حضرت ابراهیم (ع) همراه با برادرزادهٔ خود لوط (ع) از مصر خارج شد، و لوط سپس به شهر سدوم (سَدوم) رفت که در ساحل غربی دریای مرده قرار داشت.

Prophet Abraham (PBUH) left Egypt accompanied by his nephew Lut (PBUH), who then went to the city of Sodom (Sadum), which was on the western shore of the Dead Sea.

این شهر پر از شرارت بود. ساکنانش مسافران را در کمین می‌گرفتند، آنان را غارت می‌کردند و می‌کشتند. شرارت رایج دیگر در میان آنان این بود که مردان به جای زنان با مردان همبستر می‌شدند. این عمل خلاف طبیعت بعدها به «لواط» معروف شد (برگرفته از نام شهر سدوم). این کار آشکارا و بی‌شرمانه انجام می‌شد.

This city was filled with evil. Its residents waylaid, robbed and killed travelers. Another common evil among them was that men had sex with men instead of with women. This unnatural act later became known as sodomy (after the city of Sodom). It was practiced openly and unashamedly.

در اوج این جنایات و گناهان بود که خداوند به پیامبر لوط (PBUH) وحی فرمود که مردم را به کنار گذاشتن رفتار ناپسندشان فراخواند، اما آنان چنان در عادات ناپاکشان فرو رفته بودند که نسبت به موعظهٔ لوط ناشنوا بودند. غرق در تمایلات غیرطبیعی خود، حتی زمانی که لوط ایشان را از عذاب الهی بیم داد، از شنیدن سر باز زدند. بلکه تهدید کردند که اگر او به تبلیغ ادامه دهد، وی را از شهر بیرون خواهند راند.

It was at the height of these crimes and sins that Allah revealed to Prophet Lut (PBUH) that he should summon the people to give up their indecent behavior, but they were so deeply sunk in their immoral habits that they were deaf to Lot's preaching. Swamped in their unnatural desires, they refused to listen, even when Lot warned them of Allah's punishment. Instead, they threatened to drive him out of the city if he kept on preaching.

خداوند متعال فرمود: قوم لوط (کسانی که در شهرهای سدوم در فلسطین ساکن بودند)

Allah the Almighty revealed: The people of Lot (those dwelt in the towns of Sodom in Palestine)

تکذیب کردند پیامبران را، هنگامی که برادرشان لوط به آنان گفت: «آیا از خدا پروا نمی‌کنید؟ * من برای شما فرستاده‌ای امین هستم. * پس از خدا پروا کنید و از من اطاعت کنید. * و من برای آن (پیام توحید اسلامی‌ام) از شما مزدی نمی‌خواهم؛ مزد من تنها بر عهدهٔ پروردگار جهانیان است. * آیا با مردان از میان جهانیان درمی‌آمیزید، * و آنچه را پروردگارتان برای شما از همسرانتان آفریده، رها می‌کنید؟ بلکه شما مردمی تجاوزکارید!» * گفتند: «ای لوط، اگر دست برنداری، قطعاً از رانده‌شدگان خواهی بود!» * گفت: «من قطعاً از دشمنان این (عمل زشت شما) با خشم شدید و غضب هستم.»

belied the Messengers when their brother Lot said to them: "Will you not fear Allah and obey Him? Verily! I am a trustworthy Messenger to you. SO fear Allah, keep your duty to Him, and obey me. No reward do I ask of you for it (my Message of Islamic Monotheism) my reward is only from the Lord of the Alamin (mankind, jinn and all that exists). Go you in unto the males of the Alamin (mankind), and leave those whom Allah has created for you to be your wives? Nay, you are a trespassing people!" They said: "If you cease not, O Lot! Verily, you will be one of those who are driven out!" HE said: "I am indeed, of those who disapprove with severe anger and fury your (this evil)

«گفت: «من از کردارِ آنان بیزارم، پروردگارا! مرا و خانواده‌ام را از آنچه انجام می‌دهند نجات ده.» پس او و خانواده‌اش را نجات دادیم، جز پیرزنی [همسرش] که از جمله‌ی بازماندگان بود.» (شعراء: ۱۶۰-۱۷۱)

action (of sodomy). My Lord! Save me and my family from what they do." SO We saved him and his family, all except an old woman (this wife) among those who remained behind. (Ch 26:160-171 Quran)

اعمال قوم لوط دلش را غمگین کرد. آوازهٔ زشتشان در سراسر سرزمین پیچید، در حالی که او با آنان مبارزه می‌کرد. با گذشت سال‌ها، او در رسالتش پایداری کرد، اما بی‌فایده بود. هیچ‌کس به دعوتش پاسخ نداد و ایمان نیاورد، جز اعضای خانوادهٔ او، و حتی در خانهٔ او نیز همهٔ اعضا ایمان نیاوردند. همسر لوط، همچون همسر نوح، کافر بود.

The doings of Lot's people saddened his heart. Their unwholesome reputation spread throughout the land, while he struggled against them. As the years passed, he persisted in his mission but to no avail. No one responded to his call and believed except for the members of his family, and even in his household, not all the members believed. Lot's wife, like Noah's wife, a disbeliever.

الله تبارك و تعالى فرمود:

Allah the Almighty declared:

www.islambasics.com «خداوند برای کسانی که کفر ورزیدند مثالی زد: زن نوح و زن لوط. آن دو زیر سرپرستی دو تن از بندگان صالح ما بودند، اما به آن دو خیانت کردند (یعنی با پذیرفتن عقایدشان مخالفت کردند)، پس آن دو [نوح و لوط] نتوانستند در برابر خداوند چیزی از آنان را دفع کنند، و به آن دو گفته شد: "همراه با داخل‌شوندگان به آتش داخل شوید!" (سورۃ التحریم، آیه ۱۰، قرآن)»

www.islambasics.com "Allah set forth an example for those who disbelieve, the wife of Noah and the wife of Lot. They were under two of Our righteous slaves, but they both betrayed their (husbands, by rejecting their doctrines) so they (Noah & Lut) benefited them (their respective wives) not, against Allah, and it was said: "Enter the Fire along with those who enter!" (Ch 66:10 Quran)

اگر خانه جایگاه آرامش و آسایش باشد، پس لوط هیچ آرامشی نیافت، زیرا هم در درون خانه و هم بیرون از آن شکنجه می‌شد. زندگی او شکنجه‌ای پیوسته بود و رنج بسیاری کشید، اما در برابر قومش صبور و استوار ماند. سال‌ها گذشت، و با این همه هیچ‌یک از آنان به او ایمان نیاورد.

If home is the place of comfort and rest, then Lut found none, for he was tormented both inside and outside his home. His life was continuous torture and he suffered greatly, but he remained patient and steadfast with his people. The years rolled by, and still not one believed in him.

بلکه، آنان پیام او را کوچک شمردند و با تمسخر او را به چالش کشیدند: «اگر از راستگویانی، عذاب الهی را بر ما بیاور!» ({سورۃ العنکبوت، آیه ۲۹})

Instead, they belittled his message and mockingly challenged him: "Bring Allah's Torment upon us if you are one of the truthful!" (Ch 29:29 Quran).

در حالی که لوط از شدت ناامیدی و اندوه غرق شده بود، از الله خواست که به او پیروزی بدهد و مفسدان را نابود کند.

Overwhelmed with despair, Lot prayed to Allah to grant him victory and destroy the corrupt.

بنابراین، فرشتگان از ابراهیم (علیه السلام) جدا شدند و به سوی سدوم، شهر لوط (علیه السلام)، روانه شدند. آنان در بعدازظهر به دیوارهای شهر رسیدند. نخستین کسی که آنان را دید، دختر لوط بود که کنار رودخانه نشسته بود و کوزهٔ خود را از آب پر می‌کرد. هنگامی که سر بلند کرد و آنان را دید، از این که ممکن است مردانی با چنان زیبایی شکوهمند بر روی زمین وجود داشته باشند، شگفت‌زده شد.

Therefore, the angels left Abraham (pbuh) and headed for Sodom the town of Lut (pbuh). They reached the walls of the town in the afternoon. The first person who caught sight of them was Lot's daughter, who was sitting beside the river, filling her jug with water. When she lifted her face and saw them, she was stunned that there could be men of such magnificent beauty on earth.

یکی از آن سه مرد (فرشته‌ها) از او پرسید: «ای دوشیزه، آیا جایی برای استراحت هست؟» او با یادآوری خوی مردم خود پاسخ داد: «همین‌جا بمانید و تا وقتی که پدرم را خبر کنم و بازگردم، داخل نشوید.» او کوزه‌اش را کنار رودخانه گذاشت و با شتاب به خانه دوید.

One of the tree men (angels) asked her: "O maiden, is there a place to rest?" Remembering the character of her people she replied, "Stay here and do not enter until I inform my father and return." Leaving her jug by the river, she swiftly ran home.

«ای پدر!» او فریاد زد. «جوانانی دم دروازهٔ شهر تو را می‌خواهند و من تا به حال چهره‌هایی مانند چهرهٔ آنان ندیده‌ام!» لوط دلواپس شد و به سرعت به سوی مهمانانش دوید. از آنان پرسید از کجا آمده‌اند و به کجا می‌روند. آنان به پرسش‌هایش پاسخ ندادند. در عوض پرسیدند آیا می‌تواند میزبانشان باشد. او با ایشان سخن گفت و سرشت قوم خود را به آنان یادآور شد.

هنگامی که تاریکی بر شهر فرود آمد، لوط میهمانش را تا خانهٔ خود همراهی کرد. هیچ‌کس از حضور آنان آگاه نبود. با این حال، به محض آنکه همسرِ لوط آن‌ها را دید، آرام از خانه بیرون رفت تا کسی متوجهٔ او نشود. با شتاب به سوی قومش دوید و خبر را به آنان رساند، و آن خبر مانند آتشِ سوزان در میان همهٔ ساکنان پخش شد. مردم با شتاب و هیجان به سوی لوط هجوم آوردند. لوط از اینکه آنان از وجود میهمانانش باخبر شده بودند شگفت‌زده شد و با خود اندیشید که چه کسی ممکن است ایشان را آگاه کرده باشد. اما هنگامی که همسرش را هیچ‌جا نیافت، موضوع روشن شد و این امر اندوه او را بر اندوهش افزود.

When darkness fell on the town, Lot escorted his guest to his home. No one was aware of their presence. However, as soon as Lot's wife saw them, she slipped out of the house quietly so that no one noticed her. Quickly, she ran to her people with the news and it spread to all the inhabitants like wildfire. The people rushed towards Lot quickly and excitedly. Lot was surprised by their discovery of his guests. and he wondered who could have informed them. The matter became clear, however, when he could not find his wife, anywhere, thus adding grief to his sorrow.

هنگامی که لوط جمعیتی را دید که به سوی خانه‌اش می‌آمد، در را بست، اما آنان همچنان به در می‌کوفتند.

When Lot saw the mob approaching his house, he shut the door, but they kept on banging on it.

او از آنان خواست که مهمانان را به حال خود بگذارند و از عذاب الهی بترسند. او آنان را ترغیب کرد که با همسرانشان به لذت جنسی برسند، زیرا این همان چیزی است که خداوند حلال کرده است.

He pleaded with them to leave the visitors alone and fear Allah's punishment. He urged them to seek sexual fulfillment with their wives, for that is what Allah had made lawful.

قوم لوط منتظر ماندند تا او خطبه کوتاهش را تمام کند، و سپس با صدای بلند به خنده افتادند.

Lot's people waited until he had finished his short sermon, and then they roared with laughter.

کورشده از شهوت، آنان در را شکستند. لوط بسیار خشمگین شد، اما در برابر این مردمان خشن ناتوان ایستاد. او نمی‌توانست از آزار میهمانانش جلوگیری کند، امّا محکم بر موضع خود ایستاد و همچنان با آن گروه به التماس ادامه داد.

Blinded by passion, they broke down the door. Lot became very angry, but he stood powerless before these violent people. He was unable to prevent the abuse of his guests, but he firmly stood his ground and continued to plead with the mob.

در آن لحظهٔ وحشتناک، او آرزو کرد که ای کاش قدرت آن را داشت که آنان را از میهمانانش دور کند. میهمانان که او را در حالت درماندگی و اندوه دیدند، گفتند: «نگران و هراسان مباش، ای لوط، زیرا ما فرشتگانیم و این مردم به تو آسیبی نخواهند رساند.» با شنیدن این سخن، جمعیت وحشتزده شد و در حالی که تهدیدهایی نثار لوط می‌کردند، از خانهٔ او گریختند. فرشتگان به پیامبر لوط (علیه السلام) هشدار دادند که پیش از طلوع آفتاب خانه‌اش را ترک کند و همهٔ خانواده‌اش را جز همسرش با خود ببرد. الله چنین مقدّر کرده بود که شهر سدوم نابود شود. زمین‌لرزه‌ای شهر را به لرزه درآورد. گویی قدرتی عظیم تمام شهر را برداشت و در یک تکان به زمین کوبید. بارانی از سنگ بر شهر فرو بارید.

At that terrible moment, he wished he had the power to push them away from his guests. Seeing him in a state of helplessness, and grief the guests said: "Do not be anxious or frightened, Lot for we are angels, and these people will not harm you." On hearing this, the mob was terrified and fled from Lot's house, hurling threats at him as they left. The angels warned Prophet Lut (pbuh) to leave his house before sunrise, taking with him all his family except his wife. Allah had decreed that the city of Sodom should perish. An earthquake rocked the town. IT was as if a mighty power had lifted the entire city and flung it down in one jolt. A storm of stones rained on the city.

همه‌چیز و همه‌کس نابود شدند، از جمله همسر لوط.

Everyone and everything was destroyed, including Lot's wife.

خداوند متعال این داستان را بازگو کرده است:

Allah the Almighty recounted this story:

و ایشان را از میهمانان ابراهیم (فرشتگان) خبر ده. هنگامی که بر او وارد شدند و گفتند:

"And tell them about the guests (angels) of Abraham. When they entered unto him, and said:

«سلاماً»! ابراهیم گفت: «همانا ما از شما بیمناکیم.» گفتند: «بیم مدار! ما تو را به پسری دانا مژده می‌دهیم.» (ابراهیم) گفت: «آیا به من مژده می‌دهید با آنکه پیری به من رسیده است؟ پس این مژده شما چیست؟» گفتند: «ما تو را به حق مژده می‌دهیم، پس از نومیدان مباش.» ابراهیم گفت: «و چه کسی جز گمراهان از رحمت پروردگارش نومید می‌شود؟» (ابراهیم بار دیگر) گفت: «پس کار شما که فرستادگان هستید چیست؟» گفتند: «ما به سوی قومی گناهکار فرستاده شده‌ایم، جز خاندان لوط که همه‌شان را قطعاً نجات خواهیم داد، مگر همسرش که مقدر کرده‌ایم که از بازماندگان (در عذاب) باشد.»

"Salaaman (peace)!" Abraham said: "Indeed! We are afraid of you." They (the angels) said: "Do not be afraid! We give you glad tidings of a boy (son) possessing much knowledge and wisdom." (Abraham) said: "Do you give me glad tidings (of a son) when old age has overtaken me? Of what then is your news?" They (the angels) said: "We give you glad tidings in truth. So be not of the despairing." Abraham said: "And who despairs of the Mercy of his Lord except those who are astray?" (Abraham again) said: "What then is the business on which you have come, O Messengers?" They (the angels) said: "We have been sent to a people who are Mujrimeen (criminals, disbeliveers, polytheists, sinners). (All) except the family of Lot. Them all we are surely going to save (from destruction)." Except his wife, of whom We have decreed that she shall be of the those who remain behind (she will be destroyed).

و هنگامی که فرستادگان (فرشتگان) نزد خاندان لوط آمدند، او گفت: «در حقیقت شما مردمی ناشناس هستید.» گفتند: «نه! ما نزد تو آمده‌ایم با آنچه (عذابی) که در آن تردید می‌کردند. و حقیقت را (خبر نابودی قومت را) برای تو آورده‌ایم و قطعاً ما راستگو هستیم. پس بخشی از شب با خانواده‌ات بیرون برو و خودت پشت سر آنان حرکت کن، و هیچ‌یک از شما به پشت سر ننگرد، و به همان جایی که دستور داده شده‌ای برو.» و ما این فرمان را به او رساندیم که ریشهٔ آنان (گنهکاران) در بامداد بریده خواهد شد. مردم شهر شادمانه (به خبر آمدن آن جوانان) آمدند. لوط گفت:

Then when the Messengers (the angels) came unto the family of Lot, he said: "Verily! You are people unknown to me." They said: "Nay! we have come to you with that (torment) which they have been doubting. And we have brought to you the truth (the news of the destruction of your nation) and certainly, we tell the truth. Then travel in a part of the night with your family, and you go behind them in the rear, and let no one amongst you look back, but go on to where you are ordered." And We made known this decree to him, that the root of those (sinners) was to be cut off in the early morning The inhabitants of the city came rejoicing (at the news of the young men's arrival). Lot said:

کتاب قوم لوط (علیه السلام) بسته شد. شهرها و نام‌های آنان از صفحه زمین پاک شده است. از یاد‌ها رفته‌اند. یکی از کتاب‌های فساد بسته شد. لوط (علیه السلام) به سوی ابراهیم (علیه السلام) رفت. او به دیدارش رفت و هنگامی که داستان قومش را بازگو کرد، شگفت‌زده شد که دریافت ابراهیم (علیه السلام) از پیش آن را می‌دانست.

The book was closed on the people of Lot (pbuh). Their towns and names have been erased from the face of the earth. Gone are they from memory. One book was closed of the books of corruption. Lot (pbuh) proceeded towards Abraham (pbuh). HE visited him, and when he recounted the story of his people, he was surprised to learn that Abraham (pbuh) already knew.

پس لوط (علیه السلام) به دعوت مردم به سوی الله ادامه داد، همان‌گونه که ابراهیم (علیه السلام)، آن صبورِ توبه‌کنندهٔ به سوی الله، ادامه داد، و هر دو بر رسالت خود استوار ماندند.

So Lut (pbuh) continued to invite people to Allah, as did Abraham (pbuh), the patient one who turned to Allah repentantly, and the two held firm to their mission.