Dit is het meest gedetailleerde en fascinerende verhaal in de Koran, waarin zowel menselijke zwakheden zoals jaloezie, haat, trots, passie, bedrog, intrige, wreedheid en terreur voorkomen, als nobele kwaliteiten zoals geduld, loyaliteit, moed, adeldom en mededogen.

This is the most detailed and fascinating story in the Quran, involving both human weaknesses such as jealousy, hatred, pride, passion, deception, intrigue, cruelty, and terror as well as noble qualities such as patience, loyalty, bravery, nobility, and compassion.

Er wordt overgeleverd dat een van de redenen voor de openbaring ervan is dat de Joden de Profeet Muhammad ﷺ vroegen om hen te vertellen over Jozef (vrede zij met hem), die een van hun oude profeten was. Zijn verhaal was deels vervormd en op andere plaatsen aangetast door toevoegingen en weglatingen. Daarom werd het geopenbaard in het Boek van Allah (de Koran), volledig in al zijn minutieuze en zorgvuldige details.

It is related that among the reasons for its revelation is that the Jews asked the Prophet Muhammad (pbuh) to tell them about Joseph (pbuh) who was one of their old prophets. His story had been distorted in parts and marred in others with interpolation and exclusions. Therefore it was revealed in the Book of Allah (Quran), complete in its minute and careful details.

Allah de Almachtige verklaarde:

Allah the Almighty declared:

"Wij vertellen u (Muhammad) ﷺ de beste verhalen door Onze Openbaringen aan u, van deze Koran. En voor dit (d.w.z. voor de komst van Goddelijke Inspiratie aan u), behoorde u tot degenen die niets over dit (de Koran) wisten. (Ch 12:3 Koran)"

"We relate unto you (Muhammad) the best of stories through Our Revelations unto you, of this Quran. And before this (i.e. before the coming of Divine Inspiration to you), you were among those who knew nothing about it (the Quran). ( Ch 12:3 Quran)

De Almachtige Allah heeft ook bepaald:

Almighty Allah also decreed:

"Zo vertellen Wij u (o Muhammad ﷺ) enkele berichten van wat er eerder is gebeurd. En voorwaar, Wij hebben u van Ons een herinnering (deze Koran) gegeven. Wie zich hiervan afwendt (deze Koran – dat wil zeggen: gelooft er niet in en handelt niet naar de geboden ervan), zij zullen voorwaar een zware last (aan zonden) dragen op de Dag van de Opstanding. Zij zullen in die (toestand in het Vuur van de Hel) verblijven, en het zal inderdaad een slechte last voor hen zijn op de Dag van de Opstanding. (Ch 20:99-101)"

"Thus We relate to you (O Muhammad) some information of what happened before, And indeed We have give you from Us a Reminder (this Quran). Whoever turns away from it (this Quran--i.e. does not believe in it, nor acts on its orders), verily they will bear a heavy burden (of sins) on the Day of Resurrection. They will abide in that (state in the Fire of Hell), and evil indeed will it be that load for them on the Day of Resurrection.(Ch 20:99-101)

Het verhaal van Jozef (vrede zij met hem) beweegt zich als een stroom van begin tot eind; de inhoud en de vorm zijn evenzeer coherent. Het inspireert je met een gevoel voor de diepte van de macht en de suprematie van Allah en de uitvoering van Zijn besluiten, ondanks de uitdaging van menselijke tussenkomst.

The story of Joseph (pbuh) moves in a stream from beginning to end; its substance and form are equally coherent. It inspires you with a feeling for the depth of Allah's power and supremacy and the execution of His rulings despite the challenge of human intervention.

"En Allah heeft volledige macht en controle over Zijn zaken, maar de meeste mensen weten het niet niet. (Ch 12:21)"

"And Allah has full power and control over His Affairs, but most of men know not. (Ch 12:21)

Dit is wat het verhaal van Jozef (vrede zij met hem) categorisch bevestigt, want het eindigt met troost en wonderen.

This is what the story of Joseph (pbuh), confirms categorically, for it ends with comfort and marvels.

Joseph leefde zijn hele leven in strijd met de plannen die werden gesmeed door de mensen die het dichtst bij hem stonden. Zijn broers beraamden een plan om hem te doden, maar veranderden dit in het verbannen van hem. Dit gebeurde met hem terwijl hij nog een jongen was.

Joseph lived all his life confronting schemes made by the people closest to him. His brothers plotted to kill him, but they amended it to exiling him. This happened to him while he was a boy.

Hij werd verkocht op de slavenmarkt in Egypte, waar hij voor een symbolisch bedrag werd gekocht. Daarna werd hij het slachtoffer van een poging tot verleiding door de vrouw van een machtig man die, toen haar wens werd dwarsboomd, hem naar de gevangenis stuurde, waar hij enige tijd verbleef. Ondanks dit alles kwam hij uiteindelijk dicht bij de Egyptische troon en werd hij de hoofdbestuurder van de koning. Hij begon toen zijn oproep tot Allah vanuit de positie van de heersende autoriteit.

He was sold into the slave market in Egypt, where he was bought for a nominal sum. Then he fell victim to the attempted seduction by a great man's wife who, when her wish was foiled, sent him to prison, where he remained for some time. In spite of all of this, he at length approached close to the Egyptian throne and became the king's chief minister. He then began his call to Allah from the position of the ruling authority.

De plannen van Allah werden uitgevoerd, en de zaak was voltooid. Dit is de essentie (het thema) van het verhaal.

Allah's plans were carried out, and the matter ended. This is the substance (theme) of the story.

Wat betreft de vorm (stijl) waarin het wordt gepresenteerd, is het een monument van verwondering.

As for the form (style) in which it is presented, it is a landmark of wonder.

Het verhaal wordt gepresenteerd in een opeenvolging van episodes. Het biedt scène na scène, waarbij de overgang inspirerend, informatief en prikkelend voor de verbeelding is. Er zijn ook artistieke open ruimtes, die het de verbeelding van de lezer overlaten om de betekenis te voltooien, evenals de diepte van het beeld, waarvan geen menselijke kunstenaar een gelijk kan voortbrengen.

The story is presented in a sequence of episodes. It gives you scene after scene and the transition is inspiring, informative, and stirring to the imagination. There are also artistic loopholes, which leave it to the imagination of the reader to complete the sense, as well as the depth of the picture, the like of which no human artist can bring forth.

Het verhaal begint met een droom en eindigt met de interpretatie ervan. Terwijl de zon boven de horizon verscheen en de aarde badde in haar ochtendglans, [zag] Jozef (vrede zij met hem), de zoon van de profeet Jakobus (vrede zij met hem)

The story begins with a dream and ends with its interpretation. As the sun appeared over the horizon, bathing the earth in its morning glory, Joseph (pbuh), son of the Prophet Jacob (pbuh)

Werd wakker uit zijn slaap, verheugd door een aangename droom die hij had gehad. Vol opwinding rende hij naar zijn vader en vertelde hem erover.

awoke from his sleep, delighted by a pleasant dream he had had. Filled with excitement he ran to his father and related it.

"O mijn vader! Waarlijk, ik zag (in een droom) elf sterren en de zon en de maan, ik zag hen voor mij buigen." (Ch 12:4)

"O my father! Verily, I saw (in a dream) eleven stars and the sun and the moon, I saw them prostrating themselves to me." (Ch 12:4)

Het gezicht van zijn vader lichtte op. Hij voorzag dat Jozef een van hen zou zijn door wie de profetie van zijn grootvader, de profeet Abraham (vrede zij met hem), vervuld zou worden, namelijk dat zijn nakomelingen het licht van het huis van Abraham levend zouden houden en de boodschap van Allah aan de mensheid zouden verspreiden.

His father's face lit up. He foresaw that Joseph would be one through whom the prophecy of his grandfather, Prophet Abraham (pbuh), would be fulfilled, in that his offspring would keep the light of Abraham's house alive and spread Allah's message to mankind.

Daarom werd er overgeleverd dat de Boodschapper van Allah ﷺ werd gevraagd: "Wie is de meest eervolle onder de mensen?" Hij antwoordde: "Degene die het meest Godvruchtig is." De mensen zeiden: "Wij willen u hier niet naar vragen." Hij zei: "De meest eervolle persoon is Jozef, de profeet van Allah, de zoon van de profeet van Allah, de zoon van de trouwe vriend van Allah (Abraham) (vrede zij met hem)." (Sahih Al-Bukhari) De vader was echter goed op de hoogte van de jaloezie van de broers van Jozef, dus hij waarschuwde hem om zijn droom niet aan zijn broers te vertellen.

Therefore, it was narrated that Allah's Messenger Muhammad (pbuh) was asked: "Who is the most honorable amongst the people?" He replied: "The most God-fearing." The people said: "We do not want to ask you about this." He said: "The most honorable person is Joseph Allah's prophet, the son of Allah's prophet, the son of the faithful friend of Allah (Abraham)." (Sahih Al-Bukhari) However, the father was well aware of the jealousy of Joseph's brothers, so he warned him against telling his dream to his brothers.

Jozef was achttien jaar oud, zeer knap en robuust, met een zacht karakter. Hij was respectvol, vriendelijk en attent. Zijn broer Benjamin was even aangenaam. Beiden waren van dezelfde moeder, Rachel. Vanwege hun verfijnde kwaliteiten hield de vader van de twee meer dan van zijn andere kinderen, en hij liet hen niet uit het oog. Om hen te beschermen, hield hij hen bezig met werk in de tuin van het huis.

Joseph was eighteen years old, very handsome and robust, with a gentle temperament. He was respectful, kind and considerate. His brother Benjamin was equally pleasant. Both were from one mother, Rachel. Because of their refined qualities, the father loved the two more than his other children, and would not let them out of his sight. To protect them, he kept them busy with work in the house garden.

De scène van Jacob en zijn zoon sluit af. Een nieuwe opent over de broers van Joseph die een complot tegen hem smeden.

The scene of Jacob and his son closes. Another opens on Joseph's brothers plotting against him.

"Waarschijnlijk worden Jozef en zijn broer (Benjamin) door onze vader meer bemind dan wij, maar wij zijn een sterke groep (Usbah). Onze vader bevindt zich werkelijk in een duidelijke dwaling. Dood Jozef of werp hem naar een ander land, zodat de gunst van jullie vader aan jullie alleen toekomt, en daarna zullen jullie rechtvaardige mensen zijn (door berouw te betrachten voordat de zonde wordt begaan)." Een van hen zei: "Dood Jozef niet, maar als jullie iets moeten doen, werp hem dan in de diepte van een put, zodat een karavaan van reizigers hem zal oprapen." (Ch 12:8-10)

"Truly, Joseph and his brother (Benjamin) are loved more by our father than we, but we are Usbah (a strong group). Really our father is in a plain error. Kill Joseph or cast him out to some other land, so that the favor of your father may be give to you alone, and after that you will be righteous folk (by intending repentance before committing the sin)." One from among them said: "Kill not Joseph, but if you must do something, throw him down to the bottom of a well, he will be picked up by some caravan of travelers." (Ch 12:8-10)

De bladzijden van het Oude Testament zeggen dat Jozef hen zijn droom vertelde, terwijl de Koran niet zegt dat dit is gebeurd. Als dat het geval was geweest, zouden de broers dat zelf hebben gezegd. Het Oude Testament beweert dat zij hun eigen rechten door hem hadden verloren, en dat zij hem daarom zouden doden. Voorwaar, Jozef hield de opdracht van zijn vader in acht en vertelde zijn broers niets over zijn visioen.

The pages of the Old Testament say that Joseph told them his dream, whereas the Quran does not say that happened. Had it been so, the brothers would have said so themselves. The Old Testament claims they had lost their own rights by him, and so they would kill him. Indeed Joseph kept his father's order and did not tell his brothers about his vision.

Ondanks dit gingen zijn broers zitten om tegen hem te samenzweren. Een van hen vroeg: "Waarom houdt onze vader meer van Joseph dan van ons?" Een ander antwoordde: "Misschien vanwege zijn schoonheid." Een derde zei: "Joseph en zijn broer hebben het hart van onze vader ingenomen." De eerste klaagde: "Onze vader is volledig dwaalachtig geworden." Een van hen stelde een oplossing voor de zaak voor; dood Joseph.

In spite of this, his brothers sat down to conspire against him. One of them asked: "Why does our father love Joseph more than us?" Another answered: "Perhaps because of his beauty." A third said: "Joseph and his brother occupied our father's heart." The first complained: "Our father has gone all astray." One of them suggested a solution to the matter; kill Joseph.

Hun volgende beweging opende de scène tussen hen en hun vader Jacob (vrede zij met hem):

Their next movement opened the scene between them and their father Jacob (pbuh):

Zij zeiden: "O onze vader! Waarom vertrouw je ons Jozef niet toe, terwijl wij inderdaad zijn welwillenden zijn? Stuur hem morgen met ons mee om te genieten en te spelen, en voorwaar, wij zullen goed voor hem zorgen." Hij (Jakob) zei: "Het bedroeft mij werkelijk dat jullie hem weg zouden nemen. Ik vrees dat een wolf hem zal verslinden, terwijl jullie onvoorzichtig met hem zijn." Zij zeiden: "Als een wolf hem verslindt, terwijl wij een Usbah (een sterke groep) (om hem te bewaken) zijn, dan zijn wij inderdaad de verliezers." (Ch 12:11-14)

They said: "O our father! Why do you not trust us with Joseph, when we are indeed his well wishers? Send him with us tomorrow to enjoy himself and play, and verily we will take care of him." He (Jacob) said: "Truly, it saddens me that you should take him away. I fear lest a wolf should devour him, while you are careless of him." They said: "If a wolf devours him, while we are Usbah (a strong group) (to guard him), then surely we are the losers." (Ch 12:11-14)

Jacob stelde een punt voor dat hen in hun discussie niet was ontschoten: hij vreesde dat woestijnwolven hem zouden opeten! De wolven in hen, of bedoelde hij de wilde wolven? Niemand behalve Allah weet het. Ze overtuigden hun vader om Joseph met hen mee te sturen; hij stemde toe onder hun druk.

Jacob suggested a point, which had not occurred to them in their discussion: he feared that desert wolves would eat him! ithe wolves within them, or did he mean the wild wolves? No one but Allah knows. They coaxed their father to send Joseph with them; he agreed under their pressure.

Ze waren enthousiast dat ze Joseph nu van zich af konden schudden, want daarna zouden ze een grotere kans hebben om de liefde van hun vader te ontvangen. Bij het vertrek uit huis gingen ze, zoals gepland, onder het voorwendsel om water te drinken, rechtstreeks naar de put. Een van hen sloeg zijn armen om Joseph heen en hield hem stevig vast. Joseph, geschrokken door dit ongewone gedrag, probeerde zich te bevrijden. Meer broers stormden toe om hem vast te houden. Een van hen trok zijn hemd uit. Nog een paar anderen hielpen mee om Joseph op te tillen en hem in de diepe put te werpen. Josephs smekende smeekbeden maakten geen indruk op hun wrede harten.

They were excited that they could now get rid of Joseph for after this they could stand a better chance of receiving their father's affection. On leaving home, they went directly to the well, as they had planned, on the pretext of drinking water. One of them put his arms around Joseph and held him tightly. Startled by this unusual behavior, Joseph struggled to free himself. More brothers rushed to hold him. One of them removed his shirt. Some more joined in to lift Joseph up and cast him into the deep well. Joseph's piteous pleas made no difference to their cruel hearts.

Toen openbaarde Allah aan Joseph dat hij veilig was en niet moest vrezen, want op een dag zou hij hen weer ontmoeten om hen te herinneren aan wat zij hadden gedaan.

Then Allah revealed to Joseph that he was safe and should not fear, for he would meet them again some day to remind them of what they had done.

Er was water in de put, dat het lichaam van Joseph deed drijven, zodat hij geen schade opliep. Hij zat alleen in het water, klampte zich toen vast aan een rotsrand boven hem en klom daarop. Zijn broers lieten hem achter in deze verlaten plek.

There was water in the well, which buoyed Joseph's body, so he was not harmed. He sat lonely in the water, then clung to a rock ledge overheard and climbed on top of it. his brothers left him in this desolate place.

Toen slachtten zij een schaap en doopten zij het hemd van Joseph in het bloed ervan. Een broer zei dat zij moesten zweren hun daad strikt geheim te houden. Zij allen namen de eed af.

Then they killed a sheep and soaked Joseph's shirt in its blood. One brother said that they should swear to keep their deed a close secret. All of them took the oath.

"En zij kwamen aan het begin van de nacht huilend naar hun vader." (Ch 12:16)

"And they came to their father in the early part of the night weeping." (Ch 12:16)

De scène hier is een donkere nacht, doorbroken door het geschreeuw van tien mannen. De vader zit in zijn huis wanneer de zonen binnenkomen, waarbij de duisternis van de nacht de duisternis van hun harten en de duisternis van hun leugens die naar buiten willen komen, overschaduwt. Jacob vroeg hardop: "Waarom dit gehuil? Is er iets met onze kudde gebeurd?" Zij antwoordden huilend: "O onze vader! We waren met elkaar aan het racen en lieten Joseph bij onze bezittingen achter, en een wolf verslond hem; maar u zult ons nooit geloven, zelfs niet als wij de waarheid spreken. (Ch 12:17)"

The scene here is dark night, broken by the crying of ten men. The father is sitting in his house when the sons enter, the darkness of night covering the darkness of their hearts and the darkness of their lies struggling to come out. Jacob wondered aloud: "Why this weeping? Has anything happened to our flock?" They answered crying: "O our father! We went racing with one another, and left Joseph by our belongings and a wolf devoured him; but you will never believe us even when we speak the truth. (Ch 12:17)

"Wij waren verbijsterd na de terugkeer van de race dat Joseph in de buik van de wolf zat." "Wij hebben hem niet gezien!" "Jullie zullen ons niet geloven, ook al spreken wij de waarheid! Wij vertellen jullie wat er is gebeurd!" "De wolf heeft Joseph opgegeten!" "Dit is het hemd van Joseph. Wij vonden het besmeurd met bloed, en we hebben Joseph niet gevonden!" Zij brachten zijn hemd dat bevlekt was met vals bloed. (Ch 12:18)

"We were surprised after returning from the race that Joseph was in the belly of the wolf." "We did not see him!" "You will not believe us even though we are truthful! we are telling you what happened!" "The wolf has eaten Joseph!" "This is Joseph's shirt. We foiled it soiled with blood, and did not find Joseph!" They brought his shirt stained with false blood. (Ch 12:18)

Diep in zijn hart wist Jacob dat zijn geliefde zoon nog leefde en dat zijn andere zonen loog. Hij hield het bloed dat aan zijn handen zat vast, spreidde het uit en merkte op: "Wat een genadige wolf! Hij heeft mijn geliefde zoon opgegeten zonder zijn hemd te scheuren!" Hun gezichten kleurden rood toen hij om meer informatie vroeg, maar ieder zwoer bij Allah dat hij de waarheid sprak. De gebroken vader barstte in tranen uit:

In de donkere put slaagde Joseph erin een stenen richel te vinden om zich aan vast te houden. Om hem heen heerste totale duisternis en een griezelige stilte. Angstige gedachten kwamen in hem op: wat zou er met hem gebeuren?

In the dark well Joseph managed to find a stone ledge to hold onto. Around him was total darkness and an eerie silence. Fearful thoughts entered his mind: what would happen to him?

Waar zou hij voedsel vinden? Waarom hadden zijn eigen broers zich tegen hem gekeerd? Zou zijn vader op de hoogte zijn van zijn nood? De glimlach van zijn vader flitste voor zijn ogen voor, waarbij hij de liefde en genegenheid herinnerde die hij hem altijd had getoond. Joseph begon vurig te bidden en smeekte Allah om redding. Geleidelijk aan begon zijn angst te verminderen. Zijn Schepper was de jonge man aan het beproeven met een groot onheil om hem een geest van geduld en moed in te boezemen. Joseph stelde zich over aan de wil van zijn Heer.

Where would he find food? Why had his own brothers turned against him? Would his father know of his plight? His father's smile flashed before him recalling the love and affection he had always shown him. Joseph began to pray earnestly, pleading to Allah for salvation. Gradually his fear began to subside. His Creator was testing the young man with a great misfortune in order to infuse in him a spirit of patience and courage. Joseph, surrended himself to the will of his Lord.

De volgende scène toont de uitgestrekte woestijn. Aan de horizon is een lange rij kamelen, paarden en mannen te zien; een karavaan op weg naar Egypten. De karavaan van kooplieden hield bij deze beroemde put stil voor water. Een man liet zijn emmer naar beneden. Joseph schrok van de emmer die naar beneden stortte en greep deze vast voordat deze in het water kon landen. Terwijl de man begon te hijsen, voelde hij dat de last ongewoon zwaar was, dus keek hij in de put. Wat hij zag, schokte hem; een man klampte zich vast aan het touw! Hij hield het touw stevig vast en riep naar zijn vrienden: "Help me eens even, mannen! Het lijkt erop dat ik een echte schat in de put heb gevonden!" Zijn metgezellen haastten zich naar de put en hielpen hem om de vreemdeling die het touw vasthield naar boven te trekken.

The next scene shows the wide desert. At the horizon is a long line of camels, horses, and men; a caravan on its way to Egypt. The caravan of merchants halted at this famous well for water. A man lowered in his bucket. Joseph was startled by the bucket hurtling down and grabbed hold of it before it could land in the water. As the man began to haul he felt the load unusually heavy, so he peeped into the well. What he saw shocked him; a man was clinging to the rope! He held the rope tightly and shouted to his friends: "Better give me a hand fellows! Looks like I found real treasure in the well!" His companions rushed to the well and helped him to pull out the stranger holding onto the rope.

Voor hen stond een gezonde, knappe jongeman, stralend met een engelachtige glimlach. Ze zagen in hem een aantrekkelijke prijs, want geld was het enige dat voor hen telde. Onmiddellijk legden ze ijzeren boeien om zijn voeten en namen hem mee naar Egypte, ver weg van zijn geliefde vaderland Canaan.

Standing before them was a healthy, handsome youth, beaming with an angelic smile. They saw in him a handsome prize, for money was all that mattered to them. Immediately, they clapped iron shackles on his feet and took him along to Egypt, far away from his beloved homeland of Canaan.

Door de hele Egyptische stad verspreidde het nieuws zich dat een ongewoon knappe, robuuste jonge slaaf te koop werd aangeboden. Honderden mensen verzamelden zich bij de slavenmarkt. Sommigen waren toeschouwers, anderen waren bieders uit de elite en de rijken; iedereen strekte zijn nek om dit knappe exemplaar te kunnen aanschouwen. De veilingmeester beleefde een gouden kans terwijl het bieden wild uiteenving, waarbij elke koper probeerde de ander te overtreffen.

All over the Egyptian city the news spread that an unusually handsome, robust young slave was on sale. People gathered by the hundreds at the slave market. some were spectators, others were bidders the elite and the rich, each one craning his neck to view the handsome specimen. the auctioneer had a field day as the bidding went wild, each buyer trying to outbid the other.

Wat wij zien als gevaren en laster is de eerste trede van de ladder op de weg van Joseph naar grootsheid.

What we see as hazards and slander is the first step of the ladder on Joseph's way to greatness.

Allah is beslissend in Zijn handelen. Zijn plan wordt uitgevoerd ondanks de plannen van anderen en terwijl die van hen nog worden gemaakt. Dus Hij verstoort hun plan, en de belofte van Allah wordt verwezenlijkt. Allah heeft Jozef het profentschap beloofd. Liefde voor Jozef werd in het hart geplant van de man die hem kocht, en hij was een man van niet onbeduidende afkomst. Hij was een belangrijk persoon, behorend tot de heersende klasse van Egypte.

Allah is decisive in His action. His plan is carried out despite the plans of others and while theirs are still being made. So He spoils their plan, and Allah's promise is realized. Allah has promise Joseph prophethood. Love for Joseph was thrust into the heart of the man who bought him, and he was a man of no mean position. He was an important personage, one of the ruling class of Egypt.

Daarom was Joseph aangenaam verrast toen de opperbewindvoerder van Egypte zijn mannen beval de zware boeien van zijn gezwollen voeten te verwijderen. Hij was ook verrast toen hij Joseph vertelde zijn vertrouwen niet te verraden; hij zou niet slecht behandeld worden als hij zich goed gedroeg. Joseph glimlachte naar zijn weldoener, bedankte hem en beloofde loyaal te zijn.

Therefore, Joseph was pleasantly surprised when the chief minister of Egypt ordered his men to remove the heavy shackles from his swollen feet. He was also surprised when he told Joseph not to betray his trust; he would not be ill-treated if he behaved himself. Joseph smiled at his benefactor, thanked him, and promised to be loyal.

Joseph voelde zich op zijn gemak, want eindelijk was hij onderdak en zou hij goed verzorgd worden. Hij dankte Allah telkens opnieuw en wonderde zich op over de mysteries van het leven. Niet zo lang geleden was hij in een diepe, donkere put geworpen, zonder enige hoop om ooit levend naar buiten te komen. Daarna werd hij gered, werd hij vervolgens tot slaaf gemaakt in ijzeren boeien, en nu bewoog hij zich vrij door een luxueus landhuis met voldoende voedsel om van te genieten.

Joseph felt at ease, for at last he was sheltered and would be well cared for. He thanked Allah over and over and wondered at the mysterious of life. Not so long ago he had been cast into a deep, dark well with no hope of ever coming out alive. Next he was rescued, then enslaved in iron shackles, and now he was moving freely in a luxurious mansion with enough food to enjoy.

De dagen verstreken en Joseph groeide. Almachtige Allah zei:

The days passed and Joseph grew. Almighty Allah said:

"En toen hij (Jozef) zijn volwassenheid bereikte, gaven Wij hem wijsheid en kennis (het profentschap), op die wijze belonen Wij de doeners van het goede. (Ch 12:22)"

"And when he (Joseph) attained his full manhood, We gave him wisdom and knowledge (the Prophethood), thus We reward the doers of good. (Ch 12:22)

Hij werd voorzien van wijsheid in zaken en kennis van het leven en de omstandigheden daarvan. Hem werd de kunst van het spreken geschonken, waarmee hij hen die hem hoorden betoverde. Hij werd voorzien van adeldom en zelfbeheersing, wat hem een onweerstaanbare persoonlijkheid maakte. Zijn meester wist spoedig dat Allah hem met Joseph had gezegend.

He was given wisdom in affairs and knowledge of life and its conditions. He as given the art of conversation, captivating those who heard him. He was given nobility and self restraint, which made him an irresistible personality. His master soon knew that Allah had graced him with Joseph.

Hij begreep dat Joseph de meest eerlijke, oprechte en nobele persoon was die hij in zijn leven had ontmoet. Daarom stelde hij Joseph aan als verantwoordelijke voor zijn huishouden, eerde hem en behandelde hem als een zoon.

He understood that Joseph was the most honest, straightforward and noble person he had met in his life. Therefore, he put Joseph in charge of his household, honored him, and treated him as a son.

De vrouw van de grootvizier, Zulaikha, hield Joseph dag in dag uit in de gaten. Ze at met hem, sprak met hem, luisterde naar hem, en haar verwondering over de passie van de tijd nam toe.

The wife of the chief minister, Zulaikha, watched Joseph from day to day. She at with him, talked with him, listened to him, and her wonder increased over the passion of time.

Jozef werd al snel geconfronteerd (met zijn tweede beproeving). De vrouw van de minister-president, Zulaikha, kon de knappe Jozef niet weerstaan, en haar obsessie met hem zorgde voor slapeloze nachten. Ze werd verliefd op hem, en het was pijnlijk voor haar om zo dicht bij een man te zijn, maar hem toch niet te kunnen vasthouden. Toch was zij geen zondige vrouw, want in haar positie kon zij elke man krijgen die zij wenste. Naar alle omstandigheden moet zij een zeer mooie en intelligente dame zijn geweest, want waarom zou de minister-president haar hebben gekozen van alle mooie vrouwen in het koninkrijk? Hoewel zij hem geen kind baarde, nam hij geen andere vrouw, omdat hij gepassioneerd van haar hield. De Koran luidt het gordijn op voor de scène van deze hevige en verslindende liefde aan de zijde van de dame.

Joseph was soon confronted (with his second trial). The chief minister's wife, Zulaikha could not resist the handsome Joseph, and her obsession with him caused her sleepless nights. She fell in love with him, and it was painful for her to be so close to a man, yet be unable to hold him. Yet, she was not a wayward woman, for in her position she could get any man she desired. By all accounts, she must have been a very pretty and intelligent lady, or why would the chief minister have chosen her of all the pretty women in the kingdom? Although she bore him no child, he would not take another wife, as he loved her passionately.The Quran raises the curtain on the scene of this fierce and devouring love on the part of the lady.

Allah de Almachtige heeft ons verteld:

Allah the Almighty told us:

"En zij, in wiens huis hij was, probeerde hem te verleiden (tot een kwade daad); zij sloot de deuren en zei: 'Kom hier.' Hij zei: 'Ik zoek toevlucht bij Allah! Waarlijk, hij (jouw echtgenoot) is mijn heer! Hij heeft mijn verblijf aangenaam gemaakt! (Dus ik zal hem nooit verraden). Voorwaar, de Zalimun (onrechtvaardigen) zullen nooit succesvol zijn.' Inderdaad, zij begeerde hem en hij zou naar haar begeerte hebben geneigd als hij niet het bewijs van zijn Heer had gezien. Zo was het, opdat Wij hem zouden afwenden van het kwade en illegale seksuele gemeenschap. Voorwaar, hij was een van Onze uitverkoren, geleide slaven. (Ch 12:23-24)"

Commentatoren zijn het unaniem eens over haar opzet tot ongehoorzaamheid, maar verschillen van mening over zijn eigen opzet. Er zijn zij die zeggen dat zij hem verleidde en hij haar verleidde tot de zonde, hoewel hij zijn voornemen niet heeft doorgezet. Anderen zeggen dat zij hem slechts wilde kussen en dat hij probeerde haar te slaan. Weer anderen zeggen dat deze onrust al aanwezig was vóór dit incident. Er was een psychologische verstoring bij Joseph toen hij de adolescentie bereikte, waar Almachtige Allah hem van heeft verlost.

Commentators are unanimous about her intention of disobedience but disagree about his own intention. There are those who say that she tempted him and he tempted her to sin, although he did not follow through with his intent. Others say that she merely wanted him to kiss her, and he attempted to strike her. Yet others say that this anxiety had been there before this incident. There was a psychological disturbance in Joseph when he reached adolescence, which Almighty Allah rid him of.

De veiligste uitleg voor ons is dat er verleiding en weerstand in het vers zit, want Hij de Allerhoogste verklaarde:

The safest commentary for us is that there is temptation and resistance in the verse, for He Most High stated:

"En zij begeerde hem werkelijk, en hij zou zich naar haar begeerte hebben geneigd... (Hoofdstuk 12:24)"

"And indeed she did desire him and he would have inclined to her desire... (Ch 12:24)

Abu Ubaidah zei dat dit een verzoeking en weerstand betekende, wat inhield dat zij hem had geprobeerd te verleiden; als hij het bewijs van Allah niet had gezien, zou hij verleid zijn. Dit is in overeenstemming met de onfeilbaarheid van profeten, aangezien het past bij de woorden die onmiddellijk volgen:

Abu Ubaidah said that this is a temptation and resistance meaning that she had tried to seduce him; had he not seen the proof of Allah, he would have been seduced. This is in keeping with the infallibility of prophets, as it suits the words, which immediately follow:

"Zo was het dat Wij het kwaad en de onwettige seksuele gemeenschap van hem weg zouden wenden. Voorwaar, hij was een van Onze uitverkoren, geleide slaven. (Ch 12:24)

"Thus it was that We might turn away from him evil and illegal sexual intercourse. surely, he was one of Our chosen, guided slaves. (Ch 12:24)

Dit vers bewijst dat Jozef een oprechte aanbidder van Allah was; het getuigt ook van zijn redding uit de macht van Satan. De Almachtige zei tegen de duivel (Iblis) op de Dag der Schepping:

De weigering van Joseph versterkte haar passie alleen maar. Terwijl hij naar de deur bewoog om te ontsnappen, rende zij achter hem aan en greep zijn shirt vast, zoals een verdrinkende persoon zich aan een boot vastklampt. Door haar trekken scheurde zij zijn shirt en hield zij het gescheurde stuk in haar hand. Zij bereikten de deur samen. Deze opende plotseling; daar stonden haar echtgenoot en een familielid van haar.

Joseph's refusal only heightened her passion. As he moved to the door to escape, she ran after him and caught hold of his shirt, like a drowning person clinging to the boat. In her tugging she tore his shirt and held the torn piece in her hand. They reached the door together. It opened suddenly, there stood her husband and a relative of hers.

De Almachtige Allah zei:

Almighty Allah said:

"Zij renden met elkaar naar de deur en zij scheurde zijn hemd aan de achterzijde. Beiden vonden haar heer (haar echtgenoot) bij de deur. (Ch 12:25)"

"So they raced with one another to the door, and she tore his shirt from the back. They both found her lord (her husband) at the door. (Ch 12:25)

Toen hij de deur opende, zag hij haar echtgenoot voor zich staan. De sluwe vrouw veranderde haar toon onmiddellijk in woede en vroeg haar echtgenoot, terwijl ze het gescheurde stuk van het overhemd in haar hand liet zien:

As he opened the door, he saw her husband standing in front of him. The sly woman immediately changed her tone to anger, and, showing the torn piece of the shirt in her hand, asked her husband:

"Wat is de vergelding (straf) voor degene die een kwaadaardig plan tegen uw vrouw had, behalve dat hij in de gevangenis wordt geplaatst of een pijnlijke straf krijgt?" (Hoofdstuk 12:25)

"What is the recompense (punishment) for him who intended an evil design against your wife, except that he be put in prison or a painful torment?" (Ch 12:25)

Zij beschuldigde Joseph nu ervan haar te hebben lastiggevallen, om de indruk te wekken dat zij onschuldig was en een slachtoffer van de seksuele begeerte van Joseph. Hoewel hij verbijsterd was, ontkende Joseph het:

She was now accusing Joseph of molesting her, to give the impression that she was innocent and a victim of Joseph's sexual desire. Though bewildered Joseph denied it:

"Zij was degene die probeerde mij te verleiden." ()

Een incident als dit kan geen geheim blijven in een huis vol bedienden, en het verhaal verspreidde zich.

An incident like this cannot remain a secret in a house filled with servants, and the story spread.

Vrouwen begonnen haar gedrag als schandalig te beschouwen. Zij merkten op:

Women began to see her behavior as scandalous. They remarked:

"De vrouw van Al-Aziz probeert haar (slaaf) jonge man te verleiden, zij houdt werkelijk vurig van hem; voorwaar, wij zien haar in een duidelijke dwaling." (Ch 12:30)

"The wife of Al-Aziz is seeking to seduce her (slave) young man, indeed she loves him violently; verily, we see her in plain error." (Ch 12:30)

Natuurlijk zorgde hun roddel voor verdriet bij Zulaikha. Ze geloofde oprecht dat het voor geen enkele vrouw gemakkelijk zou zijn om weerstand te bieden aan een man die zo knap was als Joseph. Om haar machteloosheid te bewijzen, bedacht ze een plan om de vrouwen aan dezelfde verleiding te onderwerpen als zijzelf. Ze nodigde hen uit voor een weelderig banket. Niemand die op deze wijze was uitgenodigd, zou de eer willen missen om met de vrouw van de hoofdb minister te dineren; bovendien koesterden zij in het geheim de wens om de knappe Joseph van dichtbij te ontmoeten. Sommige van haar goede vriendinnen zeiden grappend dat ze alleen zouden komen als ze door haar aan Joseph zouden worden voorgesteld.

Naturally their gossip distressed Zulaikha. She honestly believed that it was not easy for any women to resist a man as handsome as Joseph. To prove her helplessness, she planned to subject the women to the same temptation she faced. She invited them to a lavish banquet. No one so invited would want to miss the honor of dining with the chief minister's wife; besides, they secretly harbored the desire to meet the handsome Joseph face to face. Some of her close friends jokingly said they would come only if she introduced them to Joseph.

De uitnodiging was beperkt tot dames. Het banket begon, gelach en vrolijkheid waren overvloedig.

The invitation was restricted to ladies. The banquet began, laughter and mirth abounded.

De etiquette dicteerde dat de dames het onderwerp van Joseph niet zouden noemen. Daarom waren zij geschokt toen Zulaikha het onderwerp aansneed. "Ik heb gehoord dat sommigen zeggen dat ik verliefd ben geworden op de jonge Hebreeuwse man, Joseph." Er viel een stilte over het banket. Onmiddellijk stopten de handen van alle gasten met bewegen, en alle ogen waren gericht op de vrouw van de hoofdb minister. Terwijl zij de opdracht gaf om het fruit te serveren, zei zij: "Ik geef toe dat hij een charmante man is. Ik ontken niet dat ik van hem houd. Ik houd al een lange tijd van hem."

Etiquette dictated that the ladies not mention the topic of Joseph. They were shocked, therefore, when Zulaikha opened the topic. "I have heard of those who say I have fallen in love with the young Hebrew man, Joseph." Silence fell upon the banquet. At once all the guests hands stopped, and all eyes fell on the chief minister's wife. She said, while giving orders for the fruit to be served: "I admit that he is charming fellow. I do not deny that I love him. I have loved him for a long time."

De bekentenis van de vrouw van de hoofdb minister nam de spanning onder de dames weg. Nadat zij hun diner hadden voltooid, begonnen de gasten hun fruit te snijden. Op datzelfde moment riep zij Joseph om zijn verschijning te maken. Hij kwam de zaal gracieus binnen, met zijn blik neergeslagen. Zulaikha riep hem bij zijn naam en hij hief zijn hoofd op. De gasten waren verbaasd en stomverbaasd. Zijn gezicht straalde en was vol engelachtige schoonheid. Het weerspiegelde volledige onschuld, zoveel dat men de gemoedsrust in de diepte van zijn ziel kon voelen.

The confession of the chief minister's wife removed the tension among the ladies. After finishing their dinner, the guests began cutting their fruit. At that very moment she summoned Joseph to make his appearance. He entered the hall gracefully, his gaze lowered. Zulaikha called him by his name and he raised his head. The guests were astonished and dumbfounded. His face was shining and full of man angelic beauty. It reflected complete innocence, so much so that one could feel the peace of mind in the depth of his soul.

Ze riepen vol verbazing uit terwijl ze verder gingen met het snijden van het fruit. Al hun ogen waren gericht op Joseph.

They exclaimed in astonishment while continuing to cut the fruit. All their eyes were on Joseph.

Zo was het dat de vrouwen, zonder erbij na te denken, hun handpalmen begonnen te snijden zonder te voelen dat ze zichzelf hadden gesneden.

So it was that the women began to cut their palms absent mindly without feeling that they had cut them.

De aanwezigheid van Joseph op de plaats van het drama was zo krachtig dat zij zonder pijn te voelen werden meegesleept. Een van de dames slaakte een snik: "O hemeltje!" Een ander fluisterde: "Dit is geen sterfelijk wezen!" Een derde stamelde, terwijl ze over haar haar streek: "Dit is niets anders dan een edele engel." Toen stond de vrouw van de hoofdb minister op en verklaarde: "Dit is degene voor wie ik ben bekritiseerd. Ik ontken niet dat ik hem heb verleid. Jullie zijn betoverd door Joseph, en zie wat er met jullie handen is gebeurd. Ik heb hem verleid, en als hij niet doet wat ik van hem wil, zal hij worden gevangengezet."

The presence of Joseph at the scene of drama was so effective that blflowedwithouttheir feeling pain. One of the ladies gasped: "Good gracious!" Another whispered: "This is not a mortal being!" Another stammered, patting her hair: "This is but a noble angel." Then the chief minister's wife stood up and announced: "This is the one for whom I have been blamed. I do not deny that I tempted him. You have been enchanted by Joseph, and see what has happened to your hands. I have tempted him, and if he does not do what I want of him he shall be imprisoned."

Almachtig Allah heeft de scène van het banket in Zijn woorden beschreven:

Almighty Allah related the scene of the banquet in His words:

“Toen zij hoorde van hun beschuldiging, riep zij hen bij elkaar en bereidde zij een banket voor hen voor; zij gaf aan ieder van hen een mes (om het voedsel mee te snijden), en zij zei (tegen Jozef): 'Kom tevoorschijn voor hen.' Toen zij hem zagen, verheerlijkten zij hem (om zijn schoonheid) en (in hun verbazing) sneden zij hun handen. Zij zeiden: 'God zij geprezen (of God verbied het)! Dit is geen mens! Dit is niets anders dan een edele engel!' Zij zei: 'Dit is hij (de jonge man) over wie jullie mij beschuldigden (van zijn liefde) en die ik probeerde te verleiden, maar hij weigerde. En nu, als hij weigert mijn bevel te gehoorzamen, zal hij zeker in de gevangenis worden geworpen, en zal hij behoren tot degenen die vernederd zijn.' Hij zei: 'O mijn Heer! De gevangenis is mij liever dan dat waartoe zij mij uitnodigen. Tenzij U hun complot van mij afwendt, zal ik geneigd zijn tot hen en zal ik behoren tot degenen die zonde begaan en terecht worden verweet, of tot degenen die de daden van de onwetenden verrichten.' Dus zijn Heer verhoorde zijn smeekbede en wendde hun complot van hem af. Voorwaar, Hij is de Alhoorder, de Alwetende.” (Ch 12:31-34)

“So when she heard of their accusation, she sent for them and prepared a banquet for them; she gave each one of them a knife (to cut the foodstuff with), and she said (to Joseph): "Come out before them." Then, when they saw him, they exalted him (at his beauty) and (in their astonishment) cut their hands. They said: "how perfect is Allah (or Allah forbid)! No man is this! This is none other than a noble angel!" She said: "This is he (the young man) about whom you did blame me (for his love) and I did seek to seduce him, but he refused. And now if he refuses to obey my order, he shall certainly be cast into prison, and will be one of those who are disgraced." He said: "O my Lord! Prison is more to my liking than that to which they invite me. Unless You turn away their plot from me, I will feel inclined towards them and be one of those who commit sin and deserve blame or those who do deeds of the ignorants." So his Lord answered his inovocation and turned away from him their plot. Verily he is the All Hearer, the All Knower.” (Ch 12:31-34)

Die avond overtuigde Zulaikha haar echtgenoot ervan dat de enige manier om haar eer te redden was door Joseph in de gevangenis te plaatsen; anders zou ze zichzelf niet in bedwang kunnen houden of zijn prestige kunnen beschermen.

That evening, Zulaikha convinced her husband that the only way to save her honor was to put Joseph in prison; otherwise she would not be able to control herself or to safeguard his prestige.

De gevangenis was de derde beproeving van Joseph. Tijdens deze periode zegende Allah hem met een buitengewone gave; het vermogen om dromen te interpreteren. Rond dezelfde tijd kwamen twee andere mannen in de gevangenis terecht. De een was de schenker van de koning; de ander was de kok van de koning. De twee mannen voelden aan dat Joseph geen gewone crimineel was, want een aura van vroomheid straalde van zijn gezicht af. Beiden hadden levendige dromen en zij waren verlangend naar een uitleg ervan. De kok van de koning droomde dat hij op een plaats stond met brood op zijn hoofd, en dat twee vogels het brood aten. De schenker droomde dat hij de koning wijn serveerde. De twee gingen naar Joseph en vertelden hem hun dromen, waarbij zij hem vroegen hen de betekenis ervan te geven.

Prison was Joseph's third test. During this period Allah blessed him with an extraordinary gift; the ability to interpret dreams. At about the same time two other men landed in the prison. One was the cupbearer of the king; the other was the king's cook. The two men sensed that Joseph was not a common criminal, for an aura of piety glowed on his face. Both men had vivid dreams, and they were anxious to have them explained. The king's cook dreamed that he stood in a place with bread on his head, and two birds were eating the bread. The cupbearer dreamed that he was serving the king wine. The two went to Joseph and told him their dreams, asking him to give them their meaning.

Eerst riep Joseph hen tot Allah. Daarna zei hij dat de kok gekruisigd zou worden tot hij stierf en dat de schenker zou terugkeren naar de dienst van de koning. Joseph zei tegen de schenker dat hij hem aan de koning moest herinneren en moest zeggen dat er een onrecht aangedane ziel genaamd Joseph in de gevangenis zat. Wat Joseph voorspelde, gebeurde; de kok werd gekruisigd en de schenker keerde terug naar het paleis.

First, Joseph called them to Allah. Then he said that the cook would be crucified until he died and that the cupbearer would return to the service of the king. Joseph told the cupbearer to remember him to the king and to say that there was a wronged soul called Joseph in prison. What Joseph predicted did happen; the cook was crucified and the cupbearer returned to the palace.

Nadat de schenker weer in dienst was getreden, liet Satan hem vergeten de naam van Joseph aan de koning te noemen. Daarom bleef Joseph nog enkele jaren in de gevangenis, maar hij hield stand met geduld en bad tot Allah.

After the cupbearer returned to service, Satan made him forget to mention Joseph's name to the king. Therefore, Joseph remained in prison for a few years, but he made patience his own, praying to Allah.

De Almachtige Allah vertelde:

Almighty Allah narrated:

"En er gingen twee jonge mannen met hem mee de gevangenis in. Een van hen zei: 'Voorwaar, ik zag mezelf (in een droom) wijn persen.' De ander zei: 'Voorwaar, ik zag mezelf (in een droom) brood op mijn hoofd dragen terwijl vogels daarvan aten.' Zij zeiden: 'Bericht ons van de interpretatie hiervan. Voorwaar, wij denken dat u een van de Muhsineen (doeners van het goede) bent.' Hij zei: 'Er zal geen voedsel naar jullie toe komen als jullie voorziening (in waakzaamheid of in een droom), maar ik zal (in waakzaamheid) de interpretatie ervan vertellen voordat het (het voedsel) komt. Dit is van datgene wat mijn Heer mij heeft geleerd. Voorwaar, ik heb de religie van een volk verlaten dat niet in Allah gelooft en ongelovig is in het Hiernamaals. En ik heb de religie gevolgd van mijn vaderen — Abraham, Isaac en Jacob — en wij zouden nooit partners aan Allah toekennen. Dit is van de Genade van Allah aan ons en aan de mensheid, maar de meeste mensen denken niet (d.w.z. zij geloven noch in Allah, noch aanbidden zij Hem)."

"And there entered with him two young men in the prison. One of them said: "Verily, I saw myself (in a dream) pressing wine." The other said: "Verily, I saw myself (in a dream) carrying bread on my head and birds were eating thereof." They said: Inform us of the interpretation of this. Verily, we think you are one of those Muhsineen (doers of good)." He said: "No food will come to you (in wakefulness or in dream) as your provision but I will inform (in wakefulness) its interpretation before it (the food) comes. This is of that which my Lord has taught me. Verily, I have abandoned the religion of a people that believe not in Allah and are disbeliveers in the Hereafter. And I have followed the religion of my fathers, - Abraham, Isaac, and Jacob and never could we attribute any partners whatsoever to Allah. This is from the Grace of Allah to us and to mankind, but most men think not (i.e. they neither believe in Allah nor worship Him).

"O twee metgezellen van de gevangenis! Zijn vele verschillende heren (goden) beter, of Allah, de Enige, de Onweerstaanbare? Jullie aanbidden niets naast Hem, behalve namen die jullie hebben verzonnen, jullie en jullie vaderen, waarvoor Allah geen bewijs heeft neergezonden. Het bevel (of het oordeel) behoort aan niemand behalve Allah. Hij heeft bevolen (Zijn Monotheïsme), dat is de ware, rechte religie, maar de meeste mensen weten het niet."

"O two companions of the prison! Are many different lords (gods) better or Allah, the One, the Irresistible? You do not worship besides Him but only names which you have named (forged), you and your fathers, for which Allah has sent down no authority. The command (or the judgment) is for none but Allah. He has commanded (His Monotheism), that is the true, straight religion, but most men know not.

De scène in de gevangenis sluit; een nieuwe scène opent in de slaapkamer van de koning. De koning slaapt. Hij ziet zichzelf aan de oevers van de Nijl. Het water trekt zich voor hem terug en verandert in louter modder. De vissen beginnen in de modder te springen en te stuiteren. Zeven vette koeien komen uit de rivier, gevolgd door zeven magere koeien. De zeven magere verslinden de zeven vette. De koning is doodsbang.

The scene in the prison closes; a new scene opens in the bedchamber of the king. The king is asleep. He sees himself on the banks of the Nile river. The water is receding before him, becoming mere mud. The fish begin to skip and jump in the mud. Seven fat cows come out of the river followed by seven lean cows. The seven lean ones devour the seven fat ones. The king is terrified.

De zeven arennen groen graan groeien op de rivieroevers en verdwijnen in de modder. Op dezelfde plek groeien zeven droge aren van graan.

The seven ears of green grain grow on the riverbanks and disappear in the mud. One the same spot grow seven dray ears of grain.

De koning werd geschokt, verbijsterd en neerslachtig wakker, niet wetende wat dit alles betekende. Hij liet de tovenaars, priesters en ministers halen en vertelde hen zijn droom.

The king awoke frightened, shocked, and depressed, not knowing what all this meant. He sent for the sorcerers, priests and ministers, and told them his dream.

De tovenaars zeiden: "Dit is een verwarde droom. Hoe kan dat allemaal? Het is een nachtmerrie." De priesters zeiden: "Misschien heeft zijne majesteit een zware maaltijd gehad." De minister-president zei: "Zou het kunnen dat zijne majesteit bloot lag en 's nachts de deken niet omhoog trok?" De nar van de koning zei, gekscherend: "Zijne majesteit begint oud te worden, en daarom zijn zijn dromen verward." Zij kwamen tot de unanieme conclusie dat het slechts een nachtmerrie was.

The sorcerers said: "This is a mixed up dream. How can any of that be? It is a nightmare." The priests said: "Perhaps his majesty had a heavy supper." The chief minister said: "Could it be that his majesty was exposed and did not draw the blanket up at night?" The king's jester said, jokingly: "His majesty is beginning to grow old, and so his dreams are confused." They reached an unanimous conclusion that it was only a nightmare.

Het nieuws bereikte de schenker. Hij herinnerde zich de droom die hij in de gevangenis had gehad en vergeleek deze met de droom van de koning, en daarom kwam Joseph in gedachten naar boven. Hij rende naar de koning om hem over Joseph te vertellen, die de enige was die in staat was de droom te interpreteren. De schenker zei: "Hij had mij gevraagd om hem aan u te herinneren, maar ik was het vergeten." De koning stuurde de schenker om Joseph naar de droom te vragen.

Jozef interpreteerde het voor hem: "Er zullen zeven jaren van overvloed zijn. Als het land goed wordt bewerkt, zal er een overschot aan een goede oogst zijn, meer dan de mensen nodig zullen hebben. Dit moet worden opgeslagen. Daarna zullen zeven jaren van hongersnood volgen, waarin het overschot aan graan gebruikt kan worden." Hij adviseerde ook dat ze tijdens de hongersnood wat graan moesten bewaren om als zaad te gebruiken voor de volgende oogst. Jozef voegde daarop toe: "Na zeven jaren van droogte zal er een jaar komen waarin het water overvloedig zal zijn. Als het water goed wordt gebruikt, zullen wijnranken en olijfbomen in overvloed groeien, wat veel druiven en olijfolie zal opleveren." De schenker haastte zich terug met het goede nieuws. De koning was gefascineerd door de...

Joseph interpreted it to him: "There will be seven years of abundance. If the land is properly cultivated, there will be an excess of good harvest, more than the people will need. This should be stored. Thereafter, seven years of famine will follow, during which time the excess grain could be used." He also advised that during the famine they should save some grain to be used for seed for the next harvest. Joseph then added; "After seven years of drought, there will be a year during which water will be plentiful. If the water is properly used, grapevines and olive trees will grow in abundance, providing plenty of grapes and olive oil." The cupbearer hurried back with the good news. The king was fascinated by Joseph's

Almachtig Allah vertelde deze gebeurtenis als volgt:

Almighty Allah narrated this incident thus:

"En de koning van Egypte zei: 'Voorwaar, ik zag in een droom zeven vette koeien die door zeven magere koeien werden verslonden, en zeven groene aren van graan en zeven andere droge. O edelen! Leg mij mijn droom uit als jullie in staat zijn dromen te interpreteren.' Zij zeiden: 'Het zijn verwarde, valse dromen en wij zijn niet bekwaam in de interpretatie van dromen.' Toen herinnerde de man die was vrijgelaten (één van de twee die in de gevangenis zaten) zich eindelijk en zei: 'Ik zal jullie de interpretatie ervan vertellen, dus laat mij gaan.' (Hij zei): 'O Joseph, de man van de waarheid! Leg ons (de droom) uit van de zeven vette koeien die door zeven magere werden verslonden, en van de zeven groene aren van graan en zeven andere droge, opdat ik naar de mensen kan terugkeren en zij het mogen weten.' Joseph zei: 'Gedurende zeven opeenvolgende jaren zullen jullie zaaien zoals gebruikelijk, en de oogst die jullie binnenhalen, zullen jullie in aren laten, behalve een klein deel daarvan dat jullie mogen eten. Daarna zullen er zeven zware jaren komen, die alles zullen verslinden wat jullie daarvoor opzij hebben gelegd, behalve een klein deel daarvan dat jullie hebben bewaard (opgeslagen).'"

"And the king of Egypt said: "Verily, I saw in a dream seven fat cows, whom seven lean cows were devouring, and seven green ears of corn and seven others dry. O notables! Explain to me my dream if it be that you can interpret dreams." They said: "Mixed up false dreams and we are not skilled in the interpretation of dreams." Then the man who was released (one of the two who were in prison), now at length remembered and said: "I will tell you its interpretation, so send me forth." (He said): "O Joseph, the man of truth! Explain to us (the dream) of seven fat cows whom seven lean ones were devouring, and of seven green ears of corn and seven others dry, that I may return to the people, and that they may know." Joseph said: "For seven consecutive years, you shall sow as usual and that the harvest which you reap you shall leave in ears, all --except a little of it which you may eat. Then will come after that seven hard years, which will devour what you have laid by in advance for them, all except a little of that which you have guarded (stored).

"Daarna zal er een jaar komen waarin de mensen overvloedige regen zullen hebben en waarin zij wijn en olie zullen persen." (Ch 12:43-49)

Then thereafter will come a year in which people will have abundant rain and in which they will press wine and oil." (Ch 12:43-49)

De koning was zeer verbaasd. Wie kon deze persoon zijn? Hij beval dat Joseph onmiddellijk uit de gevangenis werd bevrijd en voor hem werd gebracht. De gezant van de koning ging hem direct halen, maar Joseph weigerde de gevangenis te verlaten tenzij zijn onschuld werd bewezen. Misschien beschuldigden zij hem ervan de handen van de dames te hebben afgesneden, of van een poging tot verkrachting. Misschien werd er ook een andere valse beschuldiging gemaakt.

The king was greatly astonished. Who could this person be? He commanded that Joseph be set free from prison and presented to him at once. The king's envoy went to fetch him immediately, but Joseph refused to leave the prison unless his innocence was proven. Perhaps they accused him of cutting the ladies hands, or trying to rape them. Perhaps any other false accusation was made.

We weten niet precies wat er tegen de mensen is gezegd om de gevangenisstraf van Joseph te rechtvaardigen. De gezant keerde terug naar de koning. De koning vroeg hem: "Waar is Joseph? Heb ik je niet bevolen hem te halen?" De gezant antwoordde: "Hij weigerde te vertrekken totdat zijn onschuld is vastgesteld met betrekking tot de dames die hun handen sneden." De koning beval: "Breng onmiddellijk de vrouwen van de ministers en de vrouw van de opperminister." De koning voelde dat Joseph onrechtvaardig was benadeeld, maar hij wist niet precies hoe. De vrouw van de opperminister kwam samen met de vrouwen van de andere ministers. De koning vroeg: "Wat is het verhaal van Joseph? Wat weten jullie over hem? Is het waar dat...?" Een van de dames onderbrak de koning uitroepend: "God verhoede dat!" Een tweede zei: "Wij weten van geen kwaad dat hij heeft gedaan." Een derde zei: "Hij geniet van de onschuld van engelen." De ogen van iedereen draaiden naar de vrouw van de opperminister. Zij had nu een gerimpeld gezicht en was afgevallen. Zij was overweldigd door verdriet om Joseph terwijl hij in de gevangenis zat. Zij bekende moedig dat zij had gelogen en hij de waarheid had gesproken.

We do not know exactly what was said to the people to justify Joseph's sentence to prison. The envoy returned to the king. The king asked him: "Where is Joseph? Did I not command you to fetch him?" The envoy replied: "He refused to leave until his innocence is established regarding the ladies who cut their hands." The king ordered: "Bring the wives of the ministers and the wife of the chief minister at once." The king felt that Joseph had been harmed unfairly but he did not know exactly how. The wife of the chief minister came with the other ministers' wives. The king asked: "What is the story of Joseph? What do you know about him? Is it true that…?" One of the ladies interrupted the king exclaiming: "Allah forbid!" A second said: "We know of no evil he has done." A third said: "He enjoys the innocence of angels." The eyes of everyone turned to the wife of the chief minister. She now wore a wrinkled face and had lost weight. She had been overwhelmed by sorrow over Joseph while he was in prison. She boldly confessed that she had lied and he had told the truth.

De Almachtige Allah zei: En de koning zei: "Breng hem naar mij." Maar toen de boodschapper kwam, zei hij (Jozef): "Keer terug naar uw heer en vraag hem: 'Wat is er gebeurd met de vrouwen die hun handen sneden? Voorwaar, mijn Heer (Allah) is de Alwetende van hun complot.' (De koning) zei (tegen de vrouwen): 'Wat was uw zaak toen u probeerde Jozef te verleiden?' De vrouwen zeiden: 'God verhoede! Wij hebben geen kwaad tegen hem gekend!' De vrouw van Al Aziz zei: 'Nu is de waarheid voor iedereen duidelijk geworden, ik was degene die hem probeerde te verleiden en hij is voorwaar een van de waarheidsgetrouwen.' (Toen zei Jozef: 'Ik vroeg om dit onderzoek) opdat hij (Al-Aziz) mag weten dat ik hem niet in het geheim heb verraden. En voorwaar! Allah leidt het complot van de verraders niet. En ik vrij mezelf niet (van de schuld). Voorwaar, de menselijke ziel is geneigd tot het kwade, behalve wanneer mijn Heer Zijn Barmhartigheid schenkt (aan wie Hij wil). Voorwaar, mijn Heer is de Alvergevende, de Meest Barmhartige.' (Hoofdstuk 12:50-53).

Almighty Allah said: And the king said: "Bring him to me." But, when the messenger came to him (Joseph) said: "Return to your lord, and ask him, 'what happened to the women who cut their hands? Surely, my Lord (Allah) is Well Aware of their plot." (The king) said (to the women): "What was your affair when you did seek to seduce Joseph?" The women said: "Allah forbid! No evil know we against him!" The wife of Al Aziz said: "Now the truth is manifest to all, it was I who sought to seduce him and he is surely one of the truthful." (Then Joseph said: "I asked for this inquiry) in order that he (Al-Aziz) may know that I betrayed him not in secret. And, verily! Allah guides not the plot of the betrayers. And I free not myself (from the blame). Verily, the human self is inclined to evil, except when my Lord bestows His Mercy (upon whom He wills). Verily, my Lord is Oft-Forgiving, most Merciful." (Ch 12:50-53).

Het reflecteren op deze verzen suggereert dat zij zich had bekeerd tot de religie van Joseph, het monotheïsme. Zijn gevangenschap was een groot keerpunt in haar leven. Hierna negeert de Koranische stijl het verhaal van de vrouw van de minister volledig. We weten niet wat er met haar is gebeurd nadat zij haar duidelijke bewijs had geleverd. Toch zijn er nog steeds legenden over haar. Er is gezegd dat zij, nadat haar echtgenoot stierf, met Joseph trouwde, en zie, zij was een maagd. Zij bekende dat haar echtgenoot oud was geweest en nooit vrouwen had aangeraakt. Andere legenden zeiden dat zij haar gezichtsvermogen verloor door te huilen om Joseph. Zij verliet haar paleis en dwaalde door de straten van de stad.

Reflecting on these verses suggests that she had turned to Joseph's religion, monotheism. His imprisonment was a great turning point in her life. After this, the Quranic style neglects the story of the chief minister's wife completely. We do not know what happened to her after she gave her clear evidence. Yet still, there are legends about her. It has been said that after her husband died she married Joseph, and, behold she was a virgin. She confessed that her husband had been old and had never touched women. Other legends said that she lost her sight, weeping for Joseph. She abandoned her palace and wandered in the streets of the city.

Echter, de dame verdween op het juiste moment uit het Koranische relaas, op het hoogtepunt van haar beproeving. Misschien blijft zij langer in het geheugen hangen dan wanneer we het einde hadden gekend.

However, the lady disappeared from the Quranic narrative at the suitable stage, at the climax of her trouble. Perhaps she lingers in memory longer than if we had known the ending.

De koning liet Joseph weten dat zijn onschuld was vastgesteld en beval hem naar het paleis te komen voor een gesprek. De koning herkende zijn nobele kwaliteiten. Toen Joseph kwam, sprak de koning tot hem in zijn eigen taal. Josephs antwoorden verbaasden de koning door zijn culturele verfijning en brede kennis.

The king informed Joseph that his innocence was established and ordered him to come to the palace for an interview. The king recognized his noble qualities. When Joseph came, the king spoke to him in his tongue. Joseph's replies astonished the king with his cultural refinement and wide knowledge.

Toen verschoof het gesprek naar de droom. Joseph adviseerde de koning om te beginnen met het plannen voor de jaren van hongersnood die voor de deur stonden. Hij informeerde hem dat de hongersnood niet alleen Egypte, maar ook de naburige landen zou treffen. De koning bood hem een hoge positie aan. Joseph vroeg om aangesteld te worden als beheerder van de graanschuren, zodat hij de oogst van de natie kon bewaken en deze daarmee kon beschermen tijdens de verwachte droogte. Hiermee bedoelde Joseph niet om een kans te grijpen of persoonlijk gewin na te streven; hij wilde enkel hongerige naties redden gedurende een periode van zeven jaar. Het was een uiting van pure edelmoedigheid van zijn kant, aangezien hij wilde waarborgen dat er niet veel mensen zouden sterven als gevolg hiervan.

Then the conversation turned to the dream. Joseph advised the king to start planning for years of famine ahead. He informed him that the famine would affect not only Egypt but the neighboring countries as well. The king offered him a high position. Joseph asked to be made controller of the granaries, so that he could guard the nation's harvest and thereby safeguard it during the anticipated drought. By this Joseph did not mean to seize an opportunity or personal gain; he merely wanted to rescue hungry nations for a personal gain; he merely wanted to rescue hungry nations for a period of seven years. It was a sheer nobleness on his part in that he wanted to ensure that many people would not die as a result.

De Almachtige Allah zei:

Almighty Allah said:

"En de koning zei: 'Breng hem naar mij, zodat ik hem aan mijzelf kan binden.' Toen hij tegen hem sprak, zei hij: 'Voorwaar, op deze dag ben jij bij ons hoog in rang en vol vertrouwen.' Jozef zei: 'Stel mij aan over de voorraadschuren van het land; ik zal ze inderdaad bewaken met volledige kennis.' (als minister van financiën in Egypte, in plaats van Al-Aziz die op dat moment overleden was).

"And the king said: "Bring him to me that I may attach him to my person." Then, when he spoke to him, he said: "Verily, this day, you are with us high in rank and full trusted." Joseph said: "Set me over the store houses of the land; I will indeed guard them with full knowledge." (as a minister of finance in Egypt, in place of Al-Aziz who was dead at that time).

Zo hebben Wij Jozef de volledige macht in het land gegeven, om daar bezit van te krijgen, wanneer of waar hij maar wil. Wij schenken van Onze Barmhartigheid aan wie Wij willen, en Wij laten de beloning van Al Muhsineen (de goede-doeners) niet verloren gaan. (Ch 12:54-57).

Thus did We give full authority to Joseph in the land, to take possession therein, as when or where he likes. We bestow of Our Mercy on whom We please, and We make not to be lost the reward of Al Muhsineen (the good-doers). (Ch 12:54-57).

De raderen van de tijd draaiden. Tijdens de zeven goede jaren had Joseph de volledige controle over de teelt, de oogst en de opslag van gewassen. Tijdens de daaropvolgende zeven jaar volgde droogte en verspreidde hongersnood zich over de hele regio, inclusief Canaan, het vaderland van Joseph. Joseph adviseerde de koning dat, aangezien zijn koninkrijk gezegend was met gereserveerd graan, hij zijn graan tegen een eerlijke prijs aan de behoeftige naties zou moeten verkopen. De koning stemde toe, en het goede nieuws verspreidde zich over de hele regio.

The wheels of time turned. During the seven good years, Joseph had full control over the cultivation, harvesting, and storage of crops. During the following seven years, drought followed and famine spread throughout the region, including Canaan, the homeland of Joseph. Joseph advised the king that as his kingdom was blessed with reserved grain, he should sell his grain to the needy nations at a fair price. The king agreed, and the good news spread all over the region.

Jacob stuurde tien van zijn zonen, op Benjamin na, naar Egypte om levensmiddelen te kopen. Joseph hoorde van de tien broers die van ver waren gekomen en de taal van de Egyptenaren niet konden spreken.

Jacob sent ten of his sons, all except Benjamin, to Egypt to purchase provisions. Joseph heard of the ten brothers who had come from afar and who could not speak the language of the Egyptians.

Toen zij hem riepen om hun behoeften te kopen, herkende Joseph onmiddellijk zijn broers, maar zij kenden hem niet. Hoe konden zij dat ook? Voor hen bestond Joseph niet meer; hij was vele jaren geleden in de diepe, donkere put geworpen! Joseph ontving hen hartelijk. Nadat hij hen van voorraden had voorzien, vroeg hij waar zij vandaan kwamen. Zij legden uit: "Wij zijn elf broers, de kinderen van een nobele profeet. De jongste is thuis om voor de behoeften van onze ouder wordende vader te zorgen." Bij het horen hiervan liepen de ogen van Joseph vol met tranen; zijn verlangen naar huis zwol op in zijn hart, evenals zijn verlangen naar zijn geliefde ouders en zijn liefdevolle broer Benjamin. "Zijn jullie betrouwbare mensen?" vroeg Joseph hen.

When they called on him to purchase their needs, Joseph immediately recognized his brothers, but they did not know him. How could they? To them Joseph no longer existed; he had been thrown into the deep, dark well many years ago! Joseph received them warmly. After supplying them with provisions, he asked where they had come from. They explained: "We are eleven brothers, the children of a noble prophet. The youngest is at home tending to the needs of our aging father." On hearing this, Joseph's eyes filled with tears; his longing for home swelled up in his heart, as well as his longing for his beloved parents and his loving brother Benjamin. "Are you truthful people?" Joseph asked them.

Allah de Almachtige zei:

Allah the Almighty said:

"En de broeders van Yusuf kwamen en zij gingen naar hem toe, en hij herkende hen, maar zij herkenden hem niet. En toen hij hen had voorzien van proviand (naar hun behoefte), zei hij: 'Breng mij een broer van jullie van jullie vader; (hij bedoelde Benjamin). Zien jullie niet dat ik de volledige maat geef, en dat ik de beste van de gastheren ben? Maar als jullie hem naar mij toe brengen, dan zal er bij mij geen maat graan voor jullie zijn, en zullen jullie mij niet naderen.' Zij zeiden: 'Wij zullen toestemming voor hem proberen te verkrijgen van zijn vader, en voorwaar, wij zullen dat doen.' En (Yusuf) beval zijn dienaren om hun geld (waarmee zij het graan hadden gekocht) in hun zakken te doen, zodat zij het zouden herkennen wanneer zij terugkeerden naar hun volk, opdat zij zouden terugkeren. (Ch 12:58-62)"

"And Joseph's brethren came and they entered unto him, and he recognized them, but they recognized him not. And when he had furnished them forth with provisions (according to their need), he said: "Bring me a brother of yours from your father; (he meant Benjamin). See you not that I give full measure, and that I am the best of the hosts? But if you bring him onto me, there shall be no measure of corn for you with me, nor shall you come near me." They said: "We shall try to get permission for him from his father, and verily, we shall do it." And (Joseph) told his servants to put their money (with which they had bought the corn) into their bags, so that they might know it when they go back to their people, in order that they might come back. (Ch 12:58-62)

De scène dimt in Egypte en licht op in Kanaän. De broers keerden terug naar hun vader. Voordat ze de kamelen konden lossen, groetten ze hem en berispte hem vervolgens: "Aan sommige voorraden werd ons onthouden omdat u uw zoon niet met ons mee liet gaan. Ze wilden ons geen voedsel geven voor afwezigen. Waarom wilde u hem niet aan ons toevertrouwen? Stuur hem alstublieft met ons mee, en wij zullen voor hem zorgen." Jacob werd verdrietig en zei tegen hen: "Ik zal Benjamin niet toestaan om met jullie mee te reizen. Ik zal hem niet laten gaan, want ik heb Joseph aan jullie toevertrouwd en jullie hebben mij tekortgedaan." Later, toen ze hun graanzakken openden, waren ze verbaasd om te ontdekken dat de geldzak intact was teruggegeven. Ze haastten zich naar hun vader: "Kijk, vader! De edele functionaris heeft ons geld teruggegeven; dit is zeker het bewijs dat hij onze broer geen kwaad zou doen en het kan ons alleen maar ten goede komen." Maar Jacob weigerde Benjamin met hen mee te sturen.

The scene dims in Egypt and lights in Canaan. The brothers returned to their father. Before they could unload the camels, they greeted him, then reproved him: "We were denied some supplies because you did not let your son go with us. They would not give us food for absentees. Why would you not entrust him with us? Please, send him with us, and we shall take care of him." Jacob became sad and told them: "I will not permit Benjamin to travel with you. I will not part with him, for I entrusted Joseph to you and you failed me." Later, when they opened their grain sacks, they were surprised to find the money purse returned intact. They rushed to their father; "Look, father! The noble official has returned our money; this is surely proof that he would not harm our brother and it can only benefit us." But Jacob refused to send Benjamin with them.

Na verloop van tijd, toen ze geen graan meer hadden, vroeg Jacob hen om naar Egypte te reizen voor meer.

After some time, when they had no more grain, Jacob asked them to travel to Egypt for more.

Ze herinnerden hem aan de waarschuwing die de Egyptische ambtenaar hen had gegeven. Ze konden niet terugkeren zonder Benjamin. Jacob stemde in, maar niet voordat hij een belofte van hen had afgedwongen. "Ik zal hem niet met jullie meesturen, tenzij jullie mij een belofte geven in de naam van Allah dat jullie hem veilig bij mij zullen terugbrengen, net zoals jullie hem nu meenemen." Ze gaven hun plechtige belofte. Hij herinnerde hen eraan: "Allah is getuige van jullie belofte." Daarna adviseerde hij hen om de stad via verschillende verschillende poorten binnen te gaan.

They reminded him of the warning the Egyptian official had given them. They could not return without Benjamin. Jacob agreed, but not before he extracted a pledge from them. "I will not send him with you unless you give me a pledge in Allah's name that you shall bring him back to me as safely as you take him." They gave their solemn pledge. He reminded them: "Allah is witness to your pledge." He then advised them to enter the city through several different gates.

De Almachtige Allah vertelde:

Almighty Allah narrated:

"Toen zij bij hun vader terugkeerden, zeiden zij: 'O onze vader! Wij zullen geen nieuwe maat graan krijgen (tenzij wij onze broer meenemen). Dus stuur onze broer met ons mee, dan zullen wij onze maat krijgen en zullen wij hem werkelijk beschermen.' Hij zei: 'Kan ik hem aan jullie toevertrouwen, zoals ik zijn broer (Joseph) eerder aan jullie toevertrouwde? Maar Allah is de beste Bewaker, en Hij is de Meest Barmhartige der barmhartigen.' En toen zij hun zakken openden, vonden zij dat hun geld aan hen was teruggegeven. Zij zeiden: 'O onze vader! Wat kunnen wij nog meer wensen? Dit, ons geld, is aan ons teruggegeven, dus wij zullen meer voedsel krijgen voor onze familie, en wij zullen onze broer beschermen en nog een maat toevoegen van een last kameel. Deze hoeveelheid is gemakkelijk (voor de koning om te geven).' Hij (Jacob) zei: 'Ik zal hem niet met jullie meesturen totdat jullie mij een plechtige eed zweren in de Naam van Allah, dat jullie hem naar mij zullen terugbrengen, tenzij jullie zelf worden omsingeld (door vijanden, etc).' En toen zij hun plechtige eed hadden gezworen, zei hij: 'Allah is de Getuige over wat wij hebben gezegd.' En hij zei: 'O mijn zonen! Ga niet via één poort naar binnen, maar via verschillende poorten, en ik kan jullie in het geheel niet beschermen tegen de wil van Allah. Waarlijk! De beslissing ligt alleen bij Allah. In Hem stel ik mijn vertrouwen, en laat allen die vertrouwen, hun vertrouwen in Hem stellen.' (Ch 12:63-67 Quran).

"So when they returned to their father, they said: "O our father! No more measure of grain shall we get (unless we take our brother). So send our brother with us, and we shall get our measure and truly we will guard him." He said: "Can I entrust him to you except as I entrust his brother (Joseph) to you aforetime? But Allah is the best to guard, and He is the Most Merciful of those Who show mercy." And when thopened their bags, they found their money had been returned to them. They said: "O our father! What more can we desire? This, our money has been returned to us, so we shall get more food for our family, and we shall guard our brother and add one more measure of a camel's load. This quantity is easy (for the king to give)." He (Jacob) said: "I will not send him with you until you swear a solemn oath to me in Allah's Name, that you will bring him back to me unless you are yourselves surrounded (by enemies, etc). And when they had sworn their solemn oath, he said: "Allah is the Witness over what we have said." And he said: "O my sons! Do not enter by one gate, but by different gates, and I cannot avail you against Allah at all. Verily! The decision rests only with Allah. In Him, I put my trust and let all those that trust, put their trust in Him." (Ch 12:63-67 Quran).

De volgende dag, terwijl hun zakken werden gevuld met graan om op de kamelen te laden, beval Joseph een van zijn bedienden om de gouden beker van de koning, die werd gebruikt voor het afmeten van het graan, in de zadelzak van Benjamin te plaatsen. Toen de broeders klaar waren om te vertrekken, werden de poorten vergrendeld en riep de hofomroeper: "O jullie reizigers, jullie zijn dieven!" De beschuldiging was zeer ongebruikelijk, en de mensen verzamelden zich rond de broeders van Joseph.

The next day, while their bags were being filled with grains to load onto the camels, Joseph ordered one of his attendants to place the king's gold cup which was used for measuring the grain into Benjamin's saddlebag. When the brothers were ready to set out, the gates were locked, and the court crier shouted: "O you travelers, you are thieves!" The accusation was most unusual, and the people gathered around Joseph's brothers.

"Wat heb je verloren?" vroegen zijn broers.

"What have you lost?" his brothers inquired.

Een soldaat zei: "De gouden beker van de koning. Wie deze kan opsporen, wij zullen hem een last vol graan geven." De broers van Joseph zeiden met alle onschuld: "Wij zijn niet hierheen gekomen om het land te bederven en te stelen." De officieren van Joseph zeiden (zoals hij hen had geïnstrueerd): "Welke straf zullen jullie kiezen voor de dief?" De broers antwoordden: "Volgens onze wet wordt wie steelt een slaaf van de eigenaar van het eigendom." De officieren stemden ermee in: "Wij zullen jullie wet toepassen in plaats van de Egyptische wet, die gevangenisstraf voorschrijft." De hoofdofficier beval zijn soldaten om de karavaan te beginnen te doorzoeken. Joseph keek het incident van hoog bovenop zijn troon aan. Hij had de instructie gegeven dat de tas van Benjamin de laatste zou zijn die doorzocht werd. Toen ze de beker niet vonden in de tassen van de tien oudere broers, zuchtten de broers van opluchting.

A soldier said: "The king's golden cup. Whoever can trace it we will give a beast load of grain." Joseph's brothers said with all innocence: "We have not come here to corrupt the land and steal." Joseph's officers said (as he had instructed them): What punishment should you choose for the thief?" The brothers answered: "According to our law, whoever steals becomes a slave to the owner of the property." The officers agreed: "We shall apply your law instead of the Egyptian law, which provides for imprisonment." The chief officer ordered his soldiers to start searching the caravan. Joseph was watching the incident from high upon his throne. He had given instructions for Benjamin's bag to be the last to be searched. When they did not find the cup in the bags of the ten older brothers, the brothers sighed in relief.

Alleen de tas van hun jongste broer was nog over. Joseph ﷺ zei, waarbij hij voor het eerst tussenbeide kwam, dat er geen reden was om zijn zadel te doorzoeken, aangezien hij er niet uitzag als een dief.

There remained only the bag of their youngest brother. Joseph said, intervening for the first time, that there was no need to search his saddle as he did not look like a thief.

Zijn broers bevestigden: "Wij zullen geen stap verzetten tenzij ook zijn zadel wordt doorzocht. Wij zijn de zonen van een edel man, geen dieven." De soldaten staken hun handen erin en haalden de beker van de koning tevoorschijn. De broers riepen uit: "Als hij nu steelt, dan heeft een van zijn broers eerder gestolen." Zij wijkten af van de huidige kwestie om een specifieke groep van de kinderen van Jacob de schuld te geven.

His brothers affirmed: "We will not move an inch unless his saddle is searched as well. We are the sons of a noble man, not thieves." The soldiers reached in their hands and pulled out the king's cup. The brothers exclaimed: "If he steals now, a brother of his has stolen before." They strayed from the present issue in order to blame a particular group of the children of Jacob.

Jozef hoorde hun wrok met zijn eigen oren en werd vervuld van spijt. Toch slikte hij zijn eigen wrok in en hield hij het voor zich. Hij zei tegen zichzelf: "jullie gingen te ver en het is jullie slecht bevallen; het zal met jullie slecht gaan en nog erger in het hiernamaals, en Allah weet jullie voornemen." Er viel een stilte over hen na deze opmerkingen van de broeders. Toen vergaten zij hun geheime tevredenheid en dachten zij aan Jacob; zij hadden bij hem een eed afgelegd dat zij zijn zoon niet zouden verraden. Zij begonnen Jozef om genade te smeken. "Jozef, o minister! Neem een van ons in de plaats. Hij is de zoon van een goed man, en we zien dat u een goed man bent." Jozef antwoordde kalm: "Hoe kunnen jullie de man die de beker van de koning heeft gestolen, vrij willen laten? Dat zou zondig zijn." De broeders bleven om genade smeken. De bewakers zeiden echter dat de koning had gesproken en zijn woord de wet was. Juda, de oudste, was zeer bezorgd en zei tegen de anderen: "Wij hebben onze vader in de naam van Allah beloofd hem niet te verraden. Daarom zal ik achterblijven en zal ik pas terugkeren als mijn vader mij dat toestaat."

Joseph heard their resentment with his own ears and was filled with regret. Yet, he swallowed his own resentment, keeping it within. He said to himself, "you went further and fared worse; it shall go bad with you and worse hereafter, and Allah knows your intention." Silence fell upon them after these remarks by the brothers. Then they forgot their secret satisfaction and thought of Jacob; they had taken an oath with him that they would not betray his son. They began to beg Joseph for mercy. "Joseph, O minister! Take one of us instead. He is the son of a good man, and we can see you are a good man." Joseph answered calmly: "How can you want to set free the man who has stolen the king's cup? It would be sinful." The brothers went on pleading for mercy. However, the guards said that the king had spoke and his word was law. Judah, the eldest, was much worried and told the others: "We promised our father in the name of Allah not to fail him. I will, therefore, stay behind and will only return if my father permits me to do so."

Met betrekking tot deze scène zei Almachtige Allah:

Regarding this scene, Almighty Allah said:

"En toen zij binnenkwamen volgens het advies van hun vader, mocht dat hen in het minste niet helpen tegen (de Wil van) Allah; het was slechts een verlangen van de innerlijke ziel van Jacob dat hij vervulde. En voorwaar, hij was begiftigd met kennis omdat Wij hem hadden onderwezen, maar de meeste mensen weten het niet. En toen zij voor Joseph kwamen, nam hij zijn broer (Benjamin) bij zich en zei: "Voorwaar! Ik ben jullie broer, wees dus niet bedroefd om wat zij deden." Toen hij hen had voorzien van hun proviand, plaatste hij de gouden beker in de tas van zijn broer. Toen riep een uitroeper: "O jullie in de karavaan! Voorwaar, jullie zijn dieven!" Zij, zich tot hen wendend, zeiden: "Wat is het dat jullie missen?" Zij zeiden: "Wij missen de gouden beker van de koning, en voor degene die hem tevoorschijn brengt is de beloning van een last kamelen; ik zal mijzelf hiervoor aanbieden." Zij zeiden: "Bij Allah! Voorwaar, jullie weten dat wij niet kwamen om onheil te stichten in het land, en wij zijn geen dieven!" Zij (de broers van Joseph) zeiden: "De straf moet zijn dat hij, in wiens tas het gevonden wordt, de straf voor het misdrijf moet ondergaan. Zo straffen Wij de Zalimeen (onrechtvaardigen, etc.)!" Toen begon hij (Joseph) de zoektocht in hun tassen, nog vóór de tas van zijn broer. Toen haalde hij het uit de tas van zijn broer. Zo hadden Wij het plan voor Joseph bepaald. Hij kon zijn broer niet meenemen volgens de wet van de koning (als slaaf), behalve dat Allah het zo wilde. Dus Allah liet de broers zichzelf binden aan hun eigen manier van 'straf, namelijk het tot slaaf maken van een dief.' Wij verheffen tot gradaties wie Wij behagen, maar boven al hen die begiftigd zijn met kennis is de Alwetende (Allah)."

"And when they entered according to their father's advice, it did not avail them in the least against (the Will of ) Allah, it was but a need of Jacob's inner self which he discharged. And verily, he was endowed with knowledge because We had taught him, but most men know not. And when they went in before Joseph, he betook his brother (Benjamin) to himself and said: "Verily! I am your brother, so grieve not for what they used to do." So when he had furnished them forth with their provisions, he put the golden bowl in his brother's bag. Then a crier cried: "O you in the caravan! Surely, you are thieves!" They, turning towards them said: "What is that you have missed?" They said: "We have missed the golden bowl of the king and for him who produces it is the reward of a camel load; I will be bound by it." They said: "By Allah! Indeed you know that we came not to make mischief in the land, and we are no thieves!" They (Joseph's brothers) said: "The penalty should be that he, in whose bag it is found, should be held for the punishment of the crime. Thus we punish the Zalimeen (wrongdoers, etc)!" So he (Joseph) began the search in their bags before the bag of his brother. Then he brought it out of his brother's bag. Thus did We plan for Joseph. He could not take his brother by the law of the king (as a slave), except that Allah willed it. So Allah made the brothers to bind themselves with their way of 'punishment, i.e. enslaving of a thief.' We raise to degrees whom We please, but over all those endowed with knowledge is the All-Knowing (Allah).

De broers lieten genoeg voorraden achter voor Judah, die in een herberg bleef wachten op het lot van Benjamin. Ondertussen hield Joseph Benjamin in zijn huis als zijn persoonlijke gast en vertelde hem hoe hij het plan had bedacht om de beker van de koning in zijn tas te doen, om hem achter te houden en zo zijn veiligheid te waarborgen. Hij was ook blij dat Judah was achtergebleven, aangezien hij een broer met een goed hart was.

The brothers left enough provisions behind for Judah, who stayed at a tavern awaiting the fate of Benjamin. In the meantime, Joseph kept Benjamin in his house as his personal guest and told him how he had devised the plot to put the king's cup in his bag, in order to keep him behind, so as to protect him. He was also glad that Judah had stayed behind, as he was a good hearted brother.

Joseph regelde in het geheim om over het welzijn van Judah te waken.

Joseph secretly arranged to watch over Judah's well being.

Het plan van Joseph om de anderen terug te sturen, was om hun oprechtheid te testen, om te zien of zij zouden terugkeren voor de twee broers die zij hadden achtergelaten.

Joseph's plan in sending the others back was to test their sincerity, to see if they would come back for the two brothers they had left behind.

Toen zij thuis aankwamen, gingen zij bij hun vader binnen en riepen: "O onze vader! Uw zoon heeft gestolen!" Hij was verbijsterd en kon het nieuws nauwelijks geloven. Hij werd overmand door verdriet en zijn ogen stroomden met tranen. "Geduld moet met mij zijn; wellicht zal Allah hen allen aan mij teruggeven. Hij is de Meest Alwetende, de Meest Alwijze." Een deken van eenzaamheid sloot zich om hem heen, maar hij vond troost in geduld en vertrouwde op Allah.

When they arrived home, they entered upon their father calling: "O our father! Your son has stolen!" He was puzzled, scarcely believing the news. He was overwhelmed with sorrow and his eyes wept tears. "Patience be with me; perhaps Allah will return all of them to me. He is Most Knowing, Most Wise." A pal of lonesomeness closed over him, yet he found consolation in patience and trusted in Allah.

Allah heeft ons onthuld wat er gebeurde tijdens hun ontmoeting met hun vader:

Allah revealed to us what happened at their meeting with their father:

"Keer terug naar je vader en zeg: 'O onze vader! Voorwaar, uw zoon (Benjamin) heeft gestolen, en wij getuigen niet behalve volgens wat wij weten, en wij konden het onzichtbare niet weten! En vraag de mensen van de stad waar wij zijn geweest, en de karavaan waarmee wij terugkeerden, want wij spreken de waarheid.' Hij (Jacob) zei: 'Nee, maar jullie hebben jezelf bedrogen met iets. Dus geduld is het meest passend voor mij. Misschien zal Allah hen allen naar mij terugbrengen. Voorwaar, Hij! Alleen Hij is Alwetend, Alwijze.' En hij keerde zich van hen af en zei: 'Ach, mijn verdriet om Joseph!' En hij verloor zijn gezichtsvermogen vanwege het verdriet dat hij onderdrukte." (Ch 12:81-84)

"Return to your father and say: 'O our father! Verily, your son (Benjamin) has stolen, and we testify not except according to what we know, and we could not known the unseen! And ask the people of the town where we have been, and the caravan in which we returned and indeed we are telling the truth."" He (Jacob) said: "Nay, but your ownselves have beguiled you into something. So patience is most fitting for me. Maybe Allah will bring them back all to me. Truly He! Only He is All-Knowing, All-Wise." And he turned away from them and said: "Alas, my grief for Joseph!" And he lost his sight because of the sorrow that he was suppressing. (Ch 12:81-84)

De vader was diep gekwetst. Alleen het gebed kon hem troosten en zijn geloof en geduld versterken.

The father was deeply hurt. Only prayer could comfort him and strengthen his faith and patience.

Al die jaren huilen om zijn geliefde zoon Joseph - en nu was nog een van zijn beste zonen van hem afgenomen - Jacob verloor bijna zijn gezichtsvermogen.

Weeping all those years for his beloved son Joseph - and now one more of his best sons had been snatched from him - Jacob almost lost his sight.

De andere zonen smeekten hem: "O vader, u bent een edele profeet en een grote boodschapper van Allah. Tot u is openbaring neergedaald en mensen hebben leiding en geloof van u ontvangen. Waarom vernietigt u uzelf op deze manier?" Jacob antwoordde: "Het berispen van mij zal mijn verdriet niet verminderen. Alleen de terugkeer van mijn zonen zal mij troosten."

The other sons pleaded with him: "O father, you are a noble prophet and a great messenger of Allah. Unto you descended revelation and people received guidance and faith from you. Why are you destroying yourself in this way?" Jacob replied: "Rebuking me will not lessen my grief. Only the return of my sons will comfort me.

"Mijn zonen, ga op zoek naar Joseph en zijn broer; wanhoop niet van de barmhartigheid van Allah."

My sons, go in search of Joseph and his brother; do not despair of Allah's mercy."

Allah, de Almachtige, heeft ons verteld:

Allah, the Almighty told us:

"Zij zeiden: 'Bij Allah! Je zult niet ophouden met het gedenken van Jozef totdat je verzwakt door ouderdom, of totdat je onder de doden bent.' Hij zei: 'Ik kla slechts over mijn verdriet en mijn smart tegenover Allah, en ik weet van Allah wat jullie niet weten. O mijn zonen! Ga en vraag naar Jozef en zijn broer, en verlies de Barmhartigheid van Allah nooit. Voorwaar, niemand verliest de hoop op de Barmhartigheid van Allah, behalve de mensen die ongelovig zijn.' (Ch 12:85-87 Quran).

"They said: "By Allah! You will never cease remembering Joseph until you become weak with old age, or until you be of the dead." He said: "I only complain of my grief and sorrow to Allah, and I know from Allah that which you know not. O my sons! Go you and inquire about Joseph and his brother and never give up hope of Allah's Mercy. Certainly no one despairs of Allah's Mercy, except the people who disbelieve." (Ch 12:85-87 Quran).

De karavaan vertrok naar Egypte. De broers - op weg om de ministerpresident (Joseph) te bezoeken - waren arm en neerslachtig.

The caravan set out for Egypt. The brothers - on their way to see the chief minister (Joseph) - were poor and depressed.

Bij aankomst in Egypte verzamelden zij Juda en riepen zij Jozef, tot wie zij smeekten:

On reaching Egypt they collected Judah and called on Joseph, to whom they pleaded:

"O heerser van het land! Een zware tijd heeft ons en onze familie getroffen, en wij hebben niets anders gebracht dan een gering kapitaal, dus geef ons de volle maat en wees barmhartig tegen ons. Waarlijk, Allah beloont de barmhartigen." (Ch 12:88).

"O ruler of the land! A hard time has hit us and our family, and we have brought but poor capital, so pay us full measure and be charitable to us. Truly, Allah does reward the charitable." (Ch 12:88).

Uiteindelijk smeekten ze Joseph. Ze vroegen hem om aalmoezen, waarbij ze een beroep deden op zijn hart en hem eraan herinnerden dat Allah degenen die aalmoezen geven beloont. Op dat moment, te midden van hun nood, sprak Joseph tegen hen in hun eigen taal en zei:

At the end, they begged Joseph. They asked alms of him, appealing to his heart, reminding him that Allah rewards alms givers. At this moment, in the midst of their plight, Joseph spoke to them in their native tongue saying:

"Weten jullie wat jullie met Yusuf en zijn broer hebben gedaan toen jullie onwetend waren?" Zij zeiden: "Ben jij werkelijk Yusuf?" Hij zei: "Ik ben Yusuf, en dit is mijn broer. Allah is inderdaad genadig met ons geweest."

"Do you know what you did with Joseph and his brother when you were ignorant?" They said: "Are you indeed Joseph?" He said: "I am Joseph, and his is my brother (Benjamin). Allah has indeed been Gracious to us.

"Voorwaar, wie Allah vreest door Hem te gehoorzamen (door zich te onthouden van zonden en kwade daden, en door goede daden te verrichten) en geduldig is, dan zal Allah zeker de beloning van de goede doeners niet verloren laten gaan." Zij zeiden: "Bij Allah! Voorwaar, Allah heeft u boven ons verheven, en wij zijn zeker zondaars geweest." (Ch 12:89-91)

Verily, he who fears Allah with obedience to Him (by abstaining from sins and evil deeds, and by performing righteous good deeds), and is patient, then surely, Allah makes not the reward of the good doers to be lost." They said: "By Allah! Indeed Allah has preferred you above us, and we certainly have been sinners." (Ch 12:89-91)

Jozef omhelsde hen, en samen weenden zij van vreugde. Het was voor Jozef niet mogelijk om zijn verantwoordelijke ambt te verlaten zonder een passende opvolger, dus adviseerde hij zijn broers:

Joseph embraced them, and together they wept with joy. It was not possible for Joseph to leave his responsible office without proper replacement, so he advised his brothers:

"Ga met dit overhemd van mij, en werp het over het gezicht van mijn vader, hij zal zijn gezichtsvermogen terugkrijgen, en breng al je familie naar mij toe." (ch 12:93)

"Go with this shirt of mine, and cast it over the face of my father, he will become clear-sighted, and bring to me all your family." (ch 12:93)

En zo keerde de karavaan terug naar Palestina. We verlaten de scène in Egypte en keren terug naar Palestina en het huis van Jacob. De oude man zit in zijn kamer; tranen zijn over zijn wangen gestroomd. Hij staat plotseling op, kleedt zich aan en gaat naar de vrouwen van zijn zoon. Daarna heft hij zijn gezicht naar de Hemel en ruikt aan de lucht.

And so the caravan headed back for Palestine. We lave the scene in Egypt and return to Palestine and the house of Jacob. The old man is sitting in his room; tears have been flowing down his cheeks. He stands up all of a sudden, dresses and goes out to his son's wives. Then he lifts up his face to Heaven and sniffs the air.

De vrouw van de oudste zoon merkte op: "Jacob is vandaag uit zijn kamer gekomen." De vrouwen vroegen wat er mis was. Er was een zweem van een glimlach op zijn gezicht. De anderen vroegen hem:

The wife of the eldest son remarked: "Jacob has come out of his room today." The women inquired about what was amiss. There was a hint of a smile on his face. The others asked him:

"Hoe voel je je vandaag?" Hij antwoordde: "Ik ruik Jozef in de lucht." De vrouwen lieten hem alleen en zeiden tegen elkaar dat er geen hoop meer was voor de oude man. 'Hij zal sterven van het huilen om Jozef.' "Had hij het over het hemd van Jozef?" "Ik weet het niet. Hij zei dat hij hem kon ruiken; misschien is hij krankzinnig geworden." Die dag wilde de oude man een kop melk om zijn vasten te verbreken, want hij had gevast. 's Nachts veranderde hij zijn kleren. De karavaan reisde door de woestijn met het hemd van Jozef verborgen tussen het graan. Het naderde het landgoed van de oude man. Hij maakte gebaren in zijn kamer en daarna bad hij een lange tijd, terwijl hij zijn handen naar de hemel hief en aan de lucht snuffelde. Hij was aan het huilen terwijl het hemd hem naderde.

Het verhaal begon met een droom en het eindigt met de interpretatie van de droom. Almachtige Allah vertelde:

The story began with a dream and it ends with the interpretation of the dream. Almighty Allah narrated:

Hij zei: "Ik zal mijn Heer om vergeving voor jullie vragen, werkelijk, Hij! Alleen Hij is de Meest Vergevingsgezind, de Meest Barmhartig." Toen zij bij Joseph kwamen, nam hij zijn ouders bij zich en zei: "Betreed Egypte, als Allah het wil, in veiligheid." En hij verhief zijn ouders tot op de troon en zij vielen voor hem neer in prostratie. En hij zei: "O mijn vader! Dit is de uitleg van mijn droom van vroeger! Mijn Heer heeft het werkelijkheid laten worden! Hij was inderdaad goed voor mij, toen Hij mij uit de gevangenis haalde, en jullie allemaal hierheen bracht uit het Bedoeïenleven, nadat Satan vijandschap tussen mij en mijn broers had gezaaid. Zeker, mijn Heer is de Meest Edel en Vriendelijk tegen wie Hij wil. Waarlijk Hij! Alleen Hij is de Alwetende, de Alwijze." (Ch 12:98-100)

He said: "I will ask my Lord for forgiveness for you, verily, He! Only He is the Oft-Forgiving, the Most Merciful." Then, when they entered unto Joseph, he betook his parents to himself and said: "Enter Egypt, if Allah will, in security." And he raised his parents to the throne and they fell down before him prostrate. And he said: "O my father! This is the interpretation of my dream of old! My Lord has made it come true! He was indeed good to me, when He took me out of prison, and brought you all here out of the Bedouin life, after Satan had sown enmity between me and my brothers. Certainly, my Lord is the Most Courteous and Kind unto whom He will. Truly He! Only He is the All Knowing, the All-Wise." (Ch 12:98-100)

Overweeg zijn gevoelens nu zijn droom werkelijkheid is geworden. Hij bidt tot Allah:

Consider his feelings now that his dream has come true. He prays to Allah:

"Mijn Heer! U heeft mij inderdaad soevereiniteit geschonken en mij de interpretatie van mijn dromen geleerd; de Enige Schepper van de hemelen en de aarde! U bent mijn Wali in deze wereld en in het Hiernamaals, laat mij sterven als een moslim (degene die zich aan Uw Wil onderwerpt), en voeg mij samen met de rechtvaardigen." (Ch 12:101)

"My Lord! You have indeed bestowed on me of the sovereignty, and taught me the interpretation of my dreams; The only Creator of the heavens and the earth! You are my Wali (Protector, Helper, Supporter, Guardian etc). in this world and in the Hereafter, cause me to die as a Muslim (the one submitting to Your Will), and join me with the righteous." (Ch 12:101)

Jozef regelde een audiëntie met de koning voor zichzelf en zijn familie, om de toestemming van de koning te vragen om zich in Egypte te vestigen. Jozef was een aanwinst voor het koninkrijk, en de koning was blij dat hij bij zijn huishouden mocht blijven. Jozef wierp zich neer voor Allah uit dankbaarheid.

Joseph arranged an audience with the king for himself and his family, to ask the king's permission for them to settle in Egypt. Joseph was an assert to the kingdom, and the king was happy to have him remain with his household. Joseph prostrated to Allah in gratitude.

Voordat hij stierf, adviseerde Jacob (vrede zij met hem) zijn kinderen om vast te houden aan de leerstellingen van de Islam, de religie van alle profeten van Allah. Allah de Almachtige openbaarde:

Before he died, Jacob (pbuh) advised his children to adhere to the teachings of Islam, the religion of all of Allah's prophets. Allah the Almighty revealed:

"Of waren jullie getuigen toen de dood Jacob naderde? Toen hij tot zijn zonen zei: 'Wat zullen jullie na mij aanbidden?' Zij zeiden: 'Wij zullen uw Ilah (God-Allah) aanbidden, de Ilah (God) van uw vader, Abraham, Ismaël, Isaac, Eén Ilah (God), en aan Hem zullen wij ons overgeven in Islam.' (Ch 12:133 Koran)."

"Or were you witnesses when death approached Jacob? When he said unto his sons: "What will you worship after me?" they said: "We shall worship your Ilah (God-Allah) the Ilah (God) of your father. Abraham, Ishmael, Isaac, One Ilah (God), and to Him we submit in Islam." (Ch 12:133 Quran).

Jozef (vrede zij met hem) vroeg zijn broers op het moment van zijn dood om hem naast zijn voorvaderen te begraven als zij Egypte zouden verlaten. Dus toen Jozef ﷺ overleed, werd hij gemummificeerd en in een kist geplaatst totdat hij uit Egypte kon worden gehaald en naast zijn voorvaderen kon worden begraven, zoals hij had verzocht. Er werd gezegd dat hij stierf op de leeftijd van hondtien jaar.

Joseph (pbuh), at the moment of his death, asked his brothers to bury him beside his forefathers if they were to leave Egypt. So when Joseph (pbuh) passed away, he was mummified and placed in a coffin until such a time as he could be taken out of Egypt and buried beside his forefathers, as he had requested. It was said that he died at the age of one hundred ten.