11.2 Halin Wahalar Jima'i ta Duniyar Yamma
11.2 The Sexual Misery Of The Western World
Bayan Woodstock, sai aka yi binciken jami'a game da cin zarafin jima'i. Bayan kona rigunan mata (bra-burning), sai ya biyo bayan fyade da aka yi a lokacin soyayya (date rape). Juyin juya halin jima'i na shekarun 1960 ya tayar da farin ciki da ƙwazo da farko, amma tun daga lokacin sha'awar ta ragu. Waɗannan motsin sun fara bayyana a matsayin marasa kyau, har ma da muni: Da fari, sun kasa kawo ma'ana, manufa, ko cikar rayuwa, musamman cikar da ke da alaƙa da jima'i. Juyin juya hali ba yana nufin ci gaba ba.
After Woodstock came campus surveys on sexual assault. After bra-burning came date rape. The Sexual revolution of the 1960s aroused enthusiasm at first, but passions have since waned. Those movements have come to look imperfect, even ugly: For one thing, they have failed to touch meaning, purpose, or fulfillment, especially the fulfillment relating to sex. Revolution doesn’t mean progress.
Hadith na Annabi ﷺ da wannan labarin ba su da wata alaka da shi kai tsaye, don haka ga fassarar rubutun kamar yadda yake: Sabon binciken da aka yi, cewa daya cikin mata hudu da ke karatun jami'a a Yamma ya zama wanda aka yi wa lalata da karfi daga maza na Yamma, ya yi daidai da gaskiyar cewa daya cikin mata hudu a Yamma za su zama wadanda aka ci zarafinsu a gida a wani lokaci a rayuwarsu. Wadannan alkaluman bakin ciki sun sa mutanen Yamma fahimtar cewa daya daga cikin manyan wahalhalun da ke addabar yawancin abin da ake kira duniyar Yamma, da kuma duniyar boko ta gaba daya, shi ne munanan dangantakarta da mata da 'yan mata. Idan ba a yi musu kwalliya suna baje kolin su a gasar kyau ba tun suna shekara biyar, ko kuma a tsawata musu masu fafutukar mata da jima'i saboda ba sa rungumar 'allahn jima'i' da ke cikinsu ba. A kalla, mata a Yamma na iya sa ran rayuwar bakin ciki mai tsanani da kadaici, idan ba cin zarafi a gida da lalata da karfi ba. Domin magance na karshen, jami'o'in Yamma da wuraren aiki duk sun fara fitar da cikakkun jagororin halayya nagari ga dalibai maza da ma'aikata maza, saboda dabi'arsu ta asali ta yin fyade da cin zarafin abokan aikinsu mata.
The recent finding that 1 in 4 Western women in college are victims of sexual assault by Western men ominously mirrors the fact that 1 in 4 Western women will be victims of domestic violence at some point in their lives. These grim stats have led people in the West to realize that one of the great miseries plaguing much of the so-called Western world, and the liberal secular world more generally, is its sick relationship with women and girls. If they are not being paraded around in sleazy beauty contests at the tender age of five or being berated by sex-positive Feminists for not embracing their “inner sex Goddess.” At a minimum, Western females can look forward to a life of chronic clinical depression and loneliness, if not outright domestic abuse and sexual violence. To address the latter, both Western universities and workplaces alike have taken to producing extensive guides of good conduct for college boys and male employees due to their preternatural propensity to date rape and sexually harass their female counterparts.
Kayan Jima'i
The Commodity of Sex
Jima'i kaya ce mai sarkakiya, ana kasuwancinta — a birane kamar New York, London, Paris, ko Amsterdam — ta hanyar al'adar lalata ta 'yanci (liberalism), matsin kallon sirri na shafukan sada zumunta, da hotunan batsa na mata (ko sassan jikinsu) a cikin tallace-tallace da suka mamaye Yammacin duniya. Waɗannan abubuwa tare suna haifar da yanayi mai ƙarfi na yawan fallasa da rashin jin daɗi, inda mutane, kamar masu shan miyagun kwayoyi da ke neman ƙarin naushi, sai sun ƙara komawa ga ayyukan jima'i da sha'awoyi masu tsanani domin samun irin wannan sha'awa. Ba abin mamaki ba ne, wannan ƙaruwa ya haifar da annoba ta lalata da nakasar jima'i iri-iri, tun daga lalata da dabbobi zuwa lalata da yara, kowace ɓarna da ƙungiyarta da motsinta na zamantakewa, da kuma masu fafutukar Adalci na Zamantakewa (Social Justice Warriors) da ke kira ga karɓuwa da yabo.
Sex is a complex commodity, commercialized — in places like New York, London, Paris, or Amsterdam — by way of liberalism’s hypersexualized culture, the voyeuristic pressures of social media, and the pornographic images of women (or their body parts) in the advertising-saturated West. These together create a potent environment of overexposure and desensitization, where people, like drug addicts looking for a stronger high, must increasingly resort to more extreme sexual acts and fetishes in order to generate the same arousal. Not surprisingly, this escalation has led to an epidemic of perversion and sexual abnormalities ranging from zoo- to pedo-philia, each deviance with its own group and its own social movement and dedicated Social Justice Warriors advocating for acceptance and celebration.
A yau a ƙasashe da dama na duniyar Yamma, jima'i yana cikin wani abin mamaki mai girma: mutane suna aikata kamar shi ne kawai abin da yake wanzuwa, duk da cewa ba shi da wata ma'ana ta gaske. An yi yawan shagala da shi a cikin maye na soyayyar ɗan lokaci da manhajar Tinder ke jawowa, kuma saboda rashin ma'anarsa, yana yi wa hankali nauyi. Ko da yake mata a Yammacin duniya suna fuskantar, akai-akai, hotunan al'aura da ba a nema ba daga 'yan wasan ƙwallon ƙafa na makarantar firamare da kuma manyan 'yan Majalisar Dokoki, a lokaci guda ana ƙarfafa su su nuna "kadarorinsu" a Instagram da Snapchat, a cikin wani rafin kafofin sada zumunta cike da kukan son kai da kuma neman yarda da ƙima cikin fargaba.
Today sex is a great paradox in many countries of the Western world: One acts as though it’s all that exists, and yet it means absolutely nothing. Overindulged in a Tinder-induced stupor of casual copulation, it weighs on the mind by its very vacuousness. Although Western females are regularly accosted by the unsolicited genitalia of sexting grade school football players as well as respected Congressmen, they are encouraged to bare their own “assets” on Instagram and Snapchat, in a social media stream of simultaneously narcissistic and desperate cries for validation.
Yakin Da Mata
The War on Women
Mata abubuwa ne da ke maimaituwa a tattaunawar yau da kullum, saboda abubuwan da suke wakilta — ga tatsuniyoyin fifikon Yammacin duniya, ci gaba, da kebe kai — suna da girma sosai. A wasu ƙasashe, ana barin mata su shiga harkokin jama'a ne kawai idan sun ƙi haihuwa: Gamsuwa da mata da ke rayuwa a matsayin uwaye da "masu aikin gida kawai" zai bayyana wani kwanciyar hankali da masu fafutukar mata da masu ci gaba suke matuƙar buƙatar musantawa: Watakila mata na Yammacin duniya ba za su iya samun komai ba. Ana ganin uwaye a matsayin tushen rikici — wasu na cewa dogon hutun haihuwa yana jawo asarar riba — kuma ana girmama su ne kawai idan an bayyana su ta hanyar dangantakar aiki, kamar Mataimakiyar Shugaba ta X ko Manaja mai tasowa ta Y.
Women are a recurrent theme in daily discourse, because the stakes they personify — for myths of Western superiority, progress, and exclusivism — are great. In some countries, they are allowed access to the public sphere only if they renounce their wombs: To be satisfied with women living as mothers and “mere homemakers” would be to uncover the paradox that feminists and progressives desperately need to deny: Maybe Western women can’t have it all. Mothers are seen as a source of destabilization — extended maternity leaves trigger profit loss, some say — and are respected only when defined by a corporate relationship, as the Senior VP of X or Up-and-Coming Manager of Y.
Waɗannan sabanin-sabanin suna haifar da matsaloli masu wuyar jurewa. Mata ba su da wata mafita, ba su da wani sakamako mai ma'ana; yin aure da haihuwa ba sa zama hanyar tallafi, ƙauna da cika buri, sai dai nauyi da ake ɗaukar lokaci mai tsawo kafin a fara shi. Sakamakon wahala ta jiki da ta hankali da hakan ke haifarwa na iya kaiwa ga rashin hankali da tsananin damuwa. A nan ma, mutum yana fatan samun soyayyar iyali, amma hanyoyin samun wannan soyayya — aure, renon yara, kwanciyar hankalin iyali — ana hana su: rabin yaran da ake haifa a Yamma haihuwar uwaye marasa aure ce, abin da ke tayar da hankali tun da akwai alaƙa kai tsaye, abar musantawa, tsakanin gidajen iyali guda ɗaya da yawan laifuffuka, kodayake hakan na iya bayyana dalilin da ya sa wasu ƙasashen Yamma ke da mafi yawan kisan kai da laifuffukan tashin hankali a duniya. Haka kuma, ga ƴan Yammacin da suke aure, barazanar cin amana tana kusa, har ma zina an mayar da ita kasuwanci, inda shafukan cin amana kamar AshleyMadison ke biyan buƙatun miliyoyin masu rajista.
These contradictions create unbearable tensions. Womanhood has no outlet, no outcome; starting a family is no longer a means for support, love, and fulfillment, but a burden to be put off for as long as possible. The sexual and psychological misery that results can descend into absurdity and hysteria. Here, too, one hopes to experience familial love, but the mechanisms for that love — marriage, child-rearing, familial stability — are prevented: Half of all children born in the West are born to single mothers, which is disturbing given that there is a direct, undeniable correlation between single-family homes and crime rates — though this might partially explain why some Western countries have the highest rates of homicide and violent crime in the world. And for the few Westerners that are married, the spectre of infidelity looms large, as even adultery has been commercialized, where cheating websites like AshleyMadison cater to tens of millions of registered users.
Fantasy ko Gaskiya?
Fantasy or Reality?
Sakamakon haka shi ne mutane su kan yi mafarki game da kayan adon wata duniya: ko dai duniyar da al'adun jama'a da fina-finan Disney ke yadawa game da soyayya da kaunar aure ɗaya tsakanin "abokan rai," da rayuwa cikin farin ciki har abada, ko kuma duniyar lalata da take cike da jima'i, wani lokaci tare da tashin hankali, ta "haɗuwa ta ɗan lokaci," jima'i ba tare da sakamako ko alkawari ba, wadda ta fi dacewa da wurin yin fim ɗin batsa fiye da duniyar gaskiya.
One result is that people fantasize about the trappings of another world: either the world peddled by popular culture and Disney films about romance and monogamous love between “soul mates,” happily ever after, or the sexually promiscuous, at times violent world of “hook ups,” no consequence, no commitment sex, more at home on the set of a pornographic film than in the realm of reality.
Zaɓi ne da yake bayyana sosai ta abubuwan da kafofin watsa labarai na Yamma ke bayarwa. Miley Cyrus da sauran tsoffin 'yan Mouseketeer waɗanda suka "lalace" sun zama abin magana a talabijin, haka nan batun jima'i ga 'yan mata da "tweens" ke ƙara yawa, ana tura su su "ƙwace ikon jima'i" nasu ta hanyar sutura da halayya irin ta 'yan fim din batsa, suna sayar da alƙawarin jikinsu da jima'i da ba za a iya cimmawa ba tun kafin balaga. Har tufafi ma ana ɗaukarsu zuwa matsananciyar iyaka: mata a Yamma suna zaton cewa tufafinsu sakamakon zaɓi ne na 'yanci, duk da haka, duk da wannan imani, dukkansu suna sutura kusan iri ɗaya.
It’s a choice perfectly illustrated by the offerings of the Western media. Miley Cyrus and other former Mousketeers “gone bad” are all the rage on television as is the sexualization of young girls and “tweens,” pushed to empower themselves and “own their sexuality” by dressing and acting like pornstars, peddling the promise of their unattainable bodies and impossible sex well before puberty. Clothing is also given to extremes: Western women naively believe their wardrobes to be a function of free and independent choice, yet, despite that belief, they all dress more or less identically.
Masu ilimin jima'i (sex therapists) sun yawaita a ƙasashen Yamma, kuma shawarwarinsu, ko da sun sabawa juna ko kuma suna da ban dariya, ana cinye su da himma. Waɗannan mutane da suka naɗa kansu gurus suna da iko kusan kaɗai a kan magana game da jiki, jima'i, da soyayya. Tare da intanet, shirye-shiryen talabijin na rana, da mujallun labarai marasa adadi, wasu daga cikin "shawarwarinsu" sun ɗauki sifofi masu ban tsoro, har ta kai ga zama wani nau'i na ilimin halayyar batsa. Kawai kallon murfin mujallun mata a shagon sayar da kayan abinci na yau da kullum a ƙasashen Yamma ya isa: "Ka taimaki masoyinka ya nemi karuwa," da sauran irinsu.
Sex therapists are legion in the Western world, and their advice, no matter how contradictory or ludicrous, is voraciously consumed. These self-anointed gurus have a de facto monopoly on talk about the body, sex, and love. With the internet, daytime TV, and gossip magazines galore, some of their “tips” have taken monstrous forms, devolving into a kind of porno Psychology. A simple perusal of the women’s magazine covers at the typical Western grocery store: “Help your lover shop for an escort,” and more.
Jima'i yana ko'ina
Sex is Everywhere
Musamman a makarantu.
Especially in schools.
Ana buƙatar cewa jima'i (orgasm) wajibi ne da zarar balaga ta kusanto kuma akwai jiki mai dumi. Zama budurwa bayan wani shekaru da aka kayyade ana ɗaukar sa a matsayin korarre daga al'umma. Wadannan matsi tare da ambaliyar hotunan jima'i da abubuwan jima'i a kafafen watsa labarai da muhalli suna haifar da hadari mai girma. Abubuwan da ke faruwa na yara maza 'yan makarantar firamare da ke yin fyade ga abokan karatunsu mata na ƙara yawaita a birane da dama na Yamma. Amma 'yan mata ba su damu da abokan karatunsu maza kaɗai ba. Masu aikata laifin fyade masu tashin hankali a Yamma, aƙalla waɗanda aka kama aka yanke musu hukunci, suna yin gajeren zaman gidan yari abin mamaki kafin a ɗauke su a matsayin waɗanda aka gyara kuma a mayar da su cikin al'umma. A wasu sassan Yamma, masu aikata laifukan jima'i kan yara a matsakaita suna yin ɗan lokaci a gidan yari fiye da masu aikata irin wannan laifi kan manya.
Orgasms are required as soon as puberty is within reach and a warm body is available. To be a virgin past an arbitrary age is to be an outcast. These pressures combined with the barrage of sexualized images and content in media and environment make for a dangerous mix. Incidences of prepubescent elementary school boys gang raping their female classmates are a growing phenomena in many Western cities. But young girls don’t just have their male classmates to worry about. Violent sex offenders in the West, at least the ones who are caught and convicted, serve shockingly short prison sentences before being considered “rehabilitated” and let back into society. In some parts of the West, offenders who commit sex crimes against children on average serve less time in prison than offenders who commit the same crimes against adults.
Ba wai masu lalata da yara kaɗai ba ne al'amarin. Masu shirya, masu rarrabawa, da masu amfani da hotunan batsa na yara da bautar da yara ta fannin jima'i sun haɗa da fitattun masu shirya fina-finai, sanannun masu tallata sanwici, da attajiran bankunan asusun saka hannun jari. Ko da fitattun malaman Makarantar Shari'a ta Harvard kamar Alan Dershowitz ana zarginsu da aikata fyaden yara da safarar mutane don jima'i a karshen mako, kamar yadda ake rade-radi. Da alama sha'awar yara marasa laifi, budurwai, ta fi karfin masu arziki da shahararru na Yammacin Duniya. Waɗannan jin dadin da ba na duniyar nan ba su ne ladan da ba a fada ba ga waɗanda suka yi nasara a ƙasashen jin dadin jima'i na wahala. Suna mafarkin irin wadannan dama, sai attajiran kasuwanci masu sha'awar yara su mika kansu ga wata mummunar, kamar mafarki, akida: hanyar kai wa ga inzali ita ce mamayar cin zarafi, ba soyayya ba.
And it is not only about degenerates molesting children. Producers, distributors, and consumers of child pornography and child sex slavery include famous filmmakers, celebrated sandwich spokesmen, and billionaire hedge fund bankers. Even prominent Harvard Law School professors like Alan Dershowitz are committing acts of pedophilia and sex trafficking on the weekends, allegedly. Apparently the lure of innocent, virginal children is too much for the West’s rich and famous. These otherworldly delights are the unspoken rewards for those who do well in the lands of sexual misery. Dreaming about such prospects, pedophilic business moguls surrender to a terrifying, surrealistic logic: The path to orgasm is through predatory domination, not love.