De economische systemen die van kracht zijn, weerspiegelen de heersende ideologie van de staat. Daarom kan dergelijke instabiliteit niet aan economische systemen op zichzelf worden toegeschreven. Het heersende kapitalistische economische systeem lijdt aan duidelijke instabiliteit; daarom wordt er periodiek naar verwezen als de conjunctuurcyclus (lijst van Amerikaanse conjunctuurcycli 6.

The economic systems that are in place reflect the prevailing ideology of the state. Therefore such instability cannot be attributed to economic systems per se. The reigning capitalist economic system suffers from marked instability; so periodically it is referred to as the business cycle (list of US business cycles 6.

) en is een primaire zorg van de (kapitalistische) macro-economie. De geschiedenis van de afgelopen 100 jaar van de implementatie van het kapitalistische economische systeem laat zien dat het moeilijk is om deze instabiliteiten als uitzonderingen te beschouwen. Er zijn verschillende visies op de verklaring voor de conjunctuurcyclus; een grondige uiteenzetting vereist een niveau van academische strengheid dat hier niet gerechtvaardigd is. Een gebruikelijke verhandeling over de dynamiek van de conjunctuurcyclus houdt zich bezig met de varianten van kapitalistische systemen en gegevens over diverse variabelen, en duikt niet in verschillende ideologische systemen of maatschappelijke modellen. Het gebrek aan consensus en de aard van kapitalistische economische studies zorgen, niet verrassend genoeg, ervoor dat vooraanstaande economen beweren dat de grootste mislukking van de (kapitalistische) economische theorie het onvermogen is om de conjunctuurcyclus, de omvang van prijsfluctuaties en de oorzaken van groei en innovatie te verklaren7.

) and is a primary concern of (capitalist) macroeconomics. The history of the past 100 years of the implementation of the capitalist economic system shows that it is hard to treat these instabilities as exceptions. There are several takes on the explanation for the business cycle; a thorough exposition requires a level of academic rigour that is unwarranted here. A usual treatise on business cycle dynamics concerns itself with the variants of capitalist systems and data on various variables, and does not delve into different ideological systems or societal models. The lack of consensus and the nature of capitalist economic studies, not surprisingly make prominent economists argue that the biggest failure of (capitalist) economic theory is the failure to explain the business cycle, the size of fluctuation in prices and causes of growth and innovation7.

Smith en Walras suggereerden dat de economie begrepen kan worden als een systeem dat streeft naar en een evenwicht behoudt, en mainstream kapitalistische economen beschouwen recessies als de resultaten van externe schokken voor het systeem. Zowel klassieke als Keynesiaanse economen zijn verstrikt in het debat over de wendbaarheid van de markt in het geval van schokken in de geaggregeerde vraag en het aanbod om een evenwicht op de lange termijn te bereiken8.

Smith and Walras implied that the economy can be understood as an equilibrium seeking and sustaining system and mainstream capitalist economists view busts as outcomes of external shocks to the system. Both classical and Keynesian economists are mired in the debate over the agility of the market in the event of aggregate demand and supply shocks to achieve long-run equilibrium8.

Klassieke economen stellen dat prijzen zich snel aanpassen aan onbalansen tussen het aangeboden en het gevraagde aanbod, waardoor de economie in enkele maanden of minder haar evenwicht op de lange termijn bereikt, waardoor een recessie waarschijnlijk snel eindigt (in de striktste versie wordt het evenwicht simpelweg gehandhaafd). Omdat de aanpassing snel plaatsvindt, betogen zij dat overheidsinterventie weinig oplevert (in overeenstemming met het argument van de onzichtbare hand). Keynesianen stellen dat prijzen/lonen zich niet snel aanpassen en dat de terugkeer van de economie naar het evenwicht op de lange termijn traag zou verlopen, en zij geloven niet in de zelfcorrigerende krachten van de economie, vandaar de rol van de overheid bij het bestrijden van recessies (bijvoorbeeld Keynes pleitte voor een verhoging van de uitgaven).

Classical economists posit that prices adjust rapidly to imbalances in quantities supplied and demanded, so that the economy gets to its long-run equilibrium in a few months or less, hence recession is likely to end quickly (in the strictest version equilibrium is simply maintained). Since adjustment occurs quickly, they argue that little is gained by government intervention (consistent with the invisible hand argument). Keynesians argue that the prices/wages do not adjust itself quickly and return of the economy to long-run equilibrium would be slow, and do not believe in the self-correcting powers of the economy, hence the role of government in fighting recessions (for example Keynes argued for an increase in spending).

Anderen, zoals Minsky, stelden dat zelfs bij afwezigheid van externe schokken, instabiliteit een fundamenteel kenmerk is van financiële systemen in kapitalistische economieën. Anderen van de Oostenrijkse school beargumenteren dat de inherente instabiliteit te wijten is aan overheidsinterventie, zoals de rol van centrale banken, en dat deze niet zou voorkomen in het vrije marktkapitalisme. In het algemeen (met enkele uitzonderingen) streven alle standpunten ernaar om de eigendomsvrijheid tot het maximaal mogelijke uit te breiden, als vrije marktliefhebbers in geest, maar met variërende kanttekeningen en gradaties van overheidsinterventie om stabiliteit te bereiken. Als het oplossen van het probleem van de conjunctuurcyclus het kernpunt was, dan zijn de oplossingen binnen het kapitalistische kader zeer omstreden, waarbij het vasthouden aan de idealen een gebrek aan praktische relevantie vertoont en de lappendeken van interventies vaak de centrale beginselen van de kapitalistische economie schendt. In de woorden van de islamitische geleerde Shatibi9 herhaald voor het kapitalisme: het schenden van het kapitalistische ideaal onder het voorwendsel van het nastreven van de doelstellingen van het kapitalisme is als degene die om de geest geeft zonder het lichaam, en aangezien het lichaam zonder de geest nutteloos is, is de geest zonder het lichaam daarom ook nutteloos.

Others like Minsky contended that even in the absence of external shocks, instability is a fundamental characteristic of financial systems in capitalist economies. Others from the Austrian school argue that the inherent instability is due to intervention of the government such as the role of central banks, and would not occur in free market capitalism. In general (with few exceptions), all positions look to extend the freedom of ownership to the maximum possible as free marketeers in spirit, but with varying caveats and degrees of government intervention to achieve stability. If resolving the problem of the business cycle was the issue, the solutions within the capitalist framework are highly contentious, where holding on to the ideals lacks practical relevance and the patchwork interventions often violate the very central precepts of capitalist economics. Rehashing the words of Islamic scholar Shatibi9 for capitalism, violating the capitalist ideal under the pretext of pursuing the objectives of capitalism is like the one who cares about the spirit without the body, and since the body without the spirit is useless, therefore the spirit without the body is useless too.