Dünyanın en büyük kapitalist ülkesinin topraklarına ilk geldiğimde, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kapitalist üretkenliğin gücü karşısında hayrete düştüm. Henüz on altı yaşından küçük genç bir delikanlıyken, yüzlerce dönüm araziyi işleyen ve tonlarca mısır ile soya tanesi üreten devasa traktörleri ve biçerdöverleri gördüm; bütün bunları tek bir aile işletiyordu. Ektiği topraklarca sertleşmiş, topraklarının getirdiği paralarla yumuşamış bir çiftçinin ellerini gördüm. O zaman, tüm bu işletmeyi finanse eden bankaların görünmez ellerini görmedim. O zaman hiçbir başarısızlık işareti göremiyordum.

When I first arrived at the land of the largest capitalist nation in the world, I was amazed by the power of capitalism productivity in the United States of America. As a young teenager, less than 16 years old, I saw huge tractors and combines cultivating hundreds of acres and producing tons of corn and soybean grain; all operated by a single family. I saw the hands of a farmer hardened by the land he cultivates and softened by the money his land generates. I did not see then the invisible hands of the banks financing all that operation. I could not see any signs of failure then.

Bir yıl sonra, eğitim kaderim beni tam tersi bir uca savurdu. Dünyanın en büyük sosyalist ülkesinin topraklarına, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nde (SSCB) sosyalizmi gözlemleyerek önümüzdeki 6 yılımı okumakla geçirmek üzere vardım. Bir market ürününü satın almak için ne kadar sık sıraya girmek zorunda kaldığımı hatırlıyorum; ancak bir saat sonra, beklediğim ürünün artık olmadığını öğrenip hayal kırıklığına uğruyordum. Bu sistemin uzun sürmeyeceğini içgüdülerim bana söylüyordu. Bir matematik ya da bilgisayar bilimi kitabı satın almanın şartı olarak bir komünist yayın almak zorunda kaldığımı hatırlıyorum. Bu sistemin uzun sürmeyeceğini hissediyordum.