Toen de twee legers tegenover elkaar stonden, daagde Goliath elke soldaat uit het leger van koning Saul uit tot een eengevecht, zoals de gewoonte van de strijd in die dagen was. Goliath wilde ook zijn kracht tonen. De mannen waren geterroriseerd en niemand had genoeg moed om zich vrijwillig aan te melden. De koning bood de hand van zijn mooie dochter in het huwelijk aan de man die tegen Goliath zou vechten, maar zelfs dit verleidelijke aanbod veranderde de dodelijke stilte onder zijn soldaten niet.

When the two armies faced each other, Goliath challenged any soldier from King Saul's army to single combat, as was the custom of battle in those days. Goliath also wanted to show off his strength. The men were terrorized, and no one had enough courage to volunteer. The king offered the hand of his pretty daughter in marriage to the man who would fight Goliath, but even this tempting offer did not change the deadly silence among his soldiers.

Toen, tot ieders verbazing, stapte een jongeman naar voren. Een lachbui echode vanaf de zijde van de vijand, en zelfs de mannen van Saul schudden hun hoofd.

Then, to everyone's surprise, a youth stepped forward. A roar of laughter echoed from the enemy's side, and even Saul's men shook their heads.

De jonge man was David (Dawud), uit de stad Bethlehem. Zijn bejaarde vader had drie van zijn zonen uitgekozen om zich bij het leger van Saul aan te sluiten. Hij had de jongste, David, geïnstrueerd om niet deel te nemen aan de strijd, maar om het leger op andere manieren te helpen en dagelijks aan zijn vader te rapporteren wat er aan het front gebeurde.

The young man was David (Dawud), from the city of Bethlehem. His elderly father had chosen three of his sons to join Saul's army. He had instructed the youngest one, David, not to take part in the fighting but to help the army in other ways and to report to his father daily on what was happening on the war front.

Hoewel Saul zeer onder de indruk was van de moed van de jongeman, zei hij: "Ik bewonder je moed, maar je bent geen match voor die machtige krijger. Laat de sterke mannen naar voren komen." David had echter al besloten en was bereid de uitdaging aan te gaan. Met trots vertelde hij de koning dat hij pas de dag ervoor een leeuw had gedood die de schapen van zijn vader bedreigde, en bij een andere gelegenheid had hij een beer gedood. Hij vroeg Saul om hem niet op zijn uiterlijk te beoordelen, want hij vreesde geen mens of wild dier. Saul, verrast door de dappere houding van de jonge David, stemde toe: "Mijn dappere soldaat, als je bereid bent, moge Allah je beschermen en je kracht schenken!"

Although Saul was very impressed by the youth's courage, he said: "I admire your courage, but you are no match for that mighty warrior. Let the strong men come forward." David, however, had already decided and was willing to meet the challenge. Proudly, he told the king that only the day before he had killed a lion which had threatened his father's sheep, and on another occasion he had killed a bear. He asked Saul not to judge him by his appearance, for he feared no man or wild beast. Saul, surprised by young David's brave stance, agreed: "My brave soldier, if you are willing, then may Allah guard you and grant you strength!"

De koning kleedde David in een harnas en overhandigde hem een zwaard, maar David was niet gewend om een gevechtsuitrusting te dragen. Hij voelde zich er ongemakkelijk in, en het belemmerde zijn bewegingen. Hij verwijderde het harnas, verzamelde vervolgens enkele kiezels en vulde zijn leren buidel met deze. Hij hing de buidel over zijn schouder, naast zijn slingersling. Met zijn houten staf in de hand, begon hij richting de vijand te lopen.

The king dressed David in battle armor and handed him a sword, but David was not used to wearing battle dress. He felt uncomfortable in it, and it obstructed his movements. He removed the armor, then collected a few pebbles and filled his leather pouch with them. He slung it over his shoulder next to his sling. With his wooden staff in hand, he began to walk towards the enemy.

Saul was bezorgd en vroeg hem hoe hij in hemelsnaam, met een sling en een paar stenen, zichzelf tegen de reus zou kunnen verdedigen? David antwoordde: "Allah, Die mij beschermde tegen de klauwen van de beer en de tanden van de leeuw, zal mij zeker beschermen tegen dit beest!" Toen Goliath de magere jonge man zag die eruitzag als een jongetje, lachte hij luidruchtig en brulde: "Ben je uit om oorlog te spelen met een van je speelmaatjes, of ben je je leven moe? Ik zal simpelweg je hoofd afhakken met één zwaai van mijn zwaard!" David schreeuwde terug: "Jij hebt misschien een harnas, schild en zwaard, maar ik stel mij tegenover jou in de naam van Allah, de Heer van de Israëlieten, Wiens wetten jij hebt bespot. Vandaag zul je zien dat het niet het zwaard is dat doodt, maar de wil en de macht van Allah!" Terwijl hij dit zei, pakte hij zijn sling en plaatste er een steentje uit zijn buidel in. Hij zwaaide en richtte op Goliath. Het steentje schoot met de snelheid van een pijl uit de draaiende sling en raakte het hoofd van Goliath met grote kracht. Bloed spoot eruit, en Goliath kletterde levenloos op de grond, nog voordat hij de kans had om zijn zwaard te trekken. Toen de rest van zijn mannen hun machtige held gedood zag worden, renden ze weg. De Israëlieten volgden hen op de voet om wraak te nemen voor hun jarenlange lijden in de handen van hun vijand, waarbij ze elke soldaat doodden die ze konden grijpen. In deze strijd herwonnen de Israëlieten de glorie en eer die al lange tijd verloren waren gegaan.

Saul was worried and asked him how on earth, with a sling and a couple of stones was he going to defend himself against the giant? David replied: "Allah Who protected me from the claws of the bear and the fangs of the lion will certainly protect me from this brute!" When Goliath set eyes on the lean young man who looked like a boy, he laughed loudly and roared: "Are you out to play war with one of your playmates, or are you tired of your life? I will simply cut off your head with one swipe of my sword!" David shouted back: "You may have armor, shield, and sword, but I face you in the name of Allah, the Lord of the Israelites, Whose laws you have mocked. Today you will see that it is not the sword that kills but the will and power of Allah!" So saying, he took his sling and placed in it a pebble from his pouch. He swung and aimed it at Goliath. The pebble shot from the whirling sling with the speed of an arrow and hit Goliath's head with great force. Blood gushed out, and Goliath thumped to the ground, lifeless, before he had a chance to draw his sword. When the rest of his men saw their mighty hero slain, they took to their heels. The Israelites followed in hot pursuit, taking revenge for their years of suffering at the hands of their enemy, killing every soldier they could lay hands on. In this battle the Israelites regained the glory and honor that had been lost for a long time.

De Almachtige Allah verklaarde:

Almighty Allah declared:

"Dus zij versloegen hen met Allahs toestemming en David doodde Goliath, en Allah gaf hem (David) het koninkrijk (na de dood van Saul en Samuel) en wijsheid, en leerde hem datgene wat Hij wilde. En als Allah de ene groep mensen niet zou beteugelen door middel van de andere, zou de aarde inderdaad vol van onheil zijn. Maar Allah is vol van Genade jegens de Alamin (de mensheid, de jinn en alles wat bestaat)."

"So they routed them by Allah's Leave and David killed Goliath, and Allah gave him (David) the kingdom (after the death of Saul and Samuel) and wisdom, and taught him of that which He willed. And if Allah did not check one set of people by means of another, the earth would indeed be full of mischief. But Allah is full of Bounty to the Alamin (mankind, jinns and all that exist).

(Ch 2:251 Koran).

(Ch 2:251 Quran).

David werd de beroemdste man onder de Israëlieten. Hij liet zich hier echter niet door verleiden; hij was geen gevangene van roem of leiderschap, maar een gevangene van de liefde van Allah.

David became the most famous man among the Israelites. However, he was not inveigled by this; he was not a prisoner of fame or leadership but a prisoner of Allah's love.

Daarom ging hij, na het doden van Goliath, de woestijn in in de gezelschap van de natuur, terwijl hij de Almachtige Allah prees en Zijn gunsten overwoog.

Therefore, after killing Goliath he went out into the desert in the company of nature, glorifying Almighty Allah and contemplating His favors.

"Voorwaar, Wij hebben de bergen gemaakt om Onze Lofprijzingen met hem (David) te verheerlijken in de Ashi (na de middag tot zonsondergang) en de Ishraq (na de zonsopgang tot de middag). En (zo deden ook) de vogels, verzameld:

"Verily, We made the mountains to glorify Our Praises with him (David) in the Ashi (after the mid-day till sunset) and Ishraq (after the sunrise till mid-day). And (so did) the birds assembled:

Allen met hem (David) keerden zich (tot Allah, de de Loeven prijst). Wij maakten zijn koninkrijk sterk en gaven hem wijsheid en een goed oordeel in spraak en besluitvorming. (Ch 38:18-20 Quran)

all with him (David) did turn (to Allah, glorified His Praises). We made his kingdom strong and gave him wisdom and sound judgment in speech and decision. (Ch 38:18-20 Quran)

Creaturen zoals planten, vogels, beesten en zelfs de bergen reageerden op zijn stem door Allah te loven. Allah had David uitverkoren om een profeet te zijn en openbaarde de Psalmen aan hem. Zoals de Almachtige zei: "En aan David gaven Wij de Psalmen." (Ch 17:55 Koran).

Creatures such as the plants, birds, beasts, and even the mountains responded to his voice glorifying Allah. Allah had chosen David to be a prophet and revealed the Psalms to him. As He the Almighty said: "And to David We gave the Psalms." (Ch 17:55 Quran).

David reciteerde zijn geschrift en verheerlijkte Allah, terwijl de bergen hem in lof stemden en de vogels zich om hem heen verzamelden. Almachtige Allah richtte:

David recited his scripture and glorified Allah while the mountains joined him praise and the birds rallied around him. Almighty Allah directed:

Wees geduldig (o Muhammad ﷺ) met wat zij zeggen, en denk aan Onze dienaar David, die met kracht standhield. Voorwaar, hij was altijd voortdurend terugkerend in alle zaken en in berouw tot Allah. (Ch 38:17 Koran).

Be patient (O Muhammad) of what they say, and remember Our slave David, endured with power. Verily, he was ever oft-returning in all matters and in repentance toward Allah. (Ch 38:17 Quran).

De oprechtheid van David was niet de enige factor die verantwoordelijk was voor het feit dat de vogels en de beesten zich bij hem aansloten in het verheerlijken van Allah, noch was dat de zoetheid van zijn stem. Het was een wonder van Allah. Dit was niet zijn enige wonder, want Allah begiftigde hem ook met het vermogen om de talen van vogels en dieren te begrijpen.

David's sincerity was not the only factor responsible for the birds and beasts joining with him in glorifying Allah, nor was the sweetness of his voice. IT was a miracle from Allah. This was not his only miracle, for Allah also endowed him with the faculty of understanding the languages of birds and animals.

David (vrede zij met hem) vastte om de dag. Abdullah Ibn Amr Ibn Al-As overleverde: De Boodschapper van Allah ﷺ zei tegen mij: "Het meest geliefde vasten bij Allah was het vasten van de Profeet David, die om de dag vastte. En het meest geliefde gebed bij Allah was het gebed van David, die de eerste helft van de nacht sliep, een derde van de nacht bad, en vervolgens weer een zesde van de nacht sliep." (Sahih Al-Bukhari).

David (pbuh) fasted every other day. Abdullah Ibn Amr Ibn Al-As narrated: Allah's Apostle (pbuh) said to me: "The most beloved fasting to Allah was the fasting of the Prophet David, who used to fast alternate days. And the most beloved prayer to Allah was the prayer of David, who used to sleep the first half of the night, and pray for one third of it and again sleep for a sixth of it.'" (Sahih Al-Bukhari).

Abdullah Ibn Amr Ibn Al-As vertelde ook: "De Profeet ﷺ zei tegen mij: 'Er is mij gemeld dat jij alle nachten bidt en alle dagen vast; is dit waar?' Ik antwoordde: 'Ja.' Hij zei: 'Als je dit doet, zullen je ogen zwak worden en zul je verveeld raken. Vast daarom drie dagen per maand, want dit zal het vasten van een heel jaar zijn (of gelijk zijn aan het vasten van een heel jaar).' Ik zei: 'Ik vind mezelf in staat om meer te vasten.' Hij zei: 'Vast dan zoals het vasten van David (vrede zij met hem), die om de dag vastte en niet vluchtte wanneer hij de vijand tegemoet trad.'" (Sahih Al-Bukhari)

Abdullah Ibn Amr Ibn Al-As also narrated: "The Prophet (pbuh) said to me: 'I have been informed that you pray all the nights and observe fast all the days; is this true?' I replied: 'Yes.' He said: 'If you do so, your eyes will be weak and you will get bored. So fast three days a month, for this will be the fasting of a whole year. (Or equal to the fasting of a whole year).' I said: 'I find myself able to fast more.' He said: 'Then fast like the fasting of (the Prophet) David (pbuh) who used to fast on alternate days and would not flee on facing the enemy.'" (Sahih Al-Bukhari)

Allah verleende David grote invloed. Zijn volk had in hun tijd een groot aantal oorlogen, maar zij hadden een probleem doordat het ijzeren harnas te zwaar was voor de strijder om te bewegen en te vechten zoals hij wenste.

Allah granted David great influence. His people had a great number of wars in their time, but they had a problem in that the iron armor was too heavy for the fighter to move and fight as he wished.

Er wordt gezegd dat David op een dag zat en over dit probleem nadacht terwijl hij met een stuk ijzer speelde. Plotseling merkte hij dat zijn hand in het ijzer zakte. Almachtige Allah had het voor hem buigzaam gemaakt:

It is said that David was sitting one day, contemplating this problem while toying with a piece of iron. Suddenly, he found his hand sinking in the iron. Almighty Allah had made it flexible for him:

"En Wij hebben het ijzer voor hem zacht gemaakt." (Ch 34:10 Koran)

"And We made the iron soft for him." (Ch 34:10 Quran)

De mensen prezen en hielden van David. De harten van mensen zijn echter wispelturig en hun geheugen is kort. Zelfs grote mannen kunnen zich onzeker voelen en kleinzerig worden. Op een dag trof David Saul aan in een bezorgde staat. Hij voelde iets vreemds in de houding van Saul tegenover hem. Die nacht, toen hij zijn gevoelens met zijn vrouw deelde, begon zij bitter te huilen en zei: "O David, ik zal nooit geheimen voor je bewaren." Zij vertelde hem dat haar vader jaloers was geworden op zijn populariteit en vreesde dat hij zijn koninkrijk aan hem zou verliezen. Zij adviseerde hem om op zijn hoede te zijn.

The people praised and loved David. However, the hearts of men are fickle and their memories short. Even great men can feel insecure and become petty-minded. One day David found Saul in a worried state. He sensed something strange in Saul's attitude towards him. That night, when he shared his feeling with his wife, she started to weep bitterly and said: "O David, I will never keep any secrets from you." She told him that her father had become jealous of his popularity and feared that he would lose his kingdom to him. She advised him to be on his guard.

Deze informatie schokte David zeer. Hij bad en hoopte dat de goede aard van Saul de duistere kant van zijn karakter zou overwinnen. De volgende dag riep Saul David bij zich om hem te informeren dat Canaan zijn strijdkrachten had verzameld en op het koninkrijk zou marcheren. Hij beval David om met het leger op hen af te marcheren en niet terug te keren, tenzij de overwinning was behaald.

This information shocked David very much. He prayed and hoped that Saul's good nature would overcome the darker side of his character. The following day, Saul summoned David to inform him that Canaan had gathered its forces and would march on the kingdom. He ordered David to advance on them with the army and not to return unless victory was gained.

David voelde aan dat dit een excuus was om van hem af te komen; ofwel de vijand zou hem doden, ofwel midden in de strijd zouden de handlangers van Saul hem in de rug steken. Toch haastte hij zich met zijn troepen om het leger van Canaan te ontmoeten. Ze vochten dapper tegen de Kanaänieten, zonder aan hun eigen veiligheid te denken.

David sensed that this was an excuse to get rid of him; either the enemy would kill him, or in the thick of battle, Saul's henchmen might stab him in the back. Yet he hastened with his troops to meet the army of Canaan. They fought the Canaanites brav, without thinking of their own safety.

Allah verleende hen de overwinning, en David leefde voort om terug te keren naar Saul.

Allah granted them victory, and David lived to return to Saul.

Helaas vergrootte dit alleen maar de angst van Saul, waardoor hij een complot smeedde om David te doden. Dergelijke is de jaloezie dat zelfs het welzijn van een dochter er niet meer toe deed. Michal vernam het plan van haar vader en haastte zich om haar echtgenoot te waarschuwen. David verzamelde wat voedsel en spullen, steeg op zijn kameel en vluchtte. Hij vond een grot waarin hij vele dagen verborgen bleef.

Unfortunately, this only increased Saul's fear, so he plotted to kill David. Such is jealousy that not even a daughter's well-being mattered. Michal learned of her father's plan and hurried to warn her husband. David gathered some food and things, mounted his camel and fled. He found a cave in which he remained hidden for many days.

Na enige tijd sloten de broers van David en enkele burgers zich bij hem aan. De positie van Saul werd zeer zwak, aangezien hij begon te regeren met een harde hand. Hij behandelde de geleerden slecht, martelde de voordrachtgevers van de Talmud en terroriseerde zijn soldaten. Dit verslechterde zijn positie, en zijn onderdanen begonnen zich tegen hem te keren. Hij besloot de oorlog aan te gaan tegen David. Toen hij dit nieuws hoorde, trok David uit om het leger van Saul te confronteren.

After a time, David's brothers and some citizens joined forces with him. Saul's position became very weak, for he began to rule with a heavy hand. He ill-treated the learned, tortured the reciters of the Talmud, and terrorized his soldiers. This worsened his position, and his subjects began to turn against him. He decided to go war against David. Hearing this news, David marched to confront Saul's army.

Het leger van de koning had een grote afstand afgelegd en werd overmand door vermoeidheid, dus besloten zij te rusten in een vallei, waar zij in slaap vielen. Stilletjes sloop David naar de slapende Saul toe, nam zijn speer weg en sneed met het zwaard een stuk van zijn gewaad af. David wekte vervolgens de koning en zei tegen hem: "O koning, u komt naar buiten om mij te zoeken, maar ik haat u niet, en ik wil u niet doden. Als ik dat had gewild, had ik u gedood toen u sliep. Hier is een stuk van uw gewaad. Ik had ook uw nek kunnen afhakken, maar dat heb ik niet gedaan. Mijn missie is er een van liefde, niet van kwaadwillendheid." De koning besefte zijn fout en smeekte om vergeving.

The king's army had traveled a great distance and was overcome by fatigue, so they decided to rest in a valley, where they fell asleep. Quietly, David crept up to the sleeping Saul, removed his spear, and cut off a piece of his garment with the sword. David then awakened the king and told him: "Oh king, you come out seeking me, but I do not hate you, and I do not want to kill you. If I did, I would have killed you when you were asleep. Here is a piece of your garment. I could have hacked your neck instead, but I did not. My mission is that of love, not malice." The king realized his mistake and begged for forgiveness.

De tijd verstreek en Saul werd gedood in een strijd waaraan David geen deelnam.

Time passed and Saul was killed in a battle in which David did not take part.

David volgde Saul op, want het volk herinnerde zich wat hij voor hen had gedaan en koos hem tot koning. Zo was het dat de profeet David ﷺ ook een koning was.

David succeeded Saul, for the people remembered what he had done for them and elected him king. So it was that David the Prophet was also a king.

Allah versterkte het gezag van David en maakte hem zegevierend. Zijn koninkrijk was sterk en groot; zijn vijanden vreesden hem zonder met hem in oorlog te gaan.

Allah strengthened the dominion of David and made him victorious. His kingdom was strong and great; his enemies feared him without engaging in war with him.

David had een zoon genaamd Solomon (Sulaiman), die vanaf zijn kindertijd intelligent en wijs was. Toen het volgende verhaal zich afspeelde, was Solomon elf jaar oud.

David had a son named Solomon (Sulaiman), who was intelligent and wise from childhood. When the following story took place, Solomon was eleven years old.

Op een dag zat David, zoals gewoonlijk, de problemen van zijn volk op te lossen toen twee mannen, van wie één een veld bezat, naar hem toe kwamen. De eigenaar van het veld zei: "O lieve Profeet! De schapen van deze man kwamen 's nachts op mijn veld en aten de druiven op, en ik ben gekomen om een vergoeding te vragen." David vroeg aan de eigenaar van de schapen: "Is dit waar?" Hij zei: "Ja, meneer." David zei: "Ik heb besloten dat jij hem je schapen geeft in ruil voor het veld." Solomon, aan wie Allah wijsheid had geschonken naast wat hij van zijn vader had geërfd, sprak: "Ik heb een andere mening. De eigenaar van de schapen zou het veld moeten nemen om te bewerken totdat de druiven groeien, terwijl de andere man de schapen moet nemen en gebruik moet maken van hun wol en melk totdat zijn veld is hersteld. Als de druiven groeien en het veld terugkeert naar zijn voormalige staat, dan moet de eigenaar van het veld zijn veld terugnemen en de schapen aan hun eigenaar teruggeven." David antwoordde: "Dit is een rechtvaardig oordeel. Lof zij aan Allah die jou met wijsheid heeft gezegend. Je bent werkelijk Solomon de Wijze."

One day David, was sitting, as usual, solving the problems of his people when two men, one of whom had a field, came to him. The owner of the field said: "O dear Prophet! This man's sheep came to my field at night and ate up the grapes and I have come to ask for compensation." David asked the owner of the sheep: "Is this true?" He said: "Yes, sir." David said: "I have decided that you give him your sheep in exchange for the field." Solomon, to whom Allah had given wisdom in addition to what he had inherited from his father, spoke up: "I have another opinion. The owner of the sheep should take the field to cultivate until the grapes grow, while the other man should take the sheep and make use of their wool and milk until his field is repaired. If the grapes grow, and the field returns to its former state, then the field owner should take his field and give back the sheep to their owner." David responded: "This is a sound judgment. Praise be to Allah for gifting you with wisdom. You are truly Solomon the Wise."

Profeet David was een rechtvaardige en vrome heerser die vrede en voorspoed bracht naar zijn volk, en die Allah eerde als een boodschapper. Hij bracht de boodschap van Allah aan het volk door het kostbare geschenk van zijn melodieuze stem. Wanneer hij de Psalmen (Zaboor) reciteerde, was het alsof de rest van de schepping met hem meezong; mensen luisterden alsof zij in trance waren. De boodschappen die David bracht zijn beroemd en goed herinnerd. Ze staan in de Bijbel bekend als de Psalmen of de Liederen van David.

Prophet David was a just and righteous ruler who brought peace and prosperity to his people, and whom Allah honored as a messenger. He delivered Allah's message to the people through the precious gift of his melodious voice. When he recited the Psalms (Zaboor), it was as if the rest of creation chanted with him; people listened as if in a trance. The messages David delivered are famous and well remembered. They are known in the Bible as the Psalms or Songs of David.

David verdeelde zijn werkdag in vier delen: één deel om in zijn levensonderhoud te voorzien en om te rusten, één deel om tot zijn Heer te bidden, één deel om naar de klachten van zijn volk te luisteren, en het laatste deel om zijn preken te houden. Hij stelde ook plaatsvervangers aan om naar de klachten van zijn onderdanen te luisteren, zodat de problemen van de mensen in zijn afwezigheid niet verwaarloosd zouden worden.

David divided his working day into four parts: one to earn a living and to rest, one to pray to his Lord, one to listen to the complaints of his people, and the last part to deliver his sermons. He also appointed deputies to listen to his subjects' complaints so that in his absence people's problems might not be neglected.

Hoewel hij een koning was, leefde hij niet van de inkomsten van zijn koninkrijk. Omdat hij zeer ervaren was in het ambacht van het wapensmeden, maakte en verkocht hij wapens en leefde hij van dat inkomen.

Although a king, he did not live on the income of his kingdom. Being well-experienced in the craft of weapon-making, he made and sold weapons and lived on that income.

Op een dag, terwijl David bad in zijn gebedsnis, beval hij zijn bewakers om niemand hem te laten onderbreken, maar twee mannen slaagden erin binnen te komen en hem te storen. "Wie zijn jullie?" vroeg hij. Een van de mannen zei: "Schrik niet. We hebben een geschil en zijn gekomen voor uw oordeel." David zei: "Wat is het?" De eerste man zei: "Dit is mijn broer, hij heeft negenennegentig schapen, en ik heb er één."

One day, as David was praying in his prayer niche, he ordered his guards not to allow anyone to interrupt him, but two men managed to enter and disturb him. "Who are you?" he asked. One of the men said: "Do not be frightened. We have a dispute and have come for your judgment." David said: "What is it?" The first man said: "This is my brother, has ninety nine sheep, and I have one.

"Hij gaf het aan mij, maar nam het weer terug." David zei, zonder de andere partij te horen: "Hij heeft je onrecht gedaan door de schapen terug te nemen, en veel partners onderdrukken elkaar, behalve degenen die gelovigen zijn." De twee mannen verdwenen als een wolk, en David realiseerde zich dat het twee engelen waren die naar hem waren gestuurd om hem een les te leren. Hij had geen oordeel mogen vellen zonder de tegenpartij te horen.

He gave it to me but took it back." David, without hearing from the other party said: "He did you wrong by taking the sheep back, and many partners oppress one another, except for those who are believers." The two men vanished like a cloud, and David realized that they were two angels sent to him to teach him a lesson. He should not have passed a judgment without hearing from the opposing party.

“En is het nieuws van de procesvoerders u bereikt? Toen zij over de muur klommen naar (zijn)

“And has the news of the litigants reached you? When they climbed over the wall into (his)

Mihrab (een gebedsplaats of een privéruimte). Toen zij bij David binnentraden, was hij geschrokken van hen, zij zeiden: "Vrees niet! Wij zijn twee geschillenpartijen, van wie de een de ander heeft onrecht gedaan; oordeel daarom tussen ons met de waarheid, en behandel ons niet met onrechtvaardigheid, en leid ons naar de Rechte Weg." "Voorwaar, deze is mijn broer (in religie), hij heeft negenennegentig schapen, terwijl ik slechts één schaap heb, en hij zegt: 'Geef het aan mij over,' en hij overwon mij in spraak." David zei onmiddellijk, zonder naar de tegenstander te luisteren: "Hij heeft jou onrecht gedaan door jouw schaap op te eisen naast zijn eigen schapen. En voorwaar, veel partners onderdrukken elkaar, behalve degenen die geloven en goede daden verrichten, en zij zijn weinigen." En David vermoedde dat Wij hem hadden beproefd en hij om vergeving van zijn Heer verzocht, en hij viel neer in prostratie en keerde zich in berouw tot Allah. Dus Wij vergeven hem dat, en voorwaar, voor hem is een nabijheid tot Ons, en als goede plaats van terugkeer het Paradijs.

Mihrab (a praying place or a private room). When they entered in upon David, he was terrified of them, they said: Fear not! (We are) two litigants, one of whom has wronged the other; therefore judge between us with truth, and treat us not with injustice, and guide us to the Right Way." "Verily, this is my brother (in religion) has ninety nine ewes, while I have only one ewe, and he says: 'Hand it over to me,' and he overpowered me in speech." David said immediately without listening to the opponent: "He has wronged you in demanding your ewe in addition to his ewes. And, verily, many partners oppress one another, except those who believe and do righteous good deeds, and they are few." And David guessed that We have tried him and he sought Forgiveness of his Lord, and he fell down prostrate and turned to Allah in repentance. So We forgave him that, and verily, for him is a near access to Us, and as good place of final return Paradise.

O David! Waarlijk! Wij hebben jou als opvolger op aarde gesteld, dus oordeel tussen de mensen in waarheid en rechtvaardigheid. En volg niet je begeerte, want zij zal je afleiden van het Pad van Allah. Waarlijk! Degenen die afdwalen van het Pad van Allah zullen een zware straf hebben, omdat zij de Dag van het Rekenen vergaten. (Ch 38:21-26 Koran).

O David! Verily! We have placed you as a successor on earth, so judge you between men in truth and justice. And follow not your desire for it will mislead you from the Path of Allah. Verily! Those who wander astray from the Path of Allah shall have a severe torment, because they forgot the Day of Reckoning. (Ch 38:21-26 Quran).

David aanbad Allah, verheerlijkte Hem en prees Hem tot aan zijn dood. Volgens overleveringen stierf David plotseling en werd hij herdacht door vierduizend priesters evenals duizenden mensen.

David worshipped Allah, glorified Him and sang His praise until he died. According to traditions, David died suddenly and was mourned by four thousand priests as well as thousands of people.

Het was zo heet dat mensen leden onder de intensiteit van de zon. Solomon riep de vogels om David en het volk te beschermen tegen de zon, en zij deden dit totdat hij werd begraven. Dit was het eerste teken van zijn heerschappij dat door het volk werd waargenomen.

It was so hot that people suffered from the intensity of the sun. Solomon called the birds to protect David and the people from the sun, and they did so until he was buried. This was the first sign of his dominion to be witnessed by the people.