İlke olarak, bir ekonomik sistem mal ve hizmetlerin üretim ve tüketim süreciyle ilgilenirken, siyasal ekonomi ona uygun siyasi çerçeveyi sağlar. Parasal sistem, ekonomik sistemin zorunlu bir parçası değildir. Para, üretim ve tüketim süreçleri sırasında mal ve hizmetlerin değerini ölçmek için kullanılan bir araçtır. Bu ölçü, üreticiler ile tüketiciler arasında ürün ve faydaların değiş tokuşu sırasında gereklidir. Eski insan toplulukları (kabileler ve ilkel toplumlar) yaşamlarını sürdürmek için ihtiyaç duydukları tüm malları üretebiliyordu ve bu nedenle mal ve hizmetlerinin değerleri için standart bir ölçüye ihtiyaç duymuyorlardı. Dolayısıyla para, üretim ve tüketim sisteminin bir parçası değildi.

In principle, an economic system is concerned with the process of production and consumption of goods and services, while the political economy provides it with the proper political framework. The monetary system is not necessarily a part of the economic system. Money is a tool used to measure the value of goods and services during the production and consumption processes. This measure is required during the exchange of products and benefits between the producers and consumers. Ancient groups of peoples (tribes and primitives societies) were able to produce all the goods they needed to live and survive, and hence did not require a standard measure for the values of their goods and services. Money, therefore, was not part of the system of production and consumption.

Toplumların ilerlemesi ve gelişmesi, insanların hem aynı toplum içinde hem de toplumlar arasında mal ve hizmet alışverişi yapma ihtiyacını doğurdu. Başlangıçta mal ve hizmet ticareti takas yöntemleriyle yürütülüyordu: mal karşılığı mal, mal karşılığı hizmet ya da hizmet karşılığı hizmet değiş tokuşu yapılıyordu. Kur'an'da bildirilen örneklerden biri, Peygamber Musa'nın (a.s.), işvereni Peygamber Şuayb'ın (a.s.) kızıyla evlenmesi karşılığında sekiz yıl hizmet etmesidir.135 Mal ve hizmetlerin, para adı verilen belirli bir değişim birimi karşılığında alınıp satılması ise M.Ö. 600-650 yılları arasında ortaya çıktı.136 Para, mal ve hizmetlerde bulunan faydayı ölçen standart bir ölçü haline geldi. Ancak para, takas yöntemlerinin yerini almadı; ona yeni bir yöntem sundu. Bu nedenle para, mal ve hizmetlerin ölçüldüğü araç olarak tanımlanır. Kapitalistler, bir mal ve hizmetin bu değeri paraya göre ölçüldüğünde buna "fiyat" adını verdi. Dolayısıyla kapitalizm altında fiyat, mal ve hizmetlerin değişim değerinin başka bir adıdır. İslam'da ise parayla verilen fiyat, şeylerin özsel bir değeri değil, o değerin bir tahminidir.

The progress and advancement of societies created the need for people to exchange goods and services within the same society as well as across societies. Initially, the trade of goods and services was conducted using barter methods through the exchange of goods for goods, goods for services, or services for services. One such example reported in the Quran is when Prophet Moses (PBUH) paid eight years of services in exchange for marrying the daughter of his employer, Prophet Shuaib (PBUH).135 The exchange of goods and services for a specific unit of exchange, called money, was introduced in the period 600-650 BC.136 Money came to be a standard measure for the benefit found in goods and services. However, money did not replace barter exchange methods but provided a new method. Therefore, money is defined as the medium by which goods and services are measured. The capitalists called the value of goods and services “price” when this value is measured by money. So the price under capitalism is another name for the exchange value of goods and services. Under Islam, the price given in money is not an intrinsic value of things; rather it is an estimate of that value.

Bir malın fiyatı ve bir işçinin ücreti, örneğin, her biri toplumun o malın değerine ve o işçinin emeğine dair takdirini temsil eder. Mal ve hizmetlerin değerine ilişkin bu takdir, iyi tanımlanmış birimlerle ifade edilir. Bu birimler, bir maldan elde edilen faydanın ve bir hizmetten elde edilen faydanın ölçüldüğü ölçü haline gelir. Bu birimler bir değişim aracı olarak işlev görür ve bu birimler paradır.

The price of a commodity and the wage of a worker, for instance, each represent the society’s estimate of the value of that commodity and the effort of that worker. This estimation of the value of goods and services is expressed by well-defined units. These units become the measure by which the benefit obtained from a commodity and the benefit obtained from a service is measured. These units would act as a medium of exchange, and these units are money.

İslam, ticari işlemleri yürütmek için para kullanımının yanı sıra takas benzeri yöntemi de onaylamıştır. Mal ve hizmetlerin değiş tokuşunda, tarafların karşılıklı rızasına ve alışverişe taraf olanların en iyi menfaatine dayanarak insanların her iki yöntemden birini seçmelerine izin verilmiştir. Takas ya da para yoluyla yapılsın, mal veya hizmetin fiyatı alışveriş sürecinde açıkça belirlenmelidir. Örneğin, bir kişi, satıcının at ahırında günde çalışılacak saat sayısı açıkça belirlenmek kaydıyla bir hafta çalışmak karşılığında bir at satın alabilir ya da atın bedelini bir ons altınla ödeyebilir.

Islam approved barterlike method as well as money for conducting trade transactions. People are allowed to choose either method for the exchange of goods and services based on mutual agreement and the best interest of the trading parties. Either way, using barter or money, the price of the goods or services has to be explicitly defined in the process of exchange. For example, a person can purchase a horse in exchange for working a week in the horse stable of the seller, given that the number of hours of work per day is well defined, or he can pay an ounce of gold for the horse.

İslam, parasal sistemi belirsiz bırakmamış; aksine altın ve gümüşü parasal sistemin temel birimleri olarak belirlemiştir. Altın ve gümüş, bu değerli madenlerin içsel değeri nedeniyle İslam öncesinde toplumlar ve medeniyetler tarafından yaygın biçimde kullanılmıştır. Roma İmparatorluğu altını başlıca para birimi olarak kullanmış ve belirli bir şekil ve ağırlıkta birkaç altın temelli birim basmıştır; bunlardan biri, cumhuriyet ve imparatorluk Roma'sının başlıca çıkardığı sikke olan "denarius" ya da dinar idi. Altın dinar, Roma İmparatorluğu'nun ve onun uydu devletlerinin her yerinde kullanılmıştır.

Islam did not leave the monetary system undefined; rather it specified the gold and silver as the base units for the monetary system. Both gold and silver were extensively used by societies and civilizations before Islam due to the intrinsic value of these precious metals. The Roman Empire used gold as the main currency and struck several gold-based units at a well-defined shape and weight; one of these units was the “denarius” or the dinar, which was the main coin issued by republican and imperial Rome. The gold dinar was used throughout the Roman Empire and its satellite states.

Pers İmparatorluğu ana para birimi olarak gümüşü kullanıyordu ve şekilleri ile ağırlıkları farklı olan, dirhem adı verilen üç tür gümüş sikke çıkarıyordu. Peygamber Muhammed ﷺ'in doğduğu Arap kabilesi Kureyş'in kendine ait bir para birimi yoktu; bunun yerine ticari mallarının karşılığında aldıkları Roma altın dinarını ve Pers gümüş dirhemini kullanıyorlardı. Araplar, alışverişte sikke sayısı yerine altın ve gümüş sikkelerin ağırlığını birim olarak kullanırdı.

The Persian empire used silver as its main currency and issued three types of silver coins, called dirham, with different shapes and weights. The Arab tribe of Quraish, where Mohammad the Prophet was born, did not have a currency of its own; rather Quraish used the Roman gold dinar and Persian silver dirham, which they received in exchange of their merchandise. The Arabs used the weight of the gold and silver coins as units of exchange instead of the number of coins.

İslam'ın doğuşundan sonra Muhammed ﷺ, Mekke'deki Araplar tarafından kullanılan altın dinar ve gümüş dirhemin kullanımını onayladı. Ayrıca altın dinarın ağırlığını da onayladı; bu ağırlık, Mekke'deki Kureyş tüccarlarının kullandığı standart ağırlıktı. Rivayet edilir ki Muhammed ﷺ şöyle buyurdu: "(Altın dinarın) ağırlığı, Mekke'de kullanılan ağırlıkla aynıdır."137 Altın ve gümüşün para birimi temeli olarak İslami değerlendirmesi, şu örneklerde daha da açıkça görülmektedir:

After the rise of Islam, Mohammad (PBUH) approved the use of gold dinar and silver dirham as was used by the Arabs in Mecca. He also approved the weight of the gold dinar which was the standard weight used by the Quraish merchants in Mecca. It is narrated that Mohammad (PBUH) said, “The weight (of the gold Dinar) is the same as the weight used in Mecca.”137 The Islamic consideration of gold and silver as a base for currency is further evident in the following cases:

1. İslam servetin biriktirilmesini yasakladığında, servet her türlü sahip olunabilir mülkü kapsadığı hâlde, yalnızca altın ve gümüşün biriktirilmesini yasakladı. Servet; para (altın ve gümüş), arazi, hayvanlar, tahıllar ve daha pek çok şeyi içerir. Ancak biriktirme (iktinaz) yalnızca parasal servet için geçerlidir; diğer servet türlerini kapsamaz. İnsanların gıda maddeleri gibi belirli mal ve emtiaları stoklaması mümkündür, ancak bu eylem malların fiyatlarını yükseltmeyi amaçlayan ihtikâr (tekelcilik) kapsamına girer, biriktirme kapsamına girmez. İhtikârın yasaklanması Kur'an'ın ve Sünnet'in başka yerlerinde de zikredilmiştir. Üretim döngüsünü kesintiye uğratan şey yalnızca paranın biriktirilmesidir. Bu nedenle altın ve gümüşün biriktirilmesinin yasaklanması, altın ve gümüşün İslam devletinde para birimini oluşturduğuna dolaylı bir göndermedir. Dolayısıyla altın ve gümüşün biriktirilmesini yasaklayan ayet, aslında paranın ve para tabanı olarak yerleşmiş altın ve gümüşün biriktirilmesini kastetmektedir.

1. When Islam prohibited the hoarding of wealth, it only prohibited the hoarding of gold and silver despite the fact that wealth includes any property that can be owned. Wealth includes money (gold and silver), land, cattle, grains, and much more. However, hoarding applies only to monetary wealth; it does not apply to other forms of wealth. It is possible for people to stash away certain goods and commodities such as food items, but this act falls under the term monopoly rather than hoarding, which aims at raising the prices of goods. The prohibition of monopoly is referenced in other places in the Quran and Sunnah. It is the hoarding of money alone which interrupts the production cycle of goods. Therefore, prohibiting the hoarding of gold and silver is an indirect reference to the fact that gold and silver constitute the monetary currency in the Islamic state. Hence the verse which prohibits the hoarding of gold and silver in fact refers to the hoarding of money and established gold and silver as the money base.

[9:34] Altın ve gümüşü biriktirip bunları Allah yolunda harcamayanlar var ya, onlara acı bir azabın müjdesini ver.

[9:34] And those who hoard gold and silver and do not spend them in the way of Allah, let them know that a severe punishment is awaiting them.

2. İslam, altın ve gümüşü parasal işlemleri içeren bir dizi kuralla ilişkilendirmiştir. Örneğin İslam, yanlışlıkla bir öldürme durumunda ödenecek bir ceza olarak belirli bir altın miktarını belirlemiştir (Diyet veya kan parası olarak bilinir). Allah'ın Elçisi ﷺ'nin şöyle dediği rivayet edilmiştir: “Bir cana karşılık kan parası 100 deve olur... altınla iş yapanlar için ise 1000 dinardır.”138 Diğer cezalar da altın ve/veya gümüş cinsinden hesaplanmıştır. El kesme cezasını gerektiren çalınan malın asgari miktarı da altın üzerinden belirlenmiştir. Buhârî, Âişe'den rivayet ederek Allah'ın Elçisi ﷺ'nin şöyle dediğini nakleder: “Bir çeyrek (altın) dinar ve üzerindeki bir değerdeki hırsızlık için el kesilir.” Dinar ve dirheme belirli mali kuralların bağlanması, dinarı ağırlığınca altın, dirhemi ağırlığınca gümüş olan ve mal ile hizmetlerin değerinin ölçüldüğü parasal birim haline getirmiştir. Bu parasal birim, İslam devletindeki para biriminin temelini oluşturmaktadır.

2. Islam has linked gold and silver to a set of rules which involve monetary transactions. For example, Islam named a specific amount of gold as a fine to be paid in lieu of a killing by mistake (known as Diyyah or blood money). Messenger of Allah was reported to have said, “The blood money for one soul would be 100 camels . . . and for those who deal in gold is 1000 Dinars.”138 Other fines were estimated in terms of gold and/or silver as well. The minimum amount of stolen wealth which invokes the punitive rule of hand amputation is also estimated in gold. Al-Bukhari reported on the authority of Aisha that the Messenger of Allah said, “The hand is cut for the theft of one-quarter (gold) dinar and up The attachment of certain financial rules with the dinar and the dirham makes the dinar with its weight in gold, and the dirham with its weight in silver, the monetary unit by which the values of goods and services are measured. This monetary unit constitutes the base for the money currency in the Islamic state.

3. Peygamber Efendimiz ﷺ altın ve gümüşün para olarak kullanılmasını belirlemiş, malların ve hizmetlerin değerini ölçmek için yalnızca bunları parasal ölçü kılmış ve tüm işlemlerin bunları esas alarak yapılmasını sağlamıştır. Ayrıca bu paranın birimlerini de belirlemiştir; bu birimler Allah'ın Resulü ﷺ'nün hayatı boyunca iyi bilinen ve yaygın olan birimlerdi ve tüm insanlar tarafından geniş ölçüde kullanılıyorlardı. Allah'ın Resulü ﷺ'nün bunları onayladığı da sabittir. Tüm ticaret ve evlilik işlemleri, para niteliğindeki altın ve gümüşle yapılıyordu ve bu durum Peygamber ﷺ'in pek çok hadisinde kayıt altına alınmıştır. Allah'ın Resulü ﷺ, altın ve gümüşün ağırlığını belirli bir ağırlıkla tespit etmiştir; bu ağırlık Mekke halkının ağırlığıydı. Ebu Davud ve Nesai, İbn Ömer'den rivayet etmişlerdir: Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur: "Ağırlık, Mekke halkının ağırlığı olmalıdır." 4. Paraya zekât vermenin farz kılındığı zaman, İslam altın ve gümüş cinsinden, zekâta tabi olan asgari para miktarını belirlemiştir. Bu da paranın altın ve gümüş olduğuna dair bir başka delildir.

3. The messenger of Allah has determined that gold and silver be used as money, and exclusively made them the monetary measure to evaluate goods and services, and ensured that all transactions be conducted with them as their basis. He also established the units of this money, which were well-known and widespread during the lifetime of the messenger of Allah and they were widely used by all people. It has also been established that the messenger of Allah approved of them. All trade and marriage transactions were conducted in gold and silver, in their quality as money, and this has been documented in numerous Hadeeths of the Prophet. The Messenger of Allah has determined the weight of gold and silver with a specific weight, which was the weight of the people of Mecca. Abu Dawud and An-Nisai reported on the authority of Ibn Umar that the Messenger of Allah said, “The weight should be that of the people of Mecca.” 4. When the Zakah dues on money was decreed, Islam determined the minimum amount of money which qualifies for Zakah in terms of gold and silver. This is another reference to money as being the gold and silver.

5. Para birimi alım satımı kuralları yalnızca altın ve gümüş para birimleri arasındaki değişim kurallarını belirlemiştir; bu, paranın yalnızca altın ve gümüşe dayanması gerektiğinin açık bir kanıtıdır. Tirmizî, Allah'ın Elçisi'nin ﷺ şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Altını gümüşle dilediğiniz gibi alıp satın, ancak peşin (elden ele) olsun." Buhârî de Allah'ın Elçisi'nin ﷺ şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: "Altının gümüşle takasında, peşin olmadığı sürece faiz vardır." Parasal temelin sağlam olması, hem finans hem de ekonomik sistemlerin istikrarı için şarttır. Bu nedenle İslam, parasal temele ilişkin kuralları koymuş, bunları belirsiz bırakmamış ve ekonomik koşulların dalgalanmasına bırakmamıştır. Şeriat hükümleri, parasal işlemlerin söz konusu olduğu her durumda daima altın ve gümüşe atıfta bulunmuştur. Sonuç olarak, İslami siyasi ekonomi içindeki para birimi altın ve gümüş olacak ya da altın ve gümüşe dayanacaktır. Yakında kurulacak İslam devletinin, finansal sistem için daha sağlam ve istikrarlı bir temel olarak altın ve gümüş standardına kesin bir dönüş yapması beklenmektedir.

5. The rules of currency exchange specified the rules of exchange between gold and silver currencies only; this serves clear evidence that money should be based on gold and silver only. Tirmidhi reported that the Messenger of Allah said, “Trade gold for silver as you wish, but hand to hand (without delay).” Bukhari also reported that the Messenger of Allah said, “Gold for silver would be Riba, unless it was hand to hand (without delay).” A solid base for monetary foundation is essential for the stability of both the financial and economic systems, and thus Islam has laid down the rules for the monetary foundation and did not leave them undefined or subject to the fluctuation of the economic conditions. The Shari’ah laws have always referred to gold and silver whenever the subject matter involved monetary transaction. Consequently, the currency within the Islamic political economy would be gold and silver, or based on gold and silver. The rise of the next Islamic state is expected to witness a decisive return to a more solid and stable gold and silver standard as a base for the financial system.

Altın ve gümüş standardı, diğer alışveriş biçimlerini dışlamaz. Mallar, mallarla ve hizmetlerle takas usulüne benzer bir biçimde değiştirilebilir. Mal ve hizmetlerin değeri, bu mallarda doğal olarak bulunan faydalara dayanarak takdir edilmeye devam edecektir. Altın ve gümüş standardı yalnızca para ve parasal alışverişe uygulanır.

The gold and silver standard does not exclude other forms of exchange. Products could be exchanged for products and services in a barterlike method. The value of products and services will continue to be estimated based on the benefits inherent in these goods. The gold and silver standard only applies to money and monetary exchange.

İslam'ın ilk yükselişi, altın ve gümüşü para birimlerinin değişim temeli olarak kullanılmasıyla başladı. İslam'ın ilk günlerinde, Peygamber Muhammed ﷺ'in liderliğindeki İslam devleti, Romalıların, Farsların ve Yemen hanedanlarının bastığı altın ve gümüş sikkeleri kullanıyordu. Müslümanlar, İslam öncesi Araplar gibi, bu sikkeleri sayılarına göre değil, ağırlıklarına göre kullanıyorlardı. Peygamber ﷺ'in bu kullanımı onaylamış olması, altın ve gümüş sikkelerin kullanımını, İslam öncesinde de kullanılmış olmalarına rağmen, bir İslami hüküm haline getirmektedir. Roma, Pers ve Yemen sikkelerinin kullanımı, İslam devletinin yükselişinin ilk yetmiş beş yılı boyunca sürdü; ta ki Halife Abdülmelik bin Mervan140 yeni İslami altın ve gümüş sikkeleri bastırana kadar. Altından dinarı, gümüşten dirhemi bastırdı ve İslami sikkeleri diğerlerinden ayırt etmek için İslami Arapça yazıyı kullandı. Dinarın ağırlığı 4,25 gram altın, dirhemin ağırlığı ise 2,98 gram gümüştü. Bu ağırlıklar, Romalıların ve Farsların bastığı ve İslam öncesinde Mekke'deki Araplar tarafından kullanılan sikkelerin ağırlıklarıyla tutarlıydı. Altın ve gümüş standardı, İslam devletinin varlığı boyunca sürdü; ta ki 1924'te İstanbul'da kaldırılana kadar.

The first rise of Islam utilized the use of gold and silver as a base for monetary exchange. During the early days of Islam, the Islamic state under the leadership of Prophet Mohammad (PBUH) used the gold and silver coins produced by the Romans, Persians, and Yemeni dynasties. The Muslims, like the Arabs before Islam, used these coins in terms of their weights rather than numbers. The fact that the Prophet approved their use as such makes the use of gold and silver coins an Islamic rule, although they were in use before Islam. The use of Roman, Persian, and Yemeni coins continued for the first seventy-five years of the rise of the Islamic state, until Caliph Abdul Malik Bin Marwan140 struck new Islamic gold and silver coins. He minted the dinar in gold and the dirham in silver and he used Islamic Arabic script to distinguish the Islamic coins from others. The weight of the dinar was 4.25 grams of gold and the weight of the dirham was 2.98 silver grams. These weights were consistent with the weights of the coins struck by the Romans and Persians and used by the Arabs in Mecca before Islam. The gold and silver standard continued throughout the existence of the Islamic state until it was abolished in 1924 in Istanbul.

İslam Devleti, altın ve gümüşün yanı sıra, değeri çok düşük olan küçük alım satımlarda bakır sikkeleri de kullanıyordu. Ancak bakır sikkeler her zaman altın dinarlara ya da gümüş dirheme çevrilebilir durumdaydı. Buradaki önemli nokta şudur: İslam, her türlü biçimde basılmış para birimlerinin (altın, gümüş, bakır, kâğıt, dijital jetonlar) kullanılmasına izin verir; yeter ki bu para birimi altına çevrilebilir olsun, yani altın ile desteklenmiş olsun. Altın ve gümüş standardı bir Şeriat hükmü olduğundan, İslam Devleti'nin tamamen altın ya da gümüşle desteklenmeyen kâğıt para çıkarması caiz olmaz; devletin de kâğıt parayı önceden belirlenmiş altın ve gümüş karşılığına göre değersizleştirmesi yasaktır. İslami paranın bütünlüğü ve dolayısıyla bu paraya duyulan güven, İslami siyasi ekonomide istikrar sağlayıcı bir unsur olmalıdır. Bu durum, İslami finans sisteminin güvenilirliğini de sürdürüp artıracaktır; özellikle de dünya, kapitalist ekonominin egemenliği altında para birimi dalgalanmalarından büyük zarar gördüğü için.

Besides the use of gold and silver, the Islamic state also used copper coins for buying and selling negligible low-cost items. However, the copper coins were always convertible to gold dinars or silver dirhams. The point is that Islam allows the use of currency printed in any form (gold, silver, copper, paper, digital tokens) as long as that currency is convertible to gold, i.e., backed by gold. Because the gold and silver standard is a Shari’ah Islamic law, it would be prohibited for the Islamic state to issue paper money which is not completely backed by gold or silver, and it would be prohibited for the state to devalue the paper money against the pre-established gold and silver equivalence. The integrity of the Islamic currency, and hence the confidence in such currency, should serve as a stabilizing force in the Islamic political economy. This should also sustain and increase the trustworthiness of the Islamic financial system, especially since the world had suffered a great deal from currency fluctuations under the dominance of capitalist economy.

Kapitalizm altında, altın standardı, dünya toplumu Birinci ve İkinci Dünya Savaşları'nın sonunda altın standardı üzerinde anlaşmaya varmasına rağmen, birkaç başarısızlığa uğradı. İslam, altın ve gümüşün kullanımını para biriminin temeli olarak kabul eder; bu, devlet yöneticilerinin çiğneyemeyeceği ve piyasa koşullarına ya da uluslararası ilişkilere bağlı olmayan bir İslami kuraldır.

Under capitalism, the gold standard had suffered several setbacks even when the world community had agreed on the gold standard at the end of the first and second world wars. Islam considers the use of gold and silver a base for currency, an Islamic rule which cannot be violated by the executives of the state and is not subject for the conditions of the market or the international affairs.

Altın standardının İslami açıdan caiz bir kural olmasının yanı sıra, dikkate alındığında onu dünya toplumu genelinde uygulanabilir bir küresel standart haline getirecek birkaç faydası vardır. Para tarihi boyunca ve Birinci Dünya Savaşı'na kadar bütün dünya altın ve gümüş standartlarını uyguluyordu. O zamana kadar dünyanın bilmediği başka hiçbir standart yoktu. Savaşın ağır maliyeti ve savaştan sonra da süren emperyal ve sömürgeci dünya meseleleri, altın standardının çökmesine ve altın ya da gümüş karşılığı bulunmayan kâğıt paranın tanıtılmasına yol açtı. Altın standardının finansal ve ekonomik istikrar açısından önemini fark eden birkaç Avrupa ülkesi ve Amerika Birleşik Devletleri, 1933'te altın standardını yeniden tesis etmeye çalıştı, ancak büyük bunalımın ağır baskısı altında başarısız oldular. İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa ve diğer birkaç ülke, altın standardının küresel ekonominin istikrarı ve dolayısıyla dünya barışı için gerekli olduğu konusunda hemfikir oldular ve ardından Bretton Woods Anlaşması'nı imzaladılar.141

Besides the fact that the gold standard is an Islamically lawful rule, it has several benefits, which if considered, would make the gold standard a viable global standard for the world community at large. Throughout the history of money and up until the First World War, the whole world operated the gold and silver standards. No other standards were known to the world until then. The heavy cost of the war and the imperial colonial world affairs which persisted after the war led to the collapse of the gold standard and the introduction of paper money with no gold or silver backup. Realizing the importance of the gold standard for the financial and economic stability, several European countries and the United States tried in 1933 to restore the gold standard but failed under the heavy pressure of depression. At the end of the Second World War, the United States and Europe and several other nations concurred that a gold standard is essential to the stability of the global economy and hence to world peace and subsequently signed the Bretton Woods Agreement.141

1971'de Amerika Birleşik Devletleri altın standardını tek taraflı olarak kaldırdı ve neredeyse diğer her ülkeyi altın rezervleri yerine ABD doları biriktirmeye zorladı. Yetmişli yıllardan beri, sermaye akışlarının denetimsiz hale gelmesi sorununu ele almak üzere yenilenmiş bir uluslararası sistem için pek çok çağrı yapıldı. Ancak bu fikir, 2008 yılının sonlarına kadar önde gelen politikacılardan önemli destek görmeye başlamadı. 26 Eylül 2008'de Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy şöyle dedi: "Bretton Woods'ta olduğu gibi, finansal sistemi sıfırdan yeniden düşünmeliyiz."142 13 Ekim 2008'de İngiltere Başbakanı Gordon Brown, dünya liderlerinin yeni bir ekonomik sistem üzerinde anlaşmak için bir araya gelmesi gerektiğini söyledi: "Önümüzdeki yıllar için yeni bir uluslararası finans mimarisi kuran yeni bir Bretton Woods'a ihtiyacımız var."143 Şüphesiz altın standardının küresel topluluk için çok sayıda faydası vardır. Bu faydalar şunlardır:

İslami iktisat çerçevesinde fiyat, toplumun mal değerine ilişkin takdiri olarak tanımlanır; ücret ise toplumun hizmet değerine ilişkin takdiri olarak tanımlanır. Para ise bu takdirin ifade edildiği araçtır. Para, insanların çeşitli mal ve hizmetleri ölçmesini ve bunları ortak bir temele göndermesini sağlayan, böylece çeşitli mallar arasında ve çeşitli hizmetler arasında, genel ölçü olarak hizmet eden tek bir genel birime başvurarak karşılaştırma yapılmasını kolaylaştıran araçtır. Mallar için fiyatlar, hizmet sunanlar için ise ücretler, bu birim olan para üzerinden ödenir.

In the Islamic economic framework, the price is defined as the society’s estimate of the value of goods, and the wage is defined as the society’s estimate of the value of services. Money, on the other hand, is the medium by which this estimate is expressed. It is the medium which enables people to measure various goods and services and refers them to one common base, thus facilitating the process of making a comparison between various goods and between various services by referring them to one general unit which serves as the general standard. Prices are paid for goods and wages are paid for workers on the basis of this unit, which is money.

Paranın değeri, satın alma gücüyle, yani kişinin bir birim para ile kaç mal ve hizmet satın alabileceğiyle ölçülür. Bu nedenle, toplumun mal ve hizmetlerin değerini ölçtüğü aracın para sayılabilmesi için bir satın alma gücüne sahip olması gerekir; yani her kişinin mal ve hizmet edinebileceği bir güce.

The value of money is estimated by its purchasing power, i.e., by how many goods and services a person could buy with one unit of the money. Therefore, the medium by which the society estimates the value of goods and services must have a purchasing power in order to qualify as money, i.e., a power with which any person could acquire goods and services.

Bu aracın kendine özgü bir içsel gücü olması ya da bir içsel güce bağlı olması, yani kamuoyunca tanınan bir değere sahip olması gerekir ki para sayılabilsin. Altın ve gümüşe para tabanı olma gücünü veren tam da budur; altın ve gümüş, insanlık tarihi boyunca toplumlarca tanınmış bir içsel değere sahiptir. Değerli bir maden olarak kullanılmış, erkek ve kadınlar için mücevher olarak takılmış, teminat ve kredi güvencesi olarak kabul edilmiş ve değişim birimi olarak işlev görmüştür. Ancak para birimlerinin (satın alma gücü taşıyan birimlerin) çıkarılma süreci dünyadaki bütün ülkelerde aynı değildir. Bazı ülkeler içsel güce sahip (altın ve gümüş) ya da içsel bir güce dayanan parayı benimseyebilir. Diğer ülkeler ise kağıt para gibi konvansiyonel (değiştirilemez) parayı benimseyebilir; yani para sayılacak bir aracı üzerinde anlaşırlar ve buna kanun ya da hükümet kararnamesiyle satın alma gücü verirler. Bu durumda para, kendi başına gerçek bir değere sahip değildir.

Para birimi değişimi, bir para birimini başka bir para birimiyle değiştirme işlemidir. Bu, ya aynı türden bir paranın başka bir paraya değiştirilmesi, örneğin altının altınla ve gümüşün gümüşle değiştirilmesi, ya da bir para türünün farklı bir türden başka bir para ile değiştirilmesi, örneğin altının gümüşle veya tersine gümüşün altınla değiştirilmesi olabilir.

Currency exchange is the process of converting one currency for another. This would be either exchanging one currency for another of the same type, such as the exchange of gold for gold, and silver for silver, or the exchange of one currency type for another one of a different type, such as the exchange of gold for silver or vice versa.

Aynı türden para birimlerinin değiştirilmesi, İslam'da iki şartla caizdir. Birincisi, değişim tam olarak aynı miktar üzerinden yapılmalıdır; ikincisi, değişim aynı anda gerçekleşmelidir. Peygamber ﷺ'in şöyle buyurduğu rivayet edilmektedir: "Altının altınla değiştirilmesi, eşit ağırlık ve tam miktar üzerinden yapılmalıdır; aksi takdirde aradaki fark Riba'dır (faiz)."144 Aynı kural gümüş paraların gümüş paralarla değiştirilmesi için de geçerlidir. Örneğin, bir kişinin yüz gramlık bir altın parçası olduğunu ve bunu beş küçük altın parçasıyla değiştirmek istediğini varsayalım. Bu işlem, ancak beş küçük altın parçasının toplam ağırlığı yüz gram olduğunda caizdir. Ayrıca değişim aynı anda gerçekleşmelidir; yani yüz gramlık parçayı sahibi, beş parçayı teslim aldığı anda kendi parçasını da teslim etmelidir. Başka bir ifadeyle, büyük parçayı verip beş parçayı farklı zamanlarda taksitler halinde almak caiz değildir. İslam bu işlemi haram sayar ve bir Riba türü olarak değerlendirir. Bu kural her türlü para birimi için de geçerlidir. Dolayısıyla biri dolarla dolar veya avroyla avro satın almak istiyorsa, değişim miktarı aynı olmalı ve işlem gerçekleştirilirken para tam olarak teslim alınmalıdır.

The exchange of currencies which belong to the same type is allowed in Islam under two conditions. First, the exchange has to be for the exact same amount, and second, the exchange has to take place at the same time. The Prophet (PBUH) is reported to have said, “The exchange of gold for gold must be done with equal weight and exact amount; otherwise the difference is Riba (usury).”144 The same rule applies to the exchange of silver coins for silver coins. For example, assume that some person has a one-hundred-gram piece of gold and wants to exchange it for five smaller pieces of gold. This transaction is permitted only if the five smaller pieces of gold have a total weight of one hundred grams. Also, the exchange has to take place at the same time, i.e., the person with the one-hundred-gram piece should hand in his piece at the same time when he receives the five smaller pieces. In other words, it is not allowed to give the large piece and receive the five pieces in installments at different times. Islam considers this transaction illegal and treats it as a form of Riba. This rule is extended to all types of currencies. So, if someone wants to buy dollars with dollars or euros with euros, then the amount of exchange must be the same and the money should be received in full at the time of executing the transaction.