Kapitalisme menyerang sekali lagi. Sasarannya kali ini, selepas kelaparan dan pendidikan, ialah kesihatan. Apa yang dicari oleh rakyat biasa dalam sesebuah sistem ekonomi bukanlah sekadar teori-teori yang menyokong sistem itu dan asasnya.

Capitalism strikes again. The target this time, after hunger and education, is health. What ordinary people look for in an economic system is not the mere theories which substantiate the system and its foundation.

Rakyat biasa pada akhir hari mahu hidup sihat, dengan makanan yang mencukupi di atas meja dan rasa selamat apabila mereka pergi tidur. Sistem yang berjaya ialah sistem yang menghapuskan daripada rakyat rasa takut kehilangan keupayaan mereka untuk berfungsi akibat penyakit wabak, atau kehilangan nyawa mereka sama sekali.

Ordinary people at the end of the day want to be healthy with enough food on the table and a sense of security when they go to bed. A successful system is the one that removes from the people the fear of losing their ability to function due to epidemic diseases or losing their lives altogether.

Walaupun terdapat pertumbuhan kekayaan dan sumber yang luar biasa di bawah kapitalisme, ketidakamanan kesihatan terus menghantui individu dan negara di seluruh dunia. Di Amerika, negara kapitalis terkaya di dunia, krisis kesihatan terus meningkat dari tahun ke tahun. Krisis kesihatan telah menjadi subjek perdebatan yang berterusan semasa pilihan raya di Amerika Syarikat. Dianggarkan bahawa seorang lelaki sepanjang hayatnya mempunyai peluang sebanyak 44% untuk menghidap satu jenis penyakit kanser68. Kadar ini tidak menunjukkan tanda-tanda perlahan; sebaliknya, ia telah meningkat dengan ketara dalam beberapa tahun kebelakangan ini. Dengan kata lain, pertumbuhan kekayaan yang luar biasa dan kemajuan teknologi tidak membantu dalam memerangi musuh dari dalam. Masalah berkaitan jantung meragut lebih daripada tujuh ratus ribu nyawa setahun. Menurut Persatuan Jantung Amerika, 831,272 nyawa melayang akibat penyakit berkaitan jantung pada tahun 2006. Kadar penyakit maut yang begitu tinggi bukanlah satu kebetulan. Ini adalah hasil langsung daripada sistem yang mengawal pengagihan kekayaan dan peruntukan sumber. Untuk melihat ketidakseimbangan peruntukan sumber ini, lihat sahaja salah satu bajet tahunan dan lihat bagaimana sumber diperuntukkan. Lengkung dalam rajah 16 menunjukkan pecahan bajet budi bicara (bajet yang tertakluk kepada kelulusan Kongres dan presiden) bagi tujuh tahun yang lalu di Amerika Syarikat (69, 70). Amerika Syarikat membelanjakan lebih 50% bajetnya untuk ketenteraan setiap tahun, manakala ia membelanjakan kurang daripada 14% untuk keperluan pendidikan dan kesihatan. Sementara itu, adalah satu fakta yang terkenal bahawa penyakit wabak seperti kanser, masalah jantung, diabetes dan lain-lain meragut lebih banyak nyawa daripada mereka yang mati dalam peperangan langsung atau peperangan tidak langsung keganasan.

Despite the extraordinary growth in wealth and resources under capitalism, health insecurity continues to haunt individuals and nations across the globe. In America, the wealthiest capitalist nation in the world, health crisis continues to escalate over the years. Health crisis has become a permanent subject of debate during election times in the USA. It is estimated that a man during his lifetime has a chance of 44% to have one form of a cancer disease68. This rate is not slowing down; on the contrary, it has increased dramatically during the past few years. In other words, the tremendous growth in wealth and advancement in technology is not helping in fighting an enemy from within. Heart-related problems consume more than seven hundred thousands lives a year. According to the American Heart Association, 831,272 lives vanished due to heart related diseases in 2006. Such high rate of fatal diseases is not accidental. This is a direct by-product of systems which control wealth distribution and resource allocation. To see this imbalance of resource allocation, just look at one of the annual budgets and see how the resources are allocated. The curves in figure 16 show a breakdown of the discretionary budgets (budget subject to approval by Congress and the president) for the past seven years in the United States (69, 70). The United States spends on military more than 50% of its budget every year, whereas it spends less than 14% on the education and health needs. In the meantime, it is a well-known fact that epidemic diseases such as cancer, heart problems, diabetes, and others consume much more lives than all those who die in direct wars or indirect wars of terrorism.

Peter Jennings, pembaca berita ABC yang telah tiada, menyimpulkan dalam dokumentari bertajuk "Breakdown—America's Health Insurance Crisis" bahawa kos yang melambung dan bilangan rakyat yang tidak diinsuranskan adalah sebahagian daripada sistem insurans kesihatan yang berada dalam keadaan krisis71. Menurut Agensi Penyelidikan dan Kualiti Penjagaan Kesihatan (Agency for Healthcare Research and Quality), hampir lima puluh empat juta rakyat Amerika di bawah umur enam puluh lima tahun, atau 18% daripada populasi di bawah umur enam puluh lima tahun, tidak mempunyai insurans kesihatan pada tahun 200772. Kemelesetan ekonomi semasa akan menambah tujuh juta lagi kepada barisan rakyat Amerika yang tidak diinsuranskan73; menjelang tahun 2010, akan terdapat lebih daripada enam puluh juta orang tanpa insurans kesihatan. Kumpulan terbesar orang yang tidak diinsuranskan tergolong dalam segmen populasi yang paling miskin; 32% daripada jumlah orang yang tidak mempunyai insurans (lima belas juta) ialah orang Hispanik.

Peter Jennings, the late ABC anchor, concludes in a documentary called “Breakdown—America’s Health Insurance Crisis,” that spiraling costs and the growing number of uninsured are all part of a health insurance system in a state of crisis71. According to the Agency for Healthcare Research and Quality, nearly fifty-four million Americans under age sixty-five, or 18% of the population under the age sixty-five, were without health insurance in 200772. The current economic downturn will contribute seven more million to the army of uninsured Americans73; by 2010 there will be more than sixty million people without health insurance. The largest group of uninsured people belongs to the poorest segment of the population; 32% of the total number of people without insurance (fifteen million) is Hispanics.

Sebab utama bertambahnya bilangan orang yang tidak diinsuranskan ialah kemiskinan, yang tercermin dalam peningkatan kos insurans kesihatan dan premium berkaitan berbanding gaji dan pendapatan rakyat. Walaupun pekerja ditawarkan perlindungan di tempat kerja, mereka tidak selalu mampu membayar bahagian premium mereka.

The main reason for the increased number of uninsured people is poverty, which is reflected in the increased cost of health insurance and related premium compared to the wages and income of people. Even if employees are offered coverage on the job, they can’t always afford their portion of the premium.

Premium insurance kesihatan bagi pekerja telah meningkat sebanyak 119% antara tahun 1999 dan 200974, iaitu tiga kali ganda lebih tinggi daripada purata kenaikan gaji pekerja. Purata gaji hanya meningkat sebanyak 35% antara tahun 1999 dan 2008; lihat rajah 17. Firma kecil menahan diri daripada menawarkan insurans kesihatan kerana kenaikan premium insurans kesihatan.

Health insurance premiums have increased 119%for employees between 1999 and 200974, that is, three times more than the average increase in employee wages. The average wages increased only 35% between 1999 and 2008; see figure 17. Small firms refrain from offering health insurance due to rising health insurance premiums.

Dianggarkan dua puluh dua ribu orang meninggal dunia setiap tahun kerana mereka tidak mampu mengakses sumber penjagaan kesihatan yang berpatutan. Orang yang tidak mempunyai insurans yang sewajarnya menerima penjagaan pencegahan yang lebih sedikit; mereka didiagnosis pada peringkat penyakit yang lebih lanjut dan menerima penjagaan rawatan yang kurang. Keadaan ini membawa kepada kadar kematian yang tinggi dalam kalangan individu yang tidak diinsuranskan.

It is estimated that twenty-two thousand people die every year because they are unable to access reasonable health care resources. People without proper insurance receive less preventive care; they are diagnosed at more advanced stages of diseases and receive less therapeutic care. This leads to high mortality rates among uninsured individuals.

Sebagaimana dalam kes pendidikan, kekurangan penjagaan kesihatan yang sempurna memperdalam kemiskinan, dan kemiskinan secara mendadak mengurangkan penjagaan kesihatan bagi individu. Untuk memutuskan kitaran ini, lebih banyak tindakan diperlukan daripada sekadar menambah bekalan ubat-ubatan, peralatan kesihatan, dan katil hospital. Mekanisme pengagihan sumber-sumber ini yang membolehkan individu menerima penjagaan kesihatan yang sewajarnya. Kos penjagaan kesihatan yang tinggi memusnahkan kesejahteraan ekonomi keluarga. Bil perubatan memberi kesan kewangan yang besar kepada 30% keluarga berpendapatan rendah yang tidak mempunyai perlindungan kesihatan75, sehingga menjerumuskan mereka ke dalam hutang.

As in the case of education, lack of proper health care deepens poverty, and poverty dramatically reduces health care for individuals. In order to break this cycle, more needs to be done than simply increasing the supply of drugs, health equipment, and hospital beds. It is the mechanism for distributing these resources that enables individuals to receive the proper health care. The high cost of health care destroys the economic well-being of families. Medical bills have a major financial impact on 30% of low-income families without health coverage75, pushing them into debt.

HIV/AIDS, malaria, dan tuberkulosis terus menjadi ancaman paling serius terhadap nyawa berjuta-juta orang di negara-negara membangun. Sistem penjagaan kesihatan di negara-negara membangun telah merosot ke tahap yang melampau, sehingga penyakit-penyakit ini dan penyakit-penyakit lain telah menjadi begitu berleluasa.

HIV/AIDS, malaria, and tuberculosis continue to be the most serious threat to the life of millions of people in the developing countries. The health care systems in developing countries have deteriorated to extreme levels such that these and other diseases have become so epidemic.

Menurut data yang diterbitkan oleh UNAIDS/Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO), bilangan orang yang didiagnosis dengan AIDS pada tahun 2007 ialah lebih daripada 33 juta orang. Lebih daripada 2 juta daripada mereka meninggal dunia pada tahun 2007. Lebih daripada 25 juta orang telah meninggal dunia akibat AIDS sejak tahun 1981. Majoriti mangsa AIDS berada di bahagian dunia yang paling miskin, iaitu di Afrika sub-Sahara, di mana 22 juta orang hidup dengan penyakit itu dan 1.5 juta telah hilang akibatnya.

According to published data by UNAIDS/World Health Organization, the number of people diagnosed with AIDS in 2007 was more than 33 million people. More than 2 million of them died in the year 2007. More than 25 million people have died of AIDS since 1981. The majority of the AIDS victims are in the poorest part of the world in sub-Saharan Africa, where 22 million people live with the disease and 1.5 million have vanished as a result.

Wabak AIDS semakin merebak di seluruh dunia walaupun terdapat peningkatan yang luar biasa dalam kekayaan dan kemudahan perkhidmatan penjagaan kesihatan. Rajah 18 menunjukkan arah aliran global wabak AIDS. Di sebahagian negara Afrika, satu daripada tiga orang membawa virus AIDS/HIV. Lebih 40% penduduk dunia yang tinggal di Nigeria, Ethiopia, Rusia, China, dan India berdepan risiko kesihatan yang serius akibat penularan AIDS. Nigeria dijangka mempunyai 10-15 juta kes menjelang 2010, dan Ethiopia 7-10 juta. Di kedua-dua negara ini, keadaan berkemungkinan bertambah buruk kerana kekurangan infrastruktur kesihatan awam akibat kemiskinan yang melampau. Bilangan penghidap AIDS dijangka mencapai 10-15 juta menjelang 2010 di China dan 20-25 juta di India.

The epidemic of AIDS is growing worldwide despite the tremendous growth in wealth and health care facilities. Figure 18 shows the global trend in the AIDS epidemic. In some African countries, one out of three people carry the AIDS/HIV virus. More than 40% of the world population living in Nigeria, Ethiopia, Russia, China, and India face serious health risks due to spread of AIDS. Nigeria is projected to have 10-15 million cases by 2010, and Ethiopia 7-10 million. In both countries, the situation is likely to be aggravated by a lack of public health infrastructure due to extreme poverty. The AIDS population is expected to reach 10-15 million by 2010 in China and 20-25 million in India.

Cabaran utama dalam rawatan AIDS di negara-negara membangun ialah kos rawatan yang tinggi, iaitu antara $10,000 hingga $15,000 bagi setiap orang setahun. Kos setinggi ini hampir tidak mampu ditanggung oleh negara-negara yang sangat maju; inilah sudah tentu halangan utama yang menghalang pesakit di dunia membangun daripada menerima rawatan yang sewajarnya. Memandangkan kadar kemiskinan yang tinggi dalam kalangan penduduk yang dijangkiti AIDS, sukar untuk melihat titik perubahan dalam penyakit yang membawa bencana ini. Oleh kerana kadar kemiskinan yang tinggi, sebahagian besar negara-negara Afrika akan terus berdepan ancaman serius daripada AIDS. Selagi wabak kemiskinan tidak diselesaikan, harapan untuk terlepas daripada AIDS kekal tipis.

Di Amerika Syarikat, bilangan kes tuberkulosis aktif mula meningkat pada tahun 1985 setelah ia menurun secara berterusan sejak tahun 1950-an. Beberapa faktor berada di sebalik kembalinya tuberkulosis, termasuk wabak HIV/AIDS, peningkatan kemiskinan, penggunaan dadah secara suntikan intravena, dan gelandangan. Perlu diingat bahawa pentadbiran Reagan telah memotong 7 bilion dolar daripada program setem makanan pada tahun 1981. Sejurus selepas pemotongan ini, masalah berkaitan kelaparan seperti anemia, tuberkulosis, pertumbuhan yang terbantut, dan osteoporosis kembali merayap naik.

In the USA, the number of active tuberculosis cases began to rise in 1985 after it had declined continuously since the 1950s. Several factors were behind the return of tuberculosis, including the HIV/AIDS epidemic, increased poverty, IV drug use, and homelessness. It is worth noting that the Reagan administration cut 7 billion dollars from the food stamp program in 1981. Immediately after this cut, hunger-related problems such as anemia, tuberculosis, poor growth, and osteoporosis crawled back.

Pusat Kawalan dan Pencegahan Penyakit (CDC) melaporkan 14,093 kes tuberkulosis (TB) aktif di Amerika Syarikat pada tahun 2005, dan 10 hingga 15 juta orang dengan tuberkulosis laten. Tiga puluh peratus daripada mereka yang mempunyai jangkitan TB laten akan berkembang menjadi tuberkulosis aktif jika mereka menghidap diabetes, dan hampir semua yang dijangkiti HIV akan berkembang menjadi TB aktif. Sama seperti dalam kes AIDS, tuberkulosis di Amerika Syarikat paling tinggi dalam kalangan penduduk miskin, iaitu orang Hispanik (8.5 kes bagi setiap 100,000) dan orang kulit hitam (9.4 bagi setiap 100,000) berbanding orang kulit putih (1.1 kes bagi setiap 100,000).

The Centers for Disease Control and Prevention (CDC) reported 14,093 cases of active tuberculosis (TB) in the United States in 2005, and 10 to 15 million people with latent tuberculosis. Thirty percent of those with latent TB infection will progress into active tuberculosis if they have diabetes, and almost all with HIV infection will progress into active TB. As in the case of AIDS, tuberculosis in the United States is highest among the poor population of the Hispanics (8.5 cases per 100,000) and the blacks (9.4 per 100,000) compared to whites (1.1 cases per 100,000).

Terdapat ubat untuk TB, namun hanya kira-kira 37% kes TB menerima rawatan yang sewajarnya kerana kekurangan sumber dan bekalan ubat berkualiti yang tidak boleh dipercayai. Akibatnya, kejadian TB rintang pelbagai ubat (MDR-TB) semakin meningkat, dengan tiga ratus ribu kes baharu setiap tahun. Rawatan MDR-TB adalah seratus kali lebih mahal daripada TB biasa. Sekali lagi, kemiskinan dan agihan sumber yang tidak seimbang bertanggungjawab ke atas satu lagi penyakit yang mencapai tahap wabak. Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO) menganggarkan bahawa 36 juta orang akan mati akibat tuberkulosis menjelang 2020 jika ia tidak dikawal79. Rajah 19 menunjukkan bahawa kes TB terus meningkat; ia tidak menunjukkan tanda-tanda perlahan.