در میان پیامبرانی که بین داوود و زکریا بودند، اشعیا (علیه السلام) پسر آموص (آمیسیا) است.

Among the prophets between David and Zakariah is Isaiah (pbuh), Ibn Amoz (Amisiah).

According به گفته‌ی محمد بن إسحاق، اشعیاء (ع) بر زکریا و یحیی (یوحنای تعمیددهنده) (ع) ظاهر شد. او از جمله کسانی است که درباره‌ی عیسی (ع) و محمد ﷺ پیشگویی کردند. پادشاه در زمان او حِزقیا (حزقیال) نام داشت. او به اشعیاء گوش می‌داد و در آنچه برای خیر دولت به او توصیه می‌کرد و از آن نهی می‌کرد، فرمان‌بردار بود. کارها در میان بنی‌اسرائیل رونق گرفت. پادشاه به پای عفونی دچار شد. در حالی که او بیمار بود، سنحاریب (سنهاریب) پادشاه بابل با شصت هزار مرد به سوی اورشلیم پیش آمد.

According to Muhammad Ibn Ishaaq, Isaiah (pbuh) appeared before Zakariah (pbuh) and Yahya (John the Baptist) (pbuh). He is among those who prophesied about Isa (Jesus) (pbuh) and Muhammad (pbuh). The king during his time was called Hezekiah (Hazkia). He listened and was obedient to Isaiah in what he advised him to do and prohibit for the good of the state. Affairs took momentum among the Israelites. The king became sick with an infected foot. While he was sick, King Sennacherib (Sinharib) of Babylon advanced towards Jerusalem with sixty thousand men.

مردم به شدت وحشت‌زده شدند. پادشاه از اشعیا پرسید: «خداوند دربارهٔ سنحاریب و لشکرش چه چیزی بر تو وحی کرده است؟» او پاسخ داد: «هنوز چیزی بر من وحی نشده است.» سپس وحی برای حزقیا نازل شد تا جانشینی برای خود تعیین کند، چنان‌که خواسته بود، زیرا پایان زندگی‌اش نزدیک بود. وقتی اشعیا این خبر را به او داد، پادشاه به سوی قبله رو کرد؛ نماز گزارد، خداوند را تسبیح گفت، او را خواند و گریست. با گریه و دعا به درگاه خداوند توانای بزرگ‌وار، با دلی پاک، توکل و صبر، گفت: «ای پروردگار پروردگاران، و ای خدای خدایان! ای مهربان و بخشاینده‌ای که نه خواب و نه چرت بر تو چیره نمی‌شود، مرا به خاطر کردارم و داوری عادلانه‌ام میان بنی‌اسرائیل یاد کن؛ و آنچه از تو بود، و تو بهتر از من آن را می‌دانی، کارهای آشکار و رازهای من نزد توست.» خداوند دعای او را اجابت کرد و بر او رحم نمود. به اشعیا وحی فرستاد که به او مژده دهد که بر گریه‌اش رحم کرده و عمرش را پانزده سال دیگر افزوده و او را از دشمنش، سنحاریب، رهایی خواهد داد. وقتی اشعیا این را به حزقیا گفت، بیماری‌اش بهبود یافت. اندوه و غم از او دور شد و به سجده افتاد و گفت: «پروردگارا، این توئی که پادشاهی را به هر که بخواهی می‌دهی و از هر که بخواهی می‌ستانی، و هر که را بخواهی بلند می‌کنی و هر که را بخواهی خوار می‌گردانی، ای داناى نهان و آشكار. و به راستی تو اولین و آخرینی؛ آشکار و پنهان؛ تو رحمت می‌بخشی و دعای گرفتاران را اجابت می‌کنی.» وقتی سر برداشت، خداوند به اشعیا وحی کرد که به پادشاه فرمان دهد آب انجیر را بگیرد و بر زخمش بگذارد، و او سالم و بهبود خواهد یافت. او چنین کرد و بهبود یافت.

The people were greatly terrified. The King asked Isaiah: "What did Allah reveal to you regarding Sennacherib and his army?" He replied: "He has not yet revealed anything to me." Then the revelation came down for King Hezekiah to appoint a successor, as he wished, because his end was at hand. When Isaiah told him this, the king turned to the qibla (the direction faced in prayer); he prayed, glorified Allah, invoked Him, and wept. Weeping and invoking Allah the All-Powerful and majestic with a sincere heart, trust and patience, he said: "O Lord of lords, and God of gods! O, Benevolent and Merciful One Whom neither sleep nor nodding can overpower, remember me for my deeds and my just judgment over the children of Israel; and all that was from You, and You know it better than I do, my open acts and my secrets are with You." Allah answered his prayers had compassion on him. He revealed to Isaiah to tell him the glad tidings that He had compassion for his weeping and would extend his life for a further fifteen years and save him from the enemy, Sennacherib. When Isaiah told this to Hezekiah, his disease was healed. Evil and sadness departed, and he fell prostrate, saying: "O Lord, it is You Who grants kingship to whomsoever You wish and dethrones whomsoever You wish and elevates whomsoever You wish and degrades whomsoever You wish, Knower of the unseen and the evident. And lo! You are the First and the Last; the Manifest and the Perceived; You grant mercy and answer the prayers of the troubled ones." When he raised his head, Allah revealed to Isaiah to command the king to extract the water of the fig and apply it to his sore, and he would be whole and cured. He did so and was cured.

سپس خداوند مرگ را بر لشکر سنحاریب فرو فرستاد. صبحگاهان همه آنان جسدهایی بی‌جان بودند، جز سنحاریب و پنج تن از یارانش که از جمله ایشان بختنصر (بُخْتَنَصَّر) بود. پادشاه بنی‌اسرائیل بی‌درنگ دستور داد آنان را بیاورند، در زنجیر کردند و هفتاد روز در سرزمین به نمایش گذاشتند تا آنان را خوار و رسوا سازد. هر روز به هر یک از ایشان یک قرص نان جو داده می‌شد؛ و پس از هفتاد روز، آنان را در زندان محبوس کرد.

Then Allah sent death upon the army of Sennacherib. In the morning they were all corpses, except Sennacherib and five of his companions, among them Nebuchadnezzar (Bukhtanasar). The king of Israel immediately sent for them, put them in shackles and displayed them in the land for seventy days to spite and insult them. Every day each of them was fed a loaf of barley bread; after seventy days he confined them in prison.

پس الله به اشعیا وحی کرد که پادشاه آنان را به کشورشان بازگرداند تا مردمشان را از آنچه بر سرشان خواهد آمد هشدار دهند. هنگامی که بازگشتند، سناخریب مردمش را گرد آورد و آنچه را بر آنان رفته بود برایشان بازگو کرد. کاهنان و جادوگران به او گفتند: «ما تو را از پروردگار آنان و پیامبرانشان آگاه کرده بودیم، اما تو به سخن ما گوش نسپردی. این ملتی است که با خدایشان هیچ کس را یارای چیره شدن بر آنان نیست.» پس سناخریب از الله ترسید. او هفت سال بعد درگذشت.

Allah then revealed to Isaiah that the king should send them back to their country so that they might warn their people what would happen to them. When they returned, Sennacherib gathered his people and told them what had happened to them. The priests and magicians said to him: "We told you about their Lord and their prophets, but you did not listen to us. It is a nation which, with their God, nobody can overcome." So, Sennacherib was afraid of Allah. He died seven years later.

ابن اسحاق همچنین روایت کرده است که هنگامی که حِزقیا، پادشاه بنی‌اسرائیل، درگذشت، وضعیت بنی‌اسرائیل رو به وخامت نهاد؛ آشفتگی سیاسی پدید آمد و زشتکاری‌هایشان فزونی گرفت. اشعیا آنچه را که خداوند بر او وحی کرده بود به ایشان موعظه کرد، آنان را به نیکوکاری راهنمایی نمود و از عذاب سخت خداوند بیمshan داد. موعظه‌های او دشمنی آنان را با او برانگیخت و تصمیم به کشتنش گرفتند، پس او از دست ایشان گریخت.

Ibn Ishaaq also reported that when King Hezekiah of Israel died, the Israelites' condition deteriorated; there was political confusion, and their wickedness increased. Isaiah preached to them what Allah revealed to him, directing them to righteousness and warning them of Allah's severe punishment. His preaching made him their enemy and they decided to kill him, so he escaped from them.

ابن اسحاق نیز روایتی اسرائیلی را نقل کرده که در آن آمده است: هنگامی که اشعیاء از کنار درختی می‌گذشت، آن درخت شکافته شد و او داخل آن شد. اما شیطان او را دید و لبه‌ی لباسش را گرفت، به طوری که آن لبه بیرون ماند. وقتی مردم این را دیدند، اره‌ای آوردند و درخت را با او اره کردند.

Ibn Ishaaq also reported an Israelite interpolation which said that when Isaiah was passing by a tree, it opened, and he entered therein; but Satan saw him and held onto the loop of his garment so that it stuck out. When they saw it, they brought a saw and sawed the tree, and him with it.

إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ

Indeed, from Allah we come and to him we return.