Pada prinsipnya, sistem ekonomi berkaitan dengan proses pengeluaran dan penggunaan barang serta perkhidmatan, manakala ekonomi politik menyediakan kerangka politik yang sewajarnya baginya. Sistem monetari tidak semestinya menjadi sebahagian daripada sistem ekonomi. Wang ialah alat yang digunakan untuk mengukur nilai barang dan perkhidmatan semasa proses pengeluaran dan penggunaan. Ukuran ini diperlukan semasa pertukaran produk dan manfaat antara pengeluar dan pengguna. Kumpulan-kumpulan manusia zaman purba (suku kaum dan masyarakat primitif) mampu mengeluarkan semua barang yang mereka perlukan untuk hidup dan terus hidup, dan oleh itu tidak memerlukan ukuran piawai bagi nilai barang dan perkhidmatan mereka. Oleh itu, wang bukanlah sebahagian daripada sistem pengeluaran dan penggunaan.

In principle, an economic system is concerned with the process of production and consumption of goods and services, while the political economy provides it with the proper political framework. The monetary system is not necessarily a part of the economic system. Money is a tool used to measure the value of goods and services during the production and consumption processes. This measure is required during the exchange of products and benefits between the producers and consumers. Ancient groups of peoples (tribes and primitives societies) were able to produce all the goods they needed to live and survive, and hence did not require a standard measure for the values of their goods and services. Money, therefore, was not part of the system of production and consumption.

Kemajuan dan perkembangan masyarakat menimbulkan keperluan bagi manusia untuk menukar barangan dan perkhidmatan, sama ada dalam masyarakat yang sama mahupun merentasi masyarakat. Pada mulanya, perdagangan barangan dan perkhidmatan dijalankan menggunakan kaedah barter, iaitu pertukaran barangan dengan barangan, barangan dengan perkhidmatan, atau perkhidmatan dengan perkhidmatan. Satu contoh yang dilaporkan dalam al-Quran ialah apabila Nabi Musa (PBUH) berkhidmat selama lapan tahun sebagai balasan untuk mengahwini anak perempuan majikannya, Nabi Syu'aib (PBUH).135 Pertukaran barangan dan perkhidmatan dengan satu unit pertukaran khusus, yang dipanggil wang, diperkenalkan pada tempoh 600-650 SM.136 Wang menjadi ukuran piawai bagi manfaat yang terdapat dalam barangan dan perkhidmatan. Namun, wang tidak menggantikan kaedah pertukaran barter, sebaliknya menyediakan satu kaedah baharu. Oleh itu, wang ditakrifkan sebagai medium yang dengannya barangan dan perkhidmatan diukur. Kapitalis memanggil nilai barangan dan perkhidmatan sebagai "harga" apabila nilai ini diukur dengan wang. Maka harga di bawah kapitalisme ialah nama lain bagi nilai tukar barangan dan perkhidmatan. Di bawah Islam, harga yang diberikan dalam bentuk wang bukanlah nilai intrinsik sesuatu benda; sebaliknya ia ialah anggaran bagi nilai tersebut.

The progress and advancement of societies created the need for people to exchange goods and services within the same society as well as across societies. Initially, the trade of goods and services was conducted using barter methods through the exchange of goods for goods, goods for services, or services for services. One such example reported in the Quran is when Prophet Moses (PBUH) paid eight years of services in exchange for marrying the daughter of his employer, Prophet Shuaib (PBUH).135 The exchange of goods and services for a specific unit of exchange, called money, was introduced in the period 600-650 BC.136 Money came to be a standard measure for the benefit found in goods and services. However, money did not replace barter exchange methods but provided a new method. Therefore, money is defined as the medium by which goods and services are measured. The capitalists called the value of goods and services “price” when this value is measured by money. So the price under capitalism is another name for the exchange value of goods and services. Under Islam, the price given in money is not an intrinsic value of things; rather it is an estimate of that value.

Harga sesuatu komoditi dan upah seorang pekerja, misalnya, masing-masing mewakili anggaran masyarakat terhadap nilai komoditi tersebut dan usaha pekerja itu. Anggaran nilai barangan dan perkhidmatan ini dinyatakan dalam unit-unit yang jelas dan tertentu. Unit-unit ini menjadi ukuran yang digunakan untuk mengukur manfaat yang diperoleh daripada sesuatu komoditi dan manfaat yang diperoleh daripada sesuatu perkhidmatan. Unit-unit ini berfungsi sebagai medium pertukaran, dan unit-unit inilah yang dinamakan wang.

The price of a commodity and the wage of a worker, for instance, each represent the society’s estimate of the value of that commodity and the effort of that worker. This estimation of the value of goods and services is expressed by well-defined units. These units become the measure by which the benefit obtained from a commodity and the benefit obtained from a service is measured. These units would act as a medium of exchange, and these units are money.

Islam membenarkan kaedah pertukaran seperti barter, di samping wang, untuk menjalankan transaksi perdagangan. Orang ramai dibenarkan memilih mana-mana kaedah bagi pertukaran barang dan perkhidmatan berdasarkan persetujuan bersama dan kepentingan terbaik pihak-pihak yang berdagang. Sama ada menggunakan barter atau wang, harga barang atau perkhidmatan itu mesti dinyatakan dengan jelas dalam proses pertukaran. Sebagai contoh, seseorang boleh membeli seekor kuda sebagai balasan bagi bekerja selama seminggu di kandang kuda penjual, dengan syarat bilangan jam kerja setiap hari ditentukan dengan jelas, atau dia boleh membayar satu auns emas bagi kuda itu.

Islam approved barterlike method as well as money for conducting trade transactions. People are allowed to choose either method for the exchange of goods and services based on mutual agreement and the best interest of the trading parties. Either way, using barter or money, the price of the goods or services has to be explicitly defined in the process of exchange. For example, a person can purchase a horse in exchange for working a week in the horse stable of the seller, given that the number of hours of work per day is well defined, or he can pay an ounce of gold for the horse.

Islam tidak membiarkan sistem kewangan tidak ditentukan; sebaliknya, ia menetapkan emas dan perak sebagai asas unit bagi sistem kewangan. Kedua-dua emas dan perak digunakan secara meluas oleh masyarakat dan tamadun sebelum Islam kerana nilai intrinsik logam berharga ini. Empayar Rom menggunakan emas sebagai mata wang utama dan menempa beberapa unit berasaskan emas dengan bentuk dan berat yang tertentu; salah satu unit tersebut ialah "denarius" atau dinar, iaitu syiling utama yang dikeluarkan oleh Rom republikan dan empayar. Dinar emas digunakan di seluruh Empayar Rom dan negeri-negeri satelitnya.

Islam did not leave the monetary system undefined; rather it specified the gold and silver as the base units for the monetary system. Both gold and silver were extensively used by societies and civilizations before Islam due to the intrinsic value of these precious metals. The Roman Empire used gold as the main currency and struck several gold-based units at a well-defined shape and weight; one of these units was the “denarius” or the dinar, which was the main coin issued by republican and imperial Rome. The gold dinar was used throughout the Roman Empire and its satellite states.

Empayar Parsi menggunakan perak sebagai mata wang utama dan mengeluarkan tiga jenis syiling perak, yang dipanggil dirham, dengan bentuk dan berat yang berbeza. Kabilah Arab Quraisy, tempat Muhammad ﷺ Nabi dilahirkan, tidak mempunyai mata wang sendiri; sebaliknya, Quraisy menggunakan dinar emas Rom dan dirham perak Parsi, yang mereka terima sebagai pertukaran bagi barangan dagangan mereka. Orang Arab menggunakan berat syiling emas dan perak sebagai unit pertukaran, bukannya bilangan syiling.

The Persian empire used silver as its main currency and issued three types of silver coins, called dirham, with different shapes and weights. The Arab tribe of Quraish, where Mohammad the Prophet was born, did not have a currency of its own; rather Quraish used the Roman gold dinar and Persian silver dirham, which they received in exchange of their merchandise. The Arabs used the weight of the gold and silver coins as units of exchange instead of the number of coins.

Selepas kebangkitan Islam, Muhammad ﷺ mengesahkan penggunaan dinar emas dan dirham perak sebagaimana yang digunakan oleh orang Arab di Mekah. Baginda juga mengesahkan berat dinar emas, iaitu berat piawai yang digunakan oleh pedagang Quraisy di Mekah. Diriwayatkan bahawa Muhammad ﷺ bersabda, “Berat (dinar emas) itu sama dengan berat yang digunakan di Mekah.”137 Pertimbangan Islam terhadap emas dan perak sebagai asas mata wang juga jelas dalam kes-kes berikut:

After the rise of Islam, Mohammad (PBUH) approved the use of gold dinar and silver dirham as was used by the Arabs in Mecca. He also approved the weight of the gold dinar which was the standard weight used by the Quraish merchants in Mecca. It is narrated that Mohammad (PBUH) said, “The weight (of the gold Dinar) is the same as the weight used in Mecca.”137 The Islamic consideration of gold and silver as a base for currency is further evident in the following cases:

1. Apabila Islam melarang penimbunan kekayaan, larangan itu hanya merangkumi penimbunan emas dan perak, walaupun kekayaan meliputi apa-apa harta yang boleh dimiliki. Kekayaan merangkumi wang (emas dan perak), tanah, ternakan, bijirin, dan banyak lagi. Namun, penimbunan hanya terpakai kepada kekayaan dalam bentuk wang; ia tidak terpakai kepada bentuk kekayaan yang lain. Adalah mungkin bagi orang untuk menyimpan barang dan komoditi tertentu seperti bahan makanan, tetapi perbuatan ini termasuk dalam istilah monopoli dan bukan penimbunan, yang bertujuan menaikkan harga barangan. Larangan monopoli dirujuk di tempat lain dalam Al-Quran dan Sunnah. Penimbunan wang semata-mata yang mengganggu kitaran pengeluaran barangan. Oleh itu, larangan menimbun emas dan perak ialah rujukan tidak langsung bahawa emas dan perak merupakan mata wang dalam negara Islam. Maka, ayat yang melarang penimbunan emas dan perak sebenarnya merujuk kepada penimbunan wang dan penetapan emas serta perak sebagai asas mata wang.

1. When Islam prohibited the hoarding of wealth, it only prohibited the hoarding of gold and silver despite the fact that wealth includes any property that can be owned. Wealth includes money (gold and silver), land, cattle, grains, and much more. However, hoarding applies only to monetary wealth; it does not apply to other forms of wealth. It is possible for people to stash away certain goods and commodities such as food items, but this act falls under the term monopoly rather than hoarding, which aims at raising the prices of goods. The prohibition of monopoly is referenced in other places in the Quran and Sunnah. It is the hoarding of money alone which interrupts the production cycle of goods. Therefore, prohibiting the hoarding of gold and silver is an indirect reference to the fact that gold and silver constitute the monetary currency in the Islamic state. Hence the verse which prohibits the hoarding of gold and silver in fact refers to the hoarding of money and established gold and silver as the money base.

[9:34] Dan mereka yang menimbun emas dan perak serta tidak membelanjakannya di jalan Allah, maka sampaikanlah kepada mereka khabar bahawa azab yang pedih menanti mereka.

[9:34] And those who hoard gold and silver and do not spend them in the way of Allah, let them know that a severe punishment is awaiting them.

2. Islam mengaitkan emas dan perak dengan sejumlah hukum yang berkaitan dengan transaksi kewangan. Contohnya, Islam menetapkan jumlah emas tertentu sebagai denda yang perlu dibayar sebagai ganti rugi bagi pembunuhan tersalah (dikenali sebagai Diyyah atau wang darah). Rasulullah ﷺ diriwayatkan bersabda, “Wang darah bagi satu jiwa ialah 100 ekor unta . . . dan bagi mereka yang berurusan dengan emas ialah 1000 Dinar.”138 Denda-denda lain juga dianggarkan dalam sebutan emas dan/atau perak. Jumlah minimum harta curian yang mengundang hukuman potong tangan juga dianggarkan dalam emas. Al-Bukhari meriwayatkan daripada Aisyah bahawa Rasulullah ﷺ bersabda, “Tangan dipotong kerana mencuri satu perempat dinar (emas) ke atas.” Pengaitan hukum-hukum kewangan tertentu dengan dinar dan dirham menjadikan dinar, dengan berat emasnya, dan dirham, dengan berat peraknya, sebagai unit kewangan yang digunakan untuk mengukur nilai barangan dan perkhidmatan. Unit kewangan ini menjadi asas bagi mata wang di negara Islam.

2. Islam has linked gold and silver to a set of rules which involve monetary transactions. For example, Islam named a specific amount of gold as a fine to be paid in lieu of a killing by mistake (known as Diyyah or blood money). Messenger of Allah was reported to have said, “The blood money for one soul would be 100 camels . . . and for those who deal in gold is 1000 Dinars.”138 Other fines were estimated in terms of gold and/or silver as well. The minimum amount of stolen wealth which invokes the punitive rule of hand amputation is also estimated in gold. Al-Bukhari reported on the authority of Aisha that the Messenger of Allah said, “The hand is cut for the theft of one-quarter (gold) dinar and up The attachment of certain financial rules with the dinar and the dirham makes the dinar with its weight in gold, and the dirham with its weight in silver, the monetary unit by which the values of goods and services are measured. This monetary unit constitutes the base for the money currency in the Islamic state.

3. Rasulullah ﷺ telah menetapkan bahawa emas dan perak digunakan sebagai wang, dan Baginda menjadikan kedua-duanya secara eksklusif sebagai ukuran monetari untuk menilai barangan dan perkhidmatan, serta memastikan bahawa semua transaksi dijalankan dengan menjadikannya asas. Baginda juga menetapkan unit-unit bagi wang ini, yang terkenal dan tersebar luas pada zaman hidup Rasulullah ﷺ dan digunakan secara meluas oleh semua orang. Telah ditetapkan juga bahawa Rasulullah ﷺ mengiktirafnya. Semua urus niaga perdagangan dan perkahwinan dijalankan dengan emas dan perak, dalam kedudukannya sebagai wang, dan perkara ini telah didokumenkan dalam banyak Hadis Nabi ﷺ. Rasulullah ﷺ telah menetapkan berat emas dan perak dengan timbangan tertentu, iaitu timbangan penduduk Makkah. Abu Dawud dan An-Nasa'i meriwayatkan daripada Ibn Umar bahawa Rasulullah ﷺ bersabda, "Timbangan hendaklah timbangan penduduk Makkah." 4. Apabila kewajipan zakat ke atas wang diwajibkan, Islam menetapkan jumlah minimum wang yang layak dikenakan zakat dari segi emas dan perak. Ini merupakan satu lagi rujukan bahawa wang itu ialah emas dan perak.

3. The messenger of Allah has determined that gold and silver be used as money, and exclusively made them the monetary measure to evaluate goods and services, and ensured that all transactions be conducted with them as their basis. He also established the units of this money, which were well-known and widespread during the lifetime of the messenger of Allah and they were widely used by all people. It has also been established that the messenger of Allah approved of them. All trade and marriage transactions were conducted in gold and silver, in their quality as money, and this has been documented in numerous Hadeeths of the Prophet. The Messenger of Allah has determined the weight of gold and silver with a specific weight, which was the weight of the people of Mecca. Abu Dawud and An-Nisai reported on the authority of Ibn Umar that the Messenger of Allah said, “The weight should be that of the people of Mecca.” 4. When the Zakah dues on money was decreed, Islam determined the minimum amount of money which qualifies for Zakah in terms of gold and silver. This is another reference to money as being the gold and silver.

5. Peraturan pertukaran mata wang hanya menetapkan peraturan pertukaran antara mata wang emas dan perak; ini menjadi bukti yang jelas bahawa wang hendaklah berasaskan emas dan perak sahaja. Tirmidhi meriwayatkan bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: "Tukarlah emas dengan perak sebagaimana yang kamu mahu, tetapi secara serah terima (tanpa penangguhan)." Bukhari juga meriwayatkan bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: "Emas dengan perak adalah riba, kecuali jika dilakukan secara serah terima (tanpa penangguhan)." Asas monetari yang kukuh adalah penting bagi kestabilan sistem kewangan dan sistem ekonomi, dan oleh itu Islam telah menetapkan peraturan bagi asas monetari dan tidak membiarkannya tidak dijelaskan atau tertakluk kepada turun naik keadaan ekonomi. Undang-undang Syariah sentiasa merujuk kepada emas dan perak setiap kali perkara yang dibincangkan melibatkan urus niaga monetari. Oleh itu, mata wang dalam ekonomi politik Islam ialah emas dan perak, atau berasaskan emas dan perak. Kebangkitan negara Islam yang akan datang dijangka menyaksikan kembalinya yang tegas kepada piawaian emas dan perak yang lebih kukuh dan stabil sebagai asas bagi sistem kewangan.

5. The rules of currency exchange specified the rules of exchange between gold and silver currencies only; this serves clear evidence that money should be based on gold and silver only. Tirmidhi reported that the Messenger of Allah said, “Trade gold for silver as you wish, but hand to hand (without delay).” Bukhari also reported that the Messenger of Allah said, “Gold for silver would be Riba, unless it was hand to hand (without delay).” A solid base for monetary foundation is essential for the stability of both the financial and economic systems, and thus Islam has laid down the rules for the monetary foundation and did not leave them undefined or subject to the fluctuation of the economic conditions. The Shari’ah laws have always referred to gold and silver whenever the subject matter involved monetary transaction. Consequently, the currency within the Islamic political economy would be gold and silver, or based on gold and silver. The rise of the next Islamic state is expected to witness a decisive return to a more solid and stable gold and silver standard as a base for the financial system.

Standard emas dan perak tidak menafikan bentuk pertukaran yang lain. Barangan boleh ditukar dengan barangan dan perkhidmatan secara barter. Nilai barangan dan perkhidmatan akan terus dianggarkan berdasarkan manfaat yang terkandung dalam barangan tersebut. Standard emas dan perak hanya terpakai kepada wang dan pertukaran wang.

The gold and silver standard does not exclude other forms of exchange. Products could be exchanged for products and services in a barterlike method. The value of products and services will continue to be estimated based on the benefits inherent in these goods. The gold and silver standard only applies to money and monetary exchange.

Permulaan kebangkitan Islam menggunakan emas dan perak sebagai asas pertukaran wang. Pada hari-hari awal Islam, negara Islam di bawah kepimpinan Nabi Muhammad ﷺ menggunakan syiling emas dan perak yang dihasilkan oleh Empayar Rom, Parsi dan dinasti Yaman. Orang Islam, sama seperti orang Arab sebelum Islam, menggunakan syiling-syiling ini mengikut beratnya dan bukan mengikut bilangannya. Hakikat bahawa Nabi ﷺ meluluskan penggunaannya sedemikian menjadikan penggunaan syiling emas dan perak sebagai hukum Islam, walaupun ia telah digunakan sebelum Islam. Penggunaan syiling Rom, Parsi dan Yaman berterusan selama tujuh puluh lima tahun pertama kebangkitan negara Islam, sehingga Khalifah Abdul Malik bin Marwan140 menempa syiling emas dan perak Islam yang baharu. Beliau menempa dinar daripada emas dan dirham daripada perak, dan beliau menggunakan tulisan Arab Islam untuk membezakan syiling Islam daripada yang lain. Berat dinar ialah 4.25 gram emas dan berat dirham ialah 2.98 gram perak. Berat-berat ini selaras dengan berat syiling yang ditempa oleh Rom dan Parsi serta digunakan oleh orang Arab di Makkah sebelum Islam. Piawaian emas dan perak ini berterusan sepanjang kewujudan negara Islam sehingga ia dimansuhkan pada tahun 1924 di Istanbul.

The first rise of Islam utilized the use of gold and silver as a base for monetary exchange. During the early days of Islam, the Islamic state under the leadership of Prophet Mohammad (PBUH) used the gold and silver coins produced by the Romans, Persians, and Yemeni dynasties. The Muslims, like the Arabs before Islam, used these coins in terms of their weights rather than numbers. The fact that the Prophet approved their use as such makes the use of gold and silver coins an Islamic rule, although they were in use before Islam. The use of Roman, Persian, and Yemeni coins continued for the first seventy-five years of the rise of the Islamic state, until Caliph Abdul Malik Bin Marwan140 struck new Islamic gold and silver coins. He minted the dinar in gold and the dirham in silver and he used Islamic Arabic script to distinguish the Islamic coins from others. The weight of the dinar was 4.25 grams of gold and the weight of the dirham was 2.98 silver grams. These weights were consistent with the weights of the coins struck by the Romans and Persians and used by the Arabs in Mecca before Islam. The gold and silver standard continued throughout the existence of the Islamic state until it was abolished in 1924 in Istanbul.

Selain penggunaan emas dan perak, negara Islam juga menggunakan syiling tembaga untuk membeli dan menjual barangan yang remeh dan berharga rendah. Namun, syiling tembaga itu sentiasa boleh ditukar kepada dinar emas atau dirham perak. Maksudnya ialah Islam membenarkan penggunaan mata wang yang dicetak dalam apa-apa bentuk (emas, perak, tembaga, kertas, token digital) selagi mata wang itu boleh ditukar kepada emas, iaitu disokong oleh emas. Oleh kerana piawaian emas dan perak merupakan hukum Syariah Islam, negara Islam akan dilarang daripada mengeluarkan wang kertas yang tidak disokong sepenuhnya oleh emas atau perak, dan negara juga akan dilarang daripada menurunkan nilai wang kertas terhadap kesetaraan emas dan perak yang telah ditetapkan. Integriti mata wang Islam, dan seterusnya keyakinan terhadap mata wang tersebut, sepatutnya berfungsi sebagai kekuatan penstabil dalam ekonomi politik Islam. Ini juga sepatutnya mengekalkan dan meningkatkan kepercayaan terhadap sistem kewangan Islam, terutamanya kerana dunia telah banyak menderita akibat turun naik mata wang di bawah dominasi ekonomi kapitalis.

Besides the use of gold and silver, the Islamic state also used copper coins for buying and selling negligible low-cost items. However, the copper coins were always convertible to gold dinars or silver dirhams. The point is that Islam allows the use of currency printed in any form (gold, silver, copper, paper, digital tokens) as long as that currency is convertible to gold, i.e., backed by gold. Because the gold and silver standard is a Shari’ah Islamic law, it would be prohibited for the Islamic state to issue paper money which is not completely backed by gold or silver, and it would be prohibited for the state to devalue the paper money against the pre-established gold and silver equivalence. The integrity of the Islamic currency, and hence the confidence in such currency, should serve as a stabilizing force in the Islamic political economy. This should also sustain and increase the trustworthiness of the Islamic financial system, especially since the world had suffered a great deal from currency fluctuations under the dominance of capitalist economy.

Di bawah kapitalisme, standard emas telah mengalami beberapa kemunduran walaupun masyarakat dunia telah bersetuju dengan standard emas pada akhir Perang Dunia Pertama dan Perang Dunia Kedua. Islam menganggap penggunaan emas dan perak sebagai asas bagi mata wang, satu hukum Islam yang tidak boleh dilanggar oleh pemerintah negara dan tidak tertakluk kepada keadaan pasaran atau hal ehwal antarabangsa.

Under capitalism, the gold standard had suffered several setbacks even when the world community had agreed on the gold standard at the end of the first and second world wars. Islam considers the use of gold and silver a base for currency, an Islamic rule which cannot be violated by the executives of the state and is not subject for the conditions of the market or the international affairs.

Selain daripada fakta bahawa standard emas adalah peraturan yang harus di sisi Islam, ia mempunyai beberapa faedah, yang jika diambil kira, akan menjadikan standard emas sebagai standard sejagat yang berdaya maju bagi masyarakat dunia secara keseluruhan. Sepanjang sejarah wang, sehingga Perang Dunia Pertama, seluruh dunia mengamalkan standard emas dan perak. Tiada standard lain yang diketahui dunia sehingga ketika itu. Kos perang yang tinggi serta hal ehwal dunia penjajahan empayar yang berterusan selepas perang membawa kepada runtuhnya standard emas dan pengenalan wang kertas tanpa sokongan emas atau perak. Menyedari kepentingan standard emas bagi kestabilan kewangan dan ekonomi, beberapa negara Eropah dan Amerika Syarikat cuba memulihkan standard emas pada tahun 1933 tetapi gagal di bawah tekanan berat kemelesetan. Pada akhir Perang Dunia Kedua, Amerika Syarikat, Eropah dan beberapa negara lain bersetuju bahawa standard emas adalah penting bagi kestabilan ekonomi global dan seterusnya bagi keamanan dunia, lalu menandatangani Perjanjian Bretton Woods.141

Besides the fact that the gold standard is an Islamically lawful rule, it has several benefits, which if considered, would make the gold standard a viable global standard for the world community at large. Throughout the history of money and up until the First World War, the whole world operated the gold and silver standards. No other standards were known to the world until then. The heavy cost of the war and the imperial colonial world affairs which persisted after the war led to the collapse of the gold standard and the introduction of paper money with no gold or silver backup. Realizing the importance of the gold standard for the financial and economic stability, several European countries and the United States tried in 1933 to restore the gold standard but failed under the heavy pressure of depression. At the end of the Second World War, the United States and Europe and several other nations concurred that a gold standard is essential to the stability of the global economy and hence to world peace and subsequently signed the Bretton Woods Agreement.141

Pada tahun 1971, Amerika Syarikat secara unilateral membatalkan standard emas dan memaksa hampir semua negara lain untuk menyimpan dolar AS sebagai ganti rizab emas. Sejak tahun tujuh puluhan, terdapat banyak seruan supaya sebuah sistem antarabangsa yang dirangka semula diwujudkan bagi menangani masalah aliran modal yang tidak terkawal. Namun, baru pada hujung tahun 2008 gagasan ini mula mendapat sokongan besar daripada pemimpin-pemimpin terkemuka. Pada 26 September 2008, presiden Perancis Nicolas Sarkozy berkata, "Kita mesti memikirkan semula sistem kewangan dari asas, seperti di Bretton Woods."142 Pada 13 Oktober 2008, perdana menteri British Gordon Brown berkata bahawa pemimpin dunia mesti bertemu untuk bersetuju dengan satu sistem ekonomi baharu: "Kita mesti mempunyai Bretton Woods yang baharu, dengan membina seni bina kewangan antarabangsa yang baharu untuk tahun-tahun akan datang."143 Tidak dinafikan, standard emas membawa banyak manfaat kepada masyarakat global. Manfaat-manfaat tersebut termasuk yang berikut:

Dalam kerangka ekonomi Islam, harga ditakrifkan sebagai anggaran masyarakat terhadap nilai barangan, dan upah ditakrifkan sebagai anggaran masyarakat terhadap nilai perkhidmatan. Wang pula ialah medium yang melaluinya anggaran ini dinyatakan. Ia ialah medium yang membolehkan orang ramai mengukur pelbagai barangan dan perkhidmatan serta merujuknya kepada satu asas yang sama, sekali gus memudahkan proses membuat perbandingan antara pelbagai barangan dan antara pelbagai perkhidmatan dengan merujuknya kepada satu unit umum yang berfungsi sebagai piawaian umum. Harga dibayar untuk barangan dan upah dibayar kepada pekerja berdasarkan unit ini, iaitu wang.

In the Islamic economic framework, the price is defined as the society’s estimate of the value of goods, and the wage is defined as the society’s estimate of the value of services. Money, on the other hand, is the medium by which this estimate is expressed. It is the medium which enables people to measure various goods and services and refers them to one common base, thus facilitating the process of making a comparison between various goods and between various services by referring them to one general unit which serves as the general standard. Prices are paid for goods and wages are paid for workers on the basis of this unit, which is money.

Nilai wang dianggarkan melalui kuasa belinya, iaitu dengan berapa banyak barangan dan perkhidmatan yang boleh dibeli oleh seseorang dengan satu unit wang tersebut. Oleh itu, medium yang digunakan oleh masyarakat untuk menganggarkan nilai barangan dan perkhidmatan mestilah mempunyai kuasa beli agar layak dianggap sebagai wang, iaitu satu kuasa yang dengannya mana-mana individu boleh memperoleh barangan dan perkhidmatan.

The value of money is estimated by its purchasing power, i.e., by how many goods and services a person could buy with one unit of the money. Therefore, the medium by which the society estimates the value of goods and services must have a purchasing power in order to qualify as money, i.e., a power with which any person could acquire goods and services.

Medium ini mestilah pada asalnya mempunyai kuasa intrinsik sendiri, atau bergantung kepada kuasa intrinsik, iaitu ia sendiri hendaklah mempunyai nilai yang diiktiraf oleh orang ramai, supaya ia boleh dianggap sebagai wang. Inilah yang sebenarnya memberikan emas dan perak kuasa untuk berfungsi sebagai asas bagi wang; emas dan perak mempunyai nilai intrinsik yang telah diiktiraf oleh masyarakat sepanjang sejarah manusia. Ia telah digunakan sebagai logam berharga, sebagai barang perhiasan untuk lelaki dan wanita, sebagai barang jaminan dan sebagai cagaran pinjaman, dan sebagai unit pertukaran. Walau bagaimanapun, proses mengeluarkan wang (unit yang mempunyai kuasa beli) tidak sama bagi semua negara di dunia. Sesetengah negara mungkin menerima pakai wang yang mempunyai kuasa intrinsik (emas dan perak) atau yang bergantung kepada kuasa intrinsik. Negara lain mungkin menerima pakai wang konvensional (tidak boleh ditukar), iaitu mereka bersetuju ke atas suatu medium untuk dianggap sebagai wang dan memberikannya kuasa beli melalui perundangan atau dekri kerajaan; dalam keadaan ini, wang itu tidak mempunyai nilai sebenar dengan sendirinya.

Pertukaran mata wang ialah proses menukar satu mata wang dengan mata wang yang lain. Ini boleh berlaku sama ada dengan menukar satu jenis mata wang dengan jenis yang sama, seperti pertukaran emas dengan emas, dan perak dengan perak, atau pertukaran satu jenis mata wang dengan jenis yang berbeza, seperti pertukaran emas dengan perak atau sebaliknya.

Currency exchange is the process of converting one currency for another. This would be either exchanging one currency for another of the same type, such as the exchange of gold for gold, and silver for silver, or the exchange of one currency type for another one of a different type, such as the exchange of gold for silver or vice versa.

Pertukaran mata wang yang berjenis sama dibenarkan dalam Islam dengan dua syarat. Pertama, pertukaran itu mesti dengan jumlah yang tepat sama, dan kedua, pertukaran itu mesti berlaku pada masa yang sama. Nabi ﷺ diriwayatkan telah bersabda, “Pertukaran emas dengan emas mesti dilakukan dengan berat yang sama dan jumlah yang tepat; jika tidak, perbezaannya ialah Riba (riba).”144 Peraturan yang sama terpakai bagi pertukaran duit perak dengan duit perak. Sebagai contoh, andaikan seseorang memiliki seketul emas seberat seratus gram dan mahu menukarkannya dengan lima ketul emas yang lebih kecil. Transaksi ini hanya dibenarkan jika lima ketul emas yang lebih kecil itu mempunyai jumlah berat keseluruhan seratus gram. Selain itu, pertukaran mesti berlaku pada masa yang sama, iaitu orang yang memiliki ketul seratus gram itu mesti menyerahkan ketulnya pada masa yang sama ketika dia menerima lima ketul yang lebih kecil. Dengan kata lain, tidak dibenarkan memberikan ketul yang besar dan menerima lima ketul itu secara ansuran pada masa yang berbeza. Islam menganggap transaksi ini haram dan memperlakukannya sebagai satu bentuk Riba. Peraturan ini dilanjutkan kepada semua jenis mata wang. Maka, jika seseorang mahu membeli dolar dengan dolar atau euro dengan euro, jumlah pertukaran mestilah sama dan wang itu mesti diterima sepenuhnya pada masa transaksi dilaksanakan.

The exchange of currencies which belong to the same type is allowed in Islam under two conditions. First, the exchange has to be for the exact same amount, and second, the exchange has to take place at the same time. The Prophet (PBUH) is reported to have said, “The exchange of gold for gold must be done with equal weight and exact amount; otherwise the difference is Riba (usury).”144 The same rule applies to the exchange of silver coins for silver coins. For example, assume that some person has a one-hundred-gram piece of gold and wants to exchange it for five smaller pieces of gold. This transaction is permitted only if the five smaller pieces of gold have a total weight of one hundred grams. Also, the exchange has to take place at the same time, i.e., the person with the one-hundred-gram piece should hand in his piece at the same time when he receives the five smaller pieces. In other words, it is not allowed to give the large piece and receive the five pieces in installments at different times. Islam considers this transaction illegal and treats it as a form of Riba. This rule is extended to all types of currencies. So, if someone wants to buy dollars with dollars or euros with euros, then the amount of exchange must be the same and the money should be received in full at the time of executing the transaction.