الله تعالیٰ فرمود:

Allah the Almighty declared:

«و اِسماعیل و اِدریس و ذا الکِفل را یاد کن، که همه از شکیبایان بودند.» (سوره‌ی الأنبیاء: ۸۵-۸۶)

" Remember Ishmael and Idris and Dhul Kifl, all were from among those who observe patience." (Ch 21:85-86)

بلافاصله پس از داستان ایوب در قرآن، خداوند متعال همچنین فرمان داد:

Immediately following Job's story in the Qur'an, Almighty Allah also directed:

به یاد آور بندگان ما، ابراهیم و اسحاق و یعقوب را که صاحبان نیرو (در عبادت ما) بودند.

"Remember Our slaves, Abraham, Isaac, and Jacob (all) owners of strength (in worshipping Us)

و همچنین از فهم دینی. بی‌گمان، ما آنان را برگزیدیم و با عطا کردن (چیزی نیکو) به ایشان، یادآوری سرای آخرت را ارزانی داشتیم؛ و آنان مردم را به یاد آن می‌انداختند و نیز مردم را به فرمانبرداری از الله و انجام کارهای نیک برای آخرت فرا می‌خواندند.

and also of religious understanding. Verily, We did choose them by granting them (a good thing ) the remembrance of the home (in the Hereafter and they used to make the people remember it and also they used to invite the people to obey Allah and to do good deeds for the Hereafter).

و آنان در نزد ما، بی‌شک از برگزیدگان و نیکان‌اند! یاد کن اسماعیل و الیسع و ذوالکفل را، که همگی از نیکان‌اند.

And they are in Our Sight, verily of the chosen and the best! Remember Ishmael, Elisha, and Dhul Kifl all are among the best." (Ch 38:45-48)

از اینکه ذوالکفل در قرآن کریم همراه با آن پیامبران یاد و ستایش شده است، به روشنی آشکار است که او نیز پیامبر بوده است.

It is obvious from his being mentioned and praised in the Glorious Quran along with those other prophets that Dhul - Kifl was also a prophet.

اما برخی از مفسران قرآن چنین پنداشته‌اند که او پیامبر نبوده، بلکه مردی صالح و سختگیرانه عادل بوده است.

However, some of the Quranic commentators assumed that he was not a prophet but that he was righteous and strictly just.

ابن جریر روایت کرده است که او پیامبر نبود، بلکه مردی صالح بود. او به قومش کمک می‌کرد تا نیازهایشان برآورده شود و در میان آنان داوری عادلانه می‌کرد. به همین سبب او را ذوالکفل می‌نامیدند.

Ibn Jarir narrated that he was not a prophet but he was a righteous man. He supported his people to suffice their needs and administered justice among them. That is why he was called Dhul - Kifl.

(ذو الکِفْل در لغت به معنای «صاحبِ دو بهره یا دو پاداش، یا دهنده‌ی آن» است.)

(Dhul - Kifl literally means "possessor of, or giving, a double requital or portion".)