Kapitalizmin ikinci temel ilkesi, ürünün değerini belirleyen ilkedir. Ürünün değeri, onun belirli bir kişiye göre veya başka bir şeye göre taşıdığı önemin derecesidir. Değer bir kişiye göre kullanıldığında "faydanın değeri" veya kısaca "fayda" olarak adlandırılır. Başka bir şeyle karşılaştırıldığında ise "değişim değeri" veya kısaca "değer" olarak adlandırılır. Kapitalizm altında bir şeyin faydasının değeri, onun marjinal faydasıyla değerlendirilir. Bir birimin marjinal faydası, en zayıf ihtiyacı karşılayan faydadır. Bu, "azalan marjinal fayda" teorisi olarak bilinir38. Bu teoriye göre fayda yalnızca üretici açısından ve üretim maliyetleri açısından değerlendirilmez; bu, yalnızca arzı dikkate alıp talebi dikkate almaz. Ayrıca fayda yalnızca tüketici açısından da (yarar, arzu edilirlik ve göreli bulunabilirlik ya da kıtlık) değerlendirilmez; bu, arzı göz ardı ederek yalnızca talebin dikkate alınmasını gerektirir. Fayda değeri, hem arz hem de talep açısından gözlemlenmeli ve değerlendirilmelidir.

The second major principle of capitalism is the principle which defines the value of the product. The value of the product is the degree of its importance, relative to a particular person or relative to another thing. When the value is used relative to a person, it is called “the value of the benefit,” or simply the “benefit.” When measured against another thing, it is called the “value of exchange” or simply the “value.” Under capitalism, the value of the benefit of a thing is evaluated by its marginal benefit. The marginal benefit of a unit is that benefit which satisfies the weakest need. This is known as “the diminishing marginal utility” theory38. According to this theory, the benefit is not evaluated from the viewpoint of the producer and the costs of production only; this would only consider supply but not demand. Nor is it evaluated from the viewpoint of the consumer alone (benefit, desirability, and relative availability or shortage); this would imply the consideration of demand without supply. The benefit value should be observed and evaluated from the viewpoint of both supply and demand.

Marjinal fayda, bir şeyin faydasının tatmin noktasının en düşük ya da asgari olduğu noktada değerlendirilmesi gerektiğini belirtir. Örneğin, bir somun ekmeğin değeri, açlığın en az olduğu noktada değerlendirilmelidir; herkes aç olduğunda ya da ekmeğe ihtiyacı olan kişi aşırı derecede aç olduğunda değerlendirilmemelidir. Başka bir ifadeyle, ekmeğin fayda değeri, piyasada ekmek bol olduğu zaman ölçülür, ekmek kıtlığı olduğu zaman değil. Azalan marjinal fayda yasası, daha sonra göreceğimiz gibi her zaman geçerli değildir; bu durum, kapitalizmin temelindeki kusurların ve gizli arızaların kaynaklarından biri olabilir.

Marginal utility states that the benefit of a thing should be assessed at the least or minimum point of satisfaction. For example, the value of a loaf of bread should be assessed at the least point of hunger and should not be assessed when everybody is hungry or when the one who needs the bread is too hungry. In other words, the benefit value of the bread is measured at a time when bread is abundant in the market, not at a time when there is a shortage of bread. The law of diminishing marginal utility does not always hold as we shall see later; this could very well be one of the sources of defects and dormant faults in the foundation of capitalism.

Değişim değeri, bir şeyi diğer mallarla değiştirilebilir kılan niteliktir. Bir şeyin değişim gücü, başka bir şeye göre ölçülür. Örneğin buğdayın mısıra göre değişim değeri, bir birim buğday elde etmek için verilmesi gereken mısır birimi sayısıyla tahmin edilir.

The exchange value is an attribute which makes a thing suitable for exchange with other products. The strength of exchange of a thing is measured relative to another thing. For example, the value of exchange of wheat relative to corn is estimated by the number of units of corn which should be conceded to obtain one unit of wheat.

Değişim, değerleri birbirine benzeyen ya da birbirine yakın olan iki mal veya hizmet arasında gerçekleşir. Değişim değerinin incelenmesi iktisatçılar için gereklidir, çünkü ürünlerin değiştirilmesinin temelini oluşturur. Ölçülebilen bir faydadır; aynı zamanda malların ve hizmetlerin ölçüldüğü bir ölçek görevi görür ve eylemlerin üretkenliği de bu ölçekle değerlendirilebilir.

Exchange occurs between two commodities or services which are similar or close in their values. The study of the exchange value is necessary for economists because it is the basis for the exchange of products. It is a utility which can be measured; it also serves as a scale with which commodities and services are measured and by which the productivity of actions can be measured.

Üretim, bir şeyde fayda yaratmak veya mevcut faydayı artırmak için yapılan emeğin tümü olarak tanımlanır. Bir işin üretken olup olmadığını belirlemek ya da hangi işin daha yüksek üretkenliğe sahip olduğunu tespit etmek için üretkenliğin ölçülebileceği doğru bir ölçüt bulunmalıdır. Bu ölçüt, çeşitli ürün ve hizmetlerin toplumsal değeridir. Başka bir ifadeyle, harcanan emeğin ve sunulan hizmetin toplumsal olarak değerlendirilmesidir. Böyle bir değerlendirme zorunludur; çünkü modern çağda değişim amacıyla yapılan üretim, tüketim amacıyla yapılan üretimin yerini neredeyse tamamen almıştır. Bugünkü ekonomide hemen her insan kendi üretimini başkalarının üretimiyle değiş tokuş etmektedir. Ürün ve hizmetlerin değiş tokuşunun doğru yolu karşılık ödemesidir. Bir ürün veya hizmet için ödenecek karşılığın miktarını tahmin edebilmek için değişim değerinin hesaplanması gerekir. Dolayısıyla "değer"in bilgisi ve tanımı, üretim ve tüketimde temel bir unsurdur; ihtiyaçların karşılanmasına yönelik tüm çalışmalar için vazgeçilmezdir.

Production is defined as the work invested for creating benefit or increasing benefit in a thing. In order to identify whether a work is productive or not or to determine which work has greater productivity, there must be an accurate scale by which productivity can be measured. This scale is the societal value of the various products and services. In other words, it is the collective evaluation of the work spent and the service provided. Such an evaluation is necessary because in the modern time, production for the purpose of exchange has dominated and almost replaced production for consumption. In today’s economy, virtually every person exchanges his/her production with other people’s production. The proper way of exchanging products and services is through compensation. In order to estimate the amount of compensation for a product or service, the value of exchange needs to be estimated. Hence, the knowledge and definition of the “value” is an essential factor in production and consumption; it is essential for all the studies leading to the satisfaction of the needs.

Modern tarihte bu değişim değeri, tek bir değişim türü tarafından egemen kılınmıştır: bir ürün ya da hizmetin paraya karşılık değiştirilmesi. Bir meta ya da hizmetin paraya karşı değişim değerine "fiyat" denir. Dolayısıyla fiyat, bir meta ya da hizmetin paraya göre değişim miktarıdır. Değişim değeri ile fiyat arasındaki fark şudur: değişim değeri, bir şeyin başka herhangi bir şeye göre değişim oranıdır; fiyat ise bir şeyin paraya göre değişim oranıdır. Tüm malların fiyatlarının aynı anda yükselmesi ya da düşmesi düşünülebilir. Ancak tüm metaların birbirlerine göre değişim değerlerinin aynı anda yükselmesi ya da düşmesi mümkün değildir. Ayrıca metaların fiyatlarının, değişim değerlerinde ya da fayda değerlerinde bir değişikliğe yol açmadan değişmesi de mümkündür. Bir metanın fiyatı, onun değerlerinden yalnızca biridir; paraya göre değeridir. Doğal olarak fiyat, bir şeyin faydalı olup olmadığına karar vermek ve o şeyin fayda derecesini belirlemek için fiilen bir ölçü haline gelmiştir. Toplum bir meta ya da hizmete yüksek bir fiyat biçiyorsa, o meta ya da hizmet üretken veya faydalı kabul edilir. Bu meta ya da hizmetin fayda derecesi, çoğu tüketicinin ona sahip olmak ya da onu kullanmak için ödemeyi kabul ettiği fiyatla ölçülür. Fiyatla değerlendirilen ürün ve hizmetler herhangi bir meta ya da hizmet olabilir: tarımsal ya da sınai ürün; hizmet ise bir tüccarın, bir nakliye şirketinin, bir doktorun ya da bir mühendisin hizmeti olabilir.

In modern history, this value of exchange has been dominated by one type of exchange, the exchange of a product or service for money. The exchange value of a commodity or a service for money is called the “price.” The price, therefore, is the amount of exchange of a commodity or a service relative to money. The difference between the value of exchange and the price is that the value of exchange is the exchange ratio of one thing related to (any) other thing, while the price is the exchange ratio of one thing related to money. It is perceivable that the prices of all goods rise or fall at the same time. It is impossible, however, for the exchange values of all commodities relative to each other to rise or fall at the same time. It is also possible for the prices of commodities to change without resulting in a change in their value of exchange or value of benefit. The price of a commodity is only one of its values; it is the value of a commodity relative to money. Naturally, the price has become the de facto scale for deciding whether a thing is beneficial or not and for defining the degree of benefit of that thing. The commodity or the service is considered productive or beneficial if the society puts a high price for this commodity or service. The degree of benefit of this commodity or service is measured by the price which the majority of the consumers agree to pay for possessing or utilizing it. Products and services evaluated by a price can be any commodity or service: agricultural or industrial product; the service is that of a trader or transportation company, doctor or engineer.

Kapitalizm altında bir metanın değeri mutlak değil, göreli (sanal) bir değerdir. Örneğin bir somun ekmeğin değeri, ekmeğin piyasada bol olduğu varsayılarak hesaplanan marjinal faydasıdır; bu da azalan marjinal fayda kavramına dayanır. Somun ekmek aç birine sunulduğunda ve ekmek kıt olduğunda, ekmeğin değeri çok yüksektir. Değer, ekmeği talep eden insanlar artık aç olmayana ve almak isteyenler için yeterli ekmek bulunana kadar düşer ve sonunda sabitlenir. Dolayısıyla değer (yani ürünün faydası), ürüne olan talebin en düşük, arzın ise bol olduğu an üzerinden tahmin edilmelidir.

he value of a commodity under capitalism is a relative (virtual) one and not absolute. The value of a loaf of bread, for example, is its marginal benefit assuming that the bread is abundant in the market; this is based on the diminishing marginal utility concept. When the loaf of bread is offered to one who is hungry and the bread is scarce, the value of the bread is too high. The value diminishes until it settles down when the people demanding the bread are no longer hungry and there is enough bread for those who want to acquire it. So the value (which is the benefit of the product) needs to be estimated at the time when the demand for the product is the lowest and the supply of the product is plentiful.

Ürünün bir de değişim değeri adı verilen başka bir değeri vardır. Değişim değeri, bir somun ekmek karşılığında elde edilebilecek meta ve emek miktarıdır. Bir somun ekmek karşılığında elde edilen şey para olduğunda, bu değer bir fiyata dönüşür. Kapitalizm altında bu iki değer birbirinden ayrıdır ve iki farklı adı vardır: fayda ile değişim değeri ya da para.

The product also has another value, which is the exchange value. The exchange value is the quantity of commodities and efforts that could be exchanged in return for the loaf of the bread. The value becomes a price if what is obtained for the loaf of the bread is money. These two values, under capitalism, are separate, and have two distinct names, benefit and the value of exchange or money.

Bu değer tanımı yanlıştır. Her iki görüşte de değerin (fayda ve fiyat) değerlendirmecinin tüketiciye göre ölçtüğüne dikkat edilmelidir. Bu görüş, ürünün kendisinin faydasına dair herhangi bir ölçü sunmamaktadır. Ekmek örneğinde, bu değer tanımı ekmeğin açlığı giderme özelliğine sahip olması anlamında ekmekteki içsel faydaya işaret etmemektedir. Gerçekte ekmeğin değeri, içindeki fayda miktarıdır. Bu miktar ölçülürken kıtlık unsuru dikkate alınmalıdır, ancak değeri belirlememelidir. Değerin bu görüşü (ürüne gömülü fayda miktarı), ürünün avcılık, imalat, tarım, satış veya satın alma yoluyla elde edilmiş olmasından bağımsız olarak geçerlidir. Fayda, bu faydanın kişiyle mi yoksa başka bir şeyle mi ilgili olduğuna, ürünün bol mu yoksa kıt mı olduğuna bakılmaksızın aynı kalır. Gerçekten de değer, belirli bir gerçekliğe sahip belirli bir şeyin adıdır; zamanla ve her koşuldan diğerine değişen göreli bir şeyin adı değildir. Başka bir deyişle, değer göreli değil, faydanın nesnel bir ölçüsü olmalıdır.