Op een dag werd Abraham wakker en vroeg zijn vrouw Hajar om haar zoon te halen en zich voor te bereiden op een lange reis. Na een paar dagen vertrok Abraham met zijn vrouw Hajar en hun zoon Ishmael. Het kind was nog aan de borst en nog niet ontwenend. Abraham liep door bewerkt land, door de woestijn en door de bergen totdat hij de woestijn van het Arabisch Schiereiland bereikte en aankwam in een onvruchtbare vallei zonder vruchten, zonder bomen, zonder voedsel en zonder water. De vallei vertoonde geen enkel teken van leven. Nadat Abraham zijn vrouw en kind had geholpen om af te stappen, liet hij hen achter met een kleine hoeveelheid voedsel en water, wat nauwelijks genoeg was voor twee dagen. Hij draaide zich om en liep weg. Zijn vrouw haastte zich achter hem aan en vroeg: "Waar ga je heen, Abraham, terwijl je ons in deze dorre vallei achterlaat?" Abraham antwoordde haar niet, maar liep verder. Ze herhaalde wat ze had gezegd, maar hij bleef stil. Uiteindelijk begreep ze dat hij niet uit eigen initiatief handelde. Ze realiseerde zich dat Allah hem opdracht had gegeven dit te doen. Ze vroeg hem: "Heeft Allah u dit bevolen?" Hij antwoordde: "Ja." Toen zei zijn grote vrouw: "Wij zullen niet verloren zijn, aangezien Allah, Die u heeft bevolen, met ons is." Abraham riep de Almachtige Allah aan als volgt:

One day, Abraham woke up and asked his wife Hajar to get her son and prepare for a long journey. In a few days Abraham started out with his wife Hajar and their son Ishmael. The child was still nursing and not yet weaned. Abraham walked through cultivated land, desert, and mountains until he reached the desert of the Arabian Peninsula and came to an uncultivated valley having no fruit, no trees, no food, no water. The valley had no sign of life. After Abraham had helped his wife and child to dismount, he left them with a small amount of food and water which was hardly enough for 2 days. He turned around and walked away. He wife hurried after him asking: "Where are you going Abrahim, leaving us in this barren valley?" Abraham did not answer her, but continued walking. She repeated what she had said, but he remained silent. Finally she understood that he was not acting on his own initiative. she realized that Allah had commanded him to do this. She asked him : "Did Allah command you to do so?" He replied: "Yes." Then his great wife said: "We are not going to be lost, since Allah Who has commanded you is with us." Abraham invoked Almighty Allah thus:

"O onze Heer! Ik heb een deel van mijn nakomelingen doen verblijven in een vallei zonder gewassen, nabij Uw Heilige Huis (de Ka'ba te Mekka); opdat zij, o onze Heer, het gebed (Salah) volkomen mogen verrichten, dus vul enkele harten onder de mensen met liefde voor hen, en o Allah, voorzien hen van vruchten opdat zij dankbaarheid kunnen tonen. O onze Heer! Voorwaar, U weet wat wij verbergen en wat wij openbaren. Niets op de aarde of in de hemelen is verborgen voor Allah." (Ch 14:37-38)

"O Our Lord! I have made some of my offspring to dwell in a valley with no cultivation, by Your Sacred House (the Ka'ba at Mecca); in order, O our Lord, that they may offer prayers perfectly (Iqamat as salat) so fill some hearts among men with love towards them, and O Allah provide them with fruits so that they may give thanks. O our Lord! Certainly, You know what we conceal and what we reveal. Nothing on the earth or in the heavens is hidden from Allah." (Ch 14:37-38)

Ibn Abbas overleverde: "De eerste vrouw die een gordel gebruikte, was de moeder van Ishmael. Zij gebruikte een gordel om haar sporen voor Sarah te verbergen (door deze te slepen). Abraham bracht haar en haar zoon Ishmael, terwijl zij hem zoog, naar een plaats nabij de Kaba onder een boom op de plek van ZamZam, op de hoogste plaats in de moskee. Tijdens die dagen was er niemand in Mecca en was er ook geen water, dus hij liet hen daar zitten en plaatste bij hen een leren zak met wat dadels en een kleine waterzak met wat water, en vertrok naar huis. De moeder van Ishmael volgde hem terwijl zij zei:

Ibn Abbas narrated: "The first lady to use a girdle was the mother of Ishmael. She used a girdle so that she might hide her tracks from Sarah (by dragging it). Abraham brought her and her son Ishmael while she was suckling him to a place near the Kaba under a tree on the spot of ZamZam at the highest place in the mosque. During those days there was nobody in Mecca, nor was there any water so he made them sit over there and placed near them a leather bag containing some dates and a small water skin containing some water and set out homeward. Ishmael's mother followed him saying:

"O Abraham! Waar ga je heen, terwijl je ons achterlaat in deze vallei waar geen mens is met wiens gezelschap we kunnen genieten, en waar niets is om van te genieten?" Zij herhaalde dit vele malen tegen hem, maar hij keek niet naar haar om. Toen vroeg zij hem: "Heeft Allah u hiertoe bevolen?" Hij zei:

"O Abraham! Where are you going, leaving us in this valley where there is no person whose company we may enjoy, nor is there anything to enjoy?" she repeated that to him many times, but he did not look back at her. Then she asked him : "Has Allah ordered you to do so?" He said:

"Ja." Ze zei toen: "Dan zal Hij ons niet verwaarlozen," en keerde terug terwijl Abraham verderging. Bij het bereiken van de Thaniya, waar ze hem niet meer konden zien, wendde hij zich tot de Kaba en hief hij beide handen op, terwijl hij Allah aanriep met de volgende gebeden:

"Yes." She then said: "Then He will not neglect us," and returned while Abraham proceeded onwards. On reaching the Thaniya where they could not see him, he faced the Kaba and raising both hands, invoked Allah saying the following prayers:

"O onze Heer! Ik heb een deel van mijn nakomelingen doen verblijven in een vallei zonder gewassen, nabij Uw Heilige Huis (Kaba at Mecca), volgens Uw bevel, O onze Heer, opdat zij de gebeden volmaakt verrichten. Vul daarom enkele harten onder de mensen met liefde voor hen, en O Allah, voorzien hen van vruchten, opdat zij dankbaar mogen zijn." (Ch 14:37)

De Profeet Muhammad ﷺ zei: "Dit is de oorsprong van de traditie van de Sa'y (rituelen van de hadj, de pelgrimstocht), het heen en weer gaan van mensen tussen hen (As-Safa en Al-Marwa). Toen zij Al Marwa bereikte (voor de laatste keer), hoorde zij een stem en vroeg zij zichzelf om stil te zijn en luisterde aandachtig. Zij hoorde de stem opnieuw en zei: 'O wie je ook bent! Je hebt mij uw stem laten horen; heb je iets om mij te helpen?' En zie! Zij zag een engel bij de plaats van Zam zam, die de aarde met zijn hiel (of zijn vleugel) opgroef totdat er water uit die plaats stroomde. Zij begon iets als een bekken eromheen te maken, waarbij zij haar hand op deze manier gebruikte, en begon haar waterzak met haar handen met water te vullen, en het water stroomde eruit terwijl zij er wat van had opgeschept." De Profeet ﷺ voegde eraan toe: "Moge Allah genade schenken aan de moeder van Isma'il! Als zij de zam-zam had laten stromen zonder te proberen het te beheersen, of als zij niet uit dat water had geschept om haar waterzak te vullen, zou Zam zam een stroom zijn geweest die over het oppervlak van de aarde stroomde."

The prophet Muhammad (pbuh) said: "This is the source of the tradition of the Sa'y (rituals of the hajj, pilgrimage) the going of people between them (As-Safa and Al-Marwa). When she reached Al Marwa (for the last time) she heard a voice and she asked herself to be quiet and listened attentively. She heard the voice again and said: "O whoever you maybe! You have made me hear your voice; have you got something to help me?" And behold! She saw an angel at the place of Zam zam, digging the earth with his heel (or his wing) till water flowed from that place. She started to make something like a basin around it, using her hand in this way, and started filling her water skin with water with her hands and the water was flowing out water she had scooped some of it." The Prophet (pbuh) added: "May Allah bestow mercy on Ishmael's mother! Had she let the zam-zam flow without trying to control it, or had she not scooped from that water to fill her water skin, Zam zam would have been a stream flowing on the surface of the earth."

De Profeet ﷺ vervolgde: "Toen dronk zij water en zoog zij haar kind. De engel zei tegen haar: 'Vrees niet dat je verwaarloosd wordt, want dit is het Huis van Allah dat door deze jongen en zijn vader gebouwd zal worden, en Allah verwaarloost Zijn mensen nooit.' Het Huis (Kaba) bevond zich op dat moment op een verhoogde plaats die leek op een heuveltje, en wanneer er stroomversnellingen kwamen, stroomden deze naar de rechter- en linkerzijde ervan. 'Zij leefde op die manier totdat enkele mensen van de stam van Jurhum of een familie van Jurhum langs haar en haar kind kwamen terwijl zij (de mensen van Jurhum) via de weg van Kada kwamen. Zij landden in het lagere deel van Mecca waar zij een vogel zagen die de gewoonte had om rond water te vliegen en het niet te verlaten. Zij zeiden: 'Deze vogel moet rond water vliegen, hoewel we weten dat er geen water in dit dal is.' Zij stuurden één of twee boodschappers die de bron van het water ontdekten en terugkeerden om hen over het water te informeren. Dus kwamen zij allen naar het water toe. De moeder van Ishmael zat nabij het water. Zij vroegen haar: 'Sta je ons toe om bij jou te verblijven?' Zij antwoordde: 'Ja, maar jullie zullen geen recht hebben op het bezit van het water.' Zij stemden daarmee in. De moeder van Ishmael was tevreden met de hele situatie, aangezien zij ervan hield om het gezelschap van mensen te genieten, dus zij vestigden zich daar, en later riepen zij hun families, die kwamen en zich bij hen vestigden, zodat sommige families permanente bewoners daar werden. Het kind (Ishmael) groeide op en leerde Arabisch van hen en (zijn deugden) deden hen van hem houden en hem bewonderen naarmate hij opgroeide, en toen hij de leeftijd van de puberteit bereikte, lieten zij hem trouwen met een vrouw uit hun midden.'"

The Prophet (pbuh) continued: "Then she drank water and suckled her child. The angel said to her: "Don't be afraid of being neglected, for this is the House of Allah which will be built by this boy and his father, and Allah never neglects His people." The House (Kaba) at that time was on a high place resembling a hillock, and when torrents came, they flowed to its right and left. "She lived in that way till some people from the tribe of Jurhum or a family from Jurhum passed by her and her child as they (the Jurhum people) were coming through the way of Kada. they landed in the lower part of Mecca where they saw a bird that had the habit of flying around water and not leaving it. they said: "this bird must be flying around water, though we know that there is no water in this valley." They sent one or two messengers who discovered the source of water and returned to inform them of the water. So they all came towards the water. Ishmael's mother was sitting near the water. They asked her: "Do you allow us to stay with you?" She replied: "Yes, but you will have no right to possess the water." They agreed to that. Ishmael's mother was pleased with the whole situation, as she used to love to enjoy the company of the people, so they settled there, and later on they sent for their families who came and settled with them so that some families became permanent residents there. The child (Ishmael) grew up and learned Arabic from them and (his virtues) caused them to love and admire him as he grew up and when he reached the age of puberty they made him marry a woman from amongst them."

De Profeet ﷺ vervolgde: "Nadat de moeder van Ismaël was overleden, kwam Abraham na het huwelijk van Ismaël om zijn familie te bezoeken die hij eerder had achtergelaten, maar hij vond Ismaël niet daar. Toen hij de vrouw van Ismaël naar hem vroeg, antwoordde zij: 'Hij is op zoek naar een levensonderhoud gegaan.' Vervolgens vroeg hij haar naar hun levenswijze en hun toestand, en zij antwoordde: 'Wij leven in ellende; wij leven in ontbering en armoede,' terwijl zij bij hem klaagde. Hij zei: 'Wanneer je echteman terugkeert, breng hem dan mijn groeten over en zeg hem de drempel van de poort (van zijn huis) te veranderen.' Toen Ismaël kwam, leek hij iets ongewoons te hebben gevoeld, dus vroeg hij zijn vrouw: 'Is er iemand bij je langsgekomen?' Zij antwoordde: 'Ja, een oude man met een dergelijke en dergelijke beschrijving kwam en vroeg naar jou, en ik heb hem geïnformeerd, en hij vroeg naar onze levensomstandigheden en ik vertelde hem dat wij in ontbering en armoede leefden.' Daarop zei Ismaël: 'Heeft hij je iets geadviseerd?' Zij zei: 'Ja, hij zei dat ik zijn groet aan jou moest overbrengen en dat ik je moest zeggen de drempel van je poort te veranderen.' Ismaël zei: 'Het was mijn vader en hij heeft mij bevolen om van je te scheiden. Keer terug naar je familie.' Dus scheidde Ismaël van haar en trouwde hij met een andere vrouw uit hun midden (Jurhum)."

The Prophet (pbuh) continued: "After Ishmael's mother had died, Abraham came after Ishmael's marriage in order to see his family that he had left before but he did not find Ishmael there. When he asked Ishmael's wife about him, she replied: "He has gone in search of livelihood." Then he asked her about their way of living and their condition, and she replied, "We are living in misery; we are living in hardship and destitution," complaining to him. He said: "When your husband returns, convey my salutations to him and tell him to change the threshold of the gate (of his house)." When Ishmael came, he seemed to have felt something unusual, so he asked his wife: "Has anyone visited you?" she replied, "Yes, an old man of such and such description came and asked me about you and I informed him and he asked about our state of living and I told him that we were living in a hardship and poverty." On that Ishmael said: "Did he advise you anything?" She said: "Yes he told me to convey his salutation to you and to tell you to change the threshold of your gate." Ishmael said: "It was my father and he has ordered me to divorce you. Go back to your family." So, Ishmael divorced her and married another woman from among them (Jurhum).

"Toen bleef Abraham gedurende een periode zo lang als Allah wenste van hen gescheiden en riep hen opnieuw, maar hij vond Ishmael niet. Dus ging hij naar de vrouw van Ishmael en vroeg haar naar Ishmael. Zij zei: 'Hij is vertrokken op zoek naar onze levensonderhoud.' Abraham vroeg haar: 'Hoe gaat het met jullie?', waarbij hij haar vroeg naar hun levensonderhoud en bestaan. Zij antwoordde: 'Wij zijn welvarend en hebben het goed (wij hebben alles in overvloed).' Vervolgens dankte zij Allah. Abraham zei: 'Wat voor soort voedsel eten jullie?' Zij zei:"

"Then Abraham stayed away from them for a period as long as Allah wished and called on them again but did not find Ishmael. So he came to Ishmael's wife and asked her about Ishmael. She said: 'he has gone in sof our livelihood.' Abraham asked her; 'how are you getting on?' asking her about their sustenance and living. she replied: 'we are prosperous and well off (we have everything in abundance).' then she thanked Allah. Abraham said: 'What kind of food do you eat?' she said:

'vlees.' hij zei: 'wat drink je?' zij zei: 'water.' hij zei: 'O Allah! zegent hun vlees en water.' De Profeet ﷺ voegde eraan toe: "Op dat moment hadden zij geen graan, en als zij graan hadden gehad, zou hij Allah ook hebben gevraagd om het te zegenen. Als iemand slechts deze twee dingen als zijn levensonderhoud heeft, zullen zijn gezondheid en gesteldheid slecht worden beïnvloed, tenzij hij in Mekka leeft." De Profeet ﷺ vervolgde: "Toen zei Abraham tegen de vrouw van Ismaël: 'Wanneer je man komt, doe hem dan mijn groeten en vertel hem dat hij de drempel van zijn poort stevig moet houden.' Toen Ismaël terugkwam vroeg hij aan zijn vrouw: 'is er iemand naar jou op zoek geweest?' zij antwoordde: 'ja, een knappe oude man kwam naar mij,' dus zij prees hem en voegde eraan toe: 'Hij vroeg naar jou en ik heb hem laten weten dat het goed met ons gaat.' Ismaël vroeg haar: 'heeft hij je een advies gegeven?' zij zei: 'ja, hij zei dat ik hem de groeten aan jou moest overbrengen en beval dat je de drempel van je poort stevig moest houden.' Daarop zei Ismaël: 'Het was mijn vader, en jij bent de drempel van de poort. Hij heeft mij bevolen om jou bij mij te houden.' Daarna bleef Abraham een periode van hen gescheiden, zo lang als Allah wilde, en riep hen daarna bij zich. Hij zag Ismaël onder een boom nabij Zam Zam, terwijl hij zijn pijlen scherp maakte. Toen hij Abraham zag, stond hij op om hem te verwelkomen (en zij groetten elkaar zoals een vader dat doet met zijn zoon of een zoon met zijn vader). Abraham zei: 'O Ismaël! Allah heeft mij een bevel gegeven.' Ismaël zei:

'meat.' he said: 'what do you drink?' she said: 'water.' he said: 'O Allah! bless their meat and water."" The Prophet (pbuh) added: "At that time they did not have grain, and if they had grain he would have also invoked Allah to bless it. If somebody has only these two things as his sustenance, his health and disposition will be badly affected unless he lives in Mecca." The Prophet (pbuh) continued: "Then Abraham said to Ishmael's wife: 'When your husband comes give my regards to him and tell him that he should keep firm the threshold of his gate.' When Ishmael came back he asked his wife, 'did anyone call no you?' she replied: 'yes, a good looking old man came to me,' so she praised him and added: 'He asked about you and I informed him that we were in a good condition.' Ishmael asked her:' did he give you any piece of advice?' she said; 'yes, he told me to give his regards to you and ordered that you should keep firm the threshold of your gate.' on that Ishmael said: 'It was my father, and you are the threshold of the gate. He has ordered me to keep you with me.' Then Abraham stayed away from them for a period as long as Allah wished and called on them afterwards. He saw Ishmael under a tree near Zam Zam, sharpening his arrows. When he saw Abraham, he rose up to welcome him (and they greeted each other as a father does with his son or a son does with his father). Abraham said: 'O Ishmael! Allah has give me an order.' Ishmael said:

Ibn Abbas vertelde een iets andere versie: "Toen Abraham geschillen had met zijn vrouw (vanwege haar jaloezie op Hajar, de moeder van Ismaël), nam hij Ismaël en zijn moeder mee en vertrok hij. Ze hadden een waterzak bij zich met wat water. De moeder van Ismaël dronk water uit de waterzak zodat haar melk zou toenemen voor haar kind. Toen Abraham Mekka bereikte, liet hij haar onder een boom zitten en keerde daarna terug naar huis. De moeder van Ismaël volgde hem en toen ze Kada bereikten, riep ze hem van achteren: 'O Abraham! Bij wie laat je ons?' Hij antwoordde: '(Ik laat jullie over) aan de zorg van Allah.' Zij zei: 'Ik ben tevreden om bij Allah te zijn.' Ze keerde terug naar haar plaats en begon water uit de waterzak te drinken en haar melk nam toe voor haar kind."

Ibn Abbas narrated a slightly different version: "When Abraham had differences with his wife (because of her jealousy of Hajar, Ishmael's mother), he took Ishmael and his mother and went away. They had a water skin with them containing some water. Ishmael's mother used to drink water from the water skin so that her milk would increase for her child. When Abraham reached Mecca, he made her sit under a tree and afterwards returned home. Ishmael's mother followed him and when they reached Kada, she called him from behind: 'O Abraham! To whom are you leaving us?' He replied: '(I am leaving you) to Allah's care.' she said: 'I am satisfied to be with Allah.' She returned to her place and started drinking water from the water skin and her milk increased for her child.

"Toen al het water was opgebruikt, zei ze tegen zichzelf: 'Ik kan maar beter gaan kijken, zodat ik iemand kan zien.' Zij beklom de berg As-Safa en keek hopend iemand te zien, maar tevergeefs."

"When the water had all been used up, she said to herself: 'I had better go and look so that I may see somebody.' she ascended As-Safa mountain and looked hoping to see somebody but in vain.

Toen zij de vallei neerdaalde, rende zij tot zij de Al Marwa berg bereikte. Zij rende vele malen heen en weer (tussen de twee bergen). Toen zei zij tegen zichzelf: 'Het is beter dat ik ga kijken naar de toestand van het kind.' Zij ging en vond het in een toestand alsof het op het punt van sterven stond. Zij kon het niet verdragen om toe te zien hoe het stierf en zei tegen zichzelf: 'Als ik ga kijken, vind ik misschien iemand.' Zij ging en beklom de al-Safa berg en zocht een lange tijd, maar kon niemand vinden. Zo voltooide zij zeven rondes van het rennen tussen As-Safa en Al-Marwa. Opnieuw zei zij tegen zichzelf: 'Het is beter dat ik terugga en de toestand van het kind zie.' Maar plotseling hoorde zij een stem, en zij zei tegen die vreemde stem: 'Help ons als u enige hulp kunt bieden.' Kijk! Het was Gabriël (die de stem had gemaakt).

When she came down to the valley, she ran till she reached Al Marwa Mountain. She ran to and for (between the two mountains) many times. Then she said to herself; 'I had better go and see the state of the child.' she went and found it in a state of one on the point of dying. She could not endure to watch it dying and said to herself: 'If I go and look I may find somebody.' she went and ascended al-Safa mountain and looked for a long while but could not find anybody. Thus she completed seven rounds of running between As-Safa and Al-Marwa. Again she said to herself: 'I had better go back and see the state of the child.' but suddenly she heard a voice, and she said to that strange voice. 'help us if you can offer any help.' lo! it was Gabriel (who had made the voice)

Ibn Abbas bleef overleveren: "De moeder van Ishmael begon uit het water te drinken, en haar melk nam toe voor haar kind. Daarna zagen enkele mensen van de stam van Hurhum wat vogels terwijl zij door de bodem van de vallei trokken, en dat verbaasde hen. Zij zeiden: 'Vogels kunnen alleen worden gevonden op een plaats waar water is.' Zij stuurden een boodschapper die de plek doorzocht, het water vond en terugkeerde om hen erover te informeren. Toen gingen zij allemaal naar haar en zeiden: 'O moeder van Ishmael! Zult u ons toestaan om bij u te zijn (of bij u te wonen)?' Toen bleven zij daar."

Ibn Abbas continued narrating: "Ishmael's mother started drinking from the water, and her milk increased for her child. Afterwards some people of the tribe of Hurhum saw some birds while passing through the bottom of the valley and that astonished them. They said: "birds can only be found at a place where there is water." They sent a messenger who searched the place and found the water and returned to inform them about it. Then they all went to her and said: "O Ishmael's mother! Will you allow us to be with you (or dwell with you)?" Then they stayed there.

"Later bereikte haar zoon de leeftijd van de puberteit en trouwde met een vrouw uit hun midden. Toen kwam er een idee bij Abraham, dat hij aan zijn vrouw (Sarah) onthulde. 'Ik wil mijn afhankelijken oproepen die ik in Mecca heb achtergelaten.' Toen hij daarheen ging, groette hij de vrouw van Ismaël en vroeg: 'Waar is Ismaël?' Zij antwoordde: 'Hij is uit op jacht gegaan.' Abraham zei tegen haar: 'Wanneer hij terugkomt, zeg hem dan de drempel van zijn poort te vervangen.' Toen Ismaël kwam, vertelde zij hem hetzelfde, waarop Ismaël tegen haar zei: 'Jij bent de drempel, dus ga terug naar je familie (je bent gescheiden).' Opnieuw dacht Abraham erover om zijn afhankelijken te bezoeken die hij in Mecca had achtergelaten, en vertelde zijn vrouw (Sarah) over zijn voornemen. Abraham kwam bij het huis van Ismaël en vroeg: 'Waar is Ismaël?' De vrouw van Ismaël antwoordde: 'Hij is uit op jacht gegaan,' en voegde eraan toe: 'Zal u een tijdje blijven en iets eten en drinken?' Abraham zei: 'Wat is jullie voedsel en wat is jullie drank?' Zij antwoordde: 'Ons voedsel is vlees en onze drank is water.' Hij antwoordde: 'O Allah! Zegen hun maaltijden en hun drank.' Abu Al Qasim de Profeet ﷺ zei: "Vanwege de smeekbede van Abraham zijn er zegeningen in Mecca.""

"Later on her boy reached the age of puberty and married a lady from them. Then an idea occurred to Abraham, which he disclosed to his wife (sarah). 'I want to call on my dependants I left at Mecca.' When he went there he greeted Ishmael's wife and said: 'where is Ishmael?' She replied: 'He has gone out hunting.' Abraham said to her: 'When he comes, tell him to change the threshold of his gate.' When Ishmael came she told him the same and whereupon Ishmael said to her: 'you are the threshold so go to your family (you are divorced).' "Again Abraham thought of visiting his dependents whom he had left at Mecca, and told his wife (Sarah) of his intentions. Abraham came to Ishmael's house and asked: 'Where is Ishmael?' Ishmael's wife replied: 'He has gone out hunting,' and added: 'will you stay for some time and have something to eat and drink?' Abraham said: 'what is your food and what is your drink?' she replied: 'our food is meat and our drink is water.' he replied: 'O Allah! Bless their meals and their drink.' Abu Al Qasim (the Prophet)(pbuh) said: "Because of Abraham's invocation there are blessings in Mecca."

Ibn Abbas vervolgde: "Nogmaals overwoog Abraham om zijn familie te bezoeken die hij in Mecca had achtergelaten, en hij vertelde zijn vrouw (Sarah) over zijn besluit. Hij ging en vond Ismaël achter de Zam-zam put, terwijl hij zijn pijlen repareerde. Hij zei: 'O Ismaël, jouw Heer heeft mij bevolen om een huis voor Hem te bouwen.' Ismaël zei: 'Gehoorzaam het bevel van jouw Heer.' Abraham zei: 'Allah heeft mij ook bevolen dat jij mij daarin moet helpen.' Ismaël zei: 'Dan zal ik dat doen.' Dus ze zeiden beiden:"

Ibn Abbas continued: "Once more Abraham thought of visiting his family he had left at Mecca and he told his wife (Sarah) of his decision. HE went and found Ishmael behind the Zam-zam well, mending his arrows. He said: 'O Ishmael, your Lord has ordered me to build a house for Him.' Ishmael said: 'Obey the order of your Lord.' Abraham said: 'Allah has also ordered me that you should help me therein.' Ishmael said: 'Then I will do so.' So both of them were saying:

"O onze Heer! Aanvaard dit van ons, voorwaar, U bent de Alhoorder, de Alwetende." (Ch 2:127)

"O our Lord! Accept this service of us, verily, You are the All Hearer, the All Knower." (Ch 2:127)

www.islambasics.com Wanneer het gebouw hoog werd en de oude man (Abraham) de stenen niet langer naar zo'n hoge positie kon tillen, stond hij bij de steen van Al Maqam en bleef Ishmael hem de stenen aanreiken, terwijl zij beiden zeiden:

www.islambasics.com When the building became high and the old man (Abraham) could no longer lift the stones to such a high position, he stood over the stone of Al Maqam and Ishmael carried on handing him the stones and both of them were saying:

"O onze Heer! Aanvaard deze dienst van ons, voorwaar U bent de Alhoorder, de Alwetende."

"O our Lord! Accept this service of us, verily You are the All Hearer, the All Knower.""

Allah de Almachtige heeft ons verteld over de beproeving van Abraham met zijn geliefde zoon:

Allah the Almighty told us of Abraham's affliction with his beloved son:

"En hij zei, na zijn redding uit het vuur:

"And he said after his rescue from the fire:

"Voorwaar! Ik ga naar mijn Heer. Hij zal mij leiden! Mijn Heer! Schenk mij (nakomelingen) uit de rechtvaardigen." Dus gaven Wij hem het goede nieuws van een geduldige jongen. En toen hij (zijn zoon) oud genoeg was om met hem te lopen, zei hij: "O mijn zoon! Ik heb in een droom gezien dat ik jou slacht (jou als offer aan Allah breng), dus kijk wat jij ervan vindt!" "O mijn vader! Doe wat u bevolen is, InshAllah (als Allah wil), u zult mij onder de geduldigen vinden." Toen zij beiden zich hadden overgegeven aan de Wil van Allah en hij hem op zijn voorhoofd (of op de zijkant van zijn voorhoofd voor de slachting) neerlegde; en Wij riepen tot hem: "O Abraham! U heeft de droom (visioen) vervuld!" Voorwaar! Zo belonen Wij degenen die goede daden verrichten, uitsluitend omwille van Allah. Voorwaar, dat was inderdaad een duidelijke beproeving en Wij ransommen hem met een groot offer (een ram;) en Wij lieten voor hem (een goede herinnering) achter.

'Verily! I am going to my Lord. He will guide me! My Lord! Grant me (offspring) from the righteous." SO We gave him the glad tidings of a forbearing boy. And when he (his son) was old enough to walk with him, he said: "O my son! I have seen in a dream that I am slaughtering you (offer you in sacrifice to Allah), so look what do you think!Ý" "O my father! Do that which you are commanded InshAllah (if Allah wills), you shall find me of the patient." Then when they had both submitted themselves to the Will of Allah and he had laid him prostrate on his forehead (or on the side of his forehead for slaughtering); and We called out to him: "O Abraham! You have fulfilled the dream (vision!" Verily! Thus do Wereward those who perform good deeds, totally for Allah's sake only. Verily, that indeed was a manifest trial and We ransomed him with a great sacrifice (a ram;) and We left for him ( a goodly remembrance)

onder generaties (die komen) in latere tijden. "Salamun (vrede) zij Abraham!" Op die manier belonen Wij inderdaad de Muhsineen (goeddaders). Voorwaar, hij was een van Onze gelovige slaven. (Ch 37:99-111 Quran)

among generations (to come) in later times. "Salamun (peace) be upon Abraham!" Thus indeed do We reward the Muhsineen (good doers). Verily, he was one of Our believing slaves. (Ch 37:99-111 Quran)

Ondertussen daalden drie engelen af naar de aarde; Gabriël, Israfel en Michaël. Ze kwamen in menselijke gedaante en groetten Abraham. Abraham stond op en verwelkomde hen. Hij nam hen mee naar binnen in zijn tent, denkend dat het vreemdelingen en gasten waren. Hij liet hen plaatsnemen en zorgde ervoor dat ze zich op hun gemak voelden, en verontschuldigde zich vervolgens om naar zijn volk te gaan.

In the meantime, three angels descended to the earth; Gabriel, Israphael, and Michael. They came in human shapes and saluted Abraham. Abraham arose and welcomed them. He took them inside his tent thinking they were strangers and guests. He seated them and made sure that they were comfortable, then excused himself to go to his people.

Zijn vrouw Sarah stond op toen hij binnenkwam. Zij was oud geworden en had grijs haar gekregen. Abraham zei tegen haar: "We hebben drie vreemdelingen in huis." "Wie zijn zij?" vroeg zij. "Ik ken geen van hen," antwoordde hij. "Wel voedsel hebben we?" vroeg hij. "Een half schaap," antwoordde zij. "Een half schaap! Slacht een vet kalf voor hen; het zijn vreemdelingen en gasten," beval hij terwijl hij vertrok.

His wife Sarah arose when he entered. She had become old and white haired. Abraham said to her: "We have three strangers in the house." "Who are they?" she asked. "I do not know any of them," he answered. "What food have we got?" He asked. Half a sheep." she replied, "Half a sheep! Slaughter a fat calf for them; they are strangers and guests." he ordered while leaving.

De dienaren roosterden en serveerden een kalf. Abraham nodigde de engelen uit om te eten en hij begon te eten om hen aan te moedigen. Hij ging door, maar toen hij naar zijn gasten keek om er zeker van te zijn dat ze aan het eten waren, merkte hij dat niemand van hen het voedsel had aangeraakt. Hij zei tegen hen: "Gaan jullie niet eten?" Hij hervatte het eten, maar toen hij weer naar hen keek, merkte hij dat ze nog steeds niet aan het eten waren. Hun handen reikten niet naar het voedsel. Hij begon hen te vrezen.

The servants roasted and served a calf. Abraham invited the angels to eat and he started eating so as to encourage them. He continued, but when he glanced at his guests to assure they were eating, he noticed that none of them had touched the food. He said to the them: "Are you not going to eat?" He resumed eating, but when he glanced at them again he found that they were still not eating. Their hands did not reach out for the food. He began to fear them.

Abrahams angsten namen toe. De engelen lazen echter zijn innerlijke gedachten en een van hen zei: "Vrees niet." Abraham hief zijn hoofd op en antwoordde: "Ik ben inderdaad in angst. Ik heb jullie gevraagd om voedsel te eten, maar jullie strekken jullie handen niet uit om te eten. Hebben jullie de intentie om mij kwaad te doen?" Een van de engelen glimlachte en zei: "Wij eten niet. Wij zijn de engelen van Allah." Een van hen wendde zich vervolgens tot zijn vrouw en bracht het goede nieuws over Isaac (Ishaaq).

De Almachtige Allah openbaarde:

Almighty Allah revealed:

"Voorwaar! Onze Boodschappers kwamen naar Abraham met goed nieuws. Zij zeiden: "Salaam (groeten of vrede)!" Hij antwoordde: "Salaam (groeten of vrede)!" en hij haastte zich om hen te ontvangen met een geroosterd kalf. Maar toen hij zag dat hun handen niet naar het (maal) gingen, wantrouwde hij hen en vreesde hij voor hen. Zij zeiden: "Vrees niet, wij zijn gestuurd tegen het volk van Lot." En zijn vrouw stond daar en zij lachte (ofwel omdat de Boodschappers hun voedsel niet aten, ofwel omdat zij blij was om de vernietiging van het volk van Lot). Maar Wij gaven haar goed nieuws over Ishaq, en na hem over Yaqub."

"Verily! There came Our Messengers to Abraham with glad tidings. They said: "Salaam (greetings or peace)!" he answered: "Salaam (greetings or peace)!" and he hastened to entertain them with a roasted calf. But, when he saw their hands went not towards it (the meal), he felt some mistrust of them, and conceived a fear of them. They said: "Fear not, we have been sent against the people of Lot." And his wife was standing there and she laughed (either, because the Messengers did not eat their food or for being glad for the destruction of the people of Lot). But We gave her glad tidings of Isaac, and after him of Jacob.

Zij zei (vol verbazing): "Wee mij! Zal ik een kind baren terwijl ik een oude vrouw ben, en mijn echtgenoot is hier een oude man? Waarlijk! Dit is een vreemde zaak!" Zij zeiden: "Verbaas je je over het Besluit van Allah? De Barmhartigheid van Allah en Zijn Zegeningen zij met jullie, o familie (van Abraham). Voorwaar, Hij (Allah) is de Meest Lofwaardige, de Meest Glorieuze." (CH 11:69-73).

She said (in astonishment): "Woe unto me! Shall I bear a child while I am an old woman, and here is my husband an old man? Verily! This is a strange thing!" They said: "Do you wonder at the Decree of Allah? The Mercy of Allah and His Blessings be on you, O the family (of Abraham). Surely, He (Allah) is All praiseworthy, All-Glorious." (CH 11:69-73).