Bir ekonomik sistemin başarısı ya da başarısızlığı, o sistemin altında yaşayan insanların hayatı üzerinde doğrudan yaptığı etkiyle ölçülmelidir. Ekonomik büyüme, servet artışı ve mali istikrar göstergeleri, toplumdaki insanların içinde bulunduğu durumla ilişkilendirilmelidir. Bu durumda ekonomik sistemin, yani kapitalizmin, etkisi insanlara sağlanan güvenlik ve memnuniyet düzeyiyle ölçülmelidir. Güvenlik ve memnuniyet ise gıda güvenliği, eğitim güvenliği, sağlık güvenliği ve fiziksel güvenlik açısından daha ayrıntılı olarak değerlendirilmelidir. Sistemin istikrarının bir başka ölçüsü de ekonomik temele duyulan ahlaki, etik ve ideolojik inanç ile güvendir.

The success or failure of an economic system should be measured by the direct impact it has on the life of the people who live under that economic system. Measures of economic growth, wealth expansion, and financial stability should be correlated to the plights of people in the society. The impact of the economic system, in this case capitalism, should be measured by the level of security and satisfaction provided to the people. The security and satisfaction are further measured in terms of food security, education security, health security, and physical security. Another measure of the stability of the system is the moral, ethical, and ideological conviction and trust in the economic foundation.

Son yüz yılda dünya sahnesine hâkim olan iki büyük sistem vardır: kapitalizm ve sosyalizm. Sosyalizm, yirminci yüzyılın sonundan önce tam bir başarısızlıkla çöktü; bu nedenle, bir kavramı açıklamak için gerekli olduğu durumlar dışında bu kitapta ele alınmayacaktır.

Two major systems have dominated the world arena in the last one hundred years, namely, capitalism and socialism. Socialism collapsed before the end of the twentieth century with a complete failure and hence will not be discussed in this book except where it is needed to clarify a concept.

Sosyalizmin çöküşünün ardından kapitalizm tüm dünyaya hâkim olmaya devam etti; kapitalizmin farklı biçimleri dünyanın farklı bölgelerinde mevcuttur. Hatta sosyalist Çin bile kendine özgü bir sosyalist kapitalizm türünü benimsemiştir. Sovyet Leninist sosyalizminin çöküşünden sonra kapitalizm, daha resmi adıyla küreselleşme olarak bilinen küresel ekonomi dönemine girdi. Küreselleşme, kapitalizmin etki ve nüfuzunu dünyanın hemen hemen her köşesine ulaştırdı. Amerika Birleşik Devletleri'nde başlayan en son mali kriz; Avrupa, Japonya, Çin, Orta Doğu ve Afrika'ya kadar yayıldı. Kapitalizmin etkisine dair inceleme, belirli bir ülkeyle sınırlı değildir; aksine etkisi küresel ölçekte gözlemlenmektedir.

After the collapse of socialism, capitalism proceeded to dominate the entire globe; different flavors of capitalism exist in different parts of the world. Even socialist China has adopted a cocialist brand of capitalism. After the collapse of Soviet Leninist socialism, capitalism had entered the era of global economy, more officially known as globalization. Globalization extended the impact and influence of capitalism to almost every corner of the world. The most recent financial crisis, which started in the United States, rippled through Europe, Japan, China, the Middle East, and Africa. The study of the impact of capitalism is not constrained to a particular nation; rather its impact is observed globally.

Kapitalizmin dünyanın genel ekonomik durumundaki sorumluluğu kabul edilmiş bir gerçektir. Küreselleşme, dünya kapitalizmini fiilen dünyanın ekonomik sistemi haline getirmiştir. Kapitalist dünyanın iki ana aracı olan Dünya Bankası ile Uluslararası Para Fonu (IMF)'nun faaliyetleri, gelişmekte olan dünyadaki ekonomik koşullardan doğrudan ve dolaylı olarak sorumludur.

The responsibility of capitalism to the economic situation of the world at large is an acknowledged fact. Globalization has made world capitalism the de facto economic system of the world. The activities of the World Bank and the International Monetary Fund (IMF), the two main instruments of the capitalist world, are directly and indirectly responsible for the economic conditions in the developing world.

Dünya genelindeki yoksulluk ile kapitalist bir araç olan IMF arasındaki ilişki pek çok vaka ve hikâyede kendini göstermektedir. Bunlardan biri, yakın tarihli Haiti pirinç krizinde açıkça görülmektedir. Haiti pirinç krizi, kalkınma ve küreselleşmeye odaklanan bir iletişim kurumu olan Inter Press Service (IPS) tarafından yayımlanan etkileyici bir makalede anlatılmaktadır62.

The relation between poverty in the world at large and the capitalist instrument, the IMF is reflected in numerous cases and stories. One of such cases stands clear in the recent Haiti rice crisis. The Haiti rice crisis is narrated in a moving article, published by Inter Press Service (IPS), a communication institution with focus on development and globalization in the south62.

Makale, üç çocuğu olan bir kadını konu alıyor; bu kadın artık üç çocuğunu doyurmak için pirinç satın almaya gücünün yetmediğini söylüyor. Bir zamanlar dünyanın en büyük pirinç üreticilerinden biri olan bir ülkede yaşanan bu durum, haberin merkezinde yer alıyor. Üç çocuk annesi ikilemi şöyle anlatıyor: Yalnızca küçük bir kutu pirinç altmış beş sent tutuyor, yağ yirmi beş sent, kömür de yirmi beş sent. Birleşmiş Milletler'in belirlediği mutlak yoksulluk sınırı olan yirmi beş sentle, bir çocuk için bile pirinçli bir öğün hazırlamak mümkün değil. Yarım küredeki en yoksul ülke olan Haiti, tükettiği gıdanın büyük bölümünü ithal ediyor. Bunun nedeni, ulusal üretimi zayıflatan serbest piyasa politikaları. Haiti Cumhurbaşkanı René Préval, "ucuz ithal pirincin, ulusal üretilen pirinci yok ettiğini" kabul etti.{62} Otuz yıl önce Haiti, tükettiği pirincin neredeyse tamamını kendisi üretiyordu. Ancak 1980'lerin sonunda, bir askeri cunta ekonomiyi Uluslararası Para Fonu (IMF) desteğiyle serbestleştirmeye başladıktan sonra, ucuz ABD pirinci ülkeye akın etti.

The article reports on a woman with three children who says that she can no longer afford to purchase rice to feed her three children in a country which once was one of the largest rice producers in the world. The mother of three explains the dilemma: a little can of rice alone costs sixty-five cents, oil is twenty-five cents, and charcoal is twenty-five cents. With dollar twenty-five cents (the absolute poverty line set by the UN), you can’t even make a rice meal for one child. Haiti, the hemisphere’s poorest country, imports most of the food it consumes; this is the result of free-market policies that have undermined national production. The president of Haiti René Préval recognized that “cheap imported rice destroyed nationally grown rice”62. Thirty years ago, Haiti produced nearly all the rice it consumed. But in the late 1980s, cheap imported US rice flooded the country after a military junta began liberalizing the economy with support from the International Monetary Fund (IMF).

İthal pirinçlerin ilk partileri silahlı konvoylarla korunarak taşındı. Pirinç çiftçileri, ithal edilen Amerikan pirincini üretimlerine ve geçim kaynaklarına yönelik bir tehdit olarak görüyordu. Sonradan görüldü ki endişeleri haklıydı. 1994'te IMF destekli bir plan, ithal pirinç üzerindeki gümrük vergilerini %35'ten %3'e indirdi; bu, bölgedeki en düşük oran oldu. Bir yıl içinde pirinç ithalatının miktarı iki katına çıktı.

The first batches of imported rice were escorted by armed convoys. Rice farmers regarded the imported US rice as a threat to their production and livelihoods. As it turned out, their concerns were justified. In 1994, an IMF-sponsored plan cut tariffs on imported rice from 35% to 3%, the lowest in the region. In one year, the amount of rice imports doubled.

ABD hükümeti kendi pirinç çiftçilerini sübvanse ederken, Haiti'deki karşılığı, Uluslararası Para Fonu ile yaptıkları anlaşmanın koşulları gereği bunu yapmaktan men edilmiştir. Son yirmi yılda Haiti'de pirinç üretimi yarıya inmiş, pazarda ise ithalat ağırlığını koymuştur. Haiti'deki birçok insan için yetersiz beslenme ve açlık, geriye kalan tek seçenek haline gelmiştir.

While the US government subsidizes its own rice farmers, its Haitian counterpart was prohibited from doing so under the terms of their agreement with the IMF. Over the last twenty years, rice production in Haiti has been cut in half, while imports now dominate the market. For many people in Haiti, undernutrition and starvation is the only remaining option.

20. yüzyılın sonunda, ticaretin serbestleştirilmesi ve ihracata dayalı tarımın etkisiyle dünya genelinde yirmi ila otuz milyon insanın topraklarını kaybettiği tahmin ediliyordu.63 1954'te 480 Sayılı Kanun olarak resmileştirilen ABD uluslararası gıda yardım programı, izleyen yirmi yıl boyunca gıda ticareti alanına hâkim oldu. ABD'nin yönettiği gıda fazlaları, gelecekteki müşteri olarak görülen devletlere dağıtıldı. Bu gıda ihracat rejimi, düşük fiyatlı temel gıda maddeleriyle yerel çiftçileri gerçekten de zayıflattı.64

By the end of the twentieth century, twenty to thirty million people around the world were estimated to have lost their land under the impact of trade liberalization and export agriculture63. The US international food aid program, formalized in 1954 as Public Law 480, dominated the food trade landscape over the next two decades. US-managed food surpluses were distributed to states regarded as future customers. This food export regime indeed undermined local farmers with low-priced staple foods64.

Dünya genelinde yerel ekonomileri etkilemenin başlıca araçları, Yapısal Uyum Programları (SAP'ler) olarak bilinenler aracılığıyla Dünya Bankası ile Uluslararası Para Fonu (IMF) olmuştur. Kredi koşulları olarak formüle edilen bu programlar, alıcı ülkeleri ticaret ve yatırım politikalarını serbestleştirmeye zorunlu kılan makroekonomik politika değişikliklerini şart koşmuştur. Sonuç olarak hükümetler ithal mallar üzerindeki gümrük vergilerini düşürmüş, yerel ürünlere, özellikle gıda ürünlerine verilen sübvansiyonları kaldırmış, geniş tarım arazilerini tarımdan madencilik ve petrol arama faaliyetlerine kaydırmış ve ülkeleri borçlarını ödemede zorluklara sürüklemiştir. Nihai sonuç, dev kapitalist şirketlerin ithal gıda ve malzemelere bağımlılığıdır.

The main instruments of influencing the local economies worldwide have been the World Bank and the IMF through what is known as the Structural Adjustment Programs (SAPs). Formulated as loan conditions, SAPs mandated macroeconomic policy changes that obligate recipient nations to liberalize their trade and investment policies. As a result, governments reduced tariffs on imported goods, lifted subsidies on local products, particularly food, moved large acreage land from farming into mining and oil exploration, and plunged the nations into difficulty to repay loans. The end result is dependence on imported foods and supplies by giant capitalist corporations.

Dünyada kapitalizmin egemenliği ve bunun dünya ekonomik koşulları üzerindeki etkisi; yaygın yoksulluk, açlık, sağlık salgınları ve daha birçok alanda kendini göstermektedir.

The dominance of capitalism in the world and its impact on world economic conditions are observed in prevalent poverty, hunger, health epidemics, and much more.

Kapitalizmin temel ilkeleri ve siyasi iktisadının tartışılması, sistemin özünde birkaç kusur ve eksiklik ortaya koymuştur; özellikle kıtlık, değer, fiyat ve özel mülkiyet ilkeleri bu konuda öne çıkmaktadır. Ciddi kusurları olan bir sistemin uygulanmasının, zaman içinde böyle bir sistem altında yaşayan insanların hayatında çeşitli anormalliklere, krizlere ve tuzaklara yol açması beklenir. Bu sonuç, 2. bölümde ele alınan hata-kusur-arıza modelinden çıkmaktadır. Ayrıca gözlemler ile gerçek hayattaki istatistikler ve veriler de bu sonucu desteklemektedir.

The discussion of the basic principles of capitalism and its political economy revealed several defects and flaws at the core of the system, particularly the principles of scarcity, value, price, and private ownership. The implementation of a system with major flaws is expected to produce over time several anomalies, crises, and pitfalls in the life of people living under such system. This conclusion follows from the fault-error-failure model discussed in section.2. It is also supported by observations and real-life statistics and data.

Bir sonraki bölümlerde, kapitalist ekonomik sistem altındaki çağdaş dünya koşullarına ilişkin gerçek verileri inceleyeceğiz. Veriler, temel ekonomik ilkelerin teorik kusurlarının, dünyadaki çok geniş bir nüfus kesimi üzerinde büyük ve yıkıcı etkilere yol açmaya devam eden ciddi hatalara yol açtığını göstermektedir. Krizin etkisini sınırlandırmak, kapitalizm sisteminin tamamen çöküp başarısız olmasını önlemek umuduyla, kurtarma paketleri ve başarısız olan ekonomik kuruluşların devlet tarafından satın alınması yoluyla sürekli girişimlerde bulunulmakta ve zorunlu müdahalelere başvurulmaktadır.

In the next sections, we will examine actual data from the contemporary world conditions under capitalist economic system. The data shows that the theoretical flaws of the major economic principles have led to serious errors that continue to cause huge catastrophic effects on very large segment of the population in the world. Continuous attempts and forced intervention through bailouts and government buyout of failing economic entities are sought to contain the impact of the crisis, hoping to prevent a complete collapse and failure of the entire system of capitalism.