Isaac trouwde met Rebekah Bint Bethuel, Ibn Nahor, en zij baarde een tweeling, Esau (Al Eis) en Jacob (Yaqub). Er ontstonden slechte gevoelens tussen de twee broers toen zij volwassen werden. Esau was het er niet mee eens dat Jacob de gunst genoot van zijn vader en van Allah met het profentschap. Dit slechte gevoel werd zo ernstig dat Esau dreigde zijn broer te doden. Uit angst voor zijn leven vluchtte Jacob het land uit.

Isaac married Rebekah Bint Bethuel, Ibn Nahor, and she gave birth to a set of twins, Esau (Al Eis) and Jacob (Yaqub). Ill feelings developed between the two brothers when they grew into manhood. Esau disliked the fact that Jacob was favored by his father and by Allah with prophethood. This ill feeling became so serious that Esau threatened to kill his brother. Fearing for his life, Jacob fled the country.

De Mensen van het Boek zeiden dat toen Isaac veertig jaar oud was, hij Rebekah, Bint Bethuel, trouwde tijdens het leven van zijn vader. Zij zeiden dat zij onvruchtbaar was, dus bad Isaac tot Allah en toen werd zij zwanger. Zij beviel van twee jongens, tweelingen. De eerste werd Esau genoemd, die de Arabieren Al-Eis noemden. Hij werd de vader van Rum. De tweede werd Jacob genoemd, wat Israël betekent (behorend tot het volk van Israël).

The People of the Book said that when Isaac was forty years old, he married Rebekah, Bint Bethuel, during his father's life. They said she was sterile, so Isaac prayed to Allah and then she became pregnant. She gave birth to twin boys. The first one was called Esau whom the Arabs called Al-Eis. He became the father of Rum. The second one was called Jacob, which means Isreal, (belonging to the people of Israel).

De Mensen van het Boek beweerden dat toen Ischaak (vrede zij met hem) oud werd en zijn gezichtsvermogen verzwakte, hij verlangen naar voedsel had, dus vroeg hij zijn zoon Esau om op jacht te gaan en hem wat bereid wild te brengen. Esau vroeg hem om het voedsel te zegenen en voor hem te bidden. Esau, een jager, ging naar buiten om het vlees voor zijn vader te halen. Rebekka, die dit hoorde, beval haar zoon Jacob om twee geiten uit zijn beste kudde te slachten en ze te bereiden zoals zijn vader het lekker vond, en deze naar hem te brengen voordat zijn broer terugkeerde.

The People of the Book claimed that when Isaac (pbuh) grew old and his eye sight had weakened, he had a desire for food, so he asked his son Esau to go hunting and bring him some cooked game. Esau asked him to bless the food and pray for him. Esau, a hunter, went out to get his father the meat. Rebekah, overhearing this, ordered her son Jacob to slaughter two goats of his best flock and cook them as his father liked and bring it to him before his brother returned.

Zij kleedde Jacob in de kleren van zijn broer en legde geitenvellen op zijn armen en nek, want Esau was behaard terwijl Jacob dat niet was. Toen hij met het voedsel bij zijn vader kwam, vroeg zijn vader: 'Wie ben jij?' Jacob antwoordde: 'Ik ben uw zoon.' Toen zijn vader klaar was met eten, bad hij dat zijn zoon de meer gezegende broer zou zijn en dat hij over hen en alle mensen zou zegevieren, en dat Allah hem en zijn kinderen zou voorzien.

She dressed Jacob in his brother's clothes and put goat skin on his arms and neck, for Esau was hairy while Jacob was not. When he approached his father with the food, his father asked: 'Who are you?' Jacob answered: 'I am your son.' When his father finished eating, he prayed for his son to be the more blessed brother and to prevail over them and all people, and for Allah to sustain him and his children.

De Mensen van het Boek zeiden dat Esau dreigde zijn broer te doden wanneer hun vader dood was. Ze zeiden ook dat hij zijn vader vroeg om voor hem te bidden, zodat Allah de aarde goed zou maken voor zijn nakomelingen en zijn levensonderhoud en vruchten zou vermenigvuldigen.

The People of the Book said Esau threatened to kill his brother when their father was dead. They also said that he asked his father to pray for him that Allah make the earth good for his offspring and multiply his sustenance and fruits.

Toen hun moeder wist dat Esau zijn broer Jacob bedreigde, beval zij haar zoon Jacob om naar haar broer Laban in het land Haran te gaan en een tijdje bij hem te verblijven totdat de woede van zijn broer was gaan liggen, en om met een van de dochters van Laban te trouwen. Zij zei tegen haar echtgenoot Isaac dat hij hem met dat advies moest bevelen en voor hem moest bidden, en hij deed dat.

When their mother knew that Esau threatened his brother Jacob, she commanded her son Jacob to go to her brother Laban in the land of Haran and abide with him for a time until his brother's anger had abated, and to marry one of the Laban's daughters. She told her husband Isaac to command him with that advice and pray for him, and he did.

Jacob (vrede zij met hem) verliet zijn familie; toen de nacht aanbrak, vond hij een plaats om te rusten. Hij nam een steen, legde deze onder zijn hoofd en sliep. Hij droomde van een ladder van de hemel naar de aarde. Engelen klommen op en neer en de Heer sprak tot hem en zei tegen hem: "Ik zal jou en je nakomelingen zegenen en dit land voor jou en voor hen die na jou komen, maken." Toen hij ontwaakte, voelde hij zich vreugdevol door wat hij in zijn droom had gezien en geloofde, omwille van Allah, dat als hij veilig bij zijn familie zou terugkeren, hij hier een tempel voor Allah de Almachtige zou bouwen. Hij beloofde ook om een tiende van zijn bezit voor het aangezicht van Allah te geven. Hij goot olie over de steen om deze te herkennen en noemde de plaats "Ayle's House" (Bethel), wat "Huis van Allah" betekent. Het zou later de locatie van Jerusalem worden.

Jacob (pbuh) left his family, when night came he found a place to rest. He took a stone and put it under his head and slept. He dreamed of a ladder from heaven to earth. Angels were ascending and descending and the Lord addressed him and said to him; "I will bless you and your offspring and make this land for you and for those who come after you." When he awoke he felt joyful from what he had seen in his dream and vowed, for Allah's sake that if he returned to his family safely, he would build here a temple for Allah the Almighty. He also vowed to give one tenth of his property for the sake of Allah. He poured oil on the stone so as to recognize it and called the place "Ayle's House" (Bethel), which means "House of Allah". It was to be the location of Jerusalem later.

De Mensen van het Boek zeiden ook dat toen Jacob naar zijn oom in het land Haran kwam, zijn oom twee dochters had. De oudste werd Leah (Lia) genoemd en de jongste was Rachel (Rahil). Die laatste was de betere en mooiere van de twee. Zijn oom stemde ermee in om zijn dochter met hem te laten trouwen op de voorwaarde dat Jacob zeven jaar lang zijn schapen zou hoeden.

The People of the Book also said that when Jacob came to his maternal uncle in the land of Haran, his uncle had two daughters. The elder one was called Leah (Lia) and the younger one was Rachel (Rahil). The latter was the better and lovelier of the two. His uncle agreed to marry his daughter to him on the condition that Jacob pasture his sheep for seven years.

Na een bepaalde periode bereidde zijn oom een feestmaal voor en verzamelde hij mensen voor de bruiloft. Hij verbond Leah, zijn oudste dochter, 's nachts met hem. Zij was slechtziend en lelijk. Toen de ochtend aanbrak, ontdekte Jacob dat zij Leah was en klaagde hij bij zijn oom. "U hebt mij bedrogen; ik was verloofd met Rachel en u heeft mij met Leah getrouwd." Zijn oom zei: "Het is niet onze traditie om de jongere dochter te huwen voor de oudere dochter. Echter, als u haar zus liefheeft, werk dan nog eens zeven jaar en ik zal u met beiden verbinden." Jacob werkte zeven jaar en trouwde toen met Rachel. Het was in hun tijd, zoals beschreven in de Torah, acceptabel voor een man om met twee zussen te trouwen. Laban gaf een vrouwelijke slaaf aan elke dochter. De slaaf van Leah werd Zilpah genoemd en de slaaf van Rachel werd Bilha genoemd.

After a period of time, his uncle prepared a feast and gathered people for the wedding. He married Leah, his elder daughter, to him at night. She was weak-sighted and ugly. When morning came, Jacob discovered she was Leah and he complained to his uncle. "You deceived me; I was engaged to Rachel and you married me to Leah." His uncle said: "It is not our tradition to marry the younger daughter before the elder daughter. However, if you love her sister, work another seven years and I will marry you to both of them." Jacob worked for seven years and then married Rachel. It was acceptable in their time, as described in the Torah, for a man to marry two sisters. Laban gave a female slave to each daughter. Leah's slave was called Zilpah and Rachel's slave was called Bilha.

Almachtig Allah vergoedde de zwakte van Leah door haar zonen te schenken. De eerste werd Rueben (Robel) genoemd, waarna er Simon (Shamun), Levi (Lawi) en Judah (Yahudh) kwamen.

Almighty Allah compensated Leah's weakness by giving her sons. The first one was named Rueben (Robel), after whom there were Simon (Shamun), Levi (Lawi), and Judah (Yahudh).

Rachel was jaloers op het feit dat Leah zonen had, aangezien zij onvruchtbaar was. Zij gaf haar slavin Bilha aan haar echtgenoot en hij had gemeenschap met haar totdat zij zwanger werd. Zij beviel van een zoon en noemde hem Naphtali. Leah was erover verontwaardigd dat de slavin van Rachel een zoon had gebaard, dus gaf zij op haar beurt haar slavin Zilpah aan Jacob (vrede zij met hem). Zilpah beviel van twee zonen, Gad en Asher. Daarna werd Leah zwanger en beviel zij van haar vijfde zoon, Issachar, en later beviel zij van een zesde zoon, Zebulun. Na dit beviel Leah van een dochter genaamd Dinah. Zo had Leah zeven zonen van Jacob.

Rachel felt jealous of Leah's having sons, as she was barren. She gave her slave Bilha to her husband and he had relations with her until she became pregnant. She gave birth to a son and named him Naphtali. Leah was vexed that Rachel's slave had give birth to a son, so she in turn gave her slave Zilpah to Jacob (pbuh), Zilpah gave birth to two sons, Gad and Asher. Then Leah got pregnant and gave birth to her fifth son, Issaacher, and later she gave birth to a sixth son Zebulun. After this Leah gave birth to a daughter named Dinah. Thus, Leah had seven sons from Jacob.

Toen bad Rachel Allah om haar een zoon van Jacob te schenken. Allah hoorde haar roep en verhoorde haar gebed. Zij baarde een zoon, groot, eervol en prachtig. Zij noemde hem Joseph (Yusuf). Dit alles gebeurde toen zij in het land Haran waren en Jacob (vrede zij met hem) de schapen van zijn oom hoedde, wat hij gedurende een periode van twintig jaar deed.

Then Rachel prayed to Allah to give her a son from Jacob. Allah heard her call and responded to her prayer. She gave birth to a son, great, honorable, and beautiful. She named him Joseph (Yusuf). All of this happened when they were in the land of Haran and Jacob (pbuh) was pasturing his uncle's sheep, which he did for a period of twenty years.

Jacob vroeg vervolgens aan zijn oom Laban om hem toe te staan zijn familie te gaan bezoeken. Zijn oom zei tegen hem: "Ik ben gezegend vanwege jou; vraag om welk geld je ook nodig hebt." Jacob zei: "Geef mij elke gevlekte en gespikkelde geit die dit jaar is geboren en elk zwart lam." Maar op bevel van Laban haalden zijn zonen de geiten van hun vader die gestreept, gevlekt of gespikkeld waren, en de zwarte lammen weg, uit angst dat anderen met die kenmerken geboren zouden worden. Ze liepen drie dagen lang met de geiten en schapen van hun vader, terwijl Jacob de resterende kudde verzorgde.

Jacob then asked his uncle Laban to let him go and visit his family. His uncle said to him: "I have been blessed because of you; ask for whatever money you need." Jacob said: "Give me each spotted and speckled goat born this year and each black lamb." But at Laban's command his sons removed their father's goat that were striped, spotted or speckled, and the black lambs, lest others should be born with those traits. They walked for three days with their father's goats and sheep while Jacob tended the remaining flock.

De Mensen van het Boek zeiden dat Jacob (vrede zij met hem) verse stokken van populier, amandel en plataan nam. Hij sneed strepen in de stokken en wierp ze in het water waar de geiten naar keken. De jongen in hun buiken raakten in paniek en bewogen, en zij werden geboren met strepen, vlekken of spikkels.

The People of the Book said that Jacob (pbuh) took fresh rods of poplar, almond, and plane. He peeled streaks in them and cast them into the water through for the goats to look at. The young inside their abdomens were terrified and moved and they were born striped, spotted or speckled.

Toen de schapen aan het paren waren, richtte hij hun gezichten naar de zwarte schapen in de kudde van Laban en plaatste hij de stokken tussen hen. Hun lammeren werden zwart geboren. Dit werd beschouwd als een voorbeeld van bovennatuurlijke krachten, een wonder. Jacob had veel geiten, schapen, vee en slaven. De gezichten van zijn oom en zijn zonen veranderden alsof de schapen en geiten van hen waren gestolen.

When the sheep were breeding, he set their faces towards the black sheep in Laban's flock and put the rods among them. Their lambs were born black. This was considered an example of supernatural powers, a miracle. Jacob had many goats, sheep, beast and slaves. His uncle and his sons faces changed as if they the sheep and goats had been stolen from them.

Allah de Almachtige inspireerde Jacob om terug te keren naar het land van zijn vader en zijn volk, en Hij beloofde hem bij te staan. Jacob vertelde dit aan zijn familie, en zij reageerden en gehoorzaamden hem. Jacob vertelde Laban echter niets over zijn plannen en vertrok zonder afscheid te nemen.

Allah the Almighty inspired Jacob to return to the country of his father and people, and He promised to stand by him. Jacob told his family that, and they responded and obeyed him. Jacob did not tell Laban of his plans, however, and left without bidding farewell.

Bij het vertrek stal Rachel de afgoden van haar vader. Nadat Jacob en zijn mensen naar zijn land waren gevlucht, volgden Laban en zijn mensen hen. Toen Laban Jacob ontmoette, gaf hij hem de schuld van het vertrek zonder zijn medeweten. Hij zou het graag hebben geweten, zodat hij hen met feest en vreugde had kunnen laten vertrekken, met trommels en liederen, en zodat hij zijn dochters en zonen afscheid had kunnen nemen. En waarom hebben zij zijn afgoden met zich meegenomen?

Upon leaving, Rachel stole her father's idols. After Jacob and his people had fled for his country, Laban and his people followed them. When Laban met with Jacob, he blamed him for leaving him without his knowledge. He would have liked to know so that he could have made them leave with celebration and joy, with drums and songs, and so that he could have bidden his daughters and sons farewell. And why have they taken his idols with them?

Jacob had geen kennis van zijn afgoden, dus hij ontkende dat hij ze van hem had genomen. Toen trad Laban de tenten van zijn dochters en slaven binnen om te zoeken, maar hij vond niets, want Rachel had de afgoden in het kameelzadel onder zich geplaatst. Zij stond niet op, met de verontschuldiging dat zij haar menstruatie had.

Jacob had no knowledge of his idols, so he denied that he had taken them from him. Then Laban entered the tents of his daughters and slaves to search, but he found nothing, for Rachel had put the idols in the camel saddle under her. She did not get up, apologizing that she had her menses.

Zo kon hij niet waarnemen wat zij hadden gedaan.

Thus, he could not perceive what they had done.

Toen zaten zij op een heuvel genaamd Galeed en sloten daar een verbond. Jacob zou de dochters van Laban niet slecht behandelen noch met anderen trouwen. Noch Laban, noch Jacob zou de heuvel passeren om het land van de ander binnen te gaan.

Then they sat on a hill called Galeed and made a covenant there. Jacob would not ill treat Laban's daughters nor marry others. Neither Laban nor Jacob would pass the hill into the other's country.

Toen Jacob het land Seir naderde, groetten de engelen hem. Hij stuurde een boodschapper vooruit met groeten aan zijn broer Esau, om vergeving vragend en zich nederig voor hem opstellend. De boodschapper bracht de groeten terug en vertelde Jacob dat Esau met vierhonderd mannen op hem afreed. Dit maakte Jacob bang en hij smeekte en bad tot Allah Almachtig. Hij wierp zich in nederigheid in de prostratie en vroeg Hem Zijn belofte te vervullen die Hij eerder had gedaan. Hij vroeg Hem het kwaad van zijn broer Esau te stoppen. Vervolgens bereidde Jacob ﷺ een groot geschenk voor zijn broer voor: tweehonderd geitinnen en twintig bokken, tweehonderd ooien en twintig rammen, dertig melkkameel, veertig koeien en twee stieren, twintig ezinnen en tien ezels.

When Jacob approached the land of Seir, the angels greeted him. He sent a messenger ahead with greetings to his brother Esau, asking forgiveness and humbling himself before him. The messenger returned greetings and told Jacob that Esau was riding towards him with four hundred men. This made Jacob afraid and he entreated and prayed to Allah Almighty. He prostrated in humiliation and asked Him to fulfill His promise which He had made before. He asked Him to stop the evil of his brother Esau. Then Jacob (pbuh) prepared a great present for his brother: two hundred female goats and twenty male goats, two hundred ewes and twenty rams, and thirty milch camels, forty cows and two bulls, twenty female donkeys and ten male donkeys.

Hij beval zijn slaven de dieren mee te nemen, elk in een eigen groep, en voor hem uit te trekken met een tussenruimte tussen de groepen. Hij instrueerde hen: "Wanneer jullie mijn broer Esau ontmoeten, zal hij jullie vragen: 'van wie zijn jullie? waar gaan jullie heen?' dan zullen jullie zeggen: 'zij behoren toe aan uw dienaar Jacob; zij zijn een geschenk voor mijn heer Esau. Bovendien bevindt hij zich achter ons.'" Jacob bleef twee nachten achter met zijn twee vrouwen, zijn slaven en zijn kinderen, en vervolgde daarna zijn weg door 's nachts te reizen en overdag te rusten.

He commanded his slaves to take the animals, each drove by itself, and pass on ahead of him with a space between the droves. He instructed them: "When you meet my brother Esau he will ask you, 'to whom do you belong? where are you going?' you shall say, 'they belong to your servant Jacob; they are a present to my master Esau. Moreover, he is behind us." Jacob stayed behind with his two wives, his slaves and his children for two nights, then continued walking by night and resting by day.

Toen de dageraad van de tweede dag aanbrak, verscheen een van de engelen in de gedaante van een man. Jacob begon met hem te worstelen. Ze lagen nek aan nek totdat de engel zijn dij verwondde en Jacob kreupel werd. Toen de dag aanbrak, zei de engel tegen hem: 'Wat is je naam?' Hij antwoordde: 'Jacob.' De engel zei: "Na vandaag zul je niets anders worden genoemd dan Israël." Jacob vroeg: "Wie ben jij? Wat is je naam?" Hij verdween. Toen wist Jacob dat hij een van de engelen was. Jacob was kreupel, en om deze reden eten de kinderen van Israël de dijspier bij de heup niet.

When the dawn of the second day came one of the angels appeared in the shape of a man. Jacob began to wrestle with him. They were neck and neck until the angel injured his thigh and Jacob became lame. When the day was breaking, the angel said to him: 'What is your name?' He answered: 'Jacob.' The angel said: "After today you shall not be called anything but Israel." Jacob asked: "Who are you? What is your name?" He vanished. Then Jacob knew that he was one of the angels. Jacob was lame, and for this reason the children of Israel do not eat the thigh muscle on the hip socket.

Jacob hief zijn ogen op en zag zijn broer Esau naderen. Jacob wierp zevenmaal een prostratie voor hem neer, want dat was hun groet in die tijd. Het was voor hen toegestaan, net zoals de engelen een prostratie als groet voor Adam hadden.

Jacob raised his eyes and saw his brother Esau coming. Jacob prostrated seven times before him for it was their salutation in that time. It was lawful for them just as the angels had prostration in salutation to Adam.

Toen Esau hem zag, rende hij naar hem toe, omhelsde hem, kuste hem en huilde. Toen Esau zijn ogen opende en de vrouwen en kinderen zag, vroeg hij: "Wie zijn deze bij jou?" Jacob antwoordde:

When Esau saw him, he ran towards him, embraced and kissed him and wept. When Esau raised his eyes and saw the women and children he asked: "Who are these with you?" Jacob answered:

"Dat wat Allah mij heeft gegeven, uw dienaar." Leah, Rachel, hun slaven en al de kinderen kwamen naderbij en wierpen zich voor hem in prostratie. Jacob vroeg Esau om zijn geschenk te aanvaarden en hield aan totdat hij dat deed. Esau keerde terug en ging voor hem uit. Jacob en zijn familie volgden met de kuddes, het vee en de slaven naar de bergen (Seir).

"Those whom Allah has given me, your servant." Leah, Rachel, their slaves, and all the children approached and prostrated before him. Jacob asked Esau to accept his gift and insisted until he did so. Esau returned and went in advance before him. Jacob and his family followed with the flocks and herds and slaves to the mountains (Seir).

Toen hij bij Succoth (Sahur) kwam, bouwde hij een huis voor zichzelf en schaduwplaatsen voor zijn vee. Daarna trok hij langs Jeruzalem, het dorp Shechem, en sloeg zijn kamp voor het dorp op. Hij kocht een boerderij van Shechem Ibn Hamor voor honderd geiten en bouwde een altaar, dat hij Ayl noemde, zoals Allah hem beval. Hij bouwde het altaar op de plaats waar Jeruzalem vandaag de dag staat, en later herbouwde Salomo, de zoon van David (vrede zij met hem), het. Het bevindt zich op de plaats van de steen die hij eerder had gezalfd met olie, zoals eerder vermeld.

When he came to Succoth (Sahur), he built a house for himself and shades for his beasts. Then he passed by Jerusalem, the village of Shechem, and camped before the village. He bought a farm from Shcehm Ibn Hamor with one hundred goats and built an altar, which he called Ayl, as Allah commanded him. He built the altar where Jerusalem stands today and later Solomon son of David (pbuh) rebuilt it. It is in the place of the stone which he had earlier anointed with oil as was mentioned before.

De mensen van het boek vertellen een verhaal over Dinah, de dochter van Jacob en Leah. Shechem Ibn Hamor greep haar en ging met geweld met haar. Daarna vroeg hij haar vader en broers om hem met haar te laten trouwen.

The people of the book tell a story of Dinah, daughter of Jacob and Leah. Shechem Ibn Hamor seized her and lay with her by force. Then he asked her father and brothers to let him marry her.

Zijn broers zeiden: "Besnijdt jullie allemaal, dan zullen wij onze dochters aan jullie geven en zullen wij jullie dochters voor onszelf nemen; maar wij trouwen niet met onbesneden mensen." Zij (de mannen van de stad) stemden daarmee in, en zij waren allen besneden. Toen de derde dag aanbrak, was de pijn van de besnijdenis toegenomen, naderden de zonen van Jacob en doodden zij hen tot de laatste overbleef. Zij doodden Shchem en zijn vader vanwege het kwaad dat zij tegen hen hadden begaan en vanwege hun afgoderij. Daarom hebben de zonen van Jacob hen gedood en hun geld als buit ingenomen.

Her brothers said : "Circumcise all of you, and we will give our daughters to you, and we will take your daughters for ourselves; but we do not marry with uncircumcised people." They (the men of the city) agreed to that, and all of them were circumcised. When the third day came, the pain from the circumcision had increased, Jacob's sons approached and killed them till the last one. They killed Shchem and his father for the evil they had committed against them and for their worship of idols. That is why Jacob's sons killed them and seized their money as spoils.

Toen werd Rachel zwanger en baarde zij een zoon, Benjamin, maar zij had een zware bevalling en stierf na de geboorte. Jacob begroef haar in Ephrath (afrath). Het graf van Rachel is daar tot op de dag van vandaag.

Then Rachel got pregnant and gave birth to a son, Benjamin, but she had a hard labor and died after delivery. Jacob buried her in Ephrath (afrath). The tomb of Rachel is there till the present day.

De zonen van Jacob waren twaalf mannen. Van Leah waren Ruben, Simeon, Levi, Juda, Isachar en Zebulon. Van Rachel waren Jozef ﷺ en Benjamin. Van de slavin van Rachel waren Dan en Naphtali, en van de slavin van Leah waren Gad en Asher.

Jacob's sons were twelve men. From Leah there were Rueben (Robil), Simon (Shamun), Levi (Lawi), Judah (Yahudh), Issachar (Isakher), and Zebulun (Zablun). From Rachel there were Joseph (Yusuf) (pbuh) and Benjamin. From Rachel's slave there were Dan and Naphtali (Neftali), and from Leah's slave there were Gad and Asher.

Jacob kwam naar zijn vader Isaac en vestigde zich bij hem in het dorp Hebron, dat in het land Kanaän ligt waar Abraham had geleefd. Daarna werd Isaac ziek en stierf hij toen hij honderdtachtig jaar oud was. Zijn zonen Esau en Jacob begroeven hem met zijn vader Abraham Al Khalil in een grot die hij had gekocht. Er werd gezegd dat Abraham stierf op de leeftijd van honderdvijfentwintig jaar.

Jacob came to his father Isaac and settled with him in the village of Hebron which lies in the land of Canaan where Abraham had lived. Then Isaac fell ill and died when he was one hundred eighty years old. his sons Esau and Jacob buried him with his father Abraham Al Khalil in a cave which he had bought. It was said that Abraham died at the age of one hundred seventy five.

Allah de Almachtige verklaarde in de Glorieuze Koran:

Allah the Almighty declared in the Glorious Quran:

"En wie keert zich af van de religie van Abraham (Islamitisch Monotheïsme, behalve hij die zichzelf bedriegt? Waarlijk, Wij hebben hem in deze wereld uitverkoren en voorwaar, in het Hiernamaals zal hij onder de rechtvaardigen zijn."

"And who turns away from the religion of Abraham (Islamic Monotheism) except him who befools himself? Truly, We chose him in this world and verily, in the Hereafter he will be among the righteous.

Toen zijn Heer tegen hem zei: "Onderwerp u (word een moslim)!" Hij zei: "Ik heb mijzelf onderworpen (als een moslim) aan de Heer van de Alamin (de mensheid, djinn en alles wat bestaat)." En dit (onderwerping aan Allah, de Islam) werd door Abraham geboden aan zijn zonen en door Jacob, (zeggende): "O mijn zonen! Allah heeft voor jullie de ware religie uitverkoren, sterf dan niet behalve in het Geloof van de Islam (als moslims -- Islamitisch Monotheïsme)." Of waren jullie getuigen toen de dood Jacob naderde? Toen hij tegen zijn zonen zei: "Wat zullen jullie aanbidden na mij?" Zij zeiden: "Wij zullen jullie aanbidden (de Ilah (God - Allah), de Ilah (God) van jullie vaderen, Abraham, Ismaël, Isa, de Ene Ilah (God), en aan Hem zullen wij ons onderwerpen (in de Islam)." Dat was een natie die voorbij was gegaan. Zij zullen de beloning ontvangen voor wat zij verdienden en jullie voor wat jullie verdienen. En jullie zullen niet bevraagd worden over wat zij deden.

When his Lord said to him: "Submit (be a Muslim)!" He said: "I have submitted myself (as a Muslim) to the Lord of the Alamin (mankind, jinn and all that exists)." And this (submission to Allah, Islam) was enjoined by Abraham upon his sons and by Jacob, (saying): "O my sons! Allah has chosen for you the true religion, then die not except in the Faith of Islam (as Muslims -- Islamic Monotheism)." Or were you witnesses when death approached Jacob? When he said unto his sons: "What will you worship after me?" They said: "We shall worship you (Ilah (God - Allah) the Ilah (God) of your fathers, Abraham, Ishmael, Isaac, One Ilah (God), and to Him we submit (in Islam)." That was a nation who had passed away. They shall receive the reward of what they earned and you of what you earn. And you will not be asked of what they used to do.

Zij zeggen: "Word Joden of christenen, dan zult u worden geleid." Zeg (tegen hen, o Muhammad ﷺ):

They say: "Be Jews or Christians, and then you will be guided." Say (to them O Muhammad):

"Nee, wij volgen slechts de religie van Abraham, Hanifan (islamitisch monotheïsme, d.w.z. om niets behalve Allah Alleen te aanbidden, en hij behoorde niet tot de Al Mushrikeen (zij die anderen aanbaden naast Allah). Zeg (o Moslims): 'Wij geloven in Allah en in dat wat naar ons is neergezonden en in dat wat naar Abraham, Ismaël, Isaak, Jakob en naar Al Asbat (de twaalf zonen van Jakob) is neergezonden, en in dat wat aan Mozes en Jezus is gegeven en in dat wat aan de Profeten is gegeven van hun Heer. Wij maken geen onderscheid tussen hen, en aan Hem hebben wij ons onderworpen (in de Islam).' Dus als zij geloven in hetzelfde als wat jullie geloven, dan zijn zij op de juiste weg, maar als zij zich afwenden, dan zijn zij slechts in oppositie. Dus Allah zal voor jullie genoeg zijn tegen hen. Hij is de Alhoorder, de Alwetende."

"Nay (we follow) only the religion of Abraham, Hanifan (Islamic monotheism, i.e. to worship none but Allah Alone, and he was not of the Al Mushrikeen (those who worshipped others along with Allah)." Say (O Muslims): "We believe in Allah and that which has been sent down to us and that which had been sent down to Abraham, Ishmael, Isaac, Jacob and to Al Asbat (the twelve sons of Jacob), and that which has been given to Moses and Jesus and that which has been given to the Prophets from their Lord. We make no distinction between any of them, and to Him we have submitted (in Islam)." So if they believe in the like of that which you believe, then they are rightly guided, but if they turn away, then they are only in opposition. So, Allah, will suffice you against them. He is the All Hearer, the All Knower.

(Onze Sibghah, religie is) de Sibghah (religie) van Allah (Islam) en welke Sibghah (religie)

(Our Sibghah, religion is) the Sibghah (religion) of Allah (Islam) and which Sibghah (religion)

kan beter zijn dan die van Allah. Wij zijn Zijn aanbidders.

can be better than Allah's. We are His worshippers.

Zeg (O Muhammad, tegen de Joden en Christenen): "Betwisten jullie met ons over Allah, terwijl Hij onze Heer is en jullie Heer? En wij zullen beloond worden voor onze daden en jullie voor jullie daden. Wij zijn oprecht tegenover Hem in aanbidding en gehoorzaamheid (dat wil zeggen: wij aanbidden Hem Alleen en niemand anders, en wij gehoorzamen Zijn Geboden)." Of zeggen jullie dat Abraham, Ismaël, Isaak, Jakob en Al Asbat (de twaalf zonen van Jakob) Joden of Christenen waren? Zeg: "Weten jullie het beter, of weet Allah het beter... dat zij allen moslims waren? En wie is onrechtvaardiger dan degene die de getuigenis die hij van Allah heeft (om te geloven in de Profeet Muhammad ﷺ, wanneer hij geschreven staat in hun boeken) verbergt?