Rente en winst hebben zeer verschillende implicaties voor de betrokken partijen en het systeem als geheel.

Interest and profits have very different implications for the parties involved and the system as a whole..

Enkele van de gevolgen van een op rente gebaseerde economie zijn:

Some of the consequences of an interest based economy are:

1. Uitbuiting van de behoeftigen.

1. Exploitation of the needy.

2. Rente wordt betaald door het publiek, zelfs als zij geen geld lenen. Rente is inbegrepen in de prijs van alles wat wordt betaald en er is rente op de staatsschuld die via belastingen wordt geïnd.

2. Interest is paid by the public even if they borrow no money. Interest is included in the price of everything paid for and there is interest on the national debt extracted via taxation.

3. Niet iedereen wordt op dezelfde manier getroffen door rentetarieven, wat dient als een verborgen herverdelingsmechanisme.

3. All are not equally affected by interest rates, which serves as a hidden re-distribution mechanism.

4. Het uitlenen van geld tegen hoge rendementen biedt ongegarandeerde liquiditeit, wat de bron van instabiliteit is en een hoofdoorzaak van de huidige crisis.

4. Lending money for high returns offers unbacked liquidity, which is the agent of instability and a chief cause of the current crisis.

5. Disconteren van de toekomst: Aangezien rente leidt tot waardestijging van het geïnvesteerde kapitaal, is het een veronderstelde rationale voor mensen om de voorkeur te geven aan een bedrag nu boven hetzelfde bedrag in de toekomst. Deze zelden bevraagde logica kan rampzalige gevolgen hebben. Disconteren beïnvloedt de snelheid waarmee we natuurlijke hulpbronnen verbruiken – hoe hoger de rentevoet, hoe sneller de hulpbronnen waarschijnlijk uitgeput zullen raken15.

5. Discounting the future: Since interest results in appreciation of invested capital, it is a presumed rationale for people to prefer having an amount now than the same amount in the future. This rarely questioned logic can have disastrous implications. Discounting affects the rate at which we use up natural resources – the higher the interest rate, the faster the resources are likely to be depleted15.

Er is geen reden waarom dit niet tot zijn logische conclusie kan worden gebracht dat verdiscontering kan leiden tot de “economisch rationele” uitsterving van een soort16, en dat “bij het evalueren van langetermijninvesteringsprojecten, in het bijzonder die waarbij de baten en kosten gescheiden zijn door een lang tijdsinterval, de regels voor de netto contante waarde de besluitvormer sturen om het nut van de huidige generaties te maximaliseren ten koste van de toekomstige generaties”17.

There is no reason that this cannot be taken to its logical conclusion that discounting can lead to the “economically rational” extinction of a species16, and that “in evaluating long term investment projects, particularly those in which the benefits and costs are separated from each other with a long time interval, the net present value rules guide the decision maker to maximise the utility of present generations at the expense of future ones”17.

Het mengen van rente en winst heeft in het Westen geleid tot een verwarrend beeld van het nauwkeurige onderscheid tussen beide. In de Islam wordt dit onderscheid juridisch gehandhaafd. Winsten worden gedekt door reële productie. Er zijn ook specifieke regelgeving met betrekking tot de bedrijfsstructuren die gevormd kunnen worden om winst te maken, wat substantie geeft aan de link tussen winsten en productie.

The mixing of interest and profits has confused an accurate understanding of their difference in the West. In Islam the distinction is maintained legally. Profits are backed by real output. There are also specific regulations on company structures that can be formed to make profit, which gives substance to the link between profits and outputs.

Het historische verslag van meer dan 1.000 jaar van de voormalige islamitische staat staat als een briljant voorbeeld van stabiliteit en welvaart. Het is interessant om op te merken dat tussen 1932 en 1933 het kleine Oostenrijkse stadje Wörgl een experiment startte waarbij de burgemeester van de stad de zakenlieden en bestuurders ervan overtuigde een monetair experiment uit te voeren op de wijze die door Silvio Gesell werd voorgesteld, die voorstelde de geldstroom te waarborgen door geld een overheidsdienst te maken die onderworpen is aan een houd-/gebruikstarief18.

The historical account of more than 1,000 years of the erstwhile Islamic state stands a brilliant example of stability and prosperity. It is interesting to note that between 1932 and 1933, the small Austrian town of Wörgl started an experiment where the town's mayor convinced the business people and administrators to conduct a monetary experiment in the way suggested by Silvio Gesell, who suggested securing the money flow by making money a government service subject to a hold/use fee18.

De gemeenteraad vaardigde 32.000 "Werkcertificaten" uit (d.w.z. rentevrije Schillings), gedekt door hetzelfde bedrag aan gewone Oostenrijkse Schillings in de bank. De vergoeding voor het gebruik/aanhouden van het geld was 1% per maand of 12% per jaar. Deze vergoeding moest worden betaald door de persoon die aan het einde van de maand het bankbiljet in bezit had, in de vorm van een zegel ter waarde van 1% van het biljet, die op de achterzijde werd geplakt. Anders was het biljet ongeldig.

The town council issued 32,000 "Work Certificates" (i.e., interest-free Schillings), covered by the same amount of ordinary Austrian Schillings in the bank. The fee on the use/hold of the money was 1% per month or 12% per year. This fee had to be paid by the person who had the banknote at the end of the month, in the form of a stamp worth 1 % of the note and glued to its back. Otherwise, the note was invalid.

Deze kleine vergoeding moedigde degenen die in Vrije Schillings werden uitbetaald aan om deze uit te geven voordat zij hun gewone geld gebruikten. Mensen betaalden zelfs hun belastingen vooruit om de kleine vergoeding te vermijden. Binnen één jaar circuleerden de 32.000 Vrije Schillings 463 keer, waardoor goederen en diensten ter waarde van meer dan 14.816.000 Schillings werden gecreëerd. De gewone Schilling circuleerde daarentegen slechts 21 keer.

This small fee encouraged those who were paid in Free Schillings to spend them before they used their ordinary money. People even paid their taxes in advance in order to avoid paying the small fee. Within one year, the 32,000 Free Schillings circulated 463 times, thus creating goods and services worth over 14,816,000 Schillings. The ordinary Schilling by contrast circulated only 21 times.

Wörgl verlaagde zijn werkloosheidspercentage met 25% binnen dit ene jaar, terwijl Europa worstelde met stijgende werkloosheid en depressie. Toen meer dan 300 gemeenschappen in Oostenrijk geïnteresseerd raakten in het overnemen van dit model, zag de Oostenrijkse Nationale Bank haar eigen monopolie in gevaar komen. Zij greep in tegen de gemeenteraad en verbood de druk van haar lokale geld19.

Wörgl reduced its unemployment rate by 25 % within this one year, while Europe was struggling with rising unemployment and depression. When over 300 communities in Austria began to be interested in adopting this model, the Austrian National Bank saw its own monopoly endangered. It intervened against the town council and prohibited the printing of its local money19.

15 Pearce D W en Turner R K, 1990, Economics of Natural Resources and the Environment, Harvester Wheatsheaf, London.

15 Pearce D W and Turner R K, 1990, Economics of Natural Resources and the Environment, Harvester Wheatsheaf, London.

16 Daly H E en Cobb J B, 1990, For the Common Good, Greenprint, London.

16 Daly H E and Cobb J B, 1990, For the Common Good, Greenprint, London.

17 Kula E, 1981, Future Generations and Discounting Rules in Public Sector Investment Appraisal, Environment and Planning A, 13: 899-910.

17 Kula E, 1981, Future Generations and Discounting Rules in Public Sector Investment Appraisal, Environment and Planning A, 13: 899-910.