جوک چې مال یې نصاب ته ورسیږي او د یو کال تیریدل یې هم پرې شي، او سره له دې پر دې مال باندې داسې قرض هم ولري چې نصاب یې بشپړ کړي یا د قرض له ادا کولو وروسته پاتې مال نصاب څخه کم کړي، هغه باید هیڅ زکات ورنکړي. دا د بېلګې په توګه داسې ده: هغه څوک چې ۱۰۰۰ دینار لري او ۱۰۰۰ دینار پور لري، یا هغه څوک چې ۴۰ سرۍ دینار لري او ۳۰ سرۍ دینار پور لري، په دې دواړو حالتونو کې پر دغه کس باندې زکات نشته، ځکه هغه نصاب نه مالکېږي. د نافع څخه روایت دی، هغه د ابن عمر څخه نقل کوي چې ويې ویل: رسول الله ﷺ فرمايلي دي: «که چېرې د یو چا سره ۱۰۰۰ درهمه وي او پر هغه ۱۰۰۰ درهمه پور وي، نو پر هغه باندې زکات نشته.»

Whoever has wealth which has reached the Nisab and a year has passed over it, and also has a debt which engrosses the Nisab or renders the remaining wealth after repaying the debt, less than the Nisab, does not pay any Zakat. This is for example if one who possesses 1,000 Dinars and owes 1,000 Dinars, or one who possesses 40 gold Dinars and indebted by 30 gold Dinars, there is no Zakat upon him in these two cases as he does not own the Nisab. From Nafi from ibn ‘Umar who said: The Messenger of Allah (saw) said: “If a person has 1,000 Dirhams and is in debt of 1,000 Dirhams, then there is no Zakat upon him.”.

کله چې مال د پور له ادا کولو وروسته نصاب ته ورسیږي، نو په دې دلیل زکات پر ده واجب دی چې السائب بن یزید روایت کړی دی، هغه وویل: ما عثمان بن عفان ته وویل اورېدل: «دا ستاسو د زکات میاشت ده. هر څوک چې پور لري، دی یې ادا کړي، ترڅو تاسو په خپل مال زکات ورکړئ.» په بل روایت کې راغلي دي: «هر څوک چې پور لري، هغه یې ادا کړي او د خپل پاتې مال زکات ورکړي.» هغه دا خبره د صحابه کرامو په حضور کې وکړه او هغوی یې رد نه کړه، په دې ډول د دوی اجماع (اجماع) ښکاره کیږي.