و دیگران روایت شده است.