Fiyat (bir ürünün parasal değişim değeri), kapitalistlerin "fiyat mekanizması" dediği yoluyla ürün ve hizmetlerin üretimi, tüketimi ve dağıtımı sürecinde önemli bir rol oynar. Bu, kapitalizmin bir diğer temel ilkesidir. Adam Smith, "fiyat mekanizmasının görünmez eli"nden söz eden ilk kişidir.34 Rekabetçi bir pazarda bu görünmez ya da gizli elin, toplumun en iyi çıkarına uygun olarak kaynakları tahsis etmek için kişisel çıkar peşinde koşma yoluyla nasıl işlediğini anlatmıştır. Bu görüş, yani devletin minimum müdahalesiyle serbest piyasa ekonomisinin erdemlerine inanan tüm serbest piyasa ekonomistlerinin temel görüşü olmayı sürdürmektedir. Kapitalizmin siyasi iktisadının özü budur.

The price (the monetary exchange value of a product) plays an important role in the process of production, consumption, and distribution of products and services through what capitalists call “the price mechanism.” This is another fundamental principle of capitalism. Adam Smith was the first to refer to the price mechanism when he wrote of the “invisible hand of the price mechanism”34. He described how the invisible or hidden hand of the market operates in a competitive market through the pursuit of self-interest to allocate resources in society’s best interest. This remains the central view of all free-market economists, i.e., those who believe in the virtues of a free-market economy with minimal government intervention. This is the essence of the political economics of capitalism.

Fiyat mekanizması, hangi üreticilerin üretim yarışına gireceğini ve hangilerinin dışarıda kalacağını belirler. Aynı şekilde, hangi tüketicilerin ihtiyaçlarını karşılayacağını ve hangilerinin bunu yapamayacağını da belirler. Bir malın üretim maliyeti, onun piyasaya arzını kontrol eden temel faktördür. Malın faydası ise ürüne yönelik piyasa talebini kontrol eden temel faktördür. Her iki değer de fiyatla ölçülür. Arz ve talep kavramı böylece kapitalizm çalışmasının temel taşı haline gelir. Arz, piyasanın arzını; talep ise piyasanın talebini ifade eder. Hem arz hem de talep "fiyat" ile sıkı sıkıya bağlıdır; dolayısıyla fiyat mekanizması kapitalist ekonominin temelidir. Talep, fiyattaki değişimle ters orantılı olarak değişir. Fiyat yükselirse talep azalır; fiyat düşerse talep artar. Bu durum, fiyatla doğru orantılı olarak değişen arzın tersinedir. Arz düzeyi fiyat yükseldikçe artar, fiyat düştükçe azalır. Her iki durumda da fiyat, arz ve talep üzerinde en büyük etkiye sahiptir; sonuç olarak üretim ve tüketim üzerinde de en büyük etkiye sahiptir.

The price mechanism decides which of the producers will enter the production race and which will be excluded. In the same manner, it decides which of the consumers will satisfy their needs and which consumers will not be able to do so. The production cost of a commodity is the principal factor which controls its supply to the market. The benefit of the commodity is the principal factor which controls the market demand for the product. Both values are measured by the price. The supply and demand concept thus becomes a cornerstone in the study of capitalism. Supply refers to the supply of the market, and demand refers to the demand of the market. Both supply and demand are tightly coupled with “price”; hence, the price mechanism is fundamental to the economy of capitalism. Demand changes inversely proportional to the change in price. If price increases, then demand decreases; if price decreases, then demand increases. This is contrary to supply which changes directly proportional to the price. The level of supply increases as the price increases and it drops as price decreases. In both cases, price has the greatest effect on supply and demand; consequently, it has the greatest effect on production and consumption.

Kapitalizm altında fiyat mekanizması, bir toplumda malların ve hizmetlerin bireyler arasında dağıtımında da önemli bir rol oynar. "Fiyat mekanizmasına" göre, bir toplumda mal ve hizmetleri dağıtmanın ideal yolu, en yüksek düzeyde üretimi garanti eden ve aynı zamanda üretim çabasının en yüksek düzeyde karşılığını sağlayan yoldur. Üretim (arz) ile tüketim (talep) arasındaki bu ilişki bozulduğunda, sistemde bir dengesizlik ortaya çıkar; bu, kapitalist siyasal iktisadın gizli bir kusuru olabilir.

The price mechanism under capitalism plays a major role as well in the distribution of commodities and services amongst individuals in a society. According to the “price mechanism,” the ideal method to distribute commodities and services in a society is that which guarantees the highest possible level of production, which also guarantees the highest level of compensation for the efforts of production. When this relationship between production (supply) and consumption (demand) is violated, an imbalance occurs in the system; this could be a dormant fault of the capitalist political economy.

Kapitalizm, fiyat mekanizmasının ekonomik dengeyi otomatik olarak sağladığını iddia eder. Bu mekanizma, toplumun sahip olduğu kaynakların çeşitli ekonomik faaliyetler arasında nasıl dağıtılacağına karar verme seçimini tüketicilere verir. Bu, tüketiciler bazı malları talep edip diğerlerinden uzak durduklarında gerçekleşir. Tüketiciler, mallarını veya emeklerini değiş tokuş ederek elde ettikleri gelirlerini, ihtiyaç duyduklarını ya da arzu ettiklerini satın alarak harcarlar. Böylece şarabı sevmeyen tüketici onu satın almaktan kaçınır ve gelirini başka şeylere harcar. Şarabı sevmeyen tüketicilerin sayısı artarsa ya da bütün tüketiciler ondan hoşlanmamaya başlarsa, talebin azalması nedeniyle şarap üretimi kârsız hale gelir. Böylece şarap üretimi doğal bir şekilde duracaktır. Aynı kural diğer mallar ve hizmetler için de geçerlidir. Tüketiciler neyi satın alacaklarına ve neyi bırakacaklarına karar vererek üretimin düzeyini ve türünü belirlemiş olurlar.

Capitalism claims that the price mechanism produces economic equilibrium automatically. It gives the consumers the choice to decide for themselves the distribution of the resources owned by the society over the various economic activities. This is accomplished when the consumers demand some commodities and turn away from others. The consumers spend their income (which they obtained by means of exchanging their goods or efforts) by buying what they need or what they desire. Thus, the consumer who dislikes wine will abstain from buying it and spends his income on other things. If the number of consumers who dislike wine increases, or if all consumers come to dislike it, then the production of wine becomes unprofitable due to decrease in the demand. Thus, production of wine would stop in a natural way. The same rule applies to other commodities and services. By deciding what to buy and what to leave, the consumers define the level and kind of production.

Fiyat mekanizması kapitalizmin temel direklerinden biridir; üretim için teşvik, dağıtımın düzenleyicisi ve üretici ile tüketici arasındaki bağ olarak kabul edilir. Özünde, üretim ile tüketim arasında denge sağlamanın aracıdır.

The price mechanism is one of the main pillars of capitalism; it is considered to be the incentive for production, the regulator of distribution, and the link between the producer and the consumer; in essence it is the means for achieving equilibrium between production and consumption.

İddia edilir ki insanın herhangi bir üretken çaba veya fedakârlığa girişmesindeki temel saik maddi karşılıktır. Kapitalizm, insanın ahlaki veya manevi bir saikle çaba harcama olasılığını dışlar. Ahlaki saik, eğer varsa bile, maddi bir karşılığa bağlanır (vergi teşviklerini düşünün).

It is maintained that the principal motive for man to undertake any productive effort or sacrifice is his material reward. Capitalism excludes the possibility that man expends effort for a moral or spiritual motive. The moral motive, if it exists at all, is attributed to a materialist compensation (think of tax incentives).

İnsan, yalnızca maddi ihtiyaçlarını ve isteklerini karşılamak için çaba harcar. Bu tatmin, ya doğrudan ürettiği metalardan faydalanarak ya da başkaları tarafından üretilen metaları ve hizmetleri elde etmesini sağlayan parasal bir ödül alarak gerçekleşir. İnsan, ihtiyaçlarının çoğunu, hatta hepsini karşılamak için çabalarını başkalarıyla değiştokuş etmeye bağlı olduğundan, ihtiyaçların giderilmesi, emeğinin karşılığında parasal bir ödül elde etmeye odaklanır. Bu parasal ödül, insanın metaları ve hizmetleri elde etmesine olanak tanır; dolayısıyla insanın tamamen kendi ürettiği metalara odaklanması gerekmez. Bu nedenle, fiyat olan parasal ödül, insanın üretimde bulunması için bir güdüdür. "Fiyat" böylece üretim için teşvik olarak kabul edilir.

Man expends his efforts to satisfy his materialistic needs and wishes only. This satisfaction is either through the consumption of commodities which he produces directly or through receiving a monetary reward that enables him to obtain the commodities and services produced by others. Since man depends in satisfying most of his needs, if not all of them, on exchanging his efforts with others, then the satisfaction of needs is focused on obtaining a monetary reward for his efforts. This monetary reward allows him to obtain commodities and services, and accordingly man does not have to focus entirely on the commodities which he produces. Therefore, the monetary reward, which is the price, is the motive for man to produce. This is how “the price” is considered the incentive for production.

Fiyat, üretimi teşvik etmesinin yanı sıra bölüşümü de düzenler. Normal durumda insan, ihtiyaçlarını tam olarak karşılamayı arzular ve bu ihtiyaçları karşılayan mal ve hizmetleri elde etmek için çabalar. İnsan ihtiyaçlarını karşılamakta serbest bırakılsaydı, istediği herhangi bir malı edinmekten ve tüketmekten geri durmazdı. İnsanın kabiliyetlerinin sınırlı olması ve kaynakların kıt olması nedeniyle, insanın ihtiyaçlarını karşılamayı belli bir sınırda durdurması gerekir. Bu, emeğini başkalarının emeğiyle değiştokuş edebileceği, yani emeğini harcamasının karşılığında aldığı parasal ödemenin sınırı olan sınırdır; bu da fiyatın sınırıdır.

Besides being an incentive for production, the price also regulates distribution. In the normal case, man likes to satisfy all of his needs completely and he strives to obtain the commodities and services which satisfy these needs. If man is left free to satisfy his needs, he would not stop short of possessing and consuming whatever commodity he likes. Because of the limitation of man’s capabilities and the scarcity of resources, man has to stop satisfying his needs at a certain limit. This is the limit at which he can afford to exchange his efforts with others efforts, that is, at the limit of the monetary compensation which he receives for expending his effort; this is the limit of the price.

Fiyat, insanın sahip olabileceği ve tüketebileceği miktarı doğal bir biçimde gelirine orantılı bir düzeyde sınırlayan bir kısıt oluşturur. Fiyat, insanın rakip ihtiyaçlar arasındaki tercihini düzenler; kişi önce gerekli gördüğünü karşılar ve daha az önemli bulduğunu bırakır. Böylece fiyat, bireyi bazı ihtiyaçlarının kısmen karşılanmasına, diğerlerinin pahasına razı olmaya zorlar. Fiyat, bireylerin faydaların tüketimini bu şekilde düzenler. Kapitalizm içinde borçlanma, tüketicilerin borç almadan karşılayamayacakları ürünleri daha fazla tüketme kabiliyetlerini genişletmek için kullanılmıştır. Kapitalizm içinde borçlanma, kredi sisteminin yaygın kullanımından sonra baskın bir olgu haline gelmiştir.

The price provides a constraint which acts naturally to restrict man’s possession and consumption to a level which is proportional to his income. The price regulates man’s choice between competing needs; he proceeds to satisfy what he finds necessary and leaves what he finds of less importance. Thus, the price forces the individual to settle for partial satisfaction of some of his needs at the expense of others. This is how the price regulates the consumption of utilities by individuals. Indebtedness within capitalism has been used to expand the consumers’ abilities to consume more products than they could afford without borrowing money. Indebtedness within capitalism has grown to be a dominant phenomenon after the widespread use of the credit system.

Fiyat, aynı zamanda talep eden tüketiciler arasında sınırlı faydaların dağıtımını da düzenler. Tüketicilerin gelirleri arasındaki farklılık, insanların gelirlerine bağlı olarak tüketim düzeyinde de çeşitlilik doğurur. Daha pahalı mallar yalnızca onları karşılayabilecek kişilere sunulur; daha ucuz mallar ise daha düşük fiyatları karşılayabilecek kişiler tarafından tüketilir. Böylece fiyat, bazı mal ve hizmetlere yüksek, bazılarına düşük fiyat koyarak faydaların tüketiciler arasında dağıtılmasında düzenleyici bir rol üstlenir.

The price also regulates the distribution of limited utilities amongst the consumers who demand these utilities. The disparity between the incomes of the consumers leads to a variation in the level of consumption by people based on their incomes. More pricy commodities will be available only to those who can afford them; less pricy commodities would be consumed by people who can afford the lower prices. The price, thus, becomes the regulator in distributing utilities amongst consumers by setting a high price for some commodities and services and a low price for others.

Fiyat mekanizması, üretim ile tüketim arasında denge sağlanmasında da rol oynar; üretici ile tüketici arasında bir bağ kurarak bunu gerçekleştirir. Üretici, tüketicilerin isteklerini karşılamak için ürün üretir; bunun karşılığında kâr yoluyla ödüllendirilir. Ürünler tüketiciler tarafından kabul görmezse üretici zarara uğrar. Üretici, tüketicilerin isteklerini fiyat aracılığıyla fark eder. Talepteki artış sonucunda bir malın fiyatı yükselirse, üretim de artar.

The price mechanism is also responsible for achieving equilibrium between production and consumption by establishing a link between the producer and the consumer. The producer makes products to fulfill the desires of the consumers; he is rewarded through profits. The producer would lose if the products are not accepted by the consumers. The producer detects the desires of the consumers through the price. If the price of a commodity increases as a result of increased demand, the production increases as well.

Tersine, piyasa talebindeki bir düşüş nedeniyle fiyat düşerse üretim azalır. Piyasanın fiyat artışına ve talep değişimlerinden kaynaklanan fiyat düşüşüne verdiği tepki, fiyat mekanizmasını üretim ile tüketim arasında dengeyi sağlayan ve üretici ile tüketici arasında bir bağ kuran bir araç haline getirir; bu süreç dışarıdan bir müdahaleye ihtiyaç duymadan otomatik olarak işler. Kapitalizmin siyasal iktisadında fiyat mekanizmasının özü budur. Bu mekanizma ekonominin temel taşını oluşturur. Fiyat mekanizmasının denge, servet dağılımı ve dengeli bir ekonomi gibi arzu edilen hedeflere ulaşamaması ise kapitalizmin temellerine zarar verir.

Conversely, production decreases if the price drops due to a decrease in the market demand. The response of the market to the price increase and decrease due to variations in the demand makes the price mechanism a tool which achieves equilibrium between production and consumption and a link between the producer and the consumer; this process occurs automatically without the need of external intervention. This is the essence of the price mechanism in the political economy of capitalism. It constitutes a cornerstone of the economy. The failure of the price mechanism to achieve the desired objectives of equilibrium, wealth distribution, and balanced economy is detrimental to the foundation of capitalism.

Fiyat mekanizması teorisine dayanarak kapitalist iktisatçılar, toplumun üyeleri arasında servetin dağıtılmasının en ideal yönteminin, mümkün olan en yüksek üretim düzeyini garanti eden yöntem olduğu sonucuna varırlar; ürünler, ürünlerin fiyatı aracılığıyla doğal olarak dağıtılacaktır. Üreticinin harcadığı çabanın karşılığı arttıkça üretim de artar. Buradaki temel varsayım, ürünlerin faydasının yalnızca insan emeğinin sonucu olduğudur. Ancak bu her zaman doğru değildir. Faydalar, başlangıçta Allah tarafından yaratıldığı şekliyle, en temel ve ham hallerindeki ürünlerde bulunur. İnsanın çaba ve emeği, ham maddeyi belirli işlemlerden geçirerek tüketicinin kullanabileceği veya arzu edeceği bir biçime dönüştürmeye yardımcı olur. Bir ürünün faydasının tamamen insan tarafından yaratıldığını söylemek doğru değildir. Gerçekte, insanın en küçük bir çabası olmaksızın fayda taşıyan bazı ham maddeler vardır. Bunların en güzel ve en basit örnekleri hava, su, çayırlar, ormanlar ve daha birçokları. Dolayısıyla faydayı yalnızca insan çabasının bir sonucu olarak görmek yanlıştır; bu, ham maddeyi ve hazır bulunan diğer kaynakları göz ardı etmek anlamına gelir. Bu nedenle, fiyatın (insan çabasının karşılığı olan fiyatın) üretim düzeyini kontrol eden ölçüt olduğunu iddia etmek de doğru değildir.

Based on the price mechanism theory, the capitalist economists conclude that the ideal method to distribute the wealth among the members of society is that which guarantees the highest possible level of production; the products will naturally be distributed through the price of products. The production increases when the reward for the efforts exerted by the producer increases. The underlying assumption here is that the benefit of products is the result of man’s efforts only. But this is not always true. Benefits initially are found in products in their most basic and raw form as created by God. The effort and labor of man help transfer the raw materials after certain types of processing to a form and shape usable or desirable by the consumer. It is not accurate to say that the benefit of a product is entirely created by man. In fact, there are certain raw materials which carry benefit without the least amount of efforts from man. The best and simplest examples are the air, water, meadows, forests, and many others. So, considering the benefit as a result of human efforts only is inaccurate; it neglects the raw material and other readily available resources. Then, it is not accurate to claim that the price (which is the compensation for man’s efforts) is the parameter which controls the level of production.

Benzer şekilde, üretim seviyesindeki düşüş yalnızca işin karşılığındaki azalmadan kaynaklanmaz. Üretim, doğal kaynakların tükenmesi, ülkenin servetindeki gerileme, savaşlar, doğal afetler veya başka nedenler sonucunda da düşebilir.

Similarly, the decline in the level of production does not result solely from a decrease in the reward for work. Production can decline as a result of the depletion of natural resources, decline in the wealth of the country, wars, natural disasters, or other reasons.